บทที่ 24 สาวสวยมักก่อเื่ยุ่งยาก
เซียวเฉินไม่รู้เื่พวกนี้หรอก แต่ตอนนี้ในเมื่อเขามาเฝ้าอยู่ที่โกดังหมายเลข 8 แล้วก็ต้องสำรวจดูรอบ ๆ ให้ดีเสียก่อน
เมื่อมองดูอย่างละเอียด เซียวเฉินคิดว่าถึงแม้สถานที่ตั้งของโกดังหมายเลข 8 จะค่อนข้างห่างไกล แต่บริเวณโดยรอบกลับมีของดี ๆ อยู่มากมาย
อย่างไรก็ตาม เซียวเฉินยังมีเงินติดตัวอยู่พอสมควร ดังนั้นเขาจึงซื้ออาหารปิ้งย่างมาสักหน่อย ตั้งใจว่าจะเอากลับไปทีหลัง
ขณะที่กำลังลิ้มรสอาหารปิ้งย่างอันแสนอร่อยตรงหน้า อารมณ์ของเซียวเฉินก็ดีขึ้นมาทันที
แต่ขณะที่กำลังครุ่นคิดว่าต่อไปจะจัดการที่นี่อย่างไรดี จู่ ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากที่ไม่ไกลนัก
"ฉันบอกแล้วไง ของนายเป็ของปลอม แล้วนายยังจะมาหลอกลวงที่นี่อีก ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ พวกนายไม่มีทางสำเร็จหรอก"
ทันทีที่เสียงนั้นพูดจบ เซียวเฉินก็อยากจะเดินหนีไปให้ไวที่สุดโดยสัญชาตญาณ
เพราะจากเสียงนั้น ไม่ยากที่จะบอกได้เลยว่านี่ต้องเป็สาวสวยแน่ ๆ
สาวสวยมักจะหมายถึงปัญหา แต่เซียวเฉินไม่อยากไปยุ่งกับปัญหา ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องกลับไปที่โกดังหมายเลข 8 อีก
แต่ตอนนี้ มีผู้หญิงคนหนึ่งในชุดรัดรูปสีแดงยืนอยู่
ผู้หญิงคนนั้นมีใบหน้าที่งดงาม ผิวขาวเนียนละเอียด ทั่วร่างเต็มไปด้วยคอลลาเจน
"ฮึ่ม ของพวกเราที่นี่ไม่มีทางเป็ของปลอมได้หรอก นี่เธอกำลังใส่ร้ายพวกเรา!"
ขณะนั้น เสียงตรงหน้าก็ดังขึ้นมาทันที
ในขณะนั้นเซียวเฉินกลับขมวดคิ้ว
มีคนมาขายของปลอมที่นี่งั้นเหรอ? นี่ไม่ใช่เื่ดีแน่ ๆ
แต่แรกไม่ได้ตั้งใจจะยุ่ง แต่ในส่วนลึกของเซียวเฉิน มีปัจจัยบางอย่างที่ทำให้เขาเดินมาที่นี่โดยตรง
"ของอย่างนี้น่ะ..."
เซียวเฉินกำลังจะพูด แต่พอมองไปแล้วเซียวเฉินก็เข้าใจ
"สาวคนนี้ ชื่ออะไรเหรอ?"
เซียวเฉินไม่ได้สนใจพวกนั้น แต่กลับหันไปถามผู้หญิงข้าง ๆ แทน
ผู้หญิงสวยข้าง ๆ เห็นเซียวเฉินแล้วตอบอย่างตรงไปตรงมา "เฉาซานซาน!"
คนทั่วไปอาจไม่รู้ว่าชื่อนี้หมายถึงอะไร แต่ถ้าเป็ลูกหลานตระกูลใหญ่น่าจะเข้าใจ
แต่เซียวเฉินกลับไม่รู้สึกอะไร และคิดว่าชื่อนี้ก็ไม่เลว
"อืม เฉาซานซานเมื่อกี้ผมดูแล้ว ผมเห็นด้วยกับความเห็นของคุณมาก ของชิ้นนี้เป็ของปลอมจริง ๆ!"
