แสงแดดจัดจ้าในยามสายสาดส่องสะท้อนผ่านกระจกบานสูงกว้างขวางของตึกสำนักงานใหญ่สไตล์โมเดิร์นที่ตั้งเด่นตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างของบอร์ดผู้บริหารระดับสูงเต็มไปด้วยความเร่งรีบและเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นหลังจากการเดินทางกลับมาจากประเทศสิงคโปร์ของภพพร้อมรอยยิ้มแห่งความสำเร็จในการเซ็นสัญญาร่วมทุนและเจรจาผลประโยชน์เพิ่มเติมนับร้อยล้านกับทางคู่ค้ารายใหญ่
การเดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์หรูและการปรากฏตัวของสามีในค่ำวันอาทิตย์ เปรียบเสมือนเสียงระฆังดังเตือนใจให้แพรพิมพ์ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นจาก์สมมติสี่วันสี่คืนที่ปราณบุรี... ทริปแสนหวานต้องห้ามที่ปราศจากกรอบศีลธรรมระหว่างเธอกับภัทร์ได้สิ้นสุดลงและถูกพับเก็บไว้ในส่วนลึกของก้นบึ้งความทรงจำที่ผิดบาป หญิงสาวต้องกลับมาทำหน้าที่ภรรยาที่ดี คอยจัดเตรียมอาหารและปรนนิบัติต้อนรับสามีด้วยใบหน้าที่ฝืนยิ้ม ตลอดจนสวมหน้ากากของสะใภ้ตระกูลใหญ่ผู้แสนเรียบร้อยเยือกเย็นรักษาระยะห่างเพื่อปกปิดรอยร้าวและบาปกรรมที่แอบลักลอบลับหลัง
ในมื้อค่ำวันอาทิตย์นั้น ภพพูดคุยโอ้อวดถึงโครงการธุรกิจใหม่และเอ่ยชมเชยรสนิยมรวมถึงการประสานงานของภัทร์ให้ผู้ใหญ่ฟังไม่ขาดปาก พิมพ์ต้องนั่งฟังและปั้นยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนใจสูงสุด ยามที่ภัทร์ลอบสบตาเธอตรงๆ ด้วยแววตาเปี่ยมความลับเร่าร้อนจนเธอแทบกลืนอาหารไม่ลง ความอึดอัดแน่นอกแล่นริ้วเข้ามาจู่โจมจิตใจของเธอเมื่อต้องกลับคืนสู่โลกความจริงอันแสนเ็าและเต็มไปด้วยกฎเกณฑ์ศีลธรรมของคู่ครอง
พอเริ่มต้นเช้าวันทำงานวันจันทร์อันวุ่นวาย พิมพ์เดินทางมาถึงตึกออฟฟิศใหญ่แต่เช้าเพื่อเคลียร์เอกสารงบประมาณช่วยภพ ภพได้เรียกทีมงานฝ่ายการตลาดและทีมงานส่วนกลางเข้าประชุมเพื่อแนะนำตัวภัทร์ในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวคนใหมอย่างเป็ทางการ ภพพูดคุยชื่นชมน้องชายต่อหน้าพนักงานทุกคนด้วยความภาคภูมิใจล้นพ้น ยิ่งทำให้ตัวตนของภัทร์ในบริษัทมั่นคงยิ่งขึ้นในสายตาของพนักงานคนอื่นๆ
หลังการประชุมย่อยเสร็จสิ้นลง ภพพาพิมพ์และภัทร์กลับเข้ามาในห้องทำงานกระจกใสส่วนตัวขนาดใหญ่ที่มองเห็นวิวทิวทัศน์เมืองกรุงเทพฯ แบบมุมกว้าง และเป็ตอนที่ภพประกาศปรับแต่งห้องทำงานใหม่ในห้องส่วนตัวของเขาอย่างรวดเร็ว
