"นั่นมันาาก๊อปลิน หนีเร็วคุณอัล" อดัมส์ยืนตัวแข็งพร้อมทื่อ ในมือก็ชี้คทาเวทย์ไปที่าาก๊อปลินทั้งๆที่ตัวเองยังสั่นอยู่
"เื่แบบนี้แหละ ที่เราไม่มีวันได้เจอในชีวิตนักแปรธาตุ หรือว่าชาติที่แล้ว" อัลยิ้มเหมือนว่าตัวเองกำลังมีความสุข ในขณะที่อดัมส์นั้นยังยืนตัวสั่นอยู่
"เรามาร่วมมือกันล้มเ้านี่ไหม" อัลพูดออกมาในขณะที่ยังยืนจ้องกับาาก๊อปลินอยู่
"ฝั่งนั้นก็กำลังประเมินเราอยู่ซินะ ผู้ใช้เวทย์ปริศนาที่ถล่มลูกน้องของตัวเอง คงไม่ยังไม่กล้าโจมตีตรงๆ"
อัลล้วงมือเข้าไปหยิบเกลือในกระเป๋า แต่ทันทีที่อัลเริ่มขยับ าาก๊อปลินก็แยกเขี้ยวพร้อมกับพุ่งเข้ามาทันที แม้จะไม่มีหอกคู่ใจ แต่ด้วยพลังกำลังและประสบการณ์ในการต่อสู้ าาก๊อปลินตัวนี้ก็ถือว่าอันตรายสำหรับนักเวทย์ 2 คนซึ่งไม่มีแม้แต่เวทย์มนต์โจมตีอยู่ดี
"ทักษะมืด สนามแรงดึงดูด" อดัมส์ร่ายเวทย์เพื่อหยุดเขี้ยวของาาก๊อปลิน ก่อนที่จะถึงตัวอัลเพียงนิดเดียว เห็นได้ชัดเลยว่าอัลเองก็ขาดประสบการณ์ในการต่อสู้จริงเป็อย่างมากที่ปล่อยให้าาก๊อปลินเข้าถึงตัวได้
"ขอบคุณนะอดัมส์ เอานี่ไปกิน ะเิกรดเกลือ" อัลปล่อยเวทย์แบบเดียวกับที่ใช้กับเหล่าก๊อปลิน เนื่องจากเวลาที่กระชั้นชิด ทำให้ครั้งนี้เขาทำได้ไม่สมบูรณ์ แทนที่กรดเกลือปริมาณมากจะละลายร่างกายของาาก๊อปลิน กับทำได้เพียงสร้างแผลผุพองบนหน้าของมันเท่านั้น แต่นั่นก็เพียงพอที่จะซื้อเวลาให้อัลถอยออกมา
อัลหยิบเกลือออกมา เค้าแยกส่วนมันเหมือนเดิม แต่ทีนี้ต่างออกไป ในมือซ้ายไม่ใช่ของเหลวสีขาวใส แต่เป็อากาศสีเหลืองอมเขียว นั่นคือคลอลีนในรูปแบบของแก๊สนั่นเอง อัลใช้สิ่งนั้นโจมตีไปที่หน้าของ าาก๊อปลิน ที่กำลังดิ้นรนปัดของเหลวที่เป็กรดออกจากหน้าตัวเอง
"สูดมันเข้าไปแล้วตายซะ แต่ฉันยังไม่พอใจหรอกนะ" อัลพูดลอยๆ หลังจากโจมตีาาก๊อปลินด้วยแก๊ส เขาก็ขว้างสิ่งที่อยู่ในมือขวาออกไปทันที เกล็ดโลหะสีเงินนั้น ลุกใหม้แทบจะทันทีเมื่อกระทบกับอากาศ เกิดเปลวไฟขึ้นทุกที่ที่มันกระทบ ถึงจะไม่ได้รุนแรงมากแต่มันก็ทำให้าาก๊อปลินเ็ปทีเดียว
"ผมไม่ไหวแล้ว" อดัมส์พูดออกมาพร้อมทั้งล้มลงไป เป็่เวลาเดียวกันกับที่เวทย์แรงดึงดูดของเขาหายไป เมื่อไม่มีเวทย์แรงดึงดูดคอยฉุดรั้งไว้ าาก๊อปลินก็เริ่มโจมตีทุกอย่างรอบตัว แต่ด้วยความเสียหายที่อัลทำ ดูเหมือนการมองเห็นของมันจะไม่ปกติ
"พลังชีวิตสุดยอดไปเลย ถ้าเป็มนุษย์สูดคลอลีนเข้มข้นขนาดนี้เข้าไป น่าจะตายทันที" อัลถอยออกมาจากระยะการโจมตีของาาก๊อปลิน แก๊สคลอลีนนั้นเป็พิษต่อสิ่งมีชีวิตมาก ทำให้เขาค่อนข้างแน่ใจว่าาาก๊อปลินจะเหลือเวลาอีกไม่นาน เขารีบตรงเข้าไปดูอดัมส์ทันที
