เสียงะโคำว่า “ทองคำ” ที่ดังถึงสองครั้งสองคราว ติดๆกันสนั่นนั้น ทำให้เด็กๆ ที่ติดตามมาด้วยจากหมู่บ้าน คุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ ต่างสะดุ้งลุกพรวดกันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
และต่างวิ่งกรูกันเข้ามาหากลุ่มสาวน้อยทั้งสามแห่งตระกูลหยางกัน ที่พวกนางะโอยู่ไม่ไกลจากพวกเขามากนัก
“ทองเหรอ ไหนทองครับ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 1
“ไหนทองค่ะ อยู่ตรงไหนเหรอเจียงเจียง”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 2
เด็กๆ ที่อยู่ใกล้กันที่สุด มาถึงก่อนกลุ่มแรก และตามด้วยคุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ของชิวชิว ที่มาถึงกลุ่มสุดท้าย
“เด็กๆ เกิดอะไรขึ้นลูก”คุณป้าเจียวจิน
“ทุกๆ คนคะนี่ค่ะดูสิคะมันคือทองคำค่ะ”พี่สาวเซี่ย เซี่ย ชี้ไปที่หลุมน้อยๆ ที่พวกนางกำลังช่วยกันขุดอยู่
“หลานเล็กเจอค่ะพี่สะใภ้ แต่พวกเราไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไรมันถูกฝังอยู่ใต้ดินตรงนี้ค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง ก็ชี้ไปที่หลุมน้อยๆ อีกครั้งหนึ่ง
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างก้มมองดูหลุมน้อยๆ หลุมนี้อย่างพินิจกันให้รอบคอบ และพูดขึ้นพร้อมๆ กันอีกครั้งว่า
“ทองคำ !!!” ทุกๆ คน
“พี่เจียวจินว่าคืออะไรกันคะ”คุณแม่
“พี่เองก็ไม่แน่ใจอาจจะเป็อะไรก็ได้ทั้งนั้น เพราะเราเห็นมันโผล่จากพื้นดินเพียงนิดเดียว คงจะต้องขุดหลุมให้ลึกลงไปอีกน่ะน้องฟางเซียน”คุณป้าเจียวจิน
“ถ้างั้นพวกเราช่วยกันขุดเลยดีไหมคะ”อาเล็กเจียงเจียง
“อือ……พี่ว่าเรียกพวกคุณลุง คุณอา หรือคุณน้าที่เขาเชี่ยวชาญขุดของพวกนี้ดีกว่าไหมคะเด็กๆ เพราะพวกเราเองก็ไม่แน่ใจว่าเ้าสิ่งที่อยู่ใต้ดินนี้มันคืออะไร ถ้าเราขุดผิดพลาดไปอาจจะทำลายชิ้นส่วนของมันโดยไม่ตั้งใจก็เป็ได้นะคะ”คุณแม่ ออกความเห็นเพิ่มเติมว่าน่าจะหาคนที่ชำนาญมาขุดเ้าสิ่งนี้ขึ้นมาดีกว่า
“พี่ก็เห็นด้วยกับน้องฟางเซียนนะคะ เพราะถ้าพวกเราขุดแบบไม่รู้เื่อาจจะทำลายของชิ้นนี้ได้ เราเรียกพวกผู้ชายที่เขาเคยมีประสบการณ์ด้านนี้มาดีกว่าค่ะ”คุณป้าเจียวจิน
เมื่อทุกคนฟังความคิดเห็นของผู้ใหญ่สองคนที่อยู่กับพวกเขาแล้ว เด็กๆ ต่างก็เห็นด้วยเหมือนกันว่าต้องตามคนอื่นมาช่วยแล้วล่ะ
