ตอนที่ 13 คนดังสายอาหาร
ถึงแม้จะจะเดาได้ว่าต้องเจอเื่แบบนี้ แต่หร่วนหยวนหยวนก็ยังจิตตกเล็กน้อยเพราะเธอทำซอสบ๊วยแต่ละกระปุกขึ้นมากับมือ เธอทดลองแล้วทดลองอีกเพื่อปรับปรุงรสชาติและััปรับเปลี่ยนสูตรมาเรื่อยๆ ล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วน่นั้นเธอกินซอสบ๊วยที่ตัวเองทำจนแทบจะอ้วก ตอนนี้พอเห็นของที่ตัวเองใช้ความคิดไปไม่น้อยแทบไม่มีคนซื้อหากบอกว่าไม่ผิดหวังก็โกหกแล้ว
ทว่าที่ทำให้หร่วนหยวนหยวนปวดใจนั้นไม่ใช่แค่เพราะซอสบ๊วยโฮมเมดของเธอขายออกไม่กี่กระปุกแต่เพราะยังมีคนจำนวนมากพากันเข้ามากระแนะกระแหนในเวยป๋อของเธอ ว่าตั้งราคาต่อกระปุกสูงขนาดนั้นหร่วนหยวนหยวนคงอยากได้เงินจนเสียสติไปแล้ว
“ซอสบ๊วยแพงขนาดนี้สตรีมเมอร์อยากได้เงินจนบ้าไปแล้วแน่ๆ!”
“ซอสบ๊วยตามท้องตลาดถูกกว่าตั้งเยอะ มีแต่คนปัญญาอ่อนเท่านั้นแหละที่จะซื้อซอสบ๊วยของเธอ!”
“ถึงแม้จะบอกว่าเป็โฮมเมด แต่ก็แพงไปป่ะ!”
“ไม่ใช่ของวิเศษอะไรแท้ๆคิดไม่ถึงว่าจะกล้าตั้งราคาสูงขนาดนี้ กะหลอกเอาเงินกันชัดๆ!”
หร่วนหยวนหยวนมีร้อยปากก็ยากจะอธิบายให้กระจ่าง ที่เธอตั้งราคาสูงขนาดนี้ย่อมมีเหตุผลของตัวเองเธอพัฒนาสูตรเพื่อปรับปรุงรสชาติและััอยู่ตลอด ทุ่มเทสติปัญญาและกำลังไม่น้อยวัตถุดิบที่ใช้ก็เป็ของดีทั้งนั้น บ๊วยที่ใช้เป็บ๊วยคุณภาพดีและสดใหม่ที่สุดส่วนผสมก็ล้วนคัดสรรมาแต่ของดี ราคาจึงเป็ไปตามคุณภาพ ของดีย่อมต้องแพงเป็ธรรมดาซอสบ๊วยโฮมเมดของเธอลำพังวัตถุดิบก็ราคาสูงกว่าของทั่วไปในตลาดมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่เธอทุ่มสติปัญญาและกำลังเพื่อพัฒนารสัันั้น
แต่ของพวกนี้ล้วนเป็นามธรรม มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ต่อให้เธอพูดพวกเขาก็ไม่เชื่อ อย่างไรก็เป็แค่คำพูดที่ไร้หลักฐาน ตอนนี้เธอได้แต่หวังว่าทองแท้จะไม่แพ้ไฟอาศัยรสชาตินำพาชื่อเสียง
ขนาดประธานเยี่ยซื่อกรุ๊ปอย่างเยี่ยหรงเจินยังบอกว่าอร่อยมากเลยนะ
เพื่อพิสูจน์ว่าซอสบ๊วยที่เธอทำดีกว่าร้านอื่นจริงๆ หร่วนหยวนหยวนจึงตั้งใจจัดกิจกรรมสุ่มแจกซอสบ๊วยสิบกว่ากระปุกเป็การเฉพาะโดยมีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว แฟนคลับที่จับฉลากได้จะต้องโพสต์แสดงความรู้สึกหลังกินซอสบ๊วย
จากนั้นไม่นาน แฟนคลับที่ได้รับซอสบ๊วยก็มาเขียนรีวิวในเวยป๋อและร้านเถาเป่าของหร่วนหยวนหยวนและเป็รีวิวคะแนนดีทั้งหมด
“เหยดแหม่! ซอสบ๊วยนี่แม่งโคตรอร่อย! เป็ซอสบ๊วยที่อร่อยที่สุดั้แ่ฉันเคยกินมา!”
