เทพอสูรมังกร สยบสวรรค์

    เล่มที่ 2 บทที่ 22 หุ่นกระบอก

    " ปราณ๬ั๹๠๱หกชั้น ! ประตูที่หนึ่ง ปราณ๬ั๹๠๱คลั่ง เปิด !!! " 




    ครืนน

    ทันทีที่ประตูเปิดออกพลังที่บ้าคลั่งหลั่งไหลออกมาจากเส้นชีพจรของเขาอีกครั้งแรงกดดันและปริมาณลมปราณเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลมากกว่าครั้งก่อนมากมวลพลังหนาแน่ที่หลั่งไหลออกมาจากทุกอนูในร่างกายจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าโลหิตและลมปราณไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างด้วยความเร็วจนเหนือจินตนาการ 

    " หืม...พลังนี่มันมากกว่าคราวก่อนเสียอีก ! " 

    ชายหนุ่มกล่าวอย่างตกตลึงเขารู้สึกได้เลยว่าปราณมังกรคลั่งนี้มันทั้งรุนแรงบ้าคลั่งมากกว่าคราวก่อนมากอาจจะสักสองเท่าได้ 

    " เป็นอย่างที่ท่านอาจารย์บอกจริง ๆ "

    เหลียงเวิ่นเทียนเคยกล่าวกับชิงหลงเอาไว้ว่าพลังของเคล็ดมังกรนั้นเป็นสิ่งที่เกลื้อหนุนทุกส่วนของทักษะศักดิ์สิทธิ์สังหารมังกรไม่ว่าจะเป็น ส่วนที่หนึ่งปราณมังกร ส่วนที่สองอำนาจมังกร ส่วนที่สามกายามังกร ทั้งสามส่วนเป็นเหมือนทักษะย่อยของ ' ทักษะศักดิ์สิทธิ์สังหารมังกร ' 

    พลังของทักษะทั้งสามอาจอยู่ในระดับสวรรค์แต่หากมีเคล็ดมังกรแล้วล่ะก็มันสามารถยกระดับของทักษะทั้งสามให้ระดับสูงขึ้นได้จนเป็นทักษะระดับศักดิ์สิทธิ์หรือสูงกว่านั้นได้เลยเพราะงั้นเคล็ดมังกรมันจึงสำคัญอย่างมาก แต่สิ่งที่ทำให้เขาสนใจอย่างมาก ถ้าหากว่ารวบรวมทักษะทั้งสี่ส่วนได้จนครบพลังที่แท้จริงจะเป็นเช่นไร ซึ่งเขาอยากรู้เป็นอย่างยิ่ง

    ....
    หนึ่งชั่วยามผ่านไป

    " แฮ่ก...แฮ่ก ฮูววว อืมในที่สุดก็สร้างได้สามดวงสักที "


    ในห้องฝึกชายหนุ่มนอนหอบหายใจอยู่ภายในห้อง จากการสร้างตราประทับมังกรที่ยากลำบากทำให้ร่างกายเขาอาบไปด้วยกลิ่นเหงื่อที่ไหลออกมาจากรูขุมขนชุดที่ชายหนุ่มใส่อยู่เปียกปอนราวกับเพิ่งแช่น้ำมา 

    ในตันเทียนของชิงหลงตราประทับมังกรสีแดงสดใสปรากฏขึ้นสามดวงแล้วนี่เป็นขีดจำกัดของเคล็ดมังกรแล้ว เหลียงเวิ่นเทียนกล่าวไว้ว่าทุกพลังปราณแต่ละขั้นสามารถสร้างตราประทับมังกรได้เพียงสามดวงเท่านั้นซึ่งยิ่งชายหนุ่มมีพลังบ่มเพาะสูงเท่าใดก็ยิ่งสร้างได้เยอะขึ้นเท่านั้น 

    ชิงหลงนั้นต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการสร้างตราประทับแต่ละดวง เพราะลมปราณของเขามันถูกผนึกเอาไว้ครึ่งหนึ่งทำให้ต้องใช้เวลานานมากในการสร้างตราประทับแต่ละดวง 

    " ปราณมังกรคลั่ง !!! " 

    ผ่านไปสักพักร่างแข็งแกร่งของชายหนุ่มก็ดีดตัวขึ้นก่อนแรงกดดันและพลังอันบ้าคลั่งจะหลังไหลออกมาจากร่างกายกลิ่นอายพลังเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนร่างกายจะพุ่งเข้าใส่หุ่นกระบอก


    ตู้ม !
    ตู้ม ! 
    ตู้ม !


