“ก็ได้ค่ะพี่” ต่อให้ภายในใจอยากปฏิเสธมากแค่ไหนแต่มันก็ทำไม่ได้เมื่อมีเื่น้องชายเข้ามาเกี่ยว
บางทีนี่อาจเป็โอกาสอย่างที่พี่ตั๋งบอก เพราะหากดูแลเฮียผาดีทิปที่ได้ก็คงพอพาน้องชายย้ายไปรักษาในโรงพยาบาลที่ดีกว่านี้ได้
ห้องวีวีไอพี
่สี่ทุ่ม
“โอ้~ พอแต่งตัวแบบนี้หนูสวยขึ้นมากเลยนะคะ” เสียงหยอกเย้าทำให้ฉันเริ่มสั่นแต่ยังดีที่ดึงสติกลับมาได้ จึงหอบร่างเล็กไปนั่งข้างคนพูด
เพราะการแต่งตัวที่ไม่เคยชินแหวกเว้าส่วนน่าอายออกมาโชว์มากมายจึงทำให้ฉันเริ่มเขินอาย เมื่อในห้องนี้ไม่ได้มีแค่เฮียผาแต่ยังมีเพื่อนเขาอีกสองคน
เด็กดริงก์ที่ถูกเรียกเข้ามาเอนเทอร์เทนไม่ได้มีแค่ฉัน แต่ยังมีรุ่นพี่ผู้ชำนาญอีกสองสามคนเพียงพอกับแขกที่มาสังสรรค์
“เฮียจะเอาแต่ชมน้องบัวคนเดียวเหรอคะ” เสียงน่ารักมีชั้นเชิงเกี่ยวแขนแข็งแรงแนบหน้าอกตูม ไม่นานรอยยิ้มหวานก็ส่งผ่านหน้าหล่อไปหาเ้าของเสียง
“หนูก็สวยค่ะ” เฮียผาเกี่ยวเอวคอดของสองสาวข้างกายให้ขยับเข้ามาแนบชิด ข้างซ้ายเป็ของรุ่นพี่ ข้างขวา...เป็ฉันเอง
“แต่มีคนนึงที่เฮียละสายตาไม่ได้” ใบหน้าหล่อเริ่มขยับหันมาทางขวา
“ว้าย!” ฉันร้องเสียงหลงหลังถูกแขนแข็งแรงเกี่ยวรั้งขึ้นมานั่งบนตัก ทำให้ใบหน้าสวยหวานซุกลงที่ลำคอสูดดมกลิ่นหอมของไม้ผสมเครื่องเทศเผ็ดร้อนเย้ายวนโดยไม่ได้ตั้งใจ
“พอได้มองใกล้ ๆ หนูสวยยิ่งกว่าเดิมซะอีก” มือปลาหมึกลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าทำให้ฉันเริ่มนั่งตัวสั่น
“หนูพูดได้ไหมคะ?” คำถามนิ่งเรียบพ่นออกมาจากปากของเฮียผาเลยทำให้ฉันต้องตั้งสติกลับมาอีกรอบ
จะเอาแต่เงียบต่อไปไม่ได้แล้วเมื่อภาพน้องชายสุดที่รักวาร์ปเข้ามาในหัว
“ก็เฮียปากหวานขนาดนี้หนูก็ต้องเขินเป็ธรรมดาหรือเปล่าคะ” ฉันใช้ฝ่ามือสองข้างลูบลงบนเนื้อหน้าอกแน่นผ่านช่องว่างของเสื้อเชิ้ต
“อ่า...แบบนี้นี่เอง” แผ่นหลังเปลือยเปล่าถูกกดลงจนใบหน้าชายหญิงเข้าใกล้กันมากกว่าเก่า
ััอุ่นที่เป่ารดมาบนหน้าทำให้ขนตามร่างกายเริ่มตั้งลุกชูชัน
“เฮียก็นึกว่าที่ไม่พูดเพราะหนูไม่ชอบเฮีย” นิ้วร้อนของชายตรงหน้าลากไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่มก่อนหยุดลงที่เอวคอดแสนบอบบาง
“โธ่~ อะไรทำให้เฮียคิดแบบนี้คะ จะมีใครที่ไหนบ้างไม่ชอบเฮีย ไม่มีหรอกค่ะ” การเทรนฉบับเร่งด่วนจากรุ่นพี่ทำให้ฉันรู้จักตอบโต้ด้วยมารยาหญิง
“นั่นสิ สงสัยเฮียคงหูฝาดไปเองที่เคยได้ยินใครบางคนพูดว่าเฮียจะตายเพราะโรคทางเพศสัมพันธ์” สิ้นคำพูดนี้ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เฮียผา
“!” ใบหน้าเหวอของฉันทำให้คนพูดกระตุกยิ้ม
“หนูคิดว่าควรจัดการกับคนที่พูดแบบนี้ยังไงดีคะ?” ั์ตาเย็นวาบจ้องมองมานิ่ง ทำให้ฉันเริ่มหายใจติดขัดพร้อมบรรยากาศอึดอัดถาโถมเข้ามาดั่งพายุทะเลทราย
“ขออนุญาตครับ” ทั้งห้องเลิกจับจ้องมาที่เราสองคนเมื่อชายในชุดสูทเรียบร้อยเดินเข้ามากระซิบบางอย่างจังหวะที่ฉันถูกดึงลงมานั่งบนโซฟาตามเดิมพอดี
“อย่างนี้นี่เอง” น้ำเสียงพึงพอใจและแววตาขี้เล่นจ้องมองมาที่ฉันขณะฟังรายงานจากชายคนเดิมที่ยังพูดไม่จบ
“ทำดีมาก” เงินปึกใหญ่ถูกยื่นไปหาชายคนนั้น
