สมาคมทหารรับจ้างตั้งอยู่บริเวณจัตุรัสกลางของเมืองหลินซี พื้นที่บริเวณนั้นเป็ศูนย์รวมที่ตั้งของสมาคมผู้ประกอบอาชีพที่มีอยู่อย่างหลากหลายภายในเมือง อาทิ เช่น สมาคมช่างหลอม สมาคมโอสถ และสมาคมผู้ฝึกสัตว์
ผู้ใดก็ตามที่้ารับงานหรือภารกิจจากสมาคมทหารรับจ้าง ขั้นแรกจะต้องลงทะเบียนกับสมาคมเสียก่อนเพื่อให้ทางสมาคมจัดหางานที่ตรงตามระดับและเหมาะสมกับความสามารถของผู้รับงานได้
เมื่อมาถึงด้านหน้าอาคารที่มีป้ายขนาดใหญ่สลักอักษรงดงามว่า ‘สมาคมทหารรับจ้าง’ ฉินอวี้โม่ก็พาร่างบอบบางเดินลิ่วเข้าไปด้านในอย่างไม่ลังเล
สมาคมทหารรับจ้างค่อนข้างเป็ที่นิยม พื้นที่ภายในจึงคับคั่งไปด้วยผู้คนจำนวนมาก ทว่านอกจากหญิงสาวที่ยืนอยู่หลังโต๊ะตัวยาวตรงจุดที่ใกล้กับทางเข้าแล้ว ที่แห่งนี้ก็ไม่มีสตรีคนอื่นอยู่เลย
ด้วยเหตุนั้นการปรากฏตัวของฉินอวี้โม่จึงกลายจุดสนใจของคนจำนวนมากในทันที
“แม่นางคนงาม ท่านมาที่นี่เพื่อมอบหมายงานอย่างนั้นหรือ?” หญิงสาวผู้อยู่หลังโต๊ะยาวเอ่ยถามด้วยความนอบน้อม นางมีนามว่าเสี่ยวอวี่ทำหน้าที่ประจำโต๊ะติดต่อสอบถาม
เนื่องจากฉินอวี้โม่สวมใส่ผ้าคลุมปิดบังใบหน้าจึงไม่มีผู้ใดทราบว่าแท้จริงแล้วนางคือใคร แต่ด้วยรูปร่างบอบบางอรชร รวมทั้งกายแต่งกายและท่วงท่าการเดินที่สูงส่งสง่างามทำให้ผู้คนคาดเดาเอาว่านางคงจะเป็สตรีผู้สูงศักดิ์จากตระกูลใดสักตระกูลหนึ่ง ที่มาเพื่อมอบหมายงานให้กับสมาคมแห่งนี้
“มิได้ ข้ามาที่นี่เพื่อลงทะเบียนเป็ทหารรับจ้าง” ฉินอวี้โม่ส่ายหน้าก่อนจะกล่าวตอบเสียงนุ่มนวล
“สมัครเป็ทหารรับจ้าง?!” หญิงสาวผู้มีนามว่าเสี่ยวอวี่เอ่ยถามอย่างประหลาดใจเพราะน้อยนักที่จะมีสตรีมาสมัครเป็ทหารรับจ้าง
“ทำไม ข้าสมัครไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”
ฉินอวี้โม่ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเอาแต่ยืนมองดูนางอย่างงุนงงไม่ยอมขยับตัวดำเนินการสมัครให้ เท่าที่นางทราบมาดูเหมือนจะไม่มีกฎข้อใดระบุว่าห้ามสตรีสมัครเป็ทหารรับจ้าง
“มิได้ มิได้ ไม่ว่าจะเป็หญิงหรือชายก็สมัครเป็ทหารรับจ้างได้ทั้งนั้น” เสี่ยวอวี่รีบเอ่ยตอบพร้อมกับส่ายศีรษะอย่างนอบน้อม
ไม่บ่อยนักที่จะมีสตรีมาสมัครขอรับงาน เพราะภารกิจทหารรับจ้างค่อนข้างอันตรายและมีความเสี่ยงสูงกว่าอาชีพอื่นๆ เมื่อเห็นหญิงสาวรูปร่างบอบบางอีกทั้งยังดูมีสง่าราศีเช่นนี้มารับงาน เสี่ยวอวี่จึงคิดเอาว่าบุคคลตรงหน้าจะต้องเป็ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากแน่