“ตอนแรกมีแค่ใจจะสนับสนุนหร่วนหยวนหยวนเลยซื้อมาหลายกระปุกคิดไม่ถึงว่าจะอร่อยขนาดนี้! กลับมาซื้ออีกแน่นอนจ้า!”
“ขอกดไลก์ให้รสชาติกับรสััไปเลยจ้า! ไม่เลี่ยนและไม่ฝาดสักนิด!กินซอสบ๊วยพร้อมข้าว มื้อหนึ่งก็กินข้าวได้สามถ้วย! ปล. ฉันเป็สาวน้อยที่กำลังลดน้ำหนักอยู่ชัดๆ อ้วนขึ้นอีกแล้วแงๆๆๆ!”
“ตอนแรกยังรู้สึกว่าซอสบ๊วยนี้แพงไปหน่อย แต่พอเอามาเทียบกับซอสบ๊วยถูกๆ ในตลาดแล้วรสชาติเหนือกว่าขาดลอย! หลังจากกินซอสบ๊วยของหยวนหยวนก็กินของถูกตามท้องตลาดพวกนั้นไม่ลงแล้ว!”
คนที่เคยซื้อซอสบ๊วยของหร่วนหยวนหยวนล้วนรีวิวไปในทางชื่นชม ทำเอาเธอปลื้มใจสุดๆความพยายามของตัวเองได้รับการยอมรับแล้ว เธอทั้งปลื้มใจและดีใจในขณะเดียวกันก็หวังให้คนที่คิดว่าเธอหลอกเงินพวกนั้นเปลี่ยนความคิดเสียใหม่เธอตั้งราคาสูงขนาดนั้นเพราะเธอรู้สึกว่าความพยายามของเธอคู่ควรกับราคาเช่นนั้นแล้ว
แต่ความจริงก็ได้พิสูจน์ว่าสิ่งที่หร่วนหยวนหยวนคิดยังไร้เดียงสาเกินไป เพราะซอสบ๊วยของเธอมีแต่คำชมไม่มีคำตำหนิจึงกระตุ้นความสงสัยของคนพวกนั้น
“คิดไม่ถึงว่าจะเป็รีวิวคะแนนดีทั้งหมดไม่มีรีวิวแย่ๆ เลยสักอัน! โคตรไม่สมเหตุสมผล!หน้าม้าป่ะเนี่ย”
“รีวิวไปทางเดียวกันหมดแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็หน้าม้าที่จ้างมาโพสต์แน่ๆ!”
“รสที่ถูกปากของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เป็ไปได้ไงที่ทุกคนจะชอบหมด ปลอมอ่ะ!”
“เฟคเกิน! รีวิวคะแนนดีนี่โพสต์เองสินะ!เอารีวิวแย่ไปซะ!”
หร่วนหยวนหยวนแทบกระอักเื เธอขายแพงก็หาว่าเธอหลอกเงิน พอคนซื้อมารีวิวให้คะแนนเธอดีก็บอกว่าเธอจ้างหน้าม้าเธอทำอะไรก็ผิดไปหมด ยังมีเมตตาธรรมอยู่ไหม
ถึงแม้หร่วนหยวนหยวนจะหดหู่ใจมาก แต่เธอรู้ว่าไม่อาจเลี่ยงเื่แบบนี้ได้ที่พวกเขาสงสัยก็พอมีเหตุผล
เข้าใจก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ก็อดหดหู่ไม่ได้อยู่ดี
ทว่าคลื่นลูกใหญ่นี้ได้พัดพาข้อดีมาให้หร่วนหยวนหยวนมากเหมือนกันอย่างน้อยการกระตุ้นด้วยคะแนนรีวิวดีๆ ก็เริ่มทำให้คนซื้อซอสบ๊วยของเธอมากขึ้นใจหนึ่งพวกเขาไม่ชอบที่ซอสบ๊วยของเธอแพง แต่อีกใจหนึ่งก็อยากลองว่าตกลงซอสบ๊วยที่แพงขนาดนี้มันพิเศษอย่างไร
หลังจากได้ชิมแล้วเป็ธรรมดาที่คนจำนวนไม่น้อยจะยอมศิโรราบให้ซอสบ๊วยของหร่วนหยวนหยวนดังนั้นยอดขายในร้านเถาเป่าของเธอจึงเริ่มเพิ่มขึ้นเพื่อประชาสัมพันธ์ซอสบ๊วยของตัวเอง หร่วนหยวนหยวนยังตั้งใจจะสตรีมการกินซอสบ๊วย เพื่อโฆษณาอีกระลอก
หัวข้อการสตรีมครั้งนี้คือ ‘ร้อยแปดวิธีกินซอสบ๊วย’เธอสาธิตวิธีกินซอสบ๊วยแต่ละแบบ ทั้งกระดูกหมูราดซอสบ๊วยปีกไก่ซอสบ๊วยน้ำตาลกรวด ลูกอมซอสบ๊วยเปรี้ยวหวาน…
