ป่ายซือ ปรณัมแห่งดวงดารา

ตอนที่ 1 : ป่ายซือ

ณ ตระกูล ป่าย อัจฉริยะ ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ ในทวีปทวิภพ อัจฉริยารุ่นเยาวัย อายุ 14 ปี ย่าง เข้า 15 ผู้เข้าถึง ลมปราณระดับ ลมปราณแห่งดาราจักร ขั้นที่ 6 ซึ่งเป็๲ระดับที่คนทั่วไปหรือคนที่มีอายุมา 100 ถึง 400 ปี ยังไปไม่ถึง เป็๲เ๱ื่๵๹ที่อัศจรรย์มากในรอบ สามพันปีทวิภพ ผู้นั้นมีนาม ว่า "ป่ายซือ"

แต่แล้วมาวันหนึ่งเผ่าเทพบุกโจมตี กวาดล้างตระกูลป่าย มิเหลือคนเป็น
เผ่าเทพซึ่งมีชั้นลมปราณแห่งสรวงดารานภาลัย นับร้อยบุกมายังทวีปทวิภพแค่เพียงไม่กี่ชั่วยามทั้งตระกูลก็ไม่เหลือซาก ป่ายซือ ผู้ที่เป็นอัจฉริยะ ก็ได้สิ้นลมหายใจไปในวันนั้นวันที่ 3 เดือน 7 ปีบรรพกาลที่ 3100
เป็นโศกนาฏกรรมที่โหดร้ายสำหรับตระกูลป่าย ที่มิมีใครเข้าช่วยเหลือ
~ในนิมิตร ป่ายซือ "ท่านพ่อ ท่านพ่อ " เสียงป่ายซือเรียกบิดา ที่กำลังหันหลังเดินจากไปด้วยแสงสีขาว ที่กำลังมอดดับลงป่ายซือ ร้องไห้พลางวิ่งตามไป จนตื่นขึ้น มา กลางป่าแห่งนี้ ซึ่ง
ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน ป่ายซือ พยายาม เค้นลมปราณ "เฮ้ยย" ป่ายซือร้องเสียงหลง ออกมาด้วยความตกใจ
"เหตุใดข้าจึงมีพลังลมปราณแค่ ชั้นลมปราณแห่งดาราหงสา ขั้นที่ 1 กันมันเป็นไปได้ยังงายยยยยย" ป่ายซือ พูดขึ้นเสียงดังลั่นป่าด้วยความสงสัย
อยู่ๆก็มีเสียงขึ้นมาในหัวดังมากๆ และมีเสียงพูดขึ้นมาว่า"ป่ายซือ ป่ายซือ เด็กน้อยเอ๋ย.." เสียงปริศนาดังในหัว ป่ายซือ
"ท่านคือใครกัน ท่านอยู่ที่ไหน เหตุใดข้า มิเห็นท่าน เหตุใดข้าได้ยินแค่เสียงท่าน" ป่ายซือถามด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก
"ข้าคือ โลก ผู้ที่จะปกป้องเจ้ายังไงล่ะ" เสียงปริศนาพูดป่ายซือยืนตัวแข็งทื่อ ทำหน้างงงวยเล็กน้อย "ข้าอยู่ในดวงจิตเจ้า.. ถ้าเจ้าอยากเห็นข้า เจ้าก็ออกไปนอกโลกและลองหันกลับมาดูโลก นั่นแหละคือข้า แค่เท่านี้เจ้าก็เห็นข้าแล้วหล่ะ" เสียงแห่งโลกพูดด้วยความ มีเสียงขำเล็กน้อย "หึหึ"
ป่ายซือเบิกตากว้างแต่มิได้มองอะไร แต่ที่เหตุเบิกตากว้างเพราะตกใจกับคำพูดของเสียงแห่งโลก
"แล้วเหตุใดข้าจึง เหลือลมปราณเพียงขั้นแรกล่ะ ท่านบอกข้าได้มั้ยท่านโลก"ป่ายซือถาม ด้วยน้ำเสียงเศร้าสลด
"ฮ่ะ ฮ่า~ เจ้าจำมิได้หรือว่า เจ้าได้ตายไปแล้วหน่ะ" เสียงแห่งโลกพูดด้วยน้ำเสียงขบขันเล็กน้อยแต่ป่ายซือ ตกใจตัวแข็งทือเป็นหินไปทั้ง ก่อนจะพูดว่า"ละ แล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นข้าก็ ปะ ปะ เป็นวะ วิญญาณ อย่างนั้นหรือ !!" ป่ายซือถามกลับไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ตัวสั่นไปทั้งตัว