“ขออภัยแม่นาง ข้าขอทราบระดับพลังของแม่นางหน่อยจะได้รึไม่?” เสี่ยวอวี่แย้มยิ้มเป็มิตรและสอบถามข้อมูลตามปกติ
การจะรับผู้ใดเข้ามาเป็ทหารรับจ้าง ทางสมาคมจะต้องทราบระดับพลังของคนผู้นั้นก่อนเพื่อที่จะได้จัดหางานหรือภารกิจที่เหมาะกับคนนั้น ๆ ได้
“ข้าเองก็ไม่แน่ใจ” ฉินอวี้โม่ขมวดคิ้วและส่ายศีรษะ ซึ่งนั่นก็ทำให้เสี่ยวอวี่รู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง
“ไม่รู้แม้กระทั่งระดับพลังของตัวเอง? แต่ยังกล้ามาสมัครเป็ทหารรับจ้าง หัวของผู้หญิงคนนี้คงจะมีปัญหาแน่ๆ ”
“ข้าว่าไม่ใช่แบบนั้นหรอก แม้ว่าจะมีผ้าคลุมหน้า แต่ถ้ากล้ามาสมัครแบบนั้น ทั้งยังแต่งตัวดูดีท่าทางสูงส่ง ดูแล้วไม่น่าจะเป็คนธรรมดาๆ”
“ร่างของนางบอบบางแบบนั้นยังมาถามหางานต่อสู้ ข้าว่าถ้าไม่ใช่เพราะสติไม่ดี นางก็อาจจะมีฝีมือสูงส่งถึงขั้น ดาบเดียวล้างป่า แล้วที่นางบอกว่าไม่แน่ใจเื่ระดับก็เพราะสูงส่งเกินไปจนประเมินไม่ได้ก็ได้”
“#$%^฿&*)(#%฿=!&@...”
เมื่อได้ยินคำตอบของฉินอวี้โม่ ผู้คนที่อยู่โดยรอบก็ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ในตอนนี้ไม่ว่าผู้ใดต่างก็พากันมองดูสตรีผู้ปิดบังใบหน้าเป็ตาเดียว
ฉินอวี้โม่ขมวดคิ้วแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย “ทำไมกัน ถ้าไม่แน่ใจระดับพลังแล้วจะสมัครเป็ทหารรับจ้างไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”
“มิใช่เช่นนั้น แต่ถ้าพวกเราไม่ทราบระดับพลังของแม่นาง พวกเราก็ไม่สามารถจัดหางานที่เหมาะสมให้ได้”
เสี่ยวอวี่ตอบกลับด้วยท่าทางที่นอบน้อมน้อยลงกว่าเดิมเล็กน้อย
“งั้นลงทะเบียนให้ข้าเป็ระดับต่ำสุด”
ฉินอวี้โม่ไม่อยากจะก่อปัญหาขึ้นที่นี่ นางแค่จะมาสมัครเป็ทหารรับจ้างเพื่อรับงานและดูว่ามีงานที่้าหรือไม่เท่านั้น นางไม่ได้สนใจว่างานที่จะได้รับจะเป็ระดับใด
“ถ้าเช่นนั้น โปรดถอดผ้าคลุมหน้าออกเพื่อแสดงตัวตนด้วย ข้าจะได้ลงทะเบียนให้ท่าน”
เสี่ยวอวี่บอกก่อนจะหันไปง่วนกับการเปิดสมุดเล่มใหญ่สำหรับลงทะเบียน เตรียมพู่กัน และยกขวดหมึกขึ้นมาตั้งบนโต๊ะ
ฉินอวี้โม่ปลดผ้าคลุมหน้าออกอย่างนุ่มนวล ใบหน้านวลใส เครื่องหน้างดงามไร้ที่ติเผยสู่สายตาของคนรอบข้าง
“เอ๊ะ! เป็เ้าเหรอเนี่ย?!”
