ตอนที่ 4 เริ่มหาเงิน
กว่าฟ้าจะกลับถึงบ้านก็สามทุ่มแล้วมีจอดรถแวะซื้อข้าวเข้ามาทานด้วย
“ที่นี่บ้านนายท่านหรอ” ภูตสาวบินสำรวจรอบๆบ้านไปทั่ว
“อืม บ้านนี้เป็บ้านที่ข้าอาศัยอยู่กับพ่อแม่บุญธรรมจนกระทั่งพวกท่านเสียไปแล้วข้าก็หลุดไปโลกนู้น”
“ว้าว!! โลกนี้มีแต่อะไรแปลกๆเต็มไปหมดบ้านก็สร้างเป็สี่เหลี่ยมสูงๆต้นไม้ก็แทบไม่เห็นมีอากาศก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
“ที่โลกนี้มนุษย์ได้ทำลายธรรมชาติไปเยอะด้วยความไม่รู้แล้วก็พวกกิเลสตัณหาก็มีมากแต่การสังหารหรือทำร้ายร่างกายใครนั้นถือว่ามีความผิดถ้าทำผิดจะได้รับโทษแตกต่างกันไป”
“งั้นก็แตกต่างจากที่คานาสสิที่นั่นการสังหารถือว่าไม่ผิดคนแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด”
“มันก็มีทั้งข้อดีกับข้อเสียล่ะนะโลกนี้สงบมากไม่มีาไม่ต้องอยู่อย่างหวาดกลัวไม่มีสัตว์อสูรไม่มีการค้าทาสจะมีแค่ส่วนน้อยเท่านั้นที่ก่อเื่โลกนี้อยู่ด้วยเงินตราเป็หลัก”
“แล้วนายท่านอยู่กับใครหรอ? ั้แ่ถึงบ้านมาเมร่ายังไม่เห็นใครเลย”
“ข้าอยู่บ้านนี้คนเดียวที่โลกนี้ข้าเป็เด็กกำพร้าที่พ่อแม่บุญธรรมรับมาเลี้ยงพอข้าอายุ19พวกท่านก็เสียไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์พวกท่านเองก็ไม่มีญาติที่ไหนข้าจึงต้องอยู่ตัวคนเดียว” ฟ้าเล่าประวัติของตนในโลกนี้ให้ฟัง
“แล้วทำไมนายท่านไม่แต่งงานล่ะ”
“ที่นี่ถ้ายังเรียนไม่จบเขาไม่นิยมแต่งงานกันเพราะยังถือว่าไม่มีความรับผิดชอบพอนี่ข้าเองก็ยังต้องเรียนต่ออีกสี่ปีถึงจะจบโลกนี้ข้ามีอายุแค่20เองนะสังคมที่นี่กับที่นู่นมันต่างกันมาก”
“ยุ่งยากจัง ที่คานาสแค่15ก็แต่งงานได้แล้ว”
“ที่นี่เขาแต่งภรรยาได้แค่คนเดียวเท่านั้นการคบหากันของชายหญิงก็เปิดเผยมากกว่าที่นู่นเยอะ”
“งั้นนายท่านก็รีบๆหานายหญิงคนใหม่มาอยู่เป็เพื่อนได้แล้วอยู่คนเดียวแบบนี้เหงาแย่เลย”เมร่าเสนอ
“ข้าก็ไม่ได้เหงาขนาดนั้นที่นี่ข้าก็มีเพื่อนมีคนรู้จักอยู่มากมายไหนจะต้องหาเงินอีกคงไม่เหงาแน่นอน”
“นายท่านไม่เอาทองหรืออัญมณีไปขายล่ะหรือที่นี่พวกมันไม่มีค่างั้นหรือ”
“ข้ากะจะเก็บทองไว้ยามจำเป็เท่านั้นข้าอยากทำเงินในระยะยาวจะได้ไม่ขัดสนที่นี่ไม่มีการล่าอสูรมาขายแบบคานาสมีแต่งานเล็กๆน้อยๆให้ทำเงินที่ได้เองก็น้อยมาก”
“แล้วนายท่านกะจะทำอะไรหรือ”
