ตอนนี้ร่างของเ้า 3 นั้นก็ไม่ได้ต่างไปจากเ้าหมาทั้ง 2 ตัวก่อนหน้าเท่าไหร่นัก
จักพรรดิสรรค์ฉีิมองดูซากซพทั้งหมดก่อนที่เค้าจะกลับไปนอนที่เดิมส่วนรอยเืพวกนั้นก็คงค้างไว้อย่างนั้นแหละ ตัวเค้าชินชากับมันแล้วหากเป็คนอื่นคงทนไม่ไหวต้องล้างตัวให้สะอาดเป็แน่
เช้าต่อมา
จักพรรดิสรรค์ฉีิเมื่อลุกจากการนอนขึ้นมาก็ได้ล้างเนื้อล้างตัวเรียบร้อย หลังจากนั้นเค้าก็ทำอาหารกิน เมื่อกินอาหารเสร็จเค้าจึงได้มาวาดแผนการในหัว เป้าหมายของเค้าตลอดมานั้นคือการที่อยากเป็ะ ฉะนั้นวิธีการที่เค้าจะสามารถเป็ะได้วิธีของเค้าก็คือเค้าจะต้องรีบบ่มเพาะตามวิชาการฝึกตนที่อยู่บนประตูบานใหญ่ที่สลักอักษรโบราณไว้ในจี้หยกของเค้า แต่ปัญหาคือด้านทรัพยากรในการฝึกตน
ตอนนี้ด้วยความที่จักพรรดิค์สรรค์ฉีินั้นพลังฝึกตนพึ่งอยู่ในขั้นรวบรวมปราณขั้นที่ 3 ถ้าเอาไปเปรียบเทียบกับระดับการฝึกตนในโลกแห่งการฝึกตนเทียนหยุนนั้นถือว่ายังน้อยอยู่ เปรียบได้ดังเด็กทารกแรกเกิดในโลกแห่งการฝึกตนเทียนหยุนเลยด้วยซ้ำ
หากจะให้เค้าไปเป็ผู้ฝึกตนพเนจรเพื่อออกหาทรัพยากรการฝึกตนด้วยตนเองนั้นเกรงว่าเค้าคงใช้เวลานานมากโขหรือไม่ก็คงเกิดอุบัติเหตุได้ตายอีกรอบก่อนที่จะได้เป็ะเป็แน่ ฉะนั้นแล้วแผนการแรกที่เค้าคิดคือการที่เค้าจะต้องไต่เต้าและใช้ประโยชน์ของพวกกองกำลังต่างๆ ที่ทรงอิทธิพลทั้งอำนาจและบารมีพวกนั้นเพื่อยกระดับการฝึกตนขึ้นไปเรื่อย ๆ แค่คิดถึงทรัพยากรการฝึกตนเ่าั้เค้าก็อดที่จะยิ้มกรุ่มกริ่มออกมาภายนอกไม่ได้
“ หึหึ !!! เ้าสะสมทรัพยากรการฝึกตนมากี่ร้อยปีพันปีเดี๋ยวพ่อจะใช้มันให้เกลี้ยง ” จักพรรดิสรรค์ฉีิคิดอยู่ภายในใจ ตอนนี้หากคนนอกมองเข้ามาเห็นจักพรรดิสรรค์ฉีิเค้าคงคิดว่าชายคนนี้คล้ายคนสติไม่ดีหรือไม่ก็ พวกโรคจิตชอบนั่งยิ้มอยู่คนเดียวเป็แน่
ตามที่จักพรรดิสรรค์ฉีิได้รับฟังจากเ้าสามแก็งลูกหมาทรชนนั้น สำนักเพลิงสืบทอดจะเปิดรับคนในอีก 1 เดือนนับจากนี้ ระยะห่างระหว่างจุดที่เค้าอยู่หากเร่งรีบเดินทางไปที่เมืองหฤทัยจะใช้เวลาเพียง 1 ชมก็ถึง แม้จะไม่เร่งรีบเดินทางก็ทัน แต่จักพรรดิสรรค์ฉีิมองว่าการที่เค้านั้นจะเร่งเดินทางภายในวันนี้เพื่อไปอยู่อาศัยภายในเมืองหฤทัยก่อน อาจจะได้รับรู้ข้อมูลสำคัญอื่นๆภายในเมืองและมันอาจจะก่อประโยชน์ให้แก่เค้าได้ ตอนนี้เค้าใช้จิตััเหลือบมองเงิน 1 เหรียญเงินและ 20 เหรีญทองแดงในจี้หยกของเค้า การค้าไร้ตนทุนของพวกมันสามตัวก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่โชคร้ายก็แค่พวกมันชะตาขาดดันมาเจอข้า
เมื่อวางเผนเสร็จเรียบร้อยจักพรรดิสรรค์ฉีิก็ได้เร่งรีบออกเดินทางทันที
1 ชั่วโมงต่อมา
หน้าเมืองๆหนึ่ง ตอนนี้ทหารได้เดินตรวจตารอบๆตัวเมือง ที่ทางเข้าก็มีทหารยืนเฝ้าอยู่ 2 คนเพื่อเก็บค่าเข้า บนประตูเมืองเหนือขึ้นไปอีกหน่อยนั้นมีป้ายขนาดใหญ่เขียนอักษรบางอย่างอยู่ซึ่งดูทรงอำนาจเป็พิเศษ
“ เมืองหฤทัย ”
ตอนนี้ได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งสูงกำยำดูไร้เทียมทานได้เดินเข้าไปต่อแถวเพื่อรอเข้าประตูเมือง เมื่อถึงคิวของเค้า