"เป็เวทย์มนต์ที่ประหลาดมากเลยครับ" อดัมส์พูดด้วยรอยยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เป็อะไร เพียงแค่หมดแรงเท่านั้น แต่หลังจากพูดจบเพียงไม่กี่วินาที การโจมตีมั่วๆ ของาาก๊อปลินพุ่งตรงเข้าใส่ลำตัวของอัล ทำให้เขากระเด็นไปไกลหลายเมตร าาก๊อปลินยืนตระง่านอยู่หน้าอดัมส์ ที่ตอนนี้ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน
"สวัสดี ผู้มีความทรงจำจากโลกก่อน" สาวสวยผมทอง ซึ่งมีหุ่นราวกับหลุดมาจากภาพวาด ทั้งตัวมีเพียงผ้าพริ้วๆผืนยาวผืนเดียว ลอยปกปิดของสงวนอยู่ พูดกับอัล แต่แทนที่จะเรียกว่าพูด มันคล้ายกับเสียงที่ดังขึ้นในหัวมากกว่า
"นี่ผมตายแล้วเหรอครับ" คำถามยอดฮิตหลุดออกจากปากอัล รอบกายเขาตอนนี้มีเพียงแสงสว่างยาวดูเหมือนไร้ขอบเขต เขาและหญิงสาวคนนั้น
"เ้ายังไม่ตายหรอก เราแค่อยากหาวิธีติดต่อกับเ้า และนี่ก็เป็่เวลาที่ดีที่สุด" หญิงสาวกล่าวในขณะที่ลอยตัวอยู่ตรงหน้าของอัล ที่เพิ่งลุกขึ้นมานั่งเพื่อแสดงความเคารพต่อคู่สนทนา
"ข้าขอเข้าเื่เลย เรามีเวลาไม่มากก่อนที่เ้าจะได้สติ เราอยากขอความช่วยเหลือจากเ้า" หญิงสาวผมทองที่ดูท่าทีหยิ่งผยอง แต่ในตอนนี้เธอกลับ ดูเขินอายเหมือนดั่งจะสารภาพความในใจต่อคนรัก
"ถ้าให้ไปปราบจอมมาร มันจะกลายเป็นิยายต่างโลกแบบที่เราเคยอ่านเลยนะ" อัลคิดพร้อมทั้งมองไปที่ท่าทางเขินอายของหญิงสาว
"ช่วยปราบจอมมารให้เราที" เหมือนมุกตลกคาเฟ่ คำพูดที่อัลคิดได้โผล่ขึ้นมาในหัวเขาทันที
"ปราบจอมมารเหรอ ทำไมเทพเ้าที่มีพลังมหาศาลอย่างคุณ ถึงต้องให้ผมเป็คนทำละ" อัลพูดเื่ที่ตนสงสัยั้แ่สมัยอ่านนิยายในชาติก่อนออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ
"คือเราเป็พระเ้าฝึกหัดน่ะ เราพึ่งสร้างโลกนี้ได้ไม่นาน เราเลยไม่ค่อยมั่นใจในคนของโลกเรา บางทีเราก็ไปแอบขโมยคนบนโลกของพวกรุ่นพี่มาปกครองโลกนี้ แล้วถ้าเราโดนจับได้ว่าไปแทรกแซงโลกที่ตัวเองสร้างมากไป พวกรุ่นพี่อาจจะไม่ให้เราผ่าน หรือบางทีเราอาจต้องลบแล้วสร้างใหม่" หญิงสาวกล่าวพร้อมกับบิดตัวไปมาด้วยท่าทีเขินกับการกระทำของตน
"เดี๋ยวนะ ขโมย รุ่นพี่ ผ่านไม่ผ่าน ลบสร้างใหม่" อัลกำลังประมวณผลคำพูด ที่ดูเหมือนผู้พูดเป็หญิงสาวที่กำลังจะไม่ผ่านทดลองงาน แทนที่จะเป็พระเ้าพูด
"ก็คือคุณไปแทรกแซงโดยการฆ่าจอมมารเลยไม่ได้ เพราะพระเ้ารุ่นพี่จะไม่ยอมรับคุณ" อัลเริ่มทำความเข้าใจกับคำพูดของหญิงสาว
"แล้วถ้าคุณไม่ผ่าน คุณก็แค่ทำลายล้างโลกนี้ แล้วไปสร้างใหม่ แต่ตอนนี้คุณไม่อยากทำ" หญิงสาวพยักหน้า
"แล้วที่คุณบอกว่าไปเอาคนของโลกอื่นมา มันเกี่ยวอะไรกันเหรอ"
"ใช่เเล้ว" หญิงสาวพยักหน้าด้วยความยินดีที่อัลเริ่มเข้าใจสถานการณ์ของเธอ