“ข้ากะจะทำน้ำผลไม้จากคานาสมาขายที่นี่ดูที่ข้าให้เ้าดูแลต้นไม้พวกนั้นก็เพราะแบบนี้แหล่ะ”
“งั้นเมร่าจะตั้งใจดูแลให้นายท่านสุดฝีมือเลย”
“เดี๋ยวเมร่ากลับไปที่คานาสบอกต่อครอบครัวข้าด้วยล่ะอ้อแล้วช่วยให้พวกนั้นหาเมล็ดพืชสมุนไพรต่างๆแล้วก็พวกสัตว์ตัวเล็กๆบางประเภทที่กินได้มาให้ข้าด้วยนะข้ากะจะมาขยายพันธุ์ที่นี่ดู”ฟ้าเอ่ยอย่างนึกขึ้นได้
“เ้าค่ะนายท่าน แล้วเวลาข้ามาจะให้มาหาท่านที่นี่เลยงั้นหรือ”
“อืม ่นี้ข้าคงไม่ได้ออกไปไหนอีกอย่างข้าก็ติดตั้งวาร์ปไปยังที่แปลงนั้นแล้วด้วยเดี๋ยวเ้าเอาของสิ่งนี้ไปด้วยสิ่งนี้เรียกวานาฬิกา”ฟ้าเอ่ยจบก็อธิบายการดูเวลาคร่าวๆของที่นี่ให้เมร่าฟังเพื่อที่เวลาของโลกนี้กับคานาสจะได้ไม่คาดเคลื่อนกันมากเวลาเมร่ามาครั้งต่อไป
“งั้นเมร่าขอลาเลยนะคะนายท่านแล้วพบกันใหม่เ้าค่ะ”เอ่ยจบร่างของภูตสาวก็หายวับไปฟ้าเองก็เริ่มทำธุระส่วนตัวและเข้านอนตามปกติ
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยการที่เสียงของโทรศัพท์มือถือดังขึ้นฟ้าที่นอนอยู่บนเตียงนั้นเอื้อมมือไปควานหามือถือที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียงทั้งๆที่ยังไม่ยอมลุกจากเตียงพอควานหาเจอก็หยิบมาพร้อมหรี่ตามองรายชื่อที่โทรเข้ามาเมื่อเห็นว่าคนที่โทรเข้ามาคือเพื่อนสนิทจึงค่อยกดรับ
“มีอะไรวะคม กูกำลังนอนอยู่เลย”ฟ้าเอ่ยทักเสียงงัวเงีย
“ยังไม่ตื่นอีกหรอฟ้านี่พวกกูกะจะชวนออกไปเที่ยวกันหวานเองก็อยากจะดูหนังด้วย”
“ไปไหนวะ”
“เจอกันที่สยามอีกหนึ่งชั่วโมงละกัน”
“โอเค แล้วเจอกัน” หลังรับคำฟ้าจึงค่อยลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเสื้อผ้าของฟ้าเองก็เปลี่ยนใหม่จากเมื่อหนึ่งปีที่แล้วหมดการแต่งตัวดูทันสมัยวันนี้ฟ้าสวมเสื้อเชิตสีฟ้าอ่อนกางเกงยีนส์ขาเดฟสีดำทรงผมก็ถูกจัดทรงอย่างดี
ฟ้าขับรถไปจอดทิ้งไว้ที่ห้างแถวสยามแล้วเดินเล่นรอเพื่อนอยู่แถวนั้นพอเพื่อนโทรตามฟ้าก็เดินไปหา
“มานานยังวะฟ้า”ครามเอ่ยทักพร้อมโบกมือทักทาย
“สักพักได้ แล้วนี่จะไปไหนก่อน”
“ไปกินข้าวกันก่อนละกันแล้วค่อยไปดูหนังหวานเองก็ซื้อตั๋วเอาไว้แล้วพวกเราดูรอบบ่ายโมงเพราะนี่เองก็เกือบสิบเอ็ดโมงแล้ว” หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มเอ่ย