“ 5 เหรีญทองแดงและชื่อของเ้าเพื่อเข้าเมือง ” เสียงของ 1 ในคนเฝ้าประตูกล่าวกับคนตรงหน้า
“ นี้ 5 เหรีญทองแดงของเ้าข้าชื่อิฉี ” ชายที่สูงและดูกำยำตอบกลับไปแบบนั้น
“ เ้ารับนี้ไป จำเอาไว้ป้ายนี้สามารถอยู่ในเมืองได้เพียง 1 เดือน เมื่อครบกำหนดระยะเวลาเมื่อไหร่แล้วเ้าไม่จ่ายเพิ่มเมื่อนั้นเ้าจะถูกจับโยนออกมา ” คนเฝ้าประตูคนเดิมกล่าวกับชายที่ชื่อิฉี ก่อนจะส่งแผ่นป้ายไม้สีเหลือที่สลักชื่อิฉีให้เค้าไป
“ ข้ารับทราบ ” ิฉีนั้นกล่าวตอบกลับคนเฝ้าประตูคนนั้นก่อนจะเดินเข้าไปภายในเมือง
ิฉีไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เค้าก็คือจักพรรดิสรรค์ฉีิที่ผ่านการใช้วิชากายาแปรเปลี่ยนมาเค้าคิดว่าจะใช้ร่างนี้ในการอาศัยอยู่เมืองหฤทัยรวมทั้งเข้าไปเป็ศิย์ของสำนักเพลิงสืบทอด
หลังจากเข้าเมืองมาเค้าก็ได้กลิ่นอายของบรรยากาศสถานที่ที่ผู้คนพลุกผ่านไปมาเป็ครั้งแรกในรอบของการกลับชาติมาเกิดเลย
“ นี้สินะบรรยากาศภายในเมือง ”
“ ท่านผู้แข็งแกร่งขอรับ ท่านอยากให้ข้าเป็ไกด์พาทัวเมืองใหมขอรับข้าสามารถแนะนำได้ทุกสถานที่เลยไม่ว่าที่ไหนตัวข้านั้นรู้หมด ” อยู่ๆก็มีคนๆหนึ่งเป็ชายหนุ่มดูท่าทางวัยรุ่นวิ่งเข้ามาหาจักพรรรดิสรรค์ฉีิพร้อมกล่าวถาม
“ เท่าไหร่ ” จักพรรดิสรรค์ฉีิถามกลับชายหนุ่มวัยรุ่นคนนั้น เค้ามองว่าชายคนนี้ที่วิ่งเข้ามาคือชาวบ้านภายในเมืองที่มาหาอาชีพเสริมถ้าเกิดมันไม่แพงมากเค้าก็จะสนับสนุนหน่อย
“ เพียง 5 ทองแดงขอรับข้ามีหนามว่าถังเก๋อทำหน้าที่ไกด์มา 3 ปีแล้วขอรับตัวข้านั้นรับรองว่าเชี้ยวชาญและสามารถพาไปได้ทุกที่แน่นอนขอรับท่านผู้แข็งแกร่ง ”
“ ได้ถ้าเ้าสามารถพาข้าไปตลาดมืดได้ข้าจะไปกับเ้าและ 5 ทองแดงนี้ก็จะเป็ของเ้า ” จักพรรดิสรรค์ฉีิในตอนนี้พูดพร้อมนำเงิน 5 ทองแดงออกมา ตอนนี้เงินของเค้าทั้งหมดนั้น ั้แ่เข้าเมืองมา ในรูปลักษณ์ของิฉีนั้นเค้าไม่ได้เอาเงินไว้ในจี้หยกแต่เก็บเอาไว้ในกระเป๋าภายนอกแทน การมีอุปกรณ์มิติด้วยระดับขั้นการฝึกตนเพียงแค่ขั้นรวบรวมปราณมันเด่นมากเกินไป ตัวของจักพรรดิสรรค์ฉีิไม่กล้าเสี่ยง
“ ข้า !!! ไม่สามารถพาท่านไปได้จริงๆขอรับ ” ถังเก๋อพูดขึ้นพร้อมกำลังวิ่งหนีออกมาจากจักพรรดิสรรค์ฉีิ
ฟึบ !!!
บัดนี้จักพรรดิสรรค์ฉีิได้เคลื่อนที่มาอยู่หลังของถังเก๋อพร้อมทั้งใช้แขนของเค้าคว้าไปที่ไหล่ของถังเก๋อ
“ ท่านผู้แข็งแกร่ง ท่าน !!! ท่านช่วยปล่อยข้าไปเถอะนะขอรับข้าไม่สามารถพาท่านไปได้จริงๆ ” ถังเก๋อตอนนี้เค้าเกรงกลัวอย่างมากตลาดมืดนั้นแตกต่างจากตลาดทั่วไปร้านข้างในตลาดมืดนั้นมีเพียงร้านเดียวเท่านั้น แต่ว่ากันว่าร้านนี้นั้นสามารถหาของให้ได้ได้ทุกสิ่งในโลกตราบเท่าที่เงินของเ้านั้นเพียงพอ แต่สิ่งของข้างในนั้นแพงกว่าของข้างนอกนั้นเป็ 10 เท่าต่อให้มันเป็ของธรรมดาก็ตาม แล้วก็ว่ากันว่าเถ้าแก่ของตลาดมืดนัั้นแต่ละคนล้วนเคยเป็อดีตมือสังหารกันมาทั้งสิ้น
แต่ที่เค้ากลัวกลับไม่ใช่เื่นี้
38K
![(อ่านฟรี) แผลงรัก นายรูมเมต [Black Cupid]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730967763_72733897.webp)