" ฮ่ะ ฮ่าา เจ้ามิต้องกังวลหรอก " เสียงแห่งโลกมิทันพูดจบป่ายซือ ก็แทรกขึ้นมาว่า"จะไม่ให้ข้ามิกังวลได้อย่างไรกันเล่า ข้าตายแล้วนะท่าน ข้าไม่มีพ่อ ข้าไม่มี.. ไม่มีอะไรเหลือ" ป่ายซือ กล่าวออกไปด้วยน้ำตาที่กำลังนึกภาพตอนพระบิดาของป่ายซือ ได้สิ้นลมหายใจ ในขณะที่มิอาจปกป้องใครได้
"ข้ามิทันพูดจบเจ้าก็แทรกข้าเสียแล้ว เจ้าอาจจะมิสามารถปกป้องใครได้ในตอนนั้น แต่ตอนนี้คือชีวิตใหม่ของเจ้า เจ้าได้เกิดใหม่ หรือเรียกว่าฟื้นคืนชีพก็ว่าได้เพราะร่างกายและใบหน้าของเจ้ายังเป็นสิ่งเดิมมิเคยเปลี่ยนไป"เสียงแห่งโลกกล่าว
ป่ายซือถึงกับตกตะลึงกับสิ่งที่เสียงแห่งโลกกล่าวมาไปชั่ววูบนึงจึงกล่าวถามต่อไปว่า"แล้วเพลานี้ผ่านมากี่วันแล้วอย่างนั้นหรือ??) เล้งซานถามอย่าวแผ่วแบบด้วยเสียงที่เบาบาง
"นับตั้งแต่เจ้าตายก็ 10000 ปี แล้วล่ะ" แสงแห่งโลกกล่าวป่ายซือถึงกับตกลึงแล้วตะลึงเล่า"ถ้างั้นข้าก็ตายไปแล้ว 10000 ปีสินะ "ป่ายซือ ถามออกมาด้วยถ้อยคำที่ หมดกำลังจายยย~
"เปล่าเลยๆ เจ้าเพิ่งตายได้แค่วันเดียวเท่านั้น" เสียงแห่งโลกกล่าว
"แล้วเหตุใดจึงผ่านไปตั้ง 10000ปีกันเล่า ถ้าข้าตายไปแค่วันเดียว" ป่ายซือถามด้วยน้ำเสียงที่ดูสับสน
"เจ้าถูกช่วยเหลือซึ่งไม่ทราบว่าเป็นใคร ผู้ใดผู้หนึ่ง ได้ขอพรให้เจ้า ฟื้นคืนชีพมายังอนาคตที่ผ่านไปแล้ว 10000 ปี" เสียงแห่งโลกกล่าว
แต่ป่ายซือ ยังสงบนิ่งอยู่เหมือนคิดอะไรได้ จึงกล่าวถามเสียงแห่งโลกว่า "ข้าเคยอ่านหนังสือโบราณกาลมาอยู่บ้าง ในวันที่ 3 เดือน7 ของทุกๆ 3000 ปี จะ เกิดเหตุการณ์ ดวงดาราทั้ง 9 โคจรอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน จะมีมนุษย์คนหนึ่ง กำเนิดขึ้นมาในวันนั้น ซึ่ง จะเป็นสายเลือดแห่งดวงดารา ซึ่งจะมอบพรให้กับคนๆ หนึ่งซึ่ง คนๆนั้นสามารถที่จะขออะไรก็ได้ ซึ่งแลกด้วยชีวิตของเขาแต่เขาก็มิได้ตายแต่จะกลายเป็นร่างสิงสถิตของเทพดวงดาราแทนมิทราบว่ามันเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างนั้นท่านโลก" ป่ายซือถามด้วยท่าทีสงบนิ่งกว่าตอนคุยกันครั้งแรก
"ฮ่ะ ฮ่าา เจ้านี่ชั่งสมที่เป็นอัจฉริยาเลยนะ แม้แต่เรื่องแบบนี้ เจ้าก็รู้ เจ้านี่โชคดีในความโชคร้ายจริงๆ อย่างที่เจ้าว่านั้นแหละแต่ข้อมูลที่ผิดอยู่ก็คือ ทุกๆ 8000 ปีต่างหากหล่ะ " เสียงแห่งโลกกล่าว
ป่ายซือ ถึงถลึงตากว้าง ต่างกับกิริยาตอนสงบอย่างสิ้นเชิง"ถะ ถ้างั้น มันก็มีปีก่อน ปีบรรพกาลอย่างนั้นหรือเหตุใดข้ามิทราบมาก่อน" ป่ายซือ ถามด้วยความสงสัย
