"ข้าตั้งใจจะล้มงานแต่งของพวกเ้า เหตุใดกลับกลายเป็เร่งงานแต่งของพวกเ้าให้เร็วขึ้น!!"
"หญิงชั่วชายโฉดเหตุใดถึงไม่ได้รับการลงโทษจาก์ เหตุใดมีแต่ข้าที่เป็ฝ่ายถูกกระทำ ข้า!!.. หรงลี่จู ไม่ยอม ข้าจะล้ม จะพังงานแต่งของพวกเ้าให้สิ้นซาก!!"
__________
1
หรงลี่จูก่อนตายนางได้อธิษฐานย้อนคืนกลับไปยังอดีต เพื่อยับยั้งแก้ไขเื่ราวร้ายๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้น...
นางถูกน้องสาวต่างมารดาหักหลังสมคบคิดเป็ชู้กับสามีของตน สามีของนางก็โฉดเหลือคณา ตลอดเวลา 2 ปีที่รู้จักกันมา เขาไม่เคยแสดงท่าทางน่าสงสัยใดให้นางจับพิรุจได้เลยสักครา ต่อหน้าแสร้งทำเป็รักถนุถนอมนางจนเสียนิสัย แต่พอหมดประโยชน์กลับคิดทรยศหักหลังความรักที่นางมีให้ สั่งฆ่าได้แม้กระทั้งชายาของตนเอง มองออกมาเป็เพราะ กิเลส ตัณหา และความโลภในการแสวงหาอำนาจ
แผนการขององค์ชายสี่ 'สวีจิ้น หรืออ๋องจื่อ' รู้เมื่อสาย เขาเพียง้าแต่งงานกับนาง 'หรงลี่จู' คุณหนูใหญ่จากจวนเสนาบดีฝ่ายขวา เพื่อปูทางสู่อำนาจในราชสำนัก หวังโค่นล้มราชบัลลังก์ของฮ่องเต้ผู้เป็บิดา และพี่ชายที่ถือตำแหน่งรัชทายาทองค์ปัจจุบัน
เดิมทีอ๋องจื่อเป็แค่เพียงลูกชายที่ไร้ประโยชน์ ไม่ได้อยู่ในสายตาของผู้เป็บิดา เพราะมารดาแท้ๆ ล่วงลับแต่เยาว์วัย อำนาจต่างๆ แทบจะไม่มีในราชสำนัก เขาจึงคิดเข้าหาคุณหนูใหญ่ของจวนเสนาบดีฝ่ายขวา เพื่อผลประโยชน์
ส่วนนาง น้องสาวต่างมารดาที่นางทั้งรักและเอ็นดู แต่ไหนแต่ไร 'หรงลี่จิ่น' ไม่คิดเทียบชั้นพี่สาวอย่างนางเลยสักครา แต่ครั้งนี้.. นางกลับได้รู้เมื่อสาย อาการป่วยกระเซาะกระแซะที่นางเจอ หลังจากแต่งกับอ๋องจื่อสาเหตุมันมาจากนาง!! นังน้องทรพี!!!
แสร้งห่วงใยคอยส่งน้ำส่งยาเช้าถึงเย็นถึง ทั้งๆ ที่ใจจริงนางเพียงทำเพื่อประโยชน์ส่วนตน และยาที่ส่งมานั้นสตรีนางใดได้ดื่มกิน ยิ่งหมดหนทางผลิตทายาท นี่คือน้องรักอย่างนั้นเหรอ? นางคืออสรพิษเดินได้ต่างหาก!!
ไหนจะภาพบาดตาบาดใจที่หรงลี่จูได้พบเห็นนี่อีก.. น้องสาวของนางกำลังเล่นชู้กับพี่เขยตอนกลางวัน ตะวันยังไม่ตกดินด้วยซ้ำ เพียงได้ยินชายโฉดพูดกับหญิงชั่วหลังจากนางตายไป จะตบแต่งเป็ชายาอย่างถูกต้อง หญิงชั่วก็ตอบรับอย่างยินดี ทั้งๆ ที่นางนอนป่วยอยู่ในตำหนักเดียวกัน มีเพียงฉากกั้นเท่านั้น พี่น้องแบบไหนถึงทำกันแบบนี้...
