และนี่คือ!!! วิญญาณคุณชายสุดเฮี้ยนกับนายนักเขียนสยองขวัญ

QR CODE WEBTOON และนี่คือ๥ิญญา๸คุณชายสุดเฮี้ยนกับนายนักเขียนสยองขวัญ

ขอฝากเวอร์ชั่นเว็บคอมมิคไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ

____________________________________

“ฟู้ว! พิธีพร้อม คนพร้อม มาเริ่มกันเถอะ” เวิร์คกล่าวขึ้นอย่างเอาฤกษ์เอาชัยขณะปาดหงาดเหงื่อบนหน้าผาก หลังจากเขาและพวกคิดร่วมช่วยกันวางกระดานแผ่นหนาขนาดใหญ่ไว้กลางห้อง พ่วงด้วยกระจายเหล่าข้าวของมากมายที่ขนมาวางจนเสร็จสิ้นแล้ว เวิร์คก็เริ่มกางโต๊ะพับตัวเล็กเท่าหัวเข่า บรรจงคว้าสารพัดหุ่นบูชาและสารพัดของแปลก ทั้งโหลผูกสายสิญจน์สีแดง ทั้งพระเครื่อง ทั้งไม้แห้ง เครื่องหอมและหยิบกระดาษมาพนมมือ พึมพำราวกับทำพิธีลึกลับด้านสามหนุ่มที่เหลือมองนิ่งด้วยความสงสัยและเป็นเสือที่เริ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางภาพพิลึกพิลั่นตรงหน้า“คิด ไอ้หมอนี่ใคร?” เสือกระซิบถามคิดโดยมีต่ายแอบฟังอยู่ข้าง ๆ พยายามคุมเสียงเบาไม่ให้ร่างหัวแดงรู้ตัว “ตั้งใจพามาทำอะไรในห้องแกกันแน่เนี่ย?”“เขาเป็นเพื่อนร่วมคอนโดครับ” คิดแนะนำหนุ่มผมแดงตรงหน้าแก่บรรณาธิการคู่ขวัญ “เขาชื่อคุณเวิร์ค เคยอยู่ห้องนี้มาก่อนและยังอยู่ที่คอนโดนี้ เป็นหนึ่งในคนที่น่าจะช่วยหาเบาะแสวิญญาณในห้องนี้ให้ผมได้ครับ”“นี่พี่แกเป็นหมอผีหรือ?” ต่ายถามบ้าง“เปล่า เป็นเกมเมอร์และก็แอดมินเว็บไซด์สยองขวัญน่ะ” คิดตอบนี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย? สองหนุ่มจากสำนักพิมพ์นึกในใจ“มีคนประเภทไหนอยู่ห้องผีดุแล้วไม่ย้ายออกกัน?” ต่าย ชายร่างเล็กสุดในกลุ่มพึมพำจากด้านหลังเสืออีกครั้ง“ไม่เต็งเต็มแบบเจ้าคิดแน่ ๆ ” เสือเอ่ยตรงไปตรงมาจนคิดแอบบุ้ยปากไม่พอใจจากใต้หน้ากากแมสเล็ก ๆ“แต่เสื้อที่พี่แกใส่อยู่เนี่ย มันหนังสือของ…”“ชู่! ชู่!” คิดและเสือยกมือขึ้นป้องปากต่ายได้ทันควัน“ความลับบริษัทไอ้ต่าย ความลับ” เสือกำชับ“ให้เจ้าตัวรู้เองดีกว่าครับ” คิดเสริมต่ายได้แน่กลอกตาไปมาระหว่างเสือกับคิดก่อนจะยกนิ้วโอเคพร้อมพูดด้วยเสียงอู้อี้ “ครับ ซอรี่ครับพี่ๆ”พูดจบทั้งสามก็หันสายตาไปยังเวิร์ค หนุ่มผมแดงยังคงนั่งอยู่กลางบ้าน พึมพำบริกรรมภาษาประหลาด พร้อมกันนั้นเวิร์คก็วางแก้วลายตัวการ์ตูนญี่ปุ่นลงบนกระดานเห็นดังนั้นเสือก็เอ่ยขึ้น“เชื่อได้เหรอคิด คนแบบเนี่ย?”“ไม่ลองไม่รู้นะครับ เผื่อได้เบาะแส” คิดกระซิบ“ช่วยหาเบาะแสเหรอ แปลว่าเขารู้เรื่องวิญญาณห้องนี้หรือ?”“เปล่า ผมไม่รู้หรอก” เวิร์คพูดแทรกขึ้นแทนคิด“อ้าว?” สามหนุ่มร้องในทันที“ผมบอกก่อนหน้านี้กับคิดแล้วว่าไม่รู้ดวงวิญญาณห้องนี้เป็นใคร มาจากไหน ไม่รู้เป็นชายหรือหญิง แต่ผมรู้ว่าจะติดต่อกับเขายังไง” ชายหนุ่มผมแดงอธิบายพลางกอดอกมั่นใจ “มานั่งกันมา พิธีพร้อมแล้ว” เขาเชิญชวนด้วยเสียงสดใส“ผีถ้วยแก้ว…เอาจริงหรือคิด?” เสือย้อนถามนักเขียนหนุ่ม“ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะครับพี่แว่น” เวิร์คเสริมอย่างว่องไว“ใครพี่คุณมิทราบ!”“เอ่อ จะว่าไปไม่เห็นพิธีเหมือนในหนังเลยนะครับเนี่ย เพิ่งเคยเห็นกระดานผีถ้วยแก้วแบบนี้มาก่อนเลย” ต่ายแทรกเปลี่ยนเรื่องเพราะอุปกรณ์ที่ใช้เป็นแก้วลายการ์ตูน กระดานอักษรทำจากแผ่นหนาหนักประหนึ่งศิลาจารึก นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์ของขลังมากมายล้อมบริเวณนี้เป็นจำนวนมากชายหนุ่มเจ้าของเครือข่ายสยองขวัญเหยียดยิ้มในทันที“อันนั้นมันในหนัง แต่นี่ของจริง” เวิร์คพูดพร้อมหัวเราะหึหึในลำคอ “นี่ก็ได้มาตั้งนานแล้ว ไม่มีโอกาสใช้เสียที”“ของจริง โห พี่ไปได้มาจากไหนเหรอครับ?” ