หลังจากที่เซียงหลินได้กลายมาเป็ผู้ฝึกฝนิญญาแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกของเขาเองก็ค่อนข้างจะแปรเปลี่ยนไปอยู่ไม่น้อย
ใบหน้ารวมถึงร่างกายที่ผอมกะหร่องได้เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้น ไม่ใช่ซิ ตามแขนรวมถึงบริเวณ่บนเริ่มมีกล้ามเนื้อปรากฏออกมา
ความสูงที่มากกว่า170เมื่อมีกล้ามเนื้อเพิ่มมากยิ่งขึ้น มันก็ทำให้สรีระร่างกายของเขาดูเข้าที่เป็อย่างมาก มีสภาพดีกว่าคนธรรมดาในโลกแห่งนี้อย่างแน่นอน
"การเปลี่ยนแปลงไม่เลวเลยทีเดียว"
"ต่อไปก็ดูหน้าต่างข้อมูลของฉันหน่อย"
ชายหนุ่มใช้ความคิดของตนเองในการเปิดระบบผู้พิชิติญญาขึ้น ซึ่งมันก็ใช้กระบวนการเหมือนกับก่อนหน้านี้เลยก็ว่าได้
[ชื่อเซียนหลิน อายุ15ปี]
[พลังิญญา ระดับแรงค์F]
[ภูติิญญาประจำตัว เทพอาชูร่าระดับเทพมายา]
[ทักษะิญญา ศาสตร์มาร์ต้องห้าม(ถูกปิดผนึก) ]
[แต้มิญญา ยังไม่มี (โปรดสะสมมัน)]
"อืมม.. พลังิญญาระดับFเองหรอเนี่ย"
"แต่มันก็ไม่แปลกหรอกนะ"
"ยังไงฉันก็เพิ่งได้มาเป็ผู้ฝึกฝนิญญา"
หลังจากที่ผู้ฝึกฝนิญญาได้ปรากฏขึ้นในยุคสมัยแห่งนี้ พลังของพวกเขาก็ถูกจัดระดับเอาไว้อย่างชัดเจนเช่นเดียวกัน
ผู้ฝึกฝนิญญาระดับF ผู้ฝึกฝนิญญาระดับE ผู้ฝึกฝนิญญาระดับD ผู้ฝึกฝนิญญาระดับC ผู้ฝึกฝนิญญาระดับB ผู้ฝึกฝนิญญาระดับA ผู้ฝึกฝนิญญาระดับS ผู้ฝึกฝนิญญาระดับSS ผู้ฝึกฝนิญญาระดับตำนาน และผู้ฝึกฝนิญญาระดับเทพา
แต่เห็นว่าหลังจากเทพาแล้วก็ยังมีระดับของผู้ฝึกฝนิญญาอยู่อีก
ถึงจะไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือเปล่าก็เถอะ
ทว่าการเป็ผู้ฝึกฝนิญญาถือเป็อะไรที่ทุกคนนั่นเข้าใจ การจะยกระดับแรงค์พลังของตนเองได้นั่น พวกเขาจำเป็ต้องใช้เวลา
บางคนก็ใช้ทรัพยากรลี้ลับที่เพิ่งโผล่จะปรากฏขึ้นมาในยุคสมัยแห่งนี้ ใช้มันฝึกฝนพลังิญญาของตนเองให้ยกระดับเพิ่มมากขึ้น
"งั้นต่อไปก็มาดูข้อมูลต่างๆของภูติผีิญญาประจำตัวฉันเลยละกัน"
เซียงหลินไม่ได้สนใจข้อมูลของตนเองอีก
เขาเลื่อนหน้าต่างของระบบลงไปยังเบื้องล่าง ปรากฏให้เห็นถึงข้อมูลที่ยิ่งใหญ่อีกชุดนึง
[ภูติิญญาประจำตัว เทพอาชูร่า]
[ระดับขั้นเทพมายา ิญญาแรงค์F]
[พร์การเติบโต10ดาว (ระดับสูงสุด)]
[ทักษะิญญา เปลวเพลิงอาชูร่า]
[อาณาเขติญญา ความโกรธเกรี้ยวของอาชูร่า ]
[ค่าประสบการณ์ที่ใช้เลื่อนระดับ 1/100]
"อึก? พร์การเติบโตอยู่ในระดับ10ดาว"
"นี่มันเหนือยิ่งกว่าระดับเทพมายาอื่นอีกนะ"
"ยังสามารถใช้อาณาเขติญญาได้เลย"
"นี่มันไม่ใช่ธรรมดา.."
