“นายครับ ผมส่งข้อมูลประวัติของผู้หญิง ที่เจอที่สนามบินมาให้ทางเมลแล้วนะครับ” โอราฟ เข้ามาในห้องทำงานของ โอดีน แล้วรายงานงานที่ได้รับไปทำให้เ้านายได้รับทราบ
“ขอบใจนายมาก” ว่าแล้ว โอดีน ก็ผละจากงานที่ทำอยู่ เปิดเมลดูข้อมูลประวัติของหญิงสาวที่ตนอยากได้อยากทันที โอราฟ เมื่อรายงานเสร็จก็เดินออกจากห้องทำงานของ โอดีน ไปประจำยังโต๊ะทำงานของตนที่อยู่นอกห้อง
เมื่อชายหนุ่มดูประวัติของหญิงสาวที่ตนหมายปองจนพึงพอใจแล้ว ซึ่งสิ่งที่เขาพึงพอใจเป็ที่สุด ก็เห็นจะเป็สถานะภาพของเธอนั้นเอง ที่ระบุว่า ‘โสด’ เพราะเขายังไม่อยากที่จะต้องแย่งชิงกับใคร และไม่คิดจะแย่งด้วย เพราะคนระดับเขาแล้ว มีแต่ผู้หญิงจะแย่งเขาซะมากกว่า
“เธอจะต้องเป็ของฉันคนเดียวเท่านั้น วรกานต์ ภักดีนรา” โอดีน กล่าวพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับยกยิ้มกับตัวเอง
“โอราฟ เย็นนี้ฉันจะไปทานอาหารเย็นแถวๆ โรงแรมเวเนเซีย นายหาร้านอาหารให้ด้วย” โอดีน กดโทรศัพท์ภายใน แจ้งความประสงค์ให้บอดี้การ์ดของตนได้รับทราบ และให้ดำเนินการต่อตามที่สั่ง
“ครับนาย” เมื่อบอดี้การ์ดกล่าวรับคำสั่งแล้ว โอดีน ก็วางสายลงทันที
พอถึงตอนเย็น โอดีน ลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานของบริษัทของเขา ซึ่ง โอดีน นั้นมีกิจการหลายอย่าง ทั้งกิจการโรงแรม ทั้งกิจการเรือขนส่งสินค้า และทั้งกิจการบ่อนคาสิโนที่ลาเวกัส ซึ่งแต่ละกิจการของชายหนุ่มมีเพื่อนร่วมลงทุน ที่เป็เ้าของร่วมกันสามคน โดยมี โอดีน, ราฟาเอล และ แดนเจลโล่ ทั้งสามคนเป็เพื่อนรักกัน และถือว่าเป็ก๊วนมาเฟียตัวพ่อเลยก็ว่าได้ ถ้าใครคิดจะต่อกรด้วยมีหวังจะลอดไปได้ยาก เพราะทั้งสามหนุ่มเมื่อได้กัดแล้วไม่ยอมปล่อย จนกว่าข้างใดข้างหนึ่งจะย่อยยับไปคามือ ดังนั้นจึงไม่มีใครคิดที่จะต่อกรกับทั้งสามหนุ่มหากไม่จำเป็
โอดีน ดูแลกิจการโรงแรมในเครือ ไดมอนแกรนด์ โทเทล เป็โรงแรมระดับห้าดาวมีอยู่ทั่วทั้งทวีปยุโรป ส่วน ราฟาแอล ดูแลกิจการเรือขนส่งสินค้า และ แดนเจลโล่ ดูแลกิจการบ่อนคาสิโนที่ลาเวกัส
โอราฟ ได้เลือกร้านอาหารที่นักท่องเที่ยว นิยมมาทานอาหารเย็นกัน เพราะเป็ร้านอาหารที่ขึ้นชื่อของย่านนี้ที่สุด
“สวัสดีค่ะ คุณโอดีน ดิฉันได้จัดโต๊ะไว้ให้สำหรับ คุณโอดีน เรียบร้อยแล้วค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ” ดาน่า เ้าของร้านอาหาร ออกมาต้อนรับ โอดีน ด้วยตัวเองอย่างกระตือรือร้น และพาไปนั่งยังโต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้ด้วยตัวเองอีกด้วย
ซึ่งโต๊ะที่ โอราฟ จองไว้ให้เ้านายของตน เป็มุมที่เป็ส่วนตัวที่สุด และสามารถมองเห็นได้ทั่วภายในร้าน และด้านนอกของร้าน
“คุณโอดีน ้าจะสั่งอาหารเลยไหมคะ?” ดาน่า เอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มได้นั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“ผมขอดูอาหารก่อน เดี๋ยวสักพักค่อยมารับออเดอร์ แต่ก่อนอื่นผมขอเบียร์... มาก่อนแล้วกัน” โอดีน เอ่ยบอกเ้าของร้านอาหารตามที่ตน้า
“ได้ค่ะ” ดาน่า ว่าแล้วก็ถอยออกจากโต๊ะที่ โอดีน นั่งทันที และให้พนักงานนำเบียร์ที่ชายหนุ่มสั่งมาเสิร์ฟให้อย่างเร็วไว
ซึ่งเป็เพราะอะไรไม่อาจรู้ได้ ดวงหรือโชคก็ไม่รู้ ที่ทำให้ทั้งสี่สาวเลือกที่จะมารับประทานอาหารเย็นกันที่ร้านอาหารแห่งนี้ในวันนี้
“ร้านนี้บรรยากาศดีสมกับที่เป็ร้านขึ้นชื่อของที่นี่เลยนะ ว่ามั้ย!” กุสุมา เอ่ยออกความเห็น ขณะที่พนักงานของร้านพาคนทั้งสี่มานั่งโต๊ะที่ว่าง
“ใช่ร้านบรรยากาศดีมากเลยอ่ะ” วรกานต์ เอ่ยสนับสนุนความคิดเห็นของเพื่อน
“บรรยากาศดีก็จริงอยู่ ต้องดูที่อาหารด้วยจะได้เื่หรือเปล่า” อุษา เอ่ยแย้งบอกเพื่อน ขณะที่กำลังพากันนั่งลงบนเก้าอี้
“ถ้าอยากรู้ก็ต้องสั่ง จะสั่งอะไรกันดีล่ะ อยากลองแล้ว หิวแล้วด้วย” อรภา เอ่ยบอกเพื่อนยิ้มๆ
“แหม! เธอนี้ไม่ค่อยเห็นแก่กินเลยนะยะ” กุสุมา เอ่ยหยอกเย้าเพื่อนอย่างขำๆ
“ก็มาทั้งที ก็ต้องกินสิยะ ถึงจะบอกคนอื่นเขาได้ว่ามาเที่ยวจริง ไม่งั้นเขาจะหาว่าเราโกหกเอาได้ ใช่มั้ยล่ะ” อรภา เอ่ยพร้อมกับยักคิ้ว และส่งยิ้มให้เพื่อน แล้วสี่สาวก็ต่างพร้อมใจพากันเลือกเมนูอาหาร และทำการสั่งอาหารที่พวกตน้าที่จะรับประทานทันที
๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘
4K
![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)