พอเซียวเฉินพูดจบ เฉาซานซานก็ดีใจมาก เงยหน้าขึ้นทำท่าภูมิใจ
แม้แต่ตอนมองมาที่เซียวเฉินก็ยังทำหน้าเหมือนกับว่า นายก็มีดวงตาที่ดีเหมือนกันนะ
แต่พวกชายร่างใหญ่ตรงหน้ากลับไม่ค่อยพอใจ
ของที่พวกเขาขายอยู่ที่นี่เป็ของปลอมจริง ๆ แต่ถ้าพูดออกมาตรง ๆ แบบนี้ มันก็ไม่ใช่เื่ดีแน่ ๆ
ดังนั้นหลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ คราวนี้พวกคนตรงหน้าก็ทำท่าเหมือนจะกินพวกเขาเข้าไปให้ได้
ตอนที่เห็นแบบนั้น ชายร่างใหญ่คนหนึ่งกลับเดินออกมาพูดกับเซียวเฉินว่า
"หนุ่มน้อย ของกินสามารถกินได้อย่างไม่เลือก แต่คำพูดไม่สามารถพูดได้อย่างไม่เลือกนะ"
พูดไปด้วย ชายร่างใหญ่ยังตบไหล่เซียวเฉินสองทีอย่างแรง เหมือนกำลังเตือนอะไรบางอย่างกับเซียวเฉิน
แต่ตอนนี้ เซียวเฉินกลับเงยหน้าขึ้นมา สายตาขยับมองมาที่ตรงหน้า
เห็นแบบนี้ เซียวเฉินยิ้มเบา ๆ
"สิ่งที่ผมพูดเป็ความจริงหรือเท็จ พวกคุณรู้ดีอยู่แก่ใจ"
เซียวเฉินพูดไปด้วย ค่อย ๆ คว้าแขนของชายร่างใหญ่ไปด้วย แค่บีบเบา ๆ แบบนี้ แค่เท่านี้ ก็ทำให้ชายร่างใหญ่ตรงหน้าเจ็บจนยิ้มแหย
เขาละเลยเซียวเฉินไปเลย หนุ่มน้อยคนนี้ไม่คิดว่ากำลังมือจะเยอะมาก
เมื่อโดนแบบนี้ ทำให้เขาไม่พอใจมากจึงะโไปทางรอบข้าง "คนที่ว่างอยู่มาทั้งหมด มีคนมาก่อกวนพวกเราที่นี่"
พอพูดประโยคนี้ออกไป คนที่อยู่รอบข้างก็มาอย่างรวดเร็ว
คนพวกนี้รูปร่างใหญ่โต ยืนล้อมเซียวเฉินกับเฉาซานซานเอาไว้
เฉาซานซานมองไปที่เซียวเฉิน พูดกับเขาว่า "ครั้งนี้ขอบคุณที่ช่วยเหลือสุดกำลัง แต่เื่นี้เป็เื่ของฉัน คุณรีบไปเถอะ"
เฉาซานซานพูดแบบนี้ทำให้เซียวเฉินไม่พอใจมาก
นี่มันเื่อะไรกัน ในสถานการณ์แบบนี้ เซียวเฉินยังจะไปได้อีกเหรอ
นี่เป็สิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ตามธรรมชาติ ดังนั้นในตอนนี้ เซียวเฉินมองไปรอบ ๆ ตัวแล้วยิ้มเบา ๆ ใส่คนตรงหน้า
"ขอโทษนะ ในพจนานุกรมของฉันไม่มีคำว่าถอยทัพ"
คำพูดของเซียวเฉินยิ่งทำให้พวกนักเลงตรงหน้าโมโหมาก
โดยเฉพาะคนที่เพิ่งพูดไป ตอนนี้ชูกำปั้นขึ้นมากำลังจะชกหัวของเซียวเฉิน
"ในเมื่อพจนานุกรมของนายไม่มี งั้นตอนนี้ฉันจะช่วยเพิ่มให้สักคำ!"
พูดจบ ก็ลงมือทันทีโดยไม่ลังเล
ชายคนนั้นพูดจบก็พุ่งหมัดใส่เซียวเฉินทันที
ถ้าเซียวเฉินโดนหมัดนี้เข้าไป คงหนีไม่พ้นอาการาเ็แน่
ดังนั้นตอนนี้ เมื่อเฉาซานซานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเหตุการณ์นี้ก็ใมาก
"ระวัง!"
เฉาซานซานะโเตือน แต่เพิ่งพูดจบก็พบว่าเซียวเฉินตรงหน้ายังปลอดภัยดี
แต่ตรงหน้า ใบหน้าของนักเลงคนนั้นกลับซีดเผือดราวกับตับหมู
เซียวเฉินจับมือของเขาไว้แน่น สีหน้าเ็าพูดออกไปตรง ๆ ว่า "ก่อนหน้านี้ฉันให้อภัยนายไปแล้วครั้งหนึ่ง ไม่คิดว่านายจะยังมัวเมาอยู่อย่างนี้!"
ในเมื่อเป็แบบนี้ ตอนนี้เซียวเฉินก็ไม่จำเป็ต้องสุภาพกับเขามากนัก
เพียงแต่หลังจากที่เซียวเฉินลงมืออย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ นักเลงตรงหน้าก็เ็ปมาก
รอบตัว สายตาของคนอื่น ๆ ทั้งหมดตกอยู่บนตัวของเซียวเฉินอย่างรวดเร็ว ความเร็วของคนเหล่านี้เริ่มเพิ่มขึ้น แล้ววิ่งตรงมาที่ด้านหน้าเขา
"ให้ตายสิ พวกเราต้องสู้กับเขา"
เมื่อคำพูดของคนเหล่านี้จบลง พวกเขาก็พุ่งเข้ามาทางนี้
เมื่อเฉาซานซานเห็นฉากนี้ เธอก็ร้อนใจมากะโใส่คนตรงหน้าว่า "ใครกล้ามา ฉันเป็คนของตระกูลเฉา!"
เมื่อเฉาซานซานพูดจบ คนตรงหน้าเหล่านี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ถึงอย่างไรก็ตาม ในเมืองเจียงเฉิงตระกูลเฉา ถือเป็ตระกูลที่ลบไม่ออกอย่างแน่นอน
เพราะมันแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งจนหลาย ๆ บริษัทและองค์กรต้องติดต่อกับตระกูลเฉา
คนหนึ่งในนั้นส่งเสียงหัวเราะเ็าสองทีใส่คนตรงหน้า พูดตรง ๆ ว่า "คิดว่าแค่นายชื่อสกุลเฉา นายก็จะเป็คนของตระกูลเฉางั้นเหรอ อย่ามาพูดมากความเลย จัดการพวกมัน!"
เมื่อพูดจบ คนเหล่านี้ก็พุ่งเข้ามาตรงหน้า ตั้งใจจะลงมือกับเซียวเฉินและเฉาซานซาน
เซียวเฉินเองก็เตรียมพร้อมแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ต้องให้คนพวกนี้ได้เห็นสีสันบ้าง
แต่ขณะที่เซียวเฉินกำลังครุ่นคิดอยู่ ตอนนี้ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของเซียวเฉิน
"ฉันอยากรู้ว่าใครกล้าลงมือ!"