"สมแล้วที่เป็ถึงเทพอาชูร่า!!"
เซียงหลินลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หัวใจภายในร่างเต้นระรัวขึ้นอย่างหนัก
ต้องบอกก่อนว่าพร์ในการเติบโตคือสิ่งที่ทุกคนไม่รู้มัน ในบรรดาภูติผีิญญาร้ายทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็ระดับไหนก็มีพร์ในการเติบโตถูกซ่อนเอาไว้อยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะระบบผู้พิชิติญญา เขาเองก็ยังคงจะไม่รับรู้ถึงมัน
การมีพร์ถึง10ดาว มันจะช่วยให้เทพอาชูร่าวิวัฒนาการขั้นพลังของตนได้อย่างรวดเร็ว
มีศักยภาพเหนือยิ่งกว่าภูติผีิญญาในโลกแห่งนี้ไปไกลเป็อย่างมาก
ไม่ใช่ซิ ในยุคสมัยแห่งนี้พวกเขาอาจจะมีวิธีการในการตรวจสอบพร์และศักยภาพของภูติผีิญญาแล้วก็ได้
แถมทักษะที่เรียกว่าอาณาเขติญญา
นี่คือวิชาพิเศษที่จะปรากฏขึ้นในภูติผีิญญาที่อยู่ในแรงค์Aขึ้นไป เมื่อิญญาตนนั้นได้พัฒนามาอยู่ในระดับAแล้ว พวกเขาจะได้รับสิ่งที่เรียกว่าอาณาเขติญญา มันคือเขตแดนวงกว้างที่สามารถขยายพลังของตนเองออกไปได้อย่างรวดเร็ว
รูปแบบรวมถึงอาณาเขตต่างๆก็แยกย่อยกันออกไปตามคุณลักษณของภูติผีิญญาตนนั่น
ใครจะไปคิดละว่าเทพอาชูร่าจะมีทักษะดังกล่าวและสามารถใช้งานมันได้ั้แ่อยู่ระดับแรงค์F มันไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
"ว่าแต่ค่าประสบการณ์คืออะไรหรอระบบ?"
ขณะนั้นตัวของเซียงหลินก็ได้เห็นข้อมูลที่อยู่ด้านล่างสุด เขาค่อนข้างจะประหลาดใจกับสิ่งที่เห็น
"หรือว่ามันคือสิ่งที่ทำให้อาชูร่าพัฒนาขึ้น"
"แล้วต้องเอาพวกมันมายังไงกันละ?"
คำถามของโฮสต์ได้ทำให้ระบบผู้พิชิติญญาพลันตอบกลับและอธิบายออกมาในทันที
[ใช่แล้ว ค่าประสบการณ์ที่ว่ามาคือสิ่งที่จะทำให้ตัวของโฮสต์และอาชูร่าพัฒนาขึ้น]
[เมื่อภูติผีิญญาประจำตัวได้ยกระดับขึ้น ร่างกายรวมถึงแรงค์ิญญาของโฮสต์ก็จะยกระดับขึ้นเช่นเดียวกันโดยปกติแล้วผู้ฝึกฝนพลังิญญาจะไม่มีวิธีการลัดดังกล่าว]
[นี่คือพลังพิเศษของระบบผู้พิชิติญญา]
เซียงหลินพยักหน้ารับด้วยความตื่นเต้น
มันต้องเป็แบบนี้อยู่แล้ว เขาได้รับคุณสมบัตินี้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
[ส่วนคำถามที่ว่าโฮสต์จะได้รับค่าประสบการณ์มาได้ยังไงน่ะหรอ?]