เมื่อเห็นใบหน้าของฉินอวี้โม่ เสี่ยวอวี่ก็ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจในทันที นางจำสตรีผู้นี้ได้!
เหล่าทหารรับจ้างและผู้เข้ามาติดต่อมอบหมายงานที่นั่งกระจายกันอยู่ในที่แห่งนั้นต่างก็มองฉินอวี้โม่ด้วยสายตาตกตะลึงไม่แพ้กัน
สมาคมทหารรับจ้างแห่งเมืองหลิงซีตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะ!
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง คำวิจารณ์เผ็ดร้อน คำติฉินนินทา คำด่าทอเสียๆ หายๆ แม้กระทั่งคำพูดติดตลกเชิงเสียดสี ‘คุณหนูสี่ตระกูลฉินผู้ไร้ค่า’ ก็ดังขึ้นแซงแซ่
“ถึงว่าทำไมถึงไม่รู้ระดับของตัวเอง ที่แท้ก็เป็คุณหนูสี่ขยะไร้ค่าแห่งตระกูลฉินนี่เอง”
“น่าแปลกจริงๆ ที่ขยะแบบนี้มาสมัครเป็ทหารรับจ้าง ถ้าจะให้นางทำงานสำเร็จนี่มันยากพอๆ กับให้ตะวันขึ้นทางทิศตะวันตกเลยนา”
“บางทีอาจจะเป็เพราะว่านางถูกไล่ออกมาจากตระกูล คุณหนูผู้สิ้นไร้หนทางคงจะสิ้นหวังอยากตาย ถึงมาขอสมัครเป็ทหารรับจ้างเพื่อจะได้หาที่ตายเหมาะๆ ล่ะมั้ง”
“เปิดโต๊ะรับพนันดีไหม ข้าจะลงพนันข้างที่ว่านางตายภายในสามชั่วยาม ข้าว่างานนี้คงรวยอื้อซ่า”
“เ้าโง่ ขยะอย่างนางจะได้งานเหรอ ใครเขาอยากจะเอาขยะไปทำงานกัน!”
“#$%^฿&*)(#%฿=!&@...”
เสี่ยวอวี่ที่จากเดิมกำลังจัดแจงเปิดสมุดเพื่อจะลงทะเบียนให้สตรีผู้มาสมัครรับงานรีบหยุดมือทันทีเมื่อได้เห็นใบหน้าใต้ผ้าคลุมนั้น สีหน้าและแววตาของนางเปลี่ยนเป็ขุ่นเคืองอย่างหนัก
“ฉินอวี้โม่ เ้ากล้ามาเล่นตลกกับข้าอย่างนั้นรึ?!”
แน่นอนว่าเสี่ยวอวี่เคยได้ยินเื่ราวของฉินอวี้โม่ และนางเองก็เป็หนึ่งในคนที่ไม่ชอบคุณหนูสี่ของตระกูลฉิน อย่างไรก็ตามเสี่ยวอวี่เคยเห็นคุณหนูผู้นี้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น เมื่อนานมาแล้วตอนเดินเล่นอยู่ในตลาด อีกทั้งฉินอวี้โม่ก็ไม่เคยมาที่สมาคมทหารรับจ้างมาก่อน ดังนั้นหากหญิงสาวผู้รับลงทะเบียนแห่งสมาคมทหารรับจ้างจะจดจำคุณหนูสี่ตระกูลฉินที่ใส่ผ้าคลุมหน้าไม่ได้ก็ไม่ใช่เื่แปลก
ที่สำคัญคือ เสี่ยวอวี่ไม่คิดเลยว่าฉินอวี้โม่ผู้นี้จะกล้ามาที่สมาคมทหารรับจ้าง อีกทั้งยังมาเพื่อขอสมัครเป็ทหารรับจ้าง! นี่มันเป็การเล่นตลกครั้งใหญ่ใช่หรือไม่!