ก่อนสิ้นใจนางจึงอธิษฐานให้พวกมันตายตกไปตามกัน หากเป็ไปได้อยากจะย้อนวันเวลากลับคืนไปแก้ไขอดีต
เหมือน์จะยังคงเมตตานางอยู่ พอลืมตาตื่นขึ้นมานางกลับพบว่าตนนอนหลับอยู่บนเตียงภายในจวนของ 'หรงเวินซวิน' เสนาบดีฝ่ายขวาผู้เป็บิดา
ถามไถ่หาความจากหวานเอ๋อร์สาวใช้คนสนิทจึงได้รู้ว่าตนย้อนกลับมายังอดีตเมื่อ 2 ปีก่อน ก่อนที่จะได้ตบแต่งเป็ชายาของอ๋องจื่อ และเมื่อวานเป็ครั้งแรกที่นางได้พบกับเขา บุรุษที่ช่วยนางฟื้นคืนจากน้ำ หากไม่รู้จักความชั่วช้าของเขานางเองก็พอจะเข้าใจได้ที่ตนเองในอดีตตกหลุมรักบุรุษหนุ่มรูปงามผู้นี้
เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมสั่งการให้คนแสร้งผลักดันให้คุณหนูใหญ่อย่างนางตกลงไปในน้ำ ในเทศกาลประจำปีคึกคัก และใช้กลยุทธ์บุรุษช่วยสาวงาม ทำให้นางตกหลุมพราง เปิดใจให้เขาเข้ามาอยู่กลางใจอย่างไม่ทันระวังตัว
'หึ แต่ตอนนี้ข้าไม่ใช่ชายาของเ้าอีกต่อไป ความโง่เง่านั่นข้าขอทิ้งเอาไว้เื้ั นำมันมาเป็บทเรียนต่อกรกับคนทรราชเช่นเ้าให้ตายตกไปตามกัน'
คุณหนูใหญ่กำมือแน่นอย่างเครียดแค้น ก่อนที่จะเห็นสาวใช้หน้าห้องเข้ามาแจ้งบางอย่างกับหวานเอ๋อร์
"คุณหนูรองขอเข้าพบอยากเยี่ยมดูอาการของคุณหนูใหญ่เ้าค่ะ"
"คุณหนูรอง จิ่นเอ๋อร์เหรอ?"
"เ้าค่ะ ให้บ่าวชะ..เชิญ"
"ไม่ต้อง บอกให้นางกลับไป ข้าเวียนหัวอยากพักสักหน่อย"
"ตะ..แต่"
หวานเอ๋อร์ สาวใช้คนสนิทแสดงท่าทางงงงวย โดยปกติแล้วแม้คุณหนูของเธอจะร้าย แต่ก็ไม่เคยใจร้ายกับคุณหนูรองมาก่อน ทั้งยังถนุถนอมให้ความรักอย่างพี่สาว แม้คุณหนูรองจะเป็แค่บุตรีที่เกิดจากท่านเสนาบดีกับสาวใช้อุ่นเตียงภายในจวน
"บอกไปเช่นนี้ แต่.. หากนางจะรอ ปล่อยให้นางรอไปก่อน ข้าเวียนหัวไม่พร้อมรับแขก"
พูดเสร็จหรงลี่จูก็พลิกกายนอนตะแคงข้างไล่สาวใช้ทางอ้อม
"ในเมื่อข้าได้มีโอกาสย้อนคืนกลับมายังอดีตก่อนที่จะได้ร่วมหอกัน ข้าจะจัดการพวกเ้าลงโรงไปพร้อมๆ กันเอง"
หรงลี่จูหลับตาลง ก่อนจะลืมตาขึ้น คิดอะไรขึ้นได้นางเดินไปหยิบพู่กันกับกระดาษมา ขีดๆ เขียนๆ เื่ราวในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น
นางต้องยับยั้งงานสมรสที่จะเกิดขึ้นให้ได้ ภายหน้าจะได้ไม่ก่อเกิดภัยกับบ้านเมืองยามที่อ๋องจื่อคิดก่อฏคิดปฏิวัติขึ้นครองราชย์
'หึ ข้าไม่ยอมรับเ้าเสียอย่าง ให้มันรู้ไปสิว่าเ้าจะบังคับให้ข้าแต่งกับเ้าได้!"
"คุณหนูไม่นอนพักแล้วเหรอเ้าคะ"
หวานเอ๋อร์กลับเข้ามาเห็นนายตนตั้งหน้าตุ้งตาฝนหมึกขีดๆ เขียนๆ บางอย่างอยู่ ก็เกิดข้อสงสัย อาการก็ดีขึ้นมากแล้ว เหตุใดถึงปฏิเสธพบคุณหนูรอง
"สองวันนี้ข้า อยากอยู่เงียบๆ ไม่อนุญาตให้ใครเข้าพบไม่เว้นท่านพ่อและท่านแม่ เ้าคิดหาวิธีรับมือให้ดี อย่าให้เกิดเื่หมางใจ"
คุณหนูใหญ่หรงลี่จูหันไปสั่งการหวานเอ๋อร์ แม้บ่าวรับใช้ผู้นี้จะไม่ฉลาดหนัก แต่นางก็ทนมือทนเท้าอยู่ข้างกายนางมาตลอด
1K