[มันก็ง่ายดายเป็อย่างมาก หนึ่งคือการทำภารกิจที่จะปรากฏขึ้นมาจากระบบ]
[ส่วนอีกวิธีการนึงก็คือสังหารภูติผีิญญาที่โลกภายนอก ไม่ใช่ิญญาประจำตัวของผู้คน]
[แต่เป็ิญญาเร่ร่อนที่หลั่งไหลออกมาจากโลกใต้พิภพ พวกมันที่ว่ามาคือค่าประสบการณ์ทั้งสิ้น]
[เมื่อสังหารพวกมันได้ ตัวของเทพอาชูร่าจะดูดกลืนพวกมันทั้งหมดเพื่อให้ตนเองพัฒนามากยิ่งขึ้น]
[มีตรงไหนที่ไม่เข้าใจหรือรับรู้มันไหมโฮสต์?]
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหัวไปมาอยู่เล็กน้อย ตอนนี้เขาได้เข้าใจทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลของระบบแล้ว
หลังจากนี้ขอเพียงแค่เขาสังหารภูติผีิญญาที่อยู่ในโลกภายนอก ตัวของเขาก็จะพัฒนาตนเองได้อย่างรวดเร็ว แตกต่างไปจากผู้ฝึกฝนิญญาคนอื่นๆอย่างลิบลับ
ส่วนภูติิญญาประจำตัวตนที่สอง
ตอนนี้เขาต้องหยุดคิดไปได้เลย
ถึงระบบจะบอกว่าภายในโลกใบนี้จะมีกลุ่มคนพิเศษที่สามารถภูติผีิญญาได้มากยิ่งกว่าหนึ่ง แต่สำหรับเขาที่เพิ่งเริ่มต้นมันก็เป็อะไรที่ยากลำบากอย่างแท้จริง ไว้ให้เขามีระดับแรงค์สูงขึ้นไปมากกว่านี้อีกหน่อย ค่อยมองหาภูติผีิญญาตัวต่อไปหลังจากนี้ก็ได้
ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!
ขณะนั้นเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่ซิ มันคือเสียงเหมือนกับโดนทุบซะมากกว่า
"เอ่อ.. อย่าบอกนะว่าเป็ตาลุงนั่น"
เซียงหลินหันขวับไปมองยังบริเวณทางเข้า
เขาถึงกับต้องยกมือขึ้นกุมขมับ
ก่อนหน้านี้เขาได้เห็นความทรงจำทั้งหมดของเซียงหลินคนนี้แล้ว เห็นว่าวันนี้คือวันครบกำหนดที่ตัวของเขาจำเป็ต้องจ่ายค่าเช่าห้องที่อยู่อาศัย
แล้วไอ้เ้าคนนี้มันก็เขี้ยวลากดินเป็อย่างมาก ตรงต่อเวลาแถมไม่ลดหย่อนให้เลยซักนิด
แอ็ดดดดดดดดดด!
ชั่วครู่เดียวชายหนุ่มก็เดินไปเปิดประตูของห้อง เมื่อเปิดมันก็ปรากฏให้เห็นถึงชายวัยกลางคนตัวเตี้ยและมีพุงที่ใหญ่โต ใบหน้าของเขาดูฉุนเฉียว กำลังแสดงท่าทางที่หงุดหงิดเป็อย่างมาก ดวงตาเองก็จ้องมองเข้ามาด้วยความน่าสมเพช
"กว่าจะเปิดได้ไอ้เด็กเวรเซียงหลิน"
"ค่าเช่าของเดือนนี้เมื่อไหร่จะจ่าย?"
"นี่แกเลื่อนการจ่ายมาหลายวัน.....!!"