“ข้าไม่ได้มาล้อเล่น และอย่างเ้าก็ไม่มีคุณสมบัติอะไรที่ทำให้ข้าต้องเล่นกับเ้าด้วย!”
ฉินอวี้โม่กล่าวอย่างเ็า อดีตคุณหนูสี่ไม่ได้สนใจคำเสียดสีหรือแววตาที่มองมาด้วยความดูถูกเหยียดหยามของผู้คนที่อยู่รอบข้างเลย
“ข้าบอกแล้วว่าข้ามาที่เพื่อสมัครเป็ทหารรับจ้าง โปรดลงทะเบียนสมัครให้ข้าด้วย เร็วเข้า!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ตลกเป็บ้า ขยะอยากจะเป็ทหารรับจ้างอย่างนั้นรึ? เ้ามีแรงยกดาบหรือไง? หรือว่าอยากตายถึงได้มาที่นี่”
เสี่ยวอวี่กล่าวก่อนจะยิ้มเย้ย วาจาถากถางปนข่มขู่ของนางมีเจตนาเหยียดหยามอย่างเด่นชัด
คำพูดของเสี่ยวอวี่ทำให้ฉินอวี้โม่มีสีหน้าเปลี่ยนไป นางจ้องคนตรงหน้าแล้วพูดอย่างเ็า “ขยะแล้วยังไง? ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีกฎข้อห้ามข้อไหนที่ไม่ให้ข้าสมัคร และที่สำคัญ ขอเพียงมีหัวใจที่แข็งแกร่ง ข้าไม่คิดว่าคนที่พวกเ้าตราหน้าว่าขยะจะด้อยกว่าพวกที่เรียกตัวเองว่าผู้มีพร์!”
เสียงของฉินอวี้โม่เต็มไปด้วยพลังและความน่าเกรงขาม ความภาคภูมิและแรงกดดันที่ส่งออกมาจากคำพูดนั้นถึงกับทำให้ทหารรับจ้างบางคนเงียบเสียงลงไปทันทีอย่างหวาดหวั่น
ในดินแดนนี้ ทหารรับจ้างต่างก็เป็ผู้ที่อุทิศชีวิตเพื่อความแข็งแกร่ง แม้ว่าบางคนจะไร้พร์และความสามารถ แต่พวกเขาก็มีหัวใจนักสู้ที่จะไม่ย่อท้อ นี่แหละคือคุณสมบัติของทหารรับจ้าง
สิ้นคำกล่าวของฉินอวี้โม่ เหล่าทหารรับจ้างที่อยู่ที่นี่ต่างก็เริ่มคิดได้ พวกเขาเริ่มเห็นว่า ขยะไร้ค่าในตำนานอย่างคุณหนูสี่ตระกูลฉินแท้จริงแล้วก็มิได้ย่ำแย่น่ารังเกียจ หรืออ่อนแอน่าเวทนาอย่างที่เคยเข้าใจ
แปะ แปะ แปะ!