“งั้นผมจะวิ่งไปตามคุณลุงเฟยหลง(ลูกชายคนโตปู่เฟยเทียน) ที่อยู่ในหมู่บ้านตอนนี้ให้นะครับ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 3
“จ้ะ ขอบใจมากนะคะ”คุณป้าเจียวจิน
“ทุกคนรออยู่ที่นี่กันนะครับ เดี๋ยวผมรีบมาเลย”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 3 ยกมืออาสาว่าตนเองจะเป็คนไปตามคนในหมู่บ้านมาเอง และรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว เพื่อตรงกลับไปสู่หมู่บ้านหยางจางของพวกเขาอีกครั้ง
“มันคืออะไรกันนะครับดูสิ จะเป็ทองทั้งหมดอีกหรือเปล่า”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 4
“มันอาจจะเป็ไปได้นะอาจจะทำจากทองคำทั้งหมด หรืออาจจะผสมผสานกับโลหะอย่างอื่นก็เป็ได้หมด”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 5
“ไม่ว่าจะเป็อะไรแต่ถ้าทำจากทองคำด้วยแล้ว มันต้องมีค่าและราคาแพงแน่นอนค่ะทุกคน”พี่สาวเซี่ย เซี่ย ที่ยังคงตื่นเต้นไม่หาย มองชิ้นส่วนปริศนาในหลุมนี้มีความสุข
“หลานเล็กเป็ดาวนำโชคของพวกเราจริงๆ เลยนะคะตอนแรกที่หลานสาวคนโตบอกเจียงเจียง พวกเรายังคิดอยู่เลยว่า หลานเล็กกำลังขุดเอาหัวกระเทียมค่ะ ที่ไหนได้เป็หัวอะไรไม่รู้ที่มันทำด้วยทองคำค่ะ !!”อาเล็กเจียงเจียงเล่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ทุกๆ คนฟังอย่างตื่นเต้น และดีใจเป็ที่สุด
“ชิวชิว เป็ดาวนำโชคของหมู่บ้านของเราครับ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 2
“ที่น้องเล็กพูดออกมาตอนเช้าว่ารู้สึกว่าตัวเองจะโชคดีนั้น ก็คือเ้าสิ่งนี้แน่ๆ เลยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ใช่แล้วล่ะ หลานเล็กพูดเหมือนเมื่อวานที่เจอยานยนต์ที่กองทิ้งของเสียยังไงล่ะ”อาเล็กเจียงเจียง
“จริงๆเหรอ” เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ติดตามมาด้วยเอ่ยปากถามพร้อมกัน เพราะพวกเขาก็ได้ยินมาแบบนั้น ตอนที่กลุ่มคนที่ไปกองทิ้งของเสียครั้งแรกพร้อมกับชิวชิวเล่าให้ฟัง
“ใช่ค่ะ” พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง
ชิวชิว ที่ตอนนี้นั่งสบายๆ ลงพื้นดินรอให้คนไปตามคุณลุงเฟยหลงกับกลุ่มคนบางส่วนมาที่นี่ และนั่งมองเด็กๆ นั่งคุยเกี่ยวกับเื่ของเธออย่างเพลิดเพลิน
สายตาของชิวชิว ยังคงมองทั่วผืนป่าบนูเาแห่งนี้ด้วยความสนใจ แต่ว่าหูของเธอยังคงฟังพวกเขาพูดคุยกันไปด้วยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพูดแต่อย่างใด ถ้าเป็ด้วยเองก็คงพูดเม้าท์เยอะเหมือนกันแหละ????????????