“พิมพ์ครับ... พี่จัดแจงปรับปรุงพื้นที่ทำงานใหม่ในห้องทำงานใหญ่ส่วนตัวของพี่เสร็จเรียบร้อยแล้วนะ ต่อไปนี้ภัทร์เขาจะย้ายโต๊ะทำงานไม้บุหนังตัวใหญ่เข้ามานั่งอยู่ตรงตำแหน่งข้างๆ พิมพ์เลยนะ” ภพเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและรอยยิ้มร่าเริงขณะชี้มือไปยังโต๊ะทำงานตัวใหม่ที่จัดวางขนานกั้นขนาบโต๊ะของแพรพิมพ์ภายในห้องกระจกใสส่วนตัวของเขา “ภัทร์เขาเก่ง มีไหวพริบ และไว้ใจได้ที่สุดในบริษัทตอนนี้แล้ว ต่อไปนี้พิมพ์ช่วยดูแลเื่เอกสารงบประมาณหรืองานประสานต้อนรับอะไร ก็จะได้คอยขอคำปรึกษาและส่งงานประสานงานกับภัทร์ได้อย่างสะดวกรวดเร็วทันใจไงครับ”
คำประกาศของสามีเปรียบเสมือนค้อนใหญ่ทุบลงกลางหน้าอกของพิมพ์จนตัวชาดิก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างสั่นระริกด้วยความตระหนกใอย่างยิ่งกับความใกล้ชิดที่เกือบจะไม่มีช่องว่างให้หายใจนี้
“เอ่อ... แต่ว่าภพคะ พิมพ์คิดว่ามันจะอึดอัดเกินไปหน่อยหรือเปล่าคะ ห้องทำงานกว้างก็จริงแต่โต๊ะภัทร์ติดกับพิมพ์ขนาดนี้... เวลาทำงานพิมพ์กลัวว่าจะเกะกะการประสานงานของภัทร์เขาน่ะค่ะ...” พิมพ์ละล่ำละลักพยายามทัดทานน้ำเสียงสั่นเครือ หวังใจจะดึงระยะห่างเพื่อปกป้องศีลธรรมของตนเองและหนีจากเปลวไฟปรารถนา
“ไม่หรอกพิมพ์ ทำงานใกล้ชิดกันคนกันเองในครอบครัวนี่แหละดีที่สุดและปลอดภัยที่สุดแล้วจริงไหมภัทร์?” ภพหันไปตบไหล่น้องชายแกร่งถามความคิดเห็นอย่างวางใจที่สุดโดยไม่เคยล่วงรู้ถึงพายุราคะที่คุกรุ่น
ภัทร์ยืนสง่างามหล่อเหลาอยู่ในชุดทำงานกางเกงสแล็กสีดำเสื้อเชิ้ตพับแขนสีเทาเข้ม ชายหนุ่มสบประสานสายตากับพี่สะใภ้แสนสวยที่ตื่นกลัว แววตาคมกริบของผู้ล่ามีประกายท้าทายศีลธรรมและรักใคร่ลอบเร้นเต้นระริก รอยยิ้มมุมปากหยักยกยิ้มบางเบาชวนเสียวซ่านในอก “ตกลงตามนั้นครับพี่ภพ ผมยินดีมากครับที่จะได้ย้ายโต๊ะเข้ามาทำงานใกล้ชิดกับพี่พิมพ์... ผมสัญญาว่าจะดูแลประสานงานและ ‘ดูแล’ พี่พิมพ์เวลางานเป็อย่างดี... ไม่ให้มีจุดบกพร่องและไม่มีอุปสรรคใดๆ แน่นอนครับ”
คำรับปากและคำเน้นย้ำเสียงเข้มของชู้รักหนุ่มน้องสามีทำเอาแพรพิมพ์กลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก รับรู้ได้ทันทีว่าภัยสวาทต้องห้ามครั้งนี้จะคุกคามชีวิตการทำงานของเธอจนไม่มีวันสงบสุขอีกต่อไป