สิ้นเสียงของฉินอวี้โม่ ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นจากมุมมุมหนึ่ง
ทันใดนั้นก็มีบุรุษสองคนค่อยๆ ปรากฏกายขึ้น พวกเขาเดินออกมาจากประตูห้องห้องหนึ่งที่อยู่ลึกเข้าไปด้านในสมาคมทหารรับจ้างแห่งนี้
เมื่อเห็นใบหน้าของบุรุษสองคนก้าวออกมา ฉินอวี้โม่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอคิดในใจ ‘คนพวกนี้นี่เอง’
“แม่นางผู้นี้กล่าวถูกแล้ว สมาคมทหารรับจ้างไม่เคยมีกฎที่บอกว่าผู้ไร้พร์ห้ามมาลงทะเบียนเป็ทหารรับจ้าง”
บุรุษมีใบหน้าสุภาพท่าทางสูงส่งเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้ฉินอวี้โม่
“รับเงินเดือนของเดือนนี้ไป จากนั้นก็เก็บข้าวของออกไปจากที่นี่ซะ! สมาคมทหารรับจ้างของเราไม่้าผู้ที่ชอบดูถูกผู้อื่นมาเป็พนักงานต้อนรับ!”
ใบหน้าของเสี่ยวอวี่เปลี่ยนสีไปอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มหน้าตาสุภาพกล่าว นาง้าจะเอ่ยคัดค้าน แต่เมื่อเห็นความเด็ดขาดและแน่วแน่ในแววตาของคนผู้นั้น อดีตพนักงานต้อนสาวก็ล้มเลิกความคิดและตอบรับคำสั่งสั้นๆ
“เ้าค่ะ นายน้อย!”
เสี่ยวอวี่หันมองฉินอวี้โม่ด้วยสายตาดุดัน เคียดแค้น นางกัดฟันกรอกพลางเดินออกไปด้วยความโมโห
“อาหลี่ เ้ามารับ่ต่อหน้าที่นี้ชั่วคราว แล้วรีบจัดการหาคนอื่นมาแทนให้เร็วที่สุด”
ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกว่า ‘นายน้อย’ กล่าวกลับชายวัยกลางคนที่กำลังเดินตรงเข้ามา
“สวัสดีแม่นางฉินอวี้โม่ ข้าคือผู้ดูแลสมาคมทหารรับจ้างของเมืองนี้มีนามว่าหลินจิ้งหง ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบแม่นาง”
ชายหนุ่มหน้าตาสุภาพกล่าวทักทายฉินอวี้โม่อย่างเป็มิตร ก่อนจะส่งยิ้มให้อย่างเป็กันเอง
เมื่อวานนี้เขากับสหายนามว่าหานโม่ฉือเข้าไปในป่าและได้เห็นฉากการสังหารหมู่ด้วยมือเปล่าของสตรีตรงหน้ากับตาของตัวเอง ภาพในตอนนั้นติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเขา และมันก็ทำให้เขาติดใจสงสัยในตัวคุณหนูผู้นี้มาจนถึงตอนนี้
เขาไม่คิดเลยว่าสตรีเก่งกาจผู้นั้นจะเป็คุณหนูสี่ผู้ไร้ค่าแห่งตระกูลฉินที่เขาร่ำลือกันจริงๆ และยิ่งไม่คิดเลยว่าจะได้พบนางอีกครั้งที่สมาคมทหารรับจ้างแห่งนี้
ฉินอวี้โม่พยักหน้าเล็กน้อยให้บุรุษผู้นั้นเพื่อรับการทักทาย ก่อนจะกล่าวถามเสียงนุ่ม “คือว่า….ตอนนี้ข้าสามารถลงทะเบียนได้หรือยัง?”
“แน่นอนว่าได้ ไม่มีปัญหา”
ผู้ที่ถูกเรียกว่าอาลี่รีบจัดการลงทะเบียนให้ฉินอวี้โม่ และอำนวยความสะดวกให้นางอย่างนอบน้อม
ฉินอวี้โม่พยักหน้า ทว่าหลังจากที่ดูข้อมูลในสมุดรับมอบงานอย่างละเอียดถี่ถ้วนและพบว่าไม่มีงานที่นาง้า ฉินอวี้โม่จึงหันหลังเพื่อเตรียมตัวกลับออกไป
“คุณหนูฉิน โปรดรอสักครู่”
หลินจิ้งหงหยุดฉินอวี้โม่ไว้
.
.
.
2K