“คุณแม่คะ เห็นไหมชิวชิวบอกแล้วว่าวันนี้ชิวชิวรู้สึกว่าจะโชคดี”ชิวชิว รีบพูดอ้อนคุณแม่ของนางอย่างรวดเร็วเพื่อวันหน้าจะได้ไม่มีปัญหาเวลาร้องตามคนในครอบครัวออกด้านนอก และด้านนอกของนางนั้นไม่ใช่แค่นอกบ้าน หรือนอกหมู่บ้านใกล้ๆ แบบนี้
แต่ด้านนอกที่ชิวชิว้าคือ นอกเมืองแห่งนี้หรือพื้นที่ๆไกลจากกองทิ้งของเสียที่อยู่ใกล้หมู่บ้านไปอีก มาอยู่โลกนี้ทั้งทีเราจะต้องไปดูได้เห็น ได้ัั สิ่งต่างๆ ให้ครบสิ
“ค่ะแม่เชื่อแล้วว่าชิวชิวของเรา เป็ดาวนำโชคของหมู่บ้านอย่างที่ใครๆ เขาบอกกัน”คุณแม่
“ฮิ…….ฮิ…….ฮิ…….”ชิวชิว
ฟากพ่อหนุ่มน้อยวัย 12 ปีที่เป็ตัวแทนวิ่งมาตามคุณลุงเฟยหลงในหมู่บ้านนั้น แม้เหนื่อยแต่ความตื่นเต้นเป็แรงผลักดันได้อย่างดีให้มีแรง และมีกำลังมากขึ้น
“คุณลุงเฟยหลงครับ คุณย่าฮุ่ยเหมย คุณยายฟางเหนียงครับ ทุกๆ คนครับ”หนุ่มน้อยนามหยางเจียงเฉียง ที่อาสามาตามคุณลุงเฟยหลงที่หมู่บ้าน เพื่อจะพาไปขุดของปริศนาที่อยู่ใต้ดินที่มีทองคำติดอยู่ด้วย
“เสียงใครน่ะ ะโลั่นหมู่บ้านแล้ว”กลุ่มคนทำงานในส่วนกลางคนที่ 1
“ฉันได้ยินเสียงมาจากทางด้านทิศเหนือของหมู่บ้านนะ”กลุ่มคนทำงานในส่วนกลางคนที่ 2
“เด็กๆ พวกนี้นี่ไม่รู้จักโตกันจริงๆเลย”กลุ่มคนทำงานในส่วนกลางคนที่ 3
ผู้หญิงหลายวัย หลายรุ่นที่อยู่ในเรือนทำงานส่วนกลาง ถึงแม้จะเอ่ยปากบ่นเด็กๆ แต่ก็ยังมีรอยยิ้มอยู่บนหน้าของพวกเขาทุกคน
“คุณลุงเฟยหลงครับ คุณย่าฮุ่ยเหมย คุณยายฟางเหนียงครับ ทุกๆ คนครับ”หยางเจียงเฉียง เด็กในหมู่บ้านที่เป็หนึ่งในกลุ่มของชิวชิว ะโเรียกชื่อกลุ่มคนที่คนในหมู่บ้านนับถือและถือว่าเป็ผู้นำของพวกเขา
“เอ๊ะ….❗ ❗ ❗ นั่นเจียงเฉียงไม่ใช่เหรอคะแม่ แต่ว่าน้องพึ่งออกไปกับกลุ่มน้องเล็กชิวชิวนะ”พี่สาวเจียงเฉียง
“ใช่เหรอ”แม่ของหนุ่มน้อยเจียงเฉียงหันมาดูตามเสียงที่ะโเรียกใครบางคนอย่างเสียงดังมาแต่ไกลๆ
“ใช่เ้าเจียงเฉียงจริงๆ ด้วยเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าถึงได้วิ่งะโเรียกเสียงดังแบบนั้นน่ะ”แม่ของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
“แม่คะหลานชายแม่ไม่รู้มีเื่อะไระโเรียกคุณป้าฮุ่ยเหมย และคุณน้าฟางเหนียง และก็พี่เฟยหลง”แม่ของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง หันไปคุยกับแม่ของนาง เมื่อฟังเสียงและได้ยินแน่ชัดแล้วว่าลูกชายของตัวเองะโเรียกใคร
