กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

รองผู้อำนวยการที่เสียหอกระดับAไปถึงกับล้มลงไปที่พื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง มันกำลังเสียใจอย่างหนักเพราะหอกอันนี้มันใช้ความพยายามไปมากในการเก็บเงินและหาซื้อมาแต่ในตอนนี้มันกลับกลายเป็นแค่เศษเหล็กนับไม่ถ้วนกระจายอยู่เต็มพื้นไปหมด
''เจ้าทำลายหอกของข้า อ๊าก!''ตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง มันพุ่งเข้าหากริมโดยไม่คิดชีวิตตูม! แต่เมื่อมันเกือบจะไปถึงตัวกริมมันกลับถูกกริมใช้หลังกำปั้นฟาดเข้าที่ใบหน้าด้วยความรุนแรงกร๊อบ! แคร่ก! กระดูกใบหน้าของรองผู้อำนวยการแตกระเอียดไปครึ่งหนึ่งหากรองผู้อำนวยการไม่ได้อยู่ในขั้นราชันย์นักรบที่แข็งแกร่งหัวของมันคงละเบิดไปแล้วคาที่ไปแล้ว
''ข้าต้องสนมั้ย''กริมหายตัวไปแล้วระดมต่อยไปที่รองผู้อำนวยการ ตูม! ตูม! ตูม! กร๊อบ! กร๊อบ! กร๊อบ!กระดูกหักหมดทั้งตัว ในที่สุดรองผู้อำนวยการก็ตายไปทั้งๆที่ทำอะไรได้ไม่มาก
''พวกเจ้าจะหนีไปไหน''กริมหันไปเจอเข้ากับอาจารย์ที่กำลังหันหลังแล้ววิ่งหนี กริมจึงตะโกนออกมาแล้วหายตัวไปทันที โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! การฆ่าเริ่มขึ้นโดยกริมคิดจะปิดฉากแล้วแต่กริมก็ยังนึกสงสัยอยู่ว่าทำไมผู้อำนวยการถึงยังไม่ออกมาซักที เกิดเรื่องขนาดนี้มันน่าจะออกมาได้แล้ว
''พะ...พวกข้ายอมแพ้ พอทีปล่อยพวกข้าไป''อาจารย์บางคนรับไม่ไหวมันนอนลงบนพื้นแล้วตะโกนยอมแพ้แต่กริมกลับไม่คิดจะปล่อยอีกฝ่ายไป โผล๊ะ! เหยียบลงไปที่หัวของอีกฝ่ายจากนั้นจึงหายไปการไล่ฆ่ายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ในขณะที่อีกฝั่งของโรงเรียนได้เกิดการระเบิดของเวทย์ขนาดใหญ่ขึ้นกริมหยุดแล้วหันไปมองทางนั้นและมันก็ได้เห็นเข้ากับมังกรสายฟ้า2ตัวกำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าจากนั้นมังกรสายฟ้าทั้ง2ก็พุ่งลงไปบนพื้น เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งพร้อมๆกับคน2คนกำลังลอยตัวขึ้นมาเป็นโรซาเรียและผู้อำนวยการ ทั้ง2คนกำลังต่อสู้กันอยู่
''แย่แน่''กริมตวจสอบพลังของผู้อำนวยการมันก็ต้องขมวดคิ้วเพราะพลังของอีกฝ่ายมากกว่าโรซาเรียแต่ก็ยังน้อยกว่ากริมและที่สำคัญผู้อำนวยการมีพลังในขั้นราชันย์นักรบที่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าตายแน่ ผู้อำนวยการของพวกเราออกมาแล้ว''
''คุกเข่าลงซะให้พวกเราได้ฆ่าเจ้า ไม่อย่างนั้นเมื่อเจ้าตกอยู่ในมือผู้อำนวยการเจ้าจะต้องทรมานจนตาย''เหล่าอาจารย์กลับมาข่มขู่กริมเมื่อผู้อำนวยการออกมา แต่นั่นไม่ได้ทำให้กริมสนใจเลยแม้แต่น้อยกริมใช้อาณาเขตหมื่นดาบ ก่อนที่นักเรียนและอาจารย์จะตายทั้งหมดในพริบตาฟุ่บ! กริมใช้ย่างก้าวยมทูตเพื่อไปหาโรซาเรียอย่างรีบร้อน หากไปช้าอาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้
''นี่เจ้ามาทำร้ายคนในโรงเรียนของข้าทำไม ข้าต้องการคำอธิบายที่ดีพอไม่อย่างนั้นเจ้าตาย''ผู้อำนวยการพูดออกมาขณะดาบในมือเริ่มส่องแสง มันคือดาบระดับSที่มันได้มาจากซากโบราณโดยดาบเล่มนี้มีความสามารถพิเศษติดมาด้วย เนื่องจากมีพลังในตัวเองเมื่อฟันมันจะเกิดคลื่นดาบขึ้นเองนอกจากนี้ยังไม่ต้องกลัวว่ามันจะพังลงง่ายๆเพราะถ้าหากไม่ถูกทำให้เสียหายมากเกินไปมันจะใช้เวลาไม่นานในการซ่อมแซมตัวเองขึ้นมาใหม่