เพื่อนทั้งสามต่างแต่งชุดไปเที่ยวธรรมดาแต่ที่ไม่ธรรมดาคือมีแต่สายตาที่คนมาตลอดทางยิ่งพอฟ้ามารวมด้วยก็ยิ่งถูกจับตามองมีสาวๆคอยส่งยิ้มให้ทั้งสามหนุ่มอยู่ตลอดทางฝั่งผู้ชายเองก็มีมองๆหวานอย่างสนใจ
“ไปกินพวกปิ้งย่างกันไหมตอนนี้กูหิวมากยังไม่ได้กินอะไรมาเลยั้แ่เช้า”ฟ้าเอ่ยจบก็ยกมือลูบท้อง
“โอเค กูก็ยังไม่ได้กินเหมือนกัน” คมเอ่ยสนับสนุน
“งั้นไปร้านนั้นละกันคนไม่ค่อยเยอะด้วย” หวานชี้ไปทางร้านนั้นแล้วก็เดินนำหนุ่มๆทั้งสามคนไปพอเข้าร้านมาก็ไม่พูดพร่ำอะไรมากต่างคนต่างสั่งอาหารพออาหารมาก็มีกินไปคุยกันบ้างเมื่อเห็นว่าใกล้เวลาหนังฉายก็รีบจ่ายเงินและตรงไปโรงหนังทันที
หนังที่หวานชวนมาดูนั้นเป็แนวแฟนตาซีเื่ดังกว่าหนังจะจบก็บ่ายสามครึ่งแล้วทั้งสี่คนเดินเล่นสักพักก่อนจะทานมื้อเย็นแล้วค่อยแยกย้ายกันกลับครามกับคมต่างเอารถมาทั้งสองคนหวานเองก็บ้านอยู่ทางเดียวกับคมจึงได้กลับพร้อมกัน
พอถึงบ้านฟ้าก็อาบน้ำแล้วจึงมานั่งเล่นคอมเปิดดูเว็บเกี่ยวกับการลุงทุนจนกระทั่งนึกถึงพวกเว็บใต้ดินฟ้าลองหาและเข้าไปดูกะว่าจะเอาพวกอัญมณีต่างๆที่เขามีติดตัวมาจากคานาสมาลงขายดูมีคนสนใจทักเข้ามาสอบถามมากมายเลยตัดสินใจจะขายให้คนที่เสนอราคาสูงที่สุดฟ้านัดเจอกับคนนั้นตอนสี่ทุ่มในอีกสามวันที่ย่านแหล่งเที่ยวกลางคืน
ฟ้าเป็คนชอบเก็บสะสมสิ่งของต่างๆไว้ในมิติส่วนตัวของตนพวกทองกับอัญมณีนั้นก็มีมากมายรวมถึงอัญมณีเวทย์ที่มีพลังงานแฝงอยู่ด้วยถ้าฟ้านำออกมาขายบ้างก็คงมีเงินมากมายไปลงทุนทางด้านต่างๆอยู่มากพอสมควรฟ้ากะจะลองทำยาขายดูพวกอาหารเสริมสุขภาพก็น่าสนใจ
“วันนี้นัดสี่ทุ่มตอนนี้ก็ยังมีเวลาอยู่เหลือเฟือไปเดินเล่นรอแถวๆนั้นเลยละกัน”
กว่าจะถึงเวลานัดฟ้าก็ใช้เวทย์ล่องหนเดินสำรวจที่ทางแถวนั้นเมื่อไม่เห็นอะไรผิดสังเกตก็ปลดเวทย์ล่องหนแล้วไปนั่งรอในร้านอาหารส่วนตัวที่นัดกันไว้
นั่งรอไม่นานเสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้นฟ้าเงยหน้ามองผู้ที่เข้ามาใหม่ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับผู้ติดตามสองคน
“คุณดำรงค์ใช่รึเปล่าครับ” ฟ้าเอ่ยทักขึ้นมาก่อนเป็คนแรก
“ไม่คิดว่าคุณสกายจะหนุ่มขนาดนี้เลยนะครับ” คนที่ชื่อดำรงค์เองก็เอ่ยทักด้วยท่าทางประหลาดใจเช่นกัน
“เชิญนั่งครับ” ฟ้าเอ่ยเชื้อเชิญด้วยน้ำเสียงเป็มิตร
“ขอผมดูของหน่อยได้ไหมครับ” เมื่อนั่งลงแล้วดำรงค์เองก็เอ่ยขอดูสินค้าก่อน