“มีเื่อะไรกัน พวกเ้าอยู่นี่แหละเดี๋ยวแม่จะเดินไปบอกฮุ่ยเหมย และฟางเหนียงเองนะ”ยายของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง ลุกออกมาและเดินไปด้านในเรือนทำงานส่วนกลาง
“ฮุ่ยเหนียง ฟางเหนียง หลานชายฉันวิ่งกลับมาะโเรียกชื่อพวกเธอดังลั่นเลยน่ะ ไม่รู้ว่าเ้าตัวแสบมันมีเื่อะไรหรือเปล่า วิ่งกลับมาคนเดียวด้วยนะ”ยายของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
“เอ๊ะ…..มันเกิดอะไรขึ้นล่ะเจียงเฉียงไปกับกลุ่มหลานเล็กของฉันไม่ใช่เหรอไงกัน ถ้าฉันจำไม่ผิดน่ะแม่เฒ่าเยว่ฉี
“อือใช่แล้วล่ะหลานชายของฉันไปด้วยกับหลานเล็กชิวชิวของเธอน่ะ”ยายของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
“ไปเราไปดูกันหน่อยเถอะ ทำไมหนุ่มน้อยถึงได้วิ่งกลับมาคนเดียวแบบนี้ คนอื่นๆ ไม่กลับมาด้วยกัน”คุณย่า และคุณยายของชิวชิวนั้น รีบลุกขึ้นและมายืนรอที่ลานด้านหน้าของเรือนทำงานส่วนกลางของหมู่บ้าน
“คุณ………..ย่าฮุ่ยเหม่ย……..แฮ่ก…..แฮ่ก………คุณยาย……….ฟาง……..เหนียง…….แฮ่ก…..แฮ่ก………ครับคือว่า…….…….แฮ่ก…..แฮ่ก……… “ทอง” “ทอง” ครับ”หยางเจียงเฉียง
“ทอง ❗ ❗ ❗”คุณย่า คุณยาย และยายของหนุ่มน้อยเจียงเฉียงรวมถึงคนที่อยู่ลานด้านหน้าของเรือนทำงานส่วนกลางหมู่บ้านต่างะโคำว่า “ทอง” ดังๆ ตามหนุ่มน้อยเจียงเฉียงด้วยความใ
“หมายความว่ายังไงเ้าตัวแสบ ทองอะไร ทองที่ไหน”ยายของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
“ที่วิ่งมาคนเดียวเพราะทองเหรอ แล้วคนอื่นๆ ล่ะ”แม่ของหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
“ใช่คนอื่นๆ ไปไหน แล้วทองอะไร เจอที่ไหนเหรอน้องชาย”พี่สาวหนุ่มน้อยเจียงเฉียง
ต่างคน ต่างถามพ่อหนุ่มน้อยเจียงเฉียงของเราไม่หยุด ด้วยความตื่นเต้นของทุกคนที่ได้ยินคำว่า “ทอง” เท่านั้น จากที่แค่คนบริเวณลานด้านหน้า แต่เนื่องด้วยเสียงที่ดังทำให้คนที่อยู่ในเรือนทำงานส่วนกลางต่างเริ่มเดินออกมาว่ามันเกิดอะไรกันขึ้นด้านหน้า
และสิ่งที่ทุกๆ คนได้ยินกันนั้นมันคือคำว่า “ทอง” แต่รายละเอียดอย่างอื่นแย่งถามกันซะพ่อหนุ่มน้อยเจียงเฉียงของเราได้แต่หันหน้าไปทางซ้ายที หันหน้าไปทางขวาดี ไม่รู้จะตอบคำถามของใครดีนี่น่ะสิ
“เอาล่ะ เอาล่ะ ทุกๆ คนเงียบก่อนนะ เงียบก่อนให้เจียงเฉียงได้เล่าก่อน ถ้าขืนแย่งกันถามทั้งหมดแบบนี้เด็กจะงงเอานะ”คุณย่า