    หมัดที่แข็งแกร่งปะทะกับหุ่นกระบอกอย่างรวดรวม ความนี้มันสั่นแรงขึ้นกว่าครั้งแรกมากจนเริ่มปริแตกออกมาเล็กน้อย ชายหนุ่มหยุดมือและมองรอยร้าวบนตัวหุ่นเล็กน้อยก่อนจะยิ้มเย็นขึ้น 

    " นี่คนอย่างข้า...ไม่สามารถทำลายเจ้าหุ่นกระป๋องนี้ได้งั้นรึ ? " 

    ชายหนุ่มยืนอยู่อย่างโง่งมมองไปที่หุ่นกระบอกปรากฏรอยร้าวเพียงเล็กน้อยเท่านั้นนี่มันทำให้ชิงหลงแทบคลั่ง

    " มาดูซิว่าแกจะทนได้สักแค่ไหนเจ้าหุ่นเวร ! " 


    " ปราณมังกรหกชั้น ประตูที่สอง มังกรพิโรธ !!! " 


    ตู้มม !!! 

    ประตูที่สองเปิดออก เส้นชีพจรเทพอสูรของชายหนุ่มพลันขยายขึ้นอย่างรวดเร็ว ปราณมังกรที่กำลังบ้าคลั่งทั้งหมดถูกรวบรวมไปที่หมัดของชายหนุ่ม ชิงหลงคำรามลั่นหมัดขวาที่เต็มไปด้วยมวลพลังอันบ้าคลั่งของชายหนุ่มเหวียงเข้าไปที่หุ่นกระบอก คราวนี้หุ่นไม่ได้สั่นอีกต่อไป แต่มันระเบิดออกกลายเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที

    " หึ ! " 

    มองไปที่เศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยชิงหลงพ้นลมออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะเริ่มมองไปที่หุ่นตัวอื่น ๆ สายตาพลันทอประกายออกมาอย่างหน้าหวาดกลัว

    ....

    ณ นอกตำหนักฝึกฝน 

    ครืนนน

    " หืม... " 

    ชายชราผู้ดูแลหอมองอย่างประหลาดใจ ตำหนักที่โอ่อ่าเริ่มสั่นครอนเล็ก ๆ 

    ตู้มม !!

    เสียงบางสิ่งดังขึ้นพร้อมกับตำหนักฝึกฝนที่เริ่มสั่นเล็กน้อยชายชราลุกขึ้นอย่างประหลาดใจ เขามองไปที่บันไดด้วยความสงสัยและคาใจเล็กน้อย

    ตึง !! 
    ตึง !!
    ตึง !!

    เสียงที่กระทบกันอย่างรุนแรงของบางสิ่งด้านบนตำหนักทำให้ชายชราตกใจมาก 

    " เกิดอะไรขึ้นที่ตำหนักฝึกฝน ? " 

    ด้านนอกตำหนักศิษย์ในหลายคนมองไปที่ตำหนักสูงใหญ่อย่างแปลกใจเล็กน้อยแน่นอนพวกเขารู้ว่าเสียงดังขึ้นนั้นดังมาจากตำหนักฝึกฝน และเมื่อมองไปก็เห็นได้เลยว่าตำหนักกำลังสั่นอยู่เล็กน้อย 

    ตู้ม !! 
    ตู้ม !! 
    ตู้ม !! 

    คราวนี้เสียงนั้นยิ่งมายิ่งชัดเจนศิษย์หลายคนที่ฝึกอยู่ในตำหนักเริ่มออกจากห้องและลงมาด้วยสีหน้าแปลกใจอย่างยิ่งยวด ชายชราชายชรามองไปที่ศิษย์หลายสิบที่ลงมาจากด้านบนด้วยสายตาว่างเปล่า 

    " ตำหนักนี้เกิดเรื่องอะไรกัน ? "

    นี่คือสิ่งที่อยู่ในหัวของทุกคนตอนนี้พวกเขามองหน้ากันเพื่อหาคำตอบ แต่ทุกคนก็ส่ายหน้าไม่รู้เช่นเดียวกัน 

    ครืนนน

    ตู้ม !!!
    ตู้ม !!!

    ตำหนักเริ่มสั่นอีกครั้งและคราวนี้ราวกับมันจะถล่มลงมาให้ได้เลยศิษย์หลายคนเริ่มวิ่งออกไปด้วยความแตกตื่นตกใจกลัว 

    " ก...เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? "

    ....

    ภายในห้องฝึกชิงหลงยืนมองผลงานของตนเองก่อนพยักหน้าพึงพอใจ ห้องในครั้งนี้ดูแตกต่างจากเดิมอย่างมากมันเต็มไปด้วยเศษชิ้นส่วนของหุ่นกระบอก หุ่นหลายสิบตัวถูกทำลายจนย่อยยับรวมทั้งห้องที่มีความเสียหายเกิดขึ้นอย่างหนัก 


    " เป็นแค่หุ่นกระบอก แต่กลับอวดดีใส่ข้า ! " 


    โปรดติดตามตอนต่อไป

    เปลี่ยนจากตราประทับสีทองเป็นสีแดงนะครับ