แต่เมื่อเขาเห็นถึงสภาพที่ค่อนข้างจะเปลี่ยนแปลงไปของชายหนุ่ม สีหน้าของชายวัยกลางคนก็ดูประหลาดใจเป็อย่างมาก
"นี่แกไปทำอะไรมาไอ้เด็กบัดซบ? ข้าจำได้ว่าเมื่อไม่มีวันก่อนแกยังผอมเป็กุ้งแห้งอยู่เลย"
เ้าของหอพักยกมือลูบคางไปมาพลางจ้องมองขึ้นลงจรดหัวไปจนถึงปลายเท้า
แต่เมื่อเห็นว่ามันก็ไม่ใช่เื่ที่เขาจะต้องไปยุ่งเกี่ยว สีหน้าที่ดูโมโหก็ย้อนกลับคืนมาเป็เช่นเดิม ตัวของชายวัยกลางคนเหลือบมองมาด้วยความเย้ยหยัน วางตัวกวนส้นเท้าเป็อย่างมาก
"ห้องที่ฉันอยู่มีราคาถึง3,000เครดิตใช่ไหม"
"ไม่จ่ายให้หรอกไอ้่แก่เอ้ย!!"
"แพงก็แพงแถมยังสกปรกด้วย ไม่ใช่ซิ ฉันจะออกจากห้องพักเน่าๆของแกแล้วเว้ย"
เซียงหลินไม่คิดที่จะจ่ายเงินให้กับเ้าของหอพักที่เน่าเหม็นนี้ เพราะถึงยังไงเขาก็กลายมาเป็ผู้ฝึกฝนิญญาแล้ว การอาศัยอยู่ในห้องพักเน่าๆที่มีราคาค่าเช่าแสนแพง มันก็ไม่แตกต่างไปจากการที่เขาได้ลดคุณค่าของตนเองลงหรอก
"นะ..นี่แกว่ายังไงนะเซียงหลิน!!"
เ้าของหอเมื่อได้ยินเช่นนั่นก็แทบจะของขึ้น ห้วงอารมณ์ภายในจิตใจแปรเปลี่ยนไปเลยก็ว่าได้
"แกอยากจะออกจากห้องพักของข้า?"
"ถ้าอยากออก แกต้องจ่ายของเดือนนี้มาซะ"
"ไม่งั้นตัวของแกก็จะไม่ไหนไม่ได้ทั้งสิ้น!!"
ในใจของชายอ้วนตอนนี้โกรธเกรี้ยวเป็อย่างมาก ถ้าเกิดว่าเ้าเซียงหลินไม่พักอาศัยที่หอพักต่อ
รายได้รวมถึงเครดิตต่างๆประจำเดือนก็คงสูญหายไปอยู่ไม่น้อย ถึงยังไงตอนนี้ภายในหอพักก็แทบจะไม่มีคนพักอาศัยแล้ว ถ้ามันหายไปอีกตัวของเขาได้เดือดร้อนกันพอดี
"................."
เมื่อเห็นถึงความโลภมากของมัน เขาก็จ้องมองด้วยความเฉยชา จากนั้นก็ค่อยๆยกมือแตะไปยังไหล่ของชายอ้วนพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ
"นี่แกน่ะ.. อยากจะตายหรอไอ้เวร"
คำพูดที่กระซิบออกมาอย่างแ่เบาได้ทำให้โสตประสาทของชายอ้วนต้องสั่นสะท้าน ั์ตาของมันเบิกกว้างไปด้วยความตื่นตระหนก
"นะ..นี่มันภูติิญญาประจำตัว!!"
เพราะตอนนี้ตัวของมันกำลังมองเห็นร่างเงาขนาดใหญ่ที่ยืนอยู่เื้ั เพียงแค่เ้าสิ่งนี้จ้องมองมาก็ทำให้ตัวของเขาแทบจะฉี่ราด
ไม่ผิดอย่างแน่นอน นั้นคือภูติผีิญญาประจำตัว เป็สัญลักษณ์ที่คนธรรมดาไม่สามารถลอกเลียนแบบได้
"ตะ..ตัวของแกมัน..."
"กลายมาเป็ผู้ฝึกฝนิญญาแล้ว มันจะเป็ไปได้ยังไง แกไม่มีภูติประจำตัวไม่ใช่หรอ"
10
