เวหาโอบพระพาย : ตอนที่16 หลงไม่ไหว
“ว่าไงนะคะพี่เว พี่ธรเนี่ยนะคะ สมัยเรียนเห็นพี่เขาเปลี่ยนแฟนบ่อยแบบนั้น ไม่นึกว่าจะแอบรักนิทราเพื่อนของพายมานานขนาดนี้ได้” นิทราพูดด้วยน้ำด้วยน้ำเสียงใ เพราะเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าผู้ชายเ้าชู้แบบธรจะตกหลุมรักนิทราเพื่อนตัวแสบของเธอ แล้วยิ่งมารู้ความหมายของชื่อบริษัทยิ่งแปลกใจไปใหญ่ ถ้าเวหาไม่เล่าเื่ทุกอย่างให้ฟังเธอก็คงจะไม่รู้เื่อะไรเลย
“ใช่ค่ะ ตอนแรกพี่ก็ไม่ค่อยมั่นใจ แต่พอมารู้พี่ว่าไอ้ธรมันจริงจังกับเพื่อนของน้องพายมากค่ะ”
“แต่...” พระพายหยุดพูดก่อนจะทำหน้าครุ่นคิด
“แต่อะไรค่ะ น้องพายคิดอะไรอยู่”
“พายไม่อยากให้ยายนิคบกับพี่ธรเลยค่ะ พายกลัวพี่ธรทำยายนิเสียใจ พี่ธรเ้าชู้ พี่เวหาโกรธพายไหมคะที่พายคิดแบบนี้”
“ไม่โกรธค่ะ แต่พี่มีเื่จะเล่าให้น้องพายฟังด้วยนะคะ อันที่จริงคนที่เลิกกับไอ้ธรไป ทุกคนเป็ฝ่ายบอกเลิกไอ้ธรค่ะ แต่เหตุผลพี่เองก็ไม่รู้นะว่าเป็เพราะอะไร มันเองก็ไม่เคยบอกพี่”
พระพายนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปพูดเื่บางอย่างกับเวหาจนทำให้เวหาเองก็ต้องแปลกใจไม่แพ้กัน
“พี่เวคะ เอาจริง ๆ ที่ยายนิยังไม่มีใครจนตอนนี้ก็เพราะยายนิเองก็แอบรักพี่ธรนั่นแหละค่ะ แอบรักมานานมากั้แ่สมัยมัธยมแล้ว แต่่นั้น พี่ธรก็มีแฟนอยู่แล้วทุกอย่างก็เลยเป็แบบที่เราเห็นในตอนนี้แหละค่ะ”
“จริงเหรอคะ แล้วเราจะช่วยสองคนนั้นยังไงดีค่ะ น้องพายว่าไง”
“งั้นคืนนี้เราไปเที่ยวกับพี่ธรกันนะคะ พายจะชวนยายนิไปด้วยค่ะ ถ้าเขาสองคนได้คุยกัน คนที่มีความรู้สึกดีดีให้กันอยู่แล้ว พายว่าก็ไม่น่ายากนะคะ”
“น้องพายว่าไง พี่ก็ว่างั้นแหละค่ะ อื้ม ว่าแต่น้องพายอยากกินอะไรคะ จะบ่ายโมงแล้วคงหิวแย่”
“พายอยากกินผัดไทยกุ้งสดค่ะ พี่เวพาพายไปกินได้ไหมคะ”
“ได้สิคะ น้องพายว่าไงพี่ก็ตามนั้นเลยค่ะ”
“ถ้าตามใจพายมาก ๆ เข้า พี่เวไม่กลัวพายจะเอาแต่ใจเหรอคะ”
“ไม่เลยค่ะ พี่เกิดมาเพื่อตามใจน้องพายคนเดียวอยู่แล้ว และมันจะเป็แบบนี้เรื่อยไปค่ะ”
“ทำไมพี่เวถึงน่ารักกับพายได้ขนาดนี้คะ ขอบคุณนะคะพี่เว” พระพายพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้เวหา โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า คนที่โดนส่งยิ้มหวานมาให้นั้นแทบจะละลายลงไปตรงนี้
“น้องพายไม่อยากกินอะไร หรืออยากได้อะไรมากกว่านี้เลยเหรอคะ”
“ก็ไม่นะคะ พี่เวถามทำไมคะ หรือว่าพี่เวไม่ชอบกินผัดไทย เราไปกินอย่างอื่นก็ได้นะคะพี่เว”
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ พี่ชอบทุกเมนูเลยค่ะที่หนูชอบ แต่พี่ก็แค่อยากซื้ออะไรให้หนูบ้าง เงินที่พี่หามาได้พี่หามาเพื่อเปย์หนูโดยเฉพาะเลยนะคะ แต่หนูไม่อยากได้อะไรเลย พี่ก็น้อยใจอยู่น๊า” เวหาพูดพร้อมทำหน้าตาทะเล้น สิ่งที่เขาพูดเป็ความจริงทั้งหมด เขาทำงานหาเงินอยู่ทุกวันนี้นอกจากให้พ่อแม่แล้วที่เหลือทั้งหมดก็เพื่อพระพายคนเดียวเท่านั้น แค่พระพายบอกเขาว่า้าอะไรเขาจะหาให้เธอโดยไม่มีข้อแม้อะไรเลย ไม่สิ ไม่มีแม้แต่คำถามเลยก็ว่าได้ คนอย่างเวหาเกิดมาเพื่อยอมได้แค่ผู้หญิงที่ชื่อ พระพาย รัตนศักดิ์ คนนี้คนเดียวเท่านั้น
“พี่เว พี่เวจะน่ารักเกินไปแล้วนะคะ พายไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ แค่พายได้อยู่กับพี่เวแบบนี้ก็ดีมากแล้วค่ะ สิ่งเดียวที่พายอยากได้จากพี่เวก็คืออยากให้พี่เวอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปเลยค่ะ”
“น้องพาย ทำไมน้อยพายน่ารักขนาดนี้คะ ใจพี่จะละลายแล้วค่ะ” เวหาพูดพร้อมกับเอามือลูบผมของพระพายอย่างเบามือด้วยความเอ็นดูในความน่ารักของแฟนตัวเอง หลังจากที่ทั้งคู่ทานอาหารเสร็จแล้วเวหาก็มาส่งพระพายที่มหาวิทยาลัยเพื่อเรียนต่อใน่บ่าย
“น้องพายคะ เดี่ยวตอนเย็นพี่มารับนะคะ”
“เดี๋ยววันนี้พายจะกลับกับยายนินะคะ พี่เวค่อยมารับพายกับยายนิที่หอพักใน่เย็นดีกว่านะ พอดีว่าพายจะคุยกับยายนิเื่นัดกับพี่ธรตอนเย็นวันนี้เลย พายว่ายายนิไปแน่นอนค่ะ”
“งั้นก็ได้ค่ะ น้องพายดูแลตัวเองด้วยนะคะ เดี๋ยวตอนเย็นพี่ไปรับที่หอพักนะคะ”
“ได้ค่ะ ไว้เจอกันตอนเย็นนะคะพี่เว” พระพายพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้เวหา ไม่รู้ว่าเป็ครั้งที่เท่าไหร่ของวันแล้วที่พระพายทำเวหาตกหลุมรักได้ซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น ใช่เลย ผู้ชายที่ชื่อเวหาเขาตกหลุมรักแฟนตัวเอง รักทุกการกระทำ รักทุกคำพูด เขารักทุกอย่างเลยที่ประกอบขึ้นมาเป็ตัวเธอ เขารักเธอเหลือเกิน