เทพอสูรกลืนตะวัน

ในตอนนี้เจียงเฉินกำลังนั่งตกปลาอยู่ที่ริมทะเลสาบภายในดินแดนพฤกษา๵๬๻ะพร้อมกับขบคิดถึงการที่เขาจะใช้ประโยชน์จากดินแดนพฤกษา๵๬๻ะให้ได้อย่างถึงที่สุด ตอนนี้เขามั่นใจอยู่สองในสามส่วนว่าเขานั้นเป็๲เ๽้าของดินแดนแห่งนี้แต่ถึงอย่างงั้นดินแดนแห่งนี้ก็ยังคงมีความลับอยู่มากมายไม่ว่าจะเป็๲พื้นที่สุดลูกหูลูกตา สวนสมุนไพร ต้นไม้จิต๥ิญญา๸ และทะเลแห่งนี้

และห่างไปไม่ไกลเจียงเฉินก็ยังคงเห็นภูเขาสูงตระหง่านอีกด้วย เจียงเฉินสงสัยเล็กน้อยว่าภายในภูเขาแห่งนั้นจะมีสายแร่หรือไม่ เพราะถ้ามีเจียงเฉินก็สามารถที่จะสร้างเหมืองแร่ของเขาได้ และอาจจะทำให้เจียงเฉินไม่ต้องกังวลเรื่องแร่ที่จะนำมาใช้หลอมอาวุธอีกต่อไป

หลังจากนั่งรอคอยปลาอยู่พักใหญ่ ๆ ก็ยังคงไม่เห็นจะมีปลามาติดเบ็ดทำให้เจียงเฉินคิดว่าภายในทะเลสาบแห่งนี้คงไม่มีปลาอาศัยอยู่ดังนั้นเจียงเฉินจึงลุกขึ้นและเดินไปยังสวนสมุนไพรที่อยู่ไม่ไกลนัก

เมื่อเดินมาถึงเจียงเฉินก็พบสมุนไพรมากมายมีทั้งที่คุ้นตาและไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อ ทำให้เขาต้องหยิบหนังสือที่บันทึกเกี่ยวกับสมุนไพรออกมาอ่านเพื่อหาดูว่าสมุนไพรเหล่านี้มีชื่อและสรรพคุณอะไร และยิ่งดูยิ่งอ่านก็ทำให้เจียงเฉินต้องร้องออกมาเพราะสมุนไพรเหล่านี้เป็นสมุนไพรที่มีค่าและหายากอย่างมาก บางชนิดเรียกได้ว่าเป็นสมุนไพรล้ำค้า หรือตำนานเลยทีเดียว และที่ทำให้เจียงเฉินสับสนยิ่งขึ้นคือสมุนไพรเหล่านี้มีอายุหลายพันปี บางชนิดถึงกับมีอายุนับหมื่นปี 

เรื่องนี้ทำเอาเจียงเฉินแทบคลั้งเพราะตั้งแต่เขาเกิดมาเขาไม่เคยเห็นสมุนไพรอายุหมื่นปีมาก่อน ปู่ของเจียงเฉินเคยบอกเอาไว้ว่าสมุนไพรยิ่งมีอายุมากก็ยิ่งล้ำค่า และหายากเพราะผู้คนส่วนใหญ่ที่เจอก็มักจะเก็บมันมาทันทีโดยไม่ค่อยสนใจอายุของมันเพราะแน่นอนอยู่แล้วว่าไม่มีใครอดทนรอให้สมุนไพรที่มีอายุนับพันหรอก

เจียงเฉินเริ่มสงสัยว่าเขานั้นสามารถที่จะนำสมุนไพรที่อยู่โลกภายนอกมาปลูกภายในดินแดนแห่งนี้ได้หรือไม่ เพราะภายในนี้มีพลังงานของสวรรค์และโลกที่สมบูรณ์และมากมายมหาศาลที่ช่วยเร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพร

เจียงเฉินหมกตัวอยู่ภายในดินแดนพฤกษาอมตะหลายวันเพื่อค้นหาความลับของดินแดนแห่งนี้พร้อมกับฝึกฝนไปด้วยในตอนนี้เจียงเฉินมีอยู่ในระดับปราณแรกเริ่ม ขั้นที่ 3 เรียบร้อยแล้วในยามว่างจากการฝึกฝนเจียงเฉินมักจะนำตำราและหนังสือที่เกี่ยวกับสมุนไพร และการแพทย์ออกมาอ่านอยู่เป็นประจำ ทำให้ตอนนี้เจียงเฉินมีความรู้มากกว่านักปรุงยาขั้นต้น หรือขั้นกลางบางคนเสียอีก

แต่ถึงเจียงเฉินจะมีความรู้มากมายแต่เขาก็ไม่เคยหลอมเม็ดยาแม้แต่ครั้งเดียวช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้านัก เพราะตั้งแต่ที่เขารู้ว่าสมุนไพรภายในสวนนั้นมีค่าแค่ไหนเขาก็ไม่กล้านำมันมาหลอมเม็ดยาอีกเลยจนกว่าเขาจะมีความสามารถมากพอ

เพราะถ้าหากเขาทำพลาดแปลว่าเขาอาจจะเสียเงินหลายล้านเหรียญทองไปฟรี ๆ เจียงเฉินตัดสินใจออกจากดินแดนพฤกษาอมตะและกลับบ้านเพราะตอนนี้เขาหายไปจากบ้านหลายวันแล้วอาจจะทำให้แม่และปู่ของเขาเป็นห่วงได้

ตอนนี้เจียงเฉินมีระดับปราณแรกเริ่มขั้นที่ 3 การที่เขาจะกลับขึ้นมาจากหน้าผานั้นไม่ใช่เรื่องยากเท่าไหร่ เมื่อเขากลับมาที่บ้านก็พบว่าแม่ของเขากำลังทำอาหารอยู่ภายในครัว เมื่อแม่ของเจียงเฉินเห็นเขากลับมาแล้วก็หันหน้ามาถามทันที

''อ้าว ลูกกลับมาแล้วงั้นเหรอ ? พึ่งออกไปเพียงชั่วโมงเดียวเองนะ''