เวลาผ่านไป 30 นาที..อาการของลีโอก็สงบลง เเต่ทว่าถึงจุดนี้เเล้ว ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ภายในห้องนี้…ไม่รอด!! แก่ก! ประตูถูกเปิดจากข้างนอกเข้ามาในขณะที่บุคลภายในห้องไม่ทันตั้งตัว
“โทษทีนะกลับช้าไปหน่อย พอดีว่า ว้าย!!! ลีโอ!!..ยัยกุ้งแห้ง!! นี่อย่าบอกนะว่าพวกเธอสองคน” ลีโอพยักหน้าพร้อมกับรีบยื่นเสื้อผ้าให้ลูกตาลเอาไปคุมตัว ส่วนเขานั้นยังคงนั่งเปลือยกายโดยไม่อายใครเลย ส่วนลูกตาลนั้น เธออายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีรีบหยิบเสื้อผ้าแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป
“ยัยนั่นกลับไแล้วไม่ใช่หรอ?”
“ใช่..เเต่เธอย้อนกลับมา เอาเงิน 30,000 บาทมาคืนพี่!”
“อย่าบอกนะว่าแก…ลากหล่อนเข้ามาในนี้อ่ะ..มีใครเห็นรึเปล่า?”
“ไม่มีหรอก…ที่นี่มีแต่ผมคนเดียวนี่แหละ”
“แล้วแกคิดอะไรอยู่…”
“ไม่ได้คิดอะไรเลย…ผมกำลังอธิบายเื่ที่เกิดขึ้นให้เธอฟังและอาการผมมันก็กำเริบ ผมก็เลย….”
“เดี๋ยวนะ..แกอธิบายอะไรให้หล่อนฟัง?”
“ก็เื่ที่เธอเข้าใจผิดนั่นแหละ!!”
“โอ้ยตาย!!..ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องพูด!!”
“แต่เธอมีสิทธิ์ที่จะรู้ความจริงนะพี่..ถ้าเธอเข้าใจแบบนั้นแล้วเอาไปบอกนักข่าวว่าผมลากเธอมาข่มขืน เราก็ซวยได้เหมือนกันไม่ใช่รึไง…เพราะฉะนั้นก็บอกความจริงเธอไปเลย เธอจะได้เข้าใจว่าที่ผมทำไปคือผมควบคุมตัวเองไม่ได้”
“เหมือนที่แกกำลังทำอยู่ใช่ไหม!! เฮ้อ!!ฉันละเหนื่อยใจกับแกจริงๆ อ่อ..ฉันนัดหมอให้แกได้แล้ว พรุ่งนี้แกไปหาหมอได้เลย”
“ได้..เเต่พี่ต้องไปกับผมนะ!”
“ฉันไปกับแกอยู่แล้ว ว่าแต่แกจะเอายังไงกับยัยกุ้งแห้งนั่น?” ลีโอนั่งเงียบอยู่นาน ในขณะที่บรรยากาศข้างนอกกำลังตึงเครียด ลูกตาลก็เเต่งตัวเสร็จและเปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี ตอนนี้สายตาของลีโอและนุนิวมุ่งตรงไปที่เธอจนเธอทำอะไรไม่ถูก
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยว!!!...เกิดเื่ขนาดนี้หล่อนยังจะหนีอีกหรอ!! นั่งก่อนเลย พวกเรามีเื่ที่จะต้องตกลงกันย่ะ!!” ลูกตาลเห็นท่าทีของนุนิวเคลียดๆ เธอยิ่งเริ่มใจไม่ดี แต่ทว่าเมื่อเธอหันไปมองลีโอนั้น เขากลับยิ้มเ้าเล่ห์ราวกับว่าตอนนี้ในหัวของเขาคิดอะไรร้ายๆได้ ลูกตาลเริ่มหายใจฝืดและอยากพาตัวเองออกไปจากห้องนี้เร็วที่สุด เเต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเดินมานั่งที้โซฟาเงียบๆ ในระหว่างนั้นเองลีโอก็คิดอะไรได้
“เธอมาทำงานกับฉันไหม?” คำถามลีโอทำเอาลูกตาลอึ้ง นุนิวเองก็อึ้งเพราะเขาไม่คิดว่าลีโอจะเลือกผู้หญิง ท่าทางซื่อบื้อหุ่นผอมแห้งขนาดนี้
“ทำงาน….??”
“ใช่…วันที่เธอเมา ฉันรู้หมดแล้วว่าเธอเป็หนี้ 10 ล้าน!!”
“อะไรนะ!!!..หล่อนเนี่ยนะมีหนี้ 10 ล้าน!! นี่ไปทำอะไรมาเนี้ย..โอ้ยตายๆๆๆ…ลีโอ!! นี่อย่าบอกนะว่า….”
“ฉันจะจ่ายหนี้ให้เธอ 10 ล้านแลกกับการที่เธอต้องมาทำงานกับฉัน โอเคไหม?”
“.............”
“ลีโอ..พี่ว่ามัน…..”