*********
ตลอด่บ่ายของการทำงานวันแรก บรรยากาศภายในห้องทำงานกระจกใสที่เปิดเครื่องปรับอากาศจนเย็นเฉียบกลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดแน่นและปั่นป่วนว้าวุ่นใจของสะใภ้สาว แพรพิมพ์ต้องร่วมนั่งทำงานเคียงข้างภัทร์โดยมีระยะห่างระหว่างเก้าอี้ทำงานบุหนังหนานุ่มไม่ถึงหนึ่ง่ตัว ทุกครั้งที่เธอพิมพ์เอกสารตรวจตัวเลขงบประมาณลงหน้าจอคอมพิวเตอร์ เธอสามารถััได้ถึงรังสีความร้อนแรงและกลิ่นน้ำหอมสปอร์ตแมนอันคุ้นเคยของภัทร์ที่แผ่ซ่านโอบล้อมกายเธอไว้ตลอดเวลา
สายตาคมกริบของภัทร์ไม่ได้ละไปจากใบหน้าเนียนละเอียด ซอกคอขาวระหง และเนินเนื้ออกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เดรสทำงานสีครีมของพิมพ์เลย ชายหนุ่มลอบส่งสายตาคุกคามปนรู้กันและสั่นสะท้านทรวงตรงมายังเธอทุกครั้งที่ภพเผลอตัวหันไปคุยงานกับพนักงานข้างนอกห้องกระจกใส
พิมพ์พยายามสวมหน้ากากภรรยาแสนดีรักษาระยะห่าง วางท่าทางเฉยชา นิ่งสนิทราวกระเบื้องแก้วเพื่อปฏิเสธความใกล้ชิด ทว่าััและพายุรักเมื่อคืนที่ผ่านมากลับแล่นริ้วเข้ามาเขย่าหัวใจสั่นคลอนศีลธรรมของเธอจนแทบสลาย
จังหวะหนึ่งที่ภพมีโทรศัพท์ด่วนเข้ามาและต้องก้าวเดินออกไปพูดคุยเจรจาขากับลูกค้าด้านนอกห้องกระจก ทิ้งให้เธอกับภัทร์อยู่ในห้องทำงานกันสองต่อสองในความเงียบงัน
ภัทร์เอื้อมมือส่งแฟ้มเอกสารงบประมาณสีน้ำเงินเข้มมาตรงหน้าพิมพ์ ชายหนุ่มจงใจเอื้อมวงแขนแกร่งยาวเข้ามาจนปลายนิ้วหนาร้อนผ่าวััแตะต้องเข้ากับหลังมือเรียวบางและหน้าแขนเนียนของเธอ นิ้วหัวแม่มือหนาของเขาจงใจลูบไล้บดคลึงหลังมือบางของพี่สะใภ้เบาๆ อย่างแสนรักปนปลุกเร้าอารมณ์สวาทจนพิมพ์ตัวสั่น
“อ๊ะ...” พิมพ์สะดุ้งมือสั่นเทาจนเกือบทำแฟ้มร่วงหล่นลงโต๊ะ ใบหน้าหวานแดงซ่านพวยพุ่ง หันไปมองตวาดดุกระซิบเสียงสั่นระทึก “ภัทร์! ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะคะ ภพอยู่ข้างนอกแค่นี้เองนะ ถ้าใครก้มมองหรือเห็นพิรุธเข้า ทุกอย่างจะจบลงทันที”
“หน้ากากที่พี่สวมตอนนี้ดูสวยและตลกดีจังนะครับพิมพ์... ลืมความสุขแสนหวานริมท่าน้ำแม่น้ำท่าจีนเมื่อวันก่อนแล้วหรือไงครับ หรืออยากจะทบทวนมันอีกรอบในห้องทำงานนี้ดี” ภัทร์ขยับเก้าอี้ทำงานบุหนังของเขาเข้ามาประชิดข้างเก้าอี้ของเธอทันทีใต้โต๊ะทำงานยาว ชายหนุ่มโน้มตัวทำทีเป็ชี้อธิบายตารางงบประมาณในจอคอมพิวเตอร์ ทว่าใต้โต๊ะทำงานปูด้วยไม้ตัวหนา... ภัทร์กลับขยับยื่นเข่าแกร่งของเขาเข้ามาบดเบียดััเข้ากับหน้าขาเรียวและซอกขาอ่อนของพิมพ์อย่างแแ่รุนแรง