ยังมีการละลายซอสบ๊วยในน้ำแล้วใช้ขนมปังจิ้มกิน…
แม้จะไม่ถึงร้อยแปดวิธีกิน แต่หร่วนหยวนหยวนยังพยายามทุกวิถีทางเพื่อทำโฆษณาเล็กๆให้ซอสบ๊วยของตัวเอง
ให้คนััวิธีกินซอสบ๊วยแต่ละอย่างผ่านการมองเห็นมีประสิทธิภาพกว่าการโฆษณาผ่านตัวหนังสืออย่างที่คิดไว้หลังจากหร่วนหยวนหยวนปล่อยโฆษณาเล็กๆ ชุดนี้ออกไปซอสบ๊วยในร้านของเธอก็ขายออกได้มากกว่าครึ่งทันที
หร่วนหยวนหยวนรู้สึกเบาใจ การเริ่มต้นนี้นับว่าดีแล้ว
เพื่อประกันว่าซอสบ๊วยในร้านจะมีสต๊อกเพียงพอ เธอจึงลงมือทำเพิ่มอีกล็อต
หลังจากต้มซอสบ๊วยเสร็จ ก็เอาไปแช่ในตู้เย็นใบใหญ่ที่เธอตั้งใจซื้อมาโดยเฉพาะหร่วนหยวนหยวนกลับมาตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตรวจสถานะยอดขายขนมแต่ละอย่างในร้านเถาเป่าของตัวเองก่อนจะชะงักไป
ไม่คาดฝันเลยว่าซอสบ๊วยที่เหลือเกินครึ่งสต๊อกเมื่อกี้นี้จะขายหมดภายในครู่เดียว!
ขายหมดแล้วเหรอเนี่ย!
หร่วนหยวนหยวนใยกใหญ่ เกือบคิดว่าตัวเองตาลายเห็นภาพหลอนถึงซอสบ๊วยที่เธอทำเองจะมีไม่มาก แต่เพราะราคาค่อนข้างแพงเกินไป เธอต้องขายอยู่หลายวันกว่าจะขายออกได้ครึ่งหนึ่งไม่ใช่ง่ายๆ ทำไมแค่เธอหันไปทำซอสบ๊วยเพิ่ม อยู่ๆ ซอสบ๊วยกว่าครึ่งที่เหลือถึงขายหมดได้ล่ะ
หร่วนหยวนหยวนรู้สึกว่าเป็เื่เหลือเชื่อสุดๆถึงขนาดไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง หลังจากเธออารมณ์เย็นลง ก็กลับไปดูยอดขายหลังบ้านอีกครั้งผลที่เห็นก็ยังคงเป็ขายหมดอยู่ดี
ซอสบ๊วยของเธอขายหมดแล้วจริงๆ!
ตกลงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกัน
หร่วนหยวนหยวนรีบเปิดเวยป๋อ อยากจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น และก็ได้พบทันที
ไม่คิดว่าฟู้ดบล็อกเกอร์คนดังที่ติดสถานะเวอริฟายด์[1]ผู้มีแฟนคลับมากกว่าล้านคนจะแนะนำซอสบ๊วยของเธอบนเวยป๋ออย่างยิ่งใหญ่ทั้งยังเขียนบทความชื่นชมซอสบ๊วยของเธอยาวเหยียด ชมจนซอสบ๊วยของเธอเกือบจะหาไม่ได้บนโลกเพราะมีแค่บน์บทความนั้นสร้างความประทับใจที่กระตุ้นความรู้สึกจนเธอเองยังน้ำลายสอไปด้วย!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/Z212c5-ท่านประธานเทาเที่ยที่รัก-?r=search_article
[1] Verified หรือแถบป้ายยืนยันที่ผ่านการตรวจสอบแล้วว่านี่คือบัญชีผู้ใช้จริงสำหรับบุคคลสาธารณะได้แก่ คนดัง, หน่วยงานรัฐ, สำนักข่าว,และแบรนด์หรือธุรกิจดังๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกปลอมแปลงหรือแอบอ้างจนส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อผู้ติดตาม