"เอ่อ...คือ..ว่า. จริงๆแล้วจอมมาร เป็คนจากโลกอื่นที่เราไปเอาตัวมา แล้วให้พลัง โดยหวังจะให้เค้าเป็าาที่ปกครองโลกนี้" พูดด้วยเสียงอ่อยพร้อมทั้งก้มหน้าไปเล่นกับมือตัวเองเหมือนจะหลบสายตาจากอัล
"แล้วพอดี เขาไม่คิดจะปกครองแบบดีๆ ชอบก่อา แถมไปรวมกลุ่มกับเหล่าสัตว์ร้ายอีก เราเลยต้องไปเอาคนจากโลกของพวกรุ่นพี่มาเพื่อปราบเข้าแล้วขึ้นปกครองแทน" เธอพูดต่อ
"แล้วคนพวกนั้นตอนนี้เป็ไงบ้างละ"
"บางคนก็ตาย บางคนก็ใช้พลังแสวงหาอำนาจ บางคนก็เอาพลังที่เราให้ไปไปสร้างจุดสนใจในหมู่สาวๆ แต่ที่แย่ที่สุดคือมีบางคนไปเข้าร่วมกับพวกจอมมาร จนตอนนี้พวกรุ่นที่เริ่มจะสงสัยแล้ว ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปเราต้องลบสร้างใหม่แน่ๆเลย ฮืออออ 2ล้านปีที่แสนยากลำบางของช้านนนนนนน" พอเล่าถึงตรงนี้ เธอก็ปล่อยโฮออกมา ราวกับว่าต้องกลับไปทำโครงงานวิชาการใหม่เพราะอาจารย์ไม่ให้ผ่าน
"โอเค ผมเข้าใจละ งั้นผมก็ขอพลังพิเศษจากคุณได้ละซิ" อัลยิ้มอย่างดีใจ ราวกับว่าความฝันที่เค้าจะเป็พระเอกในนิยายต่างโลกนั้นเป็จริง
"เอ่อ.. คือว่า.. ถ้าเราใช้พลังไปมากกว่านี้ พวกรุ่นพี่ต้องจับได้แน่ๆเลย" คำพูดหญิงสาวพูดออกมา ทำลายฝันกลางวันของอัลลงอย่างย่อยยัย
"แล้วอีกอย่างนึง คือ......พวก......พี่........ตรวจ......เร็ว........นี้" อยู่ๆเสียงของเธอก็ดูฟังไม่ชัด
"คุณอัล คุณอัล ตื่นซิครับ เป็อะไรไหม" อดัมส์เขย่าตัวอัลเพื่อปลุก อัลรู้สึกเ็ปไปทั้งตัวในขณะที่เขาค่อยๆได้สติ
"ผมไม่เป็ไรแล้วครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอ" อัลถามด้วยท่าทีมึนงง
"าาก๊อปลิน การโจมตีครั้งสุดท้ายก่อนตายของมัน โดนคุณเต็มๆเลยครับ แต่ยังโชคดีที่แถวนี้มีหญ้าฟื้นพลังอยู่เยอะ คุณเลยรอดมาได้" อดัมส์พูดพร้อมทั้งชี้ไปที่ซากศพของาาก๊อปลิน
"ผมว่าเ้านี่ต้องมีค่าหัวแน่ๆ เราเอาชิ้นส่วนมันกลับไปด้วยดีกว่า" อดัมส์พูดต่อพร้อมทั้งพยุงอัลเข้าไปร่วมชำแหละซากาาก๊อปลิน
"เราแนใจว่าต้องมีกระดูกหัก หลายชิ้นแน่ๆจากการโจมตีครั้งนั้น แต่ทำไมมีแค่ความเ็ป แต่อาการาเ็ไม่มีเลยละ" อัลคิดระหว่างที่เขากำลังตัดหัวาาก๊อปลิน
"ผลของหญ้าฟื้นพลังเหรอ ยาฟื้นพลังของโลกนี้ทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ หรือจริงๆแล้ว ศิลานักปราชญ์ ที่นักแปรธาตุค้นหามานาน อาจอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิด"
ทั้งคู่นำร่างกายสุดโทรม กับหญ้าฟื้นพลัง พร้อมทั้งหัวของาาก๊อปลินกลับมาที่สมาคมนักผจญภัย แต่ในหัวของอัลตอนนี้กลับมีแต่เื่ ศิลานักปราชญ์ ล้มจอมมาร และการลบโลกสร้างใหม่