หลังจากค่ำคืนที่เอเดนได้เปิดเผยแบบร่างของศูนย์บำบัดในฝันของเมโลดี้ โลกของพวกเขาก็ดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้น ความฝันที่เคยเป็เพียงภาพเลือนรางในจินตนาการ บัดนี้ได้กลายเป็แผนงานที่จับต้องได้ เป็เป้าหมายที่ชัดเจนที่พวกเขาทั้งสองจะร่วมกันสร้างให้เป็จริง
วันรุ่งขึ้น เอเดนและเมโลดี้เริ่มต้นวันใหม่ด้วยพลังงานที่เต็มเปี่ยม พวกเขาไม่ได้รีบร้อนที่จะไปทำงาน แต่กลับนั่งคุยกันถึงรายละเอียดของแบบร่างศูนย์บำบัดอีกครั้ง พวกเขาพูดคุยกันถึงพื้นที่ใช้สอย การจัดวางห้องต่างๆ การออกแบบสวนหย่อม และทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่จะทำให้ศูนย์บำบัดแห่งนี้เป็สถานที่ที่อบอุ่นและเยียวยาจิตใจของผู้คนได้อย่างแท้จริง
“ฉันอยากให้มีห้องดนตรีบำบัดที่ใหญ่กว่านี้ค่ะเอเดน” เมโลดี้กล่าวขณะที่เธอกำลังชี้ไปที่ส่วนหนึ่งของแบบร่าง
“เป็ห้องที่มีเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท ให้คนไข้ได้เลือกเล่นตามความสนใจ”
เอเดนพยักหน้า “ได้เลยครับเมโลดี้ ผมจะออกแบบให้มีพื้นที่สำหรับเครื่องดนตรีทุกประเภทเลยครับ”
พวกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในการพูดคุยและปรับแก้แบบร่างนั้น ความคิดของพวกเขาสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าพวกเขากำลังอ่านใจกันและกันได้ การได้วางแผนอนาคตที่ยิ่งใหญ่ร่วมกันเช่นนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกผูกพันกันมากขึ้น และรู้สึกเหมือนเป็ส่วนหนึ่งของกันและกันอย่างสมบูรณ์
หลังจากนั้น พวกเขาก็เริ่มดำเนินการตามแผนงานอย่างจริงจัง ขั้นตอนแรกคือการมองหาที่ดินที่เหมาะสมสำหรับสร้างศูนย์บำบัด เมโลดี้ใช้เวลาว่างจากการทำงานค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับที่ดินในบริเวณชานเมืองที่เงียบสงบและมีบรรยากาศที่เป็ธรรมชาติ ส่วนเอเดนก็ใช้ความรู้ด้านการก่อสร้างและออกแบบของเขาในการประเมินศักยภาพของที่ดินแต่ละแปลง
พวกเขาใช้เวลาหลายวันหยุดสุดสัปดาห์ในการขับรถไปดูที่ดินด้วยกัน บางครั้งก็เป็ที่ดินที่อยู่กลางทุ่งนาอันกว้างใหญ่ บางครั้งก็เป็ที่ดินที่อยู่ริมป่าที่เงียบสงบ การเดินทางเหล่านี้ทำให้พวกเขามีโอกาสได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่ ได้พูดคุยกันถึงเื่ราวต่างๆ มากมาย และได้สร้างความทรงจำใหม่ๆ ที่สวยงาม
“คุณเมโลดี้ครับ ผมว่าที่นี่เหมาะมากเลยนะครับ” เอเดนกล่าวในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังยืนอยู่บนที่ดินแปลงหนึ่งที่อยู่บนเนินเขาเล็กๆ มองเห็นวิวทิวทัศน์ของป่าไม้ที่เขียวขจี
