ภารกิจครั้งสำคัญมาถึง หลงเฟยได้รับมอบหมายให้เป็แม่ทัพนำกองทัพทหารราบ เพื่อบุกเข้ายึดเมืองชายแดนเล็ก ๆ ของแคว้น
ไคเฟิง อันมีนามว่า เมืองไท่อัน (泰安) ซึ่งเป็เมืองเก่าแก่ที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของราชสำนักต้าหลงเมื่อหลายสิบปีก่อน และเป็เส้นทางยุทธศาสตร์สำคัญที่เชื่อมต่อกับพื้นที่ตอนใต้ การรบเป็ไปอย่างดุเดือดและยืดเยื้อ ทหารของแคว้นไคเฟิงต่อต้านอย่างสุดกำลัง แต่ด้วยกลยุทธ์อันเหนือชั้นของหลงเฟย ที่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวของศัตรูได้ราวกับมองเห็นอนาคต และการนำทัพที่กล้าหาญ เมืองไท่อันก็แตกพ่ายในที่สุด หลังจากชัยชนะอันขมขื่น หลงเฟยสั่งให้ทหารของเขาเข้าดูแลเมืองและช่วยเหลือผู้รอดชีวิตอย่างเป็ระเบียบ ไม่ได้มีการทำลายล้างเฉกเช่นในอดีตที่เขาเคยได้ยินมา
ขณะที่กำลังสำรวจความเสียหายหลังการยึดครอง หลงเฟยเดินผ่านซากปรักหักพังของจวนขุนนางเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างมานานหลายสิบปี ผนังที่พังทลายจากการถูกทิ้งร้างมานาน เผยให้เห็นห้องลับที่ซ่อนอยู่ภายใน ซึ่งไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและสัญชาตญาณบางอย่าง หลงเฟยก้าวเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง พร้อมกับนายทหารติดตามไม่กี่นาย
ภายในห้องลับนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุมที่บ่งบอกถึงกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างยาวนาน กลิ่นอับชื้นคละคลุ้งในอากาศ แต่ก็ยังมีหีบไม้เก่าแก่ที่ทำจากไม้มะค่าแกะสลักอย่างวิจิตรตั้งอยู่มุมหนึ่ง หลงเฟยเปิดมันออกช้า ๆ เสียงไม้เก่าเสียดสีกันดังเอี๊ยดอ๊าด ภายในหีบมีม้วนคัมภีร์เก่าแก่ที่ผูกด้วยเชือกไหม แผนที่ที่วาดด้วยมืออย่างละเอียด และสิ่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ถูกเก็บรักษาไว้เป็อย่างดี ราวกับเ้าของเดิมมีความหวงแหนเป็อย่างมาก หนึ่งในนั้นคือ ป้ายหยกสลักรูปัคู่ ที่หลงเฟยรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด เขาหยิบมันขึ้นมา แสงจันทร์ที่ส่องลอดหน้าต่างที่แตกร้าวเข้ามาตกกระทบป้ายหยก ทำให้เห็นลวดลายอันประณีตและสัญลักษณ์บางอย่างที่เขาไม่อาจเข้าใจ แต่รู้สึกผูกพัน
จู่ ๆ ภาพบางอย่างก็ฉายวาบเข้ามาในหัวของหลงเฟยอย่างรวดเร็วและชัดเจน ราวกับสายฟ้าฟาดในความมืด เขามองเห็นมือเล็ก ๆ ของตัวเองกำลังจับป้ายหยกแบบเดียวกันนี้ ภาพเงาของบิดาที่ยื่นป้ายนี้ให้เขา พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่เต็มไปด้วยความรักและความภาคภูมิใจ เสียงบิดากระซิบว่า "นี่คือป้ายของตระกูลเรา หลงเฟย จงรักษาไว้ให้ดี" แล้วภาพก็ตัดไปที่เปลวเพลิงที่กำลังเผาไหม้เมือง เสียงกรีดร้องของผู้คนในเมืองเจียงหนานที่คุ้นเคยกลับดังชัดเจนขึ้นอีกครั้ง
"ท่านนายกอง นี่อะไรกันขอรับ?" เสียงของนายทหารผู้ติดตาม เหอหลง (何龙) ดังขึ้น ทำให้หลงเฟยสะดุ้งสุดตัว ภาพหลอนหายไปในพริบตา เขากำป้ายหยกนั้นไว้แน่นจนรู้สึกเจ็บ ความรู้สึกสับสนถาโถมเข้าใส่ ภาพที่เพิ่งเห็นนั้นคืออะไร? เป็เพียงความฝัน หรือเป็ความทรงจำที่ถูกลืมเลือนไป ? หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งราวกับจะหลุดออกจากอกหลงเฟยหันไปถามนายทหารเหอหลงด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้เป็ปกติที่สุด " เมืองนี้มีชื่อว่าอะไรในอดีตหรือ ? หรือมีเื่ราวเล่าขานสิ่งใด ที่เ้าพอจะทราบบ้าง ? " เหอหลงเป็ทหารรุ่นเก่าที่อยู่กับกองทัพมานาน มีความรู้เื่ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ดีเยี่ยม
"ตามบันทึกแล้ว เมืองไท่อันนี้เคยเป็เมืองหน้าด่านที่สำคัญของแคว้นเจียงหนานขอรับท่านนายกอง" เหอหลงตอบพลางชี้ไปยังจุดบนแผนที่ที่แขวนอยู่บนผนังที่ยังคงสมบูรณ์ "เป็เส้นทางค้าขายที่คึกคัก ก่อนที่แคว้นเจียงหนานจะล่มสลายและถูกผนวกเข้ากับดินแดนอื่น ๆ เมื่อหลายสิบปีก่อน แต่ชื่อเสียงของเจียงหนานด้านวัฒนธรรมและผ้าไหมยังคงเป็ที่เลื่องลือ" เมืองเจียงหนาน? ชื่อนั้นทำให้หัวใจของหลงเฟยเต้นรัวอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ นี่คือชื่อบ้านเกิดของเขา...แต่ทำไมป้ายหยกที่คล้ายของตระกูลเขาถึงมาอยู่ในเมืองไท่อันที่ห่างไกลออกไป ? ความเชื่อมโยงที่คาดไม่ถึงนี้ทำให้เขารู้สึกหนาวไปถึงกระดูก
ในค่ำคืนนั้น หลงเฟยไม่อาจข่มตาหลับ เขาหยิบป้ายหยกขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งใต้แสงเทียนไข ลวดลายัคู่ที่คุ้นตา คล้ายกับตราประจำตระกูลที่เขาจำได้เลือนรางจากความทรงจำในวัยเด็ก เขาลูบไล้ป้ายหยกนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ความทรงจำที่กระจัดกระจายเริ่มเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด หลงเฟยรู้สึกว่าเหมือนมีกำแพงบางอย่างในความทรงจำของเขากำลังสั่นคลอน และมันกำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังพยายามเผยความจริงที่ถูกซ่อนไว้มานานแสนนาน อดีตที่ถูกฝังไว้ภายใต้เถ้าถ่านแห่งความทรงจำกำลังจะถูกเปิดเผยออกมา