“แล้วถ้าหากยังไม่พอ ฉันยินดีจะส่งเธอเรียนจนจบตามที่เธอตั้งใจไว้ ฉันรู้นะว่าเธอสอบติดมหาลัยเเต่ยังไม่มีเงินเรียนอ่ะ”
“ลีโอ!!! นี่แกบ้าไปแล้วหรอเนี้ย!!”
“เงียบเถอะน่ะพี่นุนิว…เงินผม..ผมตัดสินใจเอง!! ว่ายังไง? อีกไม่กี่เดือนมหาลัยเธอก็จะเปิดเทอมเเล้วนี่ มีเวลาคิดเเค่วันนี้เท่านั้นนะ”
“ตกลง!!…ฉันจะทำงานกับคุณ!”
“เยี่ยม!! พี่นุนิวผมขอเช็คหน่อย”
“ลีโอ…แกตั้งสติหน่อยได้ไหม แกจะเอาเงินสิบล้านมาแลก.กับยัยนี่เนี้ยนะ..ฉันหาดีกว่านี้ให้แกก็ได้นะ…ฉันว่า…มันดูไร้สาระที่แกจะมาทุ้มเงินเป็บสิบๆล้านให้กับยัยกุ้งเเห้งเนี้ย!”
“ผมเลือกแล้ว ผมเอาคนนี้ ยินดีที่ได้ร่วมงาน” ลีโอยื่นมือมาจับมือเธอเพื่อเป็การผูกมิตร นุนิวเองหมดข้อที่จะโต้เเย้ง เขาจำใจที่จะต้องไปหยิบเช็คมาให้ลีโอโดยไม่เต็มใจ เเน่นอนว่าเขาไม่เห็นด้วยมากๆที่จะให้ลูกตาลเข้ามาอยู่ในวงจรชีวิตของลีโอ เเต่ก็นั่นแหละเมื่อเ้าตัวเลือกแล้วใครก็ไม่อาจจะขัดได้
“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง?”
“ก่อนอื่นเลย..เธอชื่ออะไร อายุเท่าไหร่?”
“ฉัน…ชื่อลูกตาล อายุ 20 ปี”
“ดี…เธอเป็แฟนคลับของฉันด้วยใช่ไหม?”
“ใช่..”
“งั้นฉันก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเพราะเธอก็คงรู้อะไรเกี่ยวกับฉันเป็อย่างดี งั้นฉันขอแอดไลน์เธอหน่อย ทันทีที่มีงานฉันจะไลน์ตามเธอทันที”
“ได้…อ่ะนี่..”
“ขอบใจ..ส่วนนี่ ค่าจ้างของเธอ…ถ้าไม่พอก็มาบอกแล้วกัน” ลูกตาลมองเช็คเงินสด 20 ล้านบาทตรงหน้า เธอไม่คิดไม่ฝันเลยว่าความทุกข์ใจของเธอมันจะสิ้นสุดลงเพราะกระดาษใบเดียวนี้ แถมตอนนี้เธอยังมีหวังที่จะได้เรียนต่อและลีโอก็การันตีแล้วว่าเขาจะส่งเธอเรียนจนจบตามที่เธอ้า ลูกตาลยิ้มทั้งน้ำตาพร้อมกับะโกอดลีโอด้วยความดีใจ
“ขอบคุณนะที่คุณช่วยฉัน ไม่เสียแรงที่ฉันติดตามคุณและฉันสัญญาว่าฉันจะทำงานนี้ให้ดีที่สุด”
“เธอพูดแล้วนะ!!” ลูกตาลไม่ทันได้สนใจว่างานนั้นคืออะไร เธอรู้เเต่ว่าตอนนี้เธอมีเงินไปใช้หนี้ให้พ่อและมีเงินเหลือเพื่อเอาไว้เป็ค่าเทอมในการเรียนต่อของเธอแล้ว หลังจากที่ได้รับเช็คเงินสดลูกตาลก็ขอตัวกลับบ้านเพื่อนำข่าวดีนี้ไปบอกแม่ เเน่นอนว่าหลังจากนั้นสองแม่ลูกไม่รอช้ารีบนำเงินไปใช้หนี้ที่บ่อนให้ผู้เป็พ่อทันที
“พวกเธอมาหาใคร?”
“ฉันเอาเงินมาใช้หนี้ให้คุณปัน เขาอยู่ที่นี่ใช่ไหม?”
“ใช่…รอตรงนี้แป๊บนึง เดี๋ยวผมไปแจ้งเ้านายก่อน”
“ได้!!!..” สองแม่ลูกยืนกอดเงินสดเพราะกลัวว่าจะมีใครแย่งไปอีก ลูกตาลตั้งใจจะนำเงินจำนวนนี้มาใช้หนี้ให้พ่อและไถ่ตัวพ่อของเธอออกไป
“นายเชิญพวกคุณเข้าไปข้างใน เชิญครับ” ลูกตาลกับแม่เดินตามบอดี้การ์ดคนหนึ่งไปยังชั้น 2 เพื่อที่พวกเธอจะไปพบกับเ้าของคาสิโนและเมื่อมาถึง เธอก็พบว่าเ้าของคาสิโนนั้นไม่ใช่ใคร!!!….
45