''อืม...เพราะคนรักของข้าอยากทำลายที่นี่ทิ้งมั้ง ข้าไม่รู้สิข้าแค่ทำตามที่ท่านพี่ต้องการ เวทย์หมื่นน้ำแข็ง''โรซาเรียใช้มหาเวทย์ออกมา โดยเวทย์มนต์จะมีการแบ่งระดับคือระดับ ต่ำ กลาง สูง มหาเวทย์และมหาเวทย์จะแบ่งออกไปอีกคือมหาเวทย์ขั้นที่1ไล่ไปจนถึงมหาเวทย์ขั้นที่5ส่วนระดับที่สูงกว่านั้นยังไม่มีใครเรียกมันแบบแน่ชัดและคนที่ร่ายมันได้ก็ไม่มีใครรู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือเปล่าแน่นอนว่ามีกริมแล้วคนหนึ่งที่ครอบครองเวทย์ระดับสูงมันคือเวทย์ระดับพระเจ้า
หลังจากโรซาเรียใช้มหาเวทย์หมื่นน้ำแข็งออกมา ทั่วโรงเรียนกลับมีหิมะตกมาแบบช้าๆจนปกคลุมด้านล่างตูม! ตูม! ตูม! เสาน้ำแข็งขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากใต้พื้น ในตอนนี้มีแค่ผู้อำนวยการที่ได้รับผลกระทบมันหายใจออกมาเป็นไอหนาวและการเคลื่อนไหวกลับช้าลงมาก
''เจ้า...นั่นมหาเวทย์สินะ น่าเสียดายที่ต้องมาเจอกับข้าที่เป็นราชันย์นักรบที่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้การสู้กับเจ้ามันไม่ได้ลำบากอะไรเลย เวทย์ต้านสภาพอากาศ เวทย์เสริมความแข็งแกร่งร่างกายเวทย์เพิ่มความเร็ว''ผู้อำนวยการใช้เวทย์ระดับกลางทั้ง3ออกมาพร้อมกันเพื่อยกระดับร่างกาย บูม!มันเคลื่อนไหวไปตามอากาศและอาศัยเสาน้ำแข็งในการดีดตัวไปมาด้วยความรวดเร็ว
''บัดซบ! หอกน้ำแข็ง''หิมะเกาะตัวกลายเป็นหอกน้ำแข็งจากนั้นจึงพุ่งเข้าใส่ผู้อำนวยการหอกน้ำแข็งที่โรซาเรียสร้างขึ้นมีนับ100 แต่มันกลับตามความไวของผู้อำนวยการไม่ทัน คลื่น ตูม!ผู้อำนวยการที่หลบหอกน้ำแข็งได้สะบัดคลื่นพลังดาบมาทางโรซาเรีย
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าตายแน่''ผู้อำนวยการหัวเราะออกมาเมื่อเห็นโรซาเรียใช้หอกน้ำแข็งต้านทานคลื่นดาบแต่หอกน้ำแข็งกลับถูกคลื่นดาบกลืนกินลงไปจนไม่มีอะไรเหลือทิ้งไว้
''แย่แน่ โล่น้ำแข็ง''โรซาเรียสร้างโล่น้ำแข็งขึ้นมาที่ด้านหน้า10ชั้นเพื่อป้องกันคลื่นดาบ ตูม! ตูม! ตูม!โล่น้ำแข็งถูกทำลายไปชั้นแล้วชั้นเล่าจนตอนนี้เหลือโล่น้ำแข็งแค่อันเดียว แคร่ก! โล่น้ำแข็งเริ่มแตกร้าวแคร่ก! แคร่ก! เพล้ง! ในที่สุดมันก็ทนไม่ไหวเพราะผู้อำนวยการปล่อยคลื่นดาบเพิ่มเข้ามาอีกคลื่นดาบที่เต็มไปด้วยพลังตรงเข้าหาโรซาเรียโดยที่นางไม่มีทางหลบได้พ้นนางจึงคิดเอาตัวเข้าปะทะและเพื่อต้านรับคลื่นดาบโรซาเรียใช้เวทย์ระดับสูงเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายตูม! จากแรงปะทะโรซาเรียถูกกระแทกจนตัวของนางลอยไปชนกับตัวโรงเรียน อั่ก! กระอั่กเลือด
''ตายซะ!''ในตอนนี้แววตาของผู้อำนวยการเต็มไปด้วยความอยากฆ่า มันพุ่งเข้าหาโรซาเรียอีกครั้งจนเกือบจะถึงตัวโรซาเรียมันง้างดาบไปด้านหลังขณะเตรียมตัวจะฟันออกไปแต่แล้วสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นเมื่อเปลวเพลิงสีฟ้าสว่างพุ่งเข้าใส่ผู้อำนวยการจนตัวผู้อำนวยการต้องถอยร่นออกไปไกล
''กรู๊วววววว''เป็นเจ้าไก่ฟ้าที่เข้ามาช่วย โดยเจ้าไก่ฟ้าในตอนนี้ทิ้งคราบไก่ขนขึ้นไม่ครบไปแล้วขนที่แทบจะไม่มีของมันได้หายไปและถูกแทนที่ด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง ขนาดตัวใหญ่เท่ากับวัวหางและปีกยาวออกมาอย่างสง่างาม
''หงษ์เพลิง? เจ้า...เจ้าเอาลูกของข้าไปไว้ที่ไหนบอกมา''ผู้อำนวยการตะโกนออกมาขณะดวงตาเป็นสีแดงมันจ้องไปที่โรซาเรียแบบไม่วางตา หากหงษ์เพลิงอยู่ที่นี่ แล้วลูกของมันที่ไม่สามารถติดต่อได้ล่ะ

นั่นหมายความว่ายังไง?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่28:ผู้อำนวยการโรงเรียนกวางขาว

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่28:ผู้อำนวยการโรงเรียนกวางขาว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้