“อากาศดีมากเลยนะครับ แล้วก็ดูสงบเงียบดีด้วยครับ”
เมโลดี้มองไปยังวิวทิวทัศน์เบื้องหน้า ดวงตาของเธอเป็ประกายด้วยความตื่นเต้น “สวยมากเลยค่ะเอเดน ฉันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเพลงอยู่ในอากาศเลยค่ะ”
เอเดนยิ้ม “ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันครับ”
พวกเขาใช้เวลาส่วนหนึ่งในการเดินสำรวจที่ดินแปลงนั้น พวกเขาจินตนาการถึงศูนย์บำบัดที่จะถูกสร้างขึ้นที่นี่ ห้องบำบัดที่เต็มไปด้วยแสงธรรมชาติ สวนหย่อมที่ร่มรื่น และห้องดนตรีบำบัดที่เต็มไปด้วยเสียงเพลงที่ไพเราะ
“เราจะสร้างมันขึ้นมาด้วยกันนะครับเมโลดี้” เอเดนกล่าวพร้อมกับจับมือเมโลดี้ไว้แน่น
เมโลดี้ยิ้ม "แน่นอนค่ะเอเดน"
หลังจากที่พวกเขาตัดสินใจเลือกที่ดินได้แล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการติดต่อกับสถาปนิกและผู้รับเหมา เอเดนใช้ความรู้และประสบการณ์ของเขาในการพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ เขาอธิบายถึงแิในการออกแบบศูนย์บำบัดอย่างละเอียด และพยายามหาวิธีที่จะทำให้ความฝันของเมโลดี้เป็จริงได้ด้วยงบประมาณที่เหมาะสมที่สุด
เมโลดี้เองก็มีส่วนร่วมในการวางแผนอย่างเต็มที่ เธอให้คำแนะนำเกี่ยวกับความ้าของคนไข้ และให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับบรรยากาศที่เธอ้าให้ศูนย์บำบัดแห่งนี้เป็
“ฉันอยากให้ศูนย์บำบัดแห่งนี้เป็ที่ที่ผู้คนรู้สึกปลอดภัยค่ะเอเดน” เมโลดี้กล่าว
“เป็ที่ที่พวกเขาสามารถมาพักพิงจิตใจ และค้นพบความสุขในชีวิตอีกครั้ง”
เอเดนพยักหน้า “ผมเข้าใจครับเมโลดี้ ผมจะทำให้มันเป็อย่างที่คุณ้าแน่นอนครับ”
ในขณะที่พวกเขากำลังวางแผนและดำเนินการตามขั้นตอนต่างๆ ความท้าทายก็เริ่มปรากฏขึ้น ค่าใช้จ่ายในการซื้อที่ดินและการก่อสร้างสูงกว่าที่พวกเขาคาดไว้มาก และยังมีขั้นตอนทางกฎหมายที่ซับซ้อนอีกมากมายที่พวกเขาต้องจัดการ
“เราจะทำยังไงดีคะเอเดน” เมโลดี้ถามด้วยน้ำเสียงที่กังวลเล็กน้อยในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งทบทวนเอกสารทางการเงิน
“เงินทุนของเราไม่พอเลยค่ะ”
เอเดนจับมือเมโลดี้ไว้แน่น “ไม่ต้องกังวลหรอกครับเมโลดี้ เราจะหาทางออกด้วยกันครับ”
เอเดนเริ่มมองหาช่องทางในการระดมทุนเพิ่มเติม เขาใช้เวลาว่างจากการทำงานในการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการขอสินเชื่อ การหาผู้สนับสนุน และการจัดกิจกรรมระดมทุนต่างๆ เมโลดี้เองก็ช่วยเขาในการติดต่อกับองค์กรการกุศลและผู้มีจิตศรัทธา