เมื่อเสียงของทุกคนเงียบลง กลายเป็ว่าสายตาของคนทั้งหมดจ้องไปที่หนุ่มน้อยเจียงเฉียงเพียงคนเดียวเท่านั้น
“เอาล่ะไหนบอกยายสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น และทองที่ว่านี้มันคืออะไรกัน”คุณยาย
“คือว่า พอพวกเราไปถึงที่ตีนูเากันแล้ว ก็กำลังช่วยกันขุดต้นกระเทียมกันอยู่แต่ว่าชิวชิว ไปขุดเจออะไรบางอย่างที่มันโผล่ให้เห็นออกมาและมันเป็สีเหลืองทองคำครับ”หนุ่มน้อยเจียงเฉียง
แค่เล่าเพียงเท่านั้นเสียงคนรอบข้างก็ฮือฮา ดังสนั่นกันอีกครั้งทำให้หนุ่มน้อยเจียงเฉียงเลยไม่ได้เล่าต่อ คุณย่า กับคุณยายของชิวชิวจึงต้องบอกให้ทุกๆ คนเงียบกันอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้เจียงเฉียงเล่าเื่ราวให้จบเสียก่อนค่อยส่งเสียงกัน
ทุกๆ คนพยักหน้าตกลงและเสียงเริ่มเงียบกันอีกครั้งหนึ่ง และหนุ่มน้อยเจียงเฉียงก็เริ่มเล่าต่อทันทีเลยว่า
“คุณป้าเจียวจิน และคุณน้าฟางเซียน เลยให้ผมวิ่งมาตามคุณลุงเฟยหลงและคนอื่นๆ ไปช่วยกันขุดเ้าสิ่งนี้ออกจากใต้ดินครับ เพราะคุณน้าฟางเซียนกลัวว่าถ้าพวกเราขุดกันเองจะทำให้ของสิ่งนี้เสียหายได้น่ะครับ เพราะพวกเราไม่รู้ว่ามันคืออะไรเพียงแต่แค่เห็นบางส่วนมันโผล่ออกมาเท่านั้นเองครับ”หนุ่มน้อยเจียงเฉียง
เมื่อเล่าจนจบเื่ราว ที่เจอมาแล้วทุกๆ คนที่อยู่ตรงเรือนทำงานส่วนกลางเป็ร้อยๆ คนต่างส่งเสียงมาพร้อมกันเลยว่า
“ดาวนำโชคของหมู่บ้านหาทองเจออีกแล้ว”เสียงคนในหมู่บ้าน
“เอาล่ะถ้างั้น เจียงเฉียงไปตามคุณลุงเฟยหลงและเล่าเื่ให้คุณลุงเขาฟังให้หมดนะ จะได้จัดคนไปที่นู้นเลย อย่าชักช้าเลยลูก ไปได้แล้วพวกเขาอยู่ตรงที่โรงนาส่วนกลางตรวจของอยู่ที่นั่น”คุณยาย
“ครับ”หนุ่มน้อยเจียงเฉียง วิ่งอีกรอบเพื่อไปส่งข่าวให้คุณลุงเฟยหลงที่อยู่โรงนาส่วนกลาง
“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ลางสังหรณ์ของหลานเล็กเราช่างแม่นอะไรขนาดนี้นะ ฟางเหนียง”คุณย่า
“จริงๆด้วย ฮุ่ยเหมยนี่เพียงออกไปยังไม่ถึง 30 นาทีดีเลยนะก็ได้รับข่าวแบบนี้แล้วทองงั้นเหรอ แล้วมันคืออะไรกันแน่นะ???”คุณยาย
ทุกๆ คนในตอนนี้ต่างคาดเดากันไปว่า ชิ้นส่วนที่มันเป็ทองคำที่โผล่จากใต้ดิน จากการขุดต้นกระเทียมของชิวชิวนั้นมันคืออะไรกันแน่นะ บ้างก็เดาว่าเป็ก้อนทองคำ ชามทองคำ แหวนทองคำ สร้อยทองคำ ฯลฯ เดาไปต่างๆ นานาที่จะคาดเดากันในความคิดของแต่ละคน
1K