“นี่ครับ สามารถตรวจสอบได้เลย”ฟ้าเอ่ยจบก็หยิบกล่องเครื่องประดับออกมาวางบนโต๊ะหลังจากนั้นก็เปิดกล่องขึ้นปรากฏให้เห็นชุดเครื่องประดับเพชรหรูหราดีไซน์แปลกตา
ลูกน้องสองคนของดำรงค์ต่างนำอุปกรณ์ตรวจสอบขึ้นมาตรวจเช็คเครื่องประดับชุดนี้โดยไม่ต้องให้ผู้เป็นายเอ่ยสั่งพอตรวจเสร็จเรียบร้อยก็พยักหน้าให้ผู้เป็นาย
“งั้นตามราคาที่ตกลงนะครับนี่เงินห้าสิบล้าน”เอ่ยจบลูกน้องทั้งสองคนก็ยกกระเป๋าใส่เงินมาวางตรงหน้าฟ้าแล้วเปิดกระเป๋าให้ฟ้าสามารถมองเห็นเงินได้
ฟ้ากวาดสายตามองเงินในกระเป๋าแบบผ่านๆก่อนจะปิดกระเป๋าและส่งยิ้มให้ชายวัยกลางคนตรงหน้า
“มาทานอาหารกันก่อนไหมครับ” หลังได้ยินคำเอ่ยชวนของชายหนุ่มตรงหน้าคิ้วของชายวัยกลางคนก็เลิกขึ้นด้วยความแปลกใจที่ไม่เห็นชายหนุ่มนับเงินเลย
“คุณสกายไม่นับเงินรึครับ”
“ไม่ล่ะครับ ผมรู้ว่าคุณคงไม่โกงผมหรอก” ฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆที่ฟ้ามั่นใจก็เพราะฟ้าได้ใช้เวทย์จับเท็จกับอ่านความทรงจำของคนตรงหน้าั้แ่ที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องอาหารนี้แล้ว
“คุณเป็คนแปลกนะครับ”ฟ้าเพียงแค่ยิ้มรับแต่ก็ไม่ได้เอ่ยตอบคำถามนี้กลับเอ่ยถามคำถามอื่นขึ้นมาแทน
“คุณดำรงค์สนใจพวกเครื่องเพชรหรอครับ”
“พอดีภรรยาผมชอบพวกเครื่องประดับนี่ก็กะจะให้เป็ของขวัญเลยหาแบบที่แปลกตาพอมาเห็นชุดเครื่องเพชรของคุณผมว่าถ้าเธอได้เห็นเธอคงชอบ”
“ที่จริงผมเองก็มีอยู่หลายชุดเลยนำออกมาขายบ้างกะจะเอาเงินมาลงทุนธุรกิจสักก้อนสองก้อนน่ะครับ”
“หายากนะที่จะเจอคนแบบเธอ”
ฟ้าที่ใช้ชื่อปลอมว่าสกายนั้นก็เอ่ยพูดคุยกับดำรงค์อย่างถูกคอไม่น้อยเพราะตัวดำรงค์เองก็เป็คนนิสัยตรงๆคิดอะไรก็พูดอย่างนั้นไม่ดูถูกคนอื่นถือว่าเป็คนนิสัยดีพอสมควร
“นี่เบอร์โทรผม ถ้าสนใจจะซื้อพวกเครื่องเพชรอีกสามารถโทรมาสอบถามผมได้โดยตรงเลยครับ” ฟ้าจดเบอร์โทรของตนพร้อมทั้งยื่นให้ดำรงค์ดำรงค์เองก็รับมาเก็บไว้
“งั้นมื้อนี้ผมเลี้ยงเองละกันครับถือว่าขอบคุณที่คุณขายเครื่องเพชรชุดนี้ให้ผม”
“ขอบคุณมากครับ งั้นผมขอตัวลาก่อนเลยละกันนะครับ” พอเอ่ยลาฟ้าก็แยกไปอีกทางพอเดินไปได้สักพักก็แวะหาห้องน้ำเมื่อปลอดคนก็นำกระเป๋าเงินเก็บเข้ามิติและใช้เวทย์ล่องหนเดินกลับไปที่รถเพื่อป้องกันการติดตามตัว
>>>>>>>
283K