พวกเขาต้องเผชิญกับความผิดหวังหลายครั้ง บางครั้งก็ถูกปฏิเสธจากธนาคาร บางครั้งก็ไม่ได้รับการตอบรับจากผู้สนับสนุน แต่พวกเขาก็ไม่เคยย่อท้อ พวกเขาต่างให้กำลังใจซึ่งกันและกัน และเตือนใจกันเสมอว่าความฝันของพวกเขาคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และมันคุ้มค่าที่จะต่อสู้เพื่อมัน
“คุณเมโลดี้ครับ ผมคิดว่าเราน่าจะลองจัดคอนเสิร์ตการกุศลเพื่อระดมทุนกันนะครับ”
เอเดนเสนอความคิดในบ่ายวันหนึ่ง “เราสามารถเชิญนักดนตรีสมัครเล่นมาเล่นเพลงในร้านของเรา แล้วก็เปิดรับบริจาคครับ”
เมโลดี้มองเอเดน ดวงตาของเธอเป็ประกาย “นั่นเป็ไอเดียที่ดีมากเลยค่ะเอเดน! ฉันเชื่อว่าเราทำได้แน่นอนค่ะ”
พวกเขาเริ่มวางแผนการจัดคอนเสิร์ตการกุศลอย่างละเอียด เอเดนใช้ความสัมพันธ์ของเขากับนักดนตรีในชุมชนในการเชิญชวนให้พวกเขามาร่วมแสดง เมโลดี้ช่วยออกแบบโปสเตอร์และประชาสัมพันธ์งาน เธอติดต่อกับสื่อต่างๆ เพื่อขอความช่วยเหลือในการเผยแพร่ข่าวสาร
ในขณะที่พวกเขากำลังเตรียมงานคอนเสิร์ต เอเดนก็สังเกตเห็นว่าเมโลดี้มีท่าทีแปลกไปเล็กน้อย เธอจะเหม่อลอยเป็บางครั้ง และบางครั้งก็มีอาการวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย
“เมโลดี้ครับ เป็อะไรหรือเปล่าครับ” เอเดนถามด้วยความเป็ห่วงในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักผ่อนหลังจากเตรียมงานคอนเสิร์ตเสร็จ
เมโลดี้ยิ้มอ่อนแรง “เปล่าค่ะเอเดน ฉันแค่... รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยค่ะ”
เอเดนััหน้าผากของเมโลดี้เบาๆ “คุณคงทำงานหนักเกินไปนะครับ คุณควรจะพักผ่อนบ้างนะครับ”
เมโลดี้พยักหน้า “ค่ะ” แม้จะมีความท้าทายและอุปสรรค แต่ความรักของเอเดนและเมโลดี้ก็ยังคงแข็งแกร่ง พวกเขาต่างเป็ที่พึ่งทางใจให้กันและกัน เป็กำลังใจให้กันและกันในทุกย่างก้าว และเป็แรงผลักดันให้กันและกันก้าวเดินไปข้างหน้า
ในคืนก่อนวันคอนเสิร์ตการกุศล เอเดนและเมโลดี้ยังคงอยู่ที่ร้านซ่อมเครื่องดนตรี พวกเขากำลังจัดเตรียมเวทีเล็กๆ สำหรับนักดนตรีที่จะมาแสดง แสงไฟสีนวลส่องสว่างอย่างอบอุ่น สร้างบรรยากาศที่เงียบสงบและเป็ส่วนตัว
“คุณเมโลดี้ครับ” เอเดนพูดขึ้นมาขณะที่เขากำลังแขวนไฟประดับ
“คุณเชื่อไหมครับว่าเราจะทำความฝันนี้ให้เป็จริงได้”
เมโลดี้ยิ้ม “ฉันเชื่อค่ะเอเดน ฉันเชื่อว่าเราทำได้แน่นอนค่ะ”
เอเดนลงมาจากบันได เขาเดินเข้าไปหาเมโลดี้ แล้วโอบกอดเธอไว้แน่น
“ผมรักคุณนะครับเมโลดี้”
เมโลดี้ยิ้ม “ฉันก็รักคุณค่ะเอเดน”
พวกเขาจูบกันอย่างอ่อนโยน นุ่มนวล และเต็มไปด้วยความรักที่บริสุทธิ์ จูบนั้นเป็การยืนยันความรักที่พวกเขามีให้กัน และเป็การบอกเล่าเื่ราวของความสุขที่แท้จริงที่พวกเขาได้ค้นพบ
Alice คนชอบทะเล
3K
