เซียนเทพแห่งยุคสมัยใหม่

สิ่งที่พุ่งชนเจ้าปีศาจนั้นก็คือเจ้าต้าเนียวนั้นเอง มันพาซิงชิวกับซิงเหมามาด้วย ตงหลิวฟานเทียนเห็นอย่างนั้นก็เลยได้ถามออกมา

“นี้อกมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงกันเนี้ย ต้าเนียว…”

ต้าเนียวที่เห็นตงหลิวฟานเทียนก็เดินดุ๊ดดิ๊กไปหาพร้อมกับขยับปีกขึ้นลง เหมือนมันอยากให้ตงหลิวฟานเทียนชมมัน

“อยากให้ชมงั้นหรอ ก็ได้ เก่งมากๆเลยต้าเนียว”

ต้าเนียวที่ได้รับคำชมจากตงหลิวฟานเทียนเจ้าของของมัน ก็ดูดีในกระโดดไปมา 

“วี๊ดด~~”

เจ้าปีศาจที่โดนต้าเนียวพุ่งชนใส่เต็มๆ ก็มีเรื่องสงสัยเต็มหัวเต็มไปหมด

‘มันมาจากไหนกัน? เอาพลังมาจากไหนกัน? และ….เพนกวินมาได้ไงยังไงกัน!?!’

คำถามอยู่ในหัวของเจ้าปีศาจตัวนั้นมากมาย ตอนนี้คงต้องหาทางหนีให้ได้

มันมุดตัวเองลงไปในพื้นพร้อมกับเปลี่ยนที่ไปมา เพื่อหาจังหวะหนี แต่ตงหลิวฟานเทียนไม่ยอมให้ทำแบบนั้น เขาเลยกางมานพลังคุมพื้นที่เอาไว้

ภายในมานพลังข้างนอกจะไม่ได้ยินเสียงข้างใน และ คนข้างในและข้านอกจะถูกตัดการเชื่อมต่อจากกัน

เพราะงั้นตราบใดที่มานพลังยังเปิดอยู่ จะไม่มีใครออกหรือเข้ามาช่วยได้อย่างแน่นอน

เจ้าปีศาจที่เห็นอย่างนั้นมัน ก็เริ่มคิดว่าบนโลกใบนี้มีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ด้วยงั้นหรอ ตั้งแต่มันเกิดมาเพิ่งจะเคยเห็นมานพลังแบบนี้มาก่อน

ในตอนนี้เจ้าปีศาจหนีไม่ได้แล้ว เพราะงั้นตอนนี้ก็เหลือแค่ทางเดียวเท่านั้นก็คือการที่ต้องกำจัด ตงหลิวฟานเทียนให้ได้เพื่อออกไป

เหมือนมันจะเริ่มเอาจริงแล้ว ออร่ารอบข้างของมันเปลี่ยนไป พลังของมันมากขึ้นจากตอนแรกมาก

ตงหลิวฟานเทียนที่เห็นอย่างนั้น ก็กลัวว่าซิงชิว ซิงเหมาและก็ต้าเนียวจะเกิดอันตรายไปด้วย

เขาสั่งให้ทุกคนมาหลบอยู่ด้านหลังของเขาก่อน เขาไม่รู้ว่าปีศาจตัวนี้พลังของมันทำอะไรได้บ้าง

เพียงแค่เขากระพริบตาตัวของปีศาจนั้นก็หายไปแล้ว เขาตรวจพลังปรานเพื่อตรวจว่าเจ้าปีศาจนั้นอยู่ตรงไหน

‘ข้างหลัง!’

ตงหลิวฟานเทียนรู้แล้วว่าเจ้าปีศาจนั้นมาข้างหลังของเขา ในตอนนี้เหมือนปีศาจมันจะรู้ว่าไม่สามารถทำอะไรตงหลิวฟานเทียนได้ มันเลยเล้งไปที่คนอื่นแทน

แต่นั้นก็คือสิ่งที่เขาคิดเอาไว้อยู่แล้ว ซิงเหมาที่ตกใจที่อยู่ๆปีศาจก็พุ่งมาก็เลยเผลอใช้วิชาการต่อสู้ที่เคยได้เรียนมา ต่อยไปที่ปีศาจตัวนั้น

ถ้าโดยปกติหมัดของคนธรรมดาไม่สามารถทำอะไรปีศาจได้เลยแม้แต่นิดเดียว แต่กลับไม่ใช่อย่างนั้น หมัดที่ต่อยไปที่หน้าของปีศาจทำให้ปีศาจนั้นปลิวไป

“อ…อะไรกัน!”

ปีศาจตะโกนขึ้นมาด้วยความไม่เข้าใจ ว่าทำไมถึงได้โดนมนุษย์ธรรมดาต่อยปลิวได้

ซิงเหมาเองก็ตกใจเช่นเดียวกัน เธอไม่ได้ทำอะไรเลยดพียงแค่ปล่อยหมัดตรงไปก็เท่านั้น 

“มันก็ต้องต่อยเข้าอยู่แล้วสิ ก็ข้าเปิดปรานให้เจ้าแล้วไงละ”

ตงหลิวฟานเทียนพูด ตอนที่พวกเขานั้นบินมาตงหลิวฟานเทียน สัมผัสได้ว่าซิงเหมานั้น มีพลังปรานอยู่แต่น้อยมากจนไม่เห็นผล

ด้วยพลังปรานนั้นทำให้ซิงเหมาสามารถมองเห็น ฮัวหลินกับฮัวหลานได้โดยที่น้องชายของเธอนั้นไม่เห็น

ตงหลิวฟานเทียนที่เห็นอย่างนั้นก็เลยทำการเปิดปรานให้ ในตอนนี้ซิงเหมามีพลังปรานในระดับขั้นต่ำสุด

แต่นั้นก็มากพอที่จะสามารถต่อยปีศาจที่ไม่ได้ตั้งตัวให้ปลิวได้ 

“เยี่ยมเลย งั้นตอนนี้คงไม่ต้องมีเรื่องที่ต้องเป็นห่วงแล้ว ข้าจะรีบทำให้มันจบๆก็แล้วกัน”

ตงหลิฟานเทียนค่อยๆเดินไปใกล้ตัวของปีศาจ พลังปรานของตงหลิวฟานเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้แม้แต่คนที่ไม่มีปรานเลยอย่าง ซิงชิวยังสัมผัสได้

“ด…ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะ…ได้โปรด!!!”

ตงหลิวฟานเทียนแบมือออก เขาใช้สันมือฟันไปที่ตัวของปีศาจ มันคือวิชาแยกมิติ เขารู้ว่าการโจมตีปกติจะทะลุตัวของมัน จำเป็นต้องใช้ปรานในการโจมตีเท่านั้น

นั้นคือเหตุผลที่ว่าทำไม ต้าเนียวกับซิงเหมาสามารถโจมตีปีศาจตนนี้ได้

หลังจากที่ปีศาจนั้นโดนสันมือของตงหลิวฟานเทียนไป ตัวของมันนั้นขาดครึ่งแล้วตัวของมันก็ค่อยๆหายไป เขาก็ได้ปิดหมานพลัง

“เท่านี้ก็เสร็จแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ”

ตงหลิวฟานเทียนพูด พร้อมกับยิ้มไปทางทุกคน