ััอุ่นชื้นแผ่ซ่านไอความ้าจากเข่าแกร่งของเขาส่งผ่านเข้าสู่ผิวกายเรียวผ่านเนื้อผ้าเดรส พิมพ์ตัวสั่นระริกหน้าท้องหดเกร็งสะกดกลั้นอารมณ์เสียวซ่านหวาดเสียวเฉียบพลัน ร่างกายส่วนล่างของเธอเปียกชื้นแฉะน้ำหวานขึ้นมาทันตาเห็นด้วยความสยิวและปั่นป่วนว้าวุ่นสูงสุด เธอพยายามจะขยับเก้าอี้หนีถอยหลัง แต่ภัทร์กลับใช้มือแกร่งอีกข้างเอื้อมมาจับยึดใต้โต๊ะและเกยเข่าเบียดบดกักขังซอกขาของเธอไว้แ่าจนแทบขยับหนีไม่ได้
“ปล่อยพี่... ภัทร์... ขอร้องล่ะค่ะ...” พิมพ์อ้อนวอนเสียงกระซิบสั่นเครือ ใบหน้าเนียนแดงจัดจนร้อนผ่าว ดวงตาคู่สวยสั่นระริกเต็มไปด้วยแรงตัณหาเร้าอารมณ์ปนเปความหวาดกลัวสะท้านทรวงเมื่อเหลือบมองบานกระจกใสที่ภพยืนคุยสายหันหลังให้อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร
ภัทร์ไม่ได้ยอมปล่อย ชายหนุ่มยังคงกวดเน้นน้ำหนักเข่าบดขยี้หน้าขาเรียวของเธออย่างหนักเบาหยอกเย้า หยิกเย้าอารมณ์รักลักลอบจนพิมพ์เสียวสั่นหน้าอกอวบสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจสั่นสะท้าน เธอต้องใช้มือเรียวสองข้างเกาะขอบโต๊ะทำงานและบีบกันไว้แน่นจนปลายนิ้วขาวซีด กัดริมฝีปากล่างไว้แน่นเพื่อสะกดกลั้นเสียงครางสยิวหวานปนตื่นระทึกขวัญไม่ให้ดังลอดออกไปนอกห้องทำงาน
เมื่อภพเดินถือแก้วกาแฟก้าวกลับเข้ามาในห้อง พิมพ์ต้องรีบปรับสีหน้าให้เป็ปกติทันควัน ทว่าเข่าของภัทร์ก็ยังไม่ยอมถอนออก ชายหนุ่มส่งยิ้มสุภาพให้พี่ชายพลางพูดคุยเื่งานต่อราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นใต้โต๊ะ พิมพ์รู้สึกใจสั่นสะท้านกับพฤติกรรมกล้าบาปนี้อย่างยิ่ง ยิ่งเห็นภพไม่เอะใจเลยสักนิด เธอยิ่งสับสนและตกเป็ทาสััร้อนแรงของเขาไปทีละน้อยโดยไม่อาจหลีกหนี
ตลอดเวลางาน่บ่าย แพรพิมพ์ต้องนั่งทำงานเคียงข้างชู้รักหนุ่มน้องสามีที่แผ่รังสีคุกคามความใคร่และเสน่หาต้องห้ามปั่นป่วนหัวใจจนเธอไม่มีสมาธิตรวจสอบงบประมาณใดๆ เลยในหัวใจ เธอตระหนักดีแล้วว่า โต๊ะทำงานตัวข้างๆ นี้เป็บททดสอบความใกล้ชิดอันแสนทรมานและเสี่ยงตายสูงสุดที่จะทลายหน้ากากภรรยาแสนดีของเธอให้พังทลายลงมาในไม่ช้านี้อย่างแน่นอน และความชะล่าใจในความลับลักลอบเริ่มเข้าสวมทับความรู้สึกกลัวจนเผลอไผลไปกับไออุ่นของเขาอย่างสิ้นเชิง... โดยไม่มีหนทางใดที่จะปีนป่ายขึ้นมาจากหลุมพรางพิศวาสอันแสนหวานและอันตรายนี้ได้อีกเลย
(จบตอนที่ 23)
23K