“...” ฉันละความสนใจจากสองคนนั้นหันมามองเพื่อนของเฮียผาและผู้หญิงที่เขาพามาด้วย ซึ่งตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นกำลังจ้องฉันตาเขม็งเลย
ส่วนเพื่อนเฮียผาสองคนนี้มองไกล ๆ ก็ว่าหล่อแล้วนะ แต่พอได้มองใกล้ ๆ อยากบอกว่าหล่อมาก แถมยังวางตัวดีกว่าเฮียผาอีก
คนแรกชื่อเสือหรือเปล่านะถ้าจำไม่ผิด เขาดูไม่สนใจพวกพี่ ๆ ที่กำลังเอนเทอร์เทนเลย เอาแต่จับมือถือไม่วาง ส่วนอีกคนน่าจะชื่อพราม คนนี้ดูเล่นหูเล่นตานะ แต่ก็ไม่เท่าเฮียผา
“มานี่สิคะ” เพราะแขนถูกกระตุกเลยต้องหันกลับไปมองคนด้านข้างต่อก่อนขยับตัวขึ้นไปนั่งลงที่เดิมที่แสนเกลียด
"...” จากนั้นก็เริ่มทำตามสิ่งที่พวกพี่เขาเคยสอนมาว่าเฮียผาชอบแบบไหน อย่างเช่นตอนนี้กำลังเอนหน้าพิงลงบนอกแกร่งฟังเสียงหัวใจเต้นไปตามจังหวะ มือสากก็เอาแต่ลูบไล้เส้นผมฉันไม่หยุด แม้รู้สึกไม่ชอบก็ต้องอดทน
“เฮียได้ยินมาว่าน้องชายหนูเข้าโรงพยาบาล”
“!” ฉันขบกรามแน่น พยายามสงบสติอารมณ์ไว้
ผู้ชายคนเมื่อกี้คือพวกสายสืบสินะ นี่เขาทำถึงขนาดนี้เพียงเพราะได้ยินฉันด่างั้นเหรอ โธ่เอ๊ยบัว แกไม่น่าปากพล่อยเลย
“รับไว้สิคะ” กระทั่งเงินปึกใหญ่ถูกวางลงบนหลังมือทำให้ฉันเลิกซบอกเขาแล้วจ้องมองชายคนนี้ด้วยสายตาแข็งกร้าว
นึกว่าจะเข้าใจความหมายของสายตานี้แต่ที่ไหนได้...เขาตั้งใจทำให้ฉันโกรธอยู่นี่เอง
ดูรอยยิ้มนั่นสิ เหอะ!
“เฮียได้ยินมาว่าหนูกำลังเดือดร้อนเื่เงิน” ความเ็ปจากการจิกเล็บลงบนิัยังไม่เท่าเจ็บที่ใจ
“หรือว่า...ยังไม่พอ?” คงเห็นว่าฉันไม่ยอมรับเงินสักทีเขาเลยปั้นหน้าสงสัยทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าทำไมฉันถึงไม่รับ!
“เฮียไม่สนใจนาวเลยนะคะ” เสียงแง่งอนดึงสติฉันกลับมาเมื่อสาวสวยที่เขาพามาด้วยเริ่มเรียกร้องความสนใจพร้อมสายตาที่ให้คำตอบชัดเจนว่าเธอกำลังสนใจปึกเงินนั้น
“ก็บอกแล้ว ว่าอย่าตามมา” เป็ครั้งแรกที่น้ำเสียงเฮียผาดูเ็าได้ขนาดนี้ ซึ่งทุกอย่างมันก็ฉายอยู่บนหน้าผู้หญิงที่ชื่อนาวด้วยเช่นกันหลังเห็นเธอเริ่มหน้าเสีย
“เรายังคุยกันไม่จบ อย่าหันมองคนอื่นสิคะ” ััร้อนแตะลงปลายคาง ทำให้ต้องละสายตาจากผู้หญิงชื่อนาวหันมามองชายเ้าเล่ห์ต่อ
“เฮียมีเพื่อนเป็หมอนะ ถ้าหนูอยากย้ายโรงพยาบาลบอกเฮียได้เสมอ เพื่อนเฮียมันเก่งทางนี้มาก” คนพูดใช้ปลายนิ้วแตะลงข้างขมับ
“นะ...หนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ!” ไม่รอให้มีใครอนุญาตฉันก็วิ่งปรี่ออกมาจากห้องนรกนั่นพร้อมเงินในมือ
“...” ฉันกำปึกเงินนี้ด้วยความเจ็บใจ เพื่อรักษาน้องชายย่อมทำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งทิ้งศักดิ์ศรี
“โธ่เว้ย!” ทางเดียวที่จะระบายความอัดอั้นนี้ได้คือการเลือกะโด่าดัง ๆ คนเดียว
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
นิยาย Set 'พี่คะ' มีทั้งหมด 3 เื่ได้แก่...
เื่ที่ 1 พี่คะหนูอยากเป็เด็กเฮียเสือ [จบแล้ว / มี EBOOK] ✅
เื่ที่ 2 พี่คะหนูอยากเป็เด็กเฮียพราม [จบแล้ว / มี EBOOK] ✅
เื่ที่ 3 พี่คะหนูอยากเป็เด็กเฮียภูผา [รายตอนยังไม่จบ / EBOOK มา 15 ต.ค 67] ✅
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็กำลังให้หยกหน่อยนะคะ
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————