"ใช่ แล้วหล่ะ ซึ่งปีก่อนบรรพกาลก็คือปี โบราณกาล ที่จบลงด้วยทั้งหมด 80000 ปี แล้วเริ่มปี บรรพกาล หลังจากนั้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ปีโบราณกาลก็ถูกสาปให้หายไปหมดในการขอพร ครั้งสุดท้ายของปีนั้น ปีโบราณกาลที่ 80000 การขอพร ครั้งที่ 10 ซึ่งครั้งที่ 11 ถูกเริ่มใหม่ในปีบรรพกาล ที่ 8000 ซึ่ง คนที่ช่วยเจ้านั้น เป็นคนที่อยู่ในอนาคต ซึ่งไม่ใช่ช่วงเวลาที่เจ้า ตาย ในปีบรรพกาลที่ 3100 ดังนั้นในช่วงเวลานั้นของเจ้าก็คงเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว แต่ตอนนี้เจ้าก็ได้พร จากคนที่ขอให้เจ้าฟื้นคืนชีพมาอยู่ในปี บรรพกาลที่ 13000 เจ้าก็จงขอบคุณเขาด้วยการแข็งแกร่งขึ้นซะนะ" เสียงแห่งโลกกล่าว
ป่ายซือ รู้สึกขอบคุณ และอยากรู้ว่าผู้ใดได้ช่วยเขาไว้ ดังนั้นป่ายซือ ก็เลยนั่งบ่มเพาะพลัง อยู่กลางป่า ซึ่งมีลมปราณมากมายทำให้ เหมาะสำหรับการดูดซับ
"ด้วยวิชาของตระกูล วิญญาณกระชากลมปราณ ซึ่งจะทำให้ สำเร็จ ขั้นที่ 1 ไปถึง ขั้นที่ 6 ภายในไม่กี่ชั่วยาม ซึ่งเป็นวิชา ที่ข้าสามารถใช้ได้คนเดียว และเป็นวิชาที่ โกงสุดๆเลยด้วย " ป่ายซือพึมพำอยู่คนเดียว
"คนธรรมดากว่าจะขึ้นขั้นที่ 1 ถึง 6 เนี่ย ปกติจะใช้เวลากันเป็นปี แต่เจ้า กลับใช้เวลา แค่ มิกี่ชั่วยาม เฮ้อ สมกับที่เป็นมนุษย์ที่อัจฉริยะที่สุดล่ะน้ะ เฮ้อ..." เสียงแห่งโลกกล่างเป็นเสียงแผ่วเบาดังในหัวของ ป่ายซือ
3 ชั่วยามผ่านไป (1 ชั่วยามเท่ากับ 2 ชั่วโมง)
" อ๊าาา อ้ะ ลมปราณแห่งดวงดาราหงสา ขั้นที่ 6!! เฮ้อ~ เสร็จซะที เอาล่ะถ้างั้นก็ออกจากป่าไปหา หมู่บ้านไปอาศัยอยู่ดีกว่าพระบิดา ข้าผู้นี้จะแข็งแกร่งขึ้นและจะสังหารเผ่าเทพให้สิ้นซากซะ" ป่ายซือพูดที่ ใบหน้ามีความเชื่อ มุมปากแสยะยิ้มชั่วร้ายขึ้นมานิดหน่อย ก่อนจะถามท่านโลกว่า
"นี่ ท่านโลก บริเวณรัศมี นี้มีหมู่ไหนใกล้ สุด บ้าง ท่านช่วยข้าหาได้หรือไม่"
"ข้าคือโลกนะคำถามแค่นี้ เรื่องง่ายมาก ข้ารู้จักทุกสถานที่ทุกที่รู้ว่าอยู่ตรงไหนข้างรู้จักหมดล่ะนะ หึ" เสียงแห่งโลกกล่าวด้วยเสียงเชิด
"แล้วมีมั้ยง่ะ" ป่ายซือถาม
"ทิศเหนือ ห่างออกไป ประมาณ 150 ลี้ (1 ลี้เท่ากับ 500 เมตร)มีเมืองหลวงอยู่ เจ้าจวไปซะ แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อนว่า นี่คืออนาคต จากที่เจ้าผ่านมาแล้ว 10000 ปี ทุกอย่างเปลี่ยนไปเยอะมาก เจ้าต้องอย่าทำอะไรผลีผลามหล่ะ" เสียงแห่งโลก กล่าวย้ำอย่างจริงจัง
"ขอบคุณท่านโลก ข้าจะปฏิบัติตามท่านกล่าวไว้" ป่ายซือกล่าวออกมาอย่างหนักแน่น
และมุ่งเดินหน้าไปยังเมืองที่อยู่ใกล้ๆดั่งที่ท่านโลกกล่าว

นักเขียน :เอิ่ม... ผมเป็นเด็กวัย 16 นะครับ ไม่มีความสามารถในการเขียน นิยายหรือแต่วประโยคอะไรก็ตามสักเท่าไหร่ แต่ผมก็จะพยาบทำให้ดีที่สุดครับสามารถบริจาคได้ที่ True wallet : 0645303024เริ่มต้นที่ 1 บาทขอรับ ขอขอบคุณยอดบริจาคไส้แห้งทุกผู้หน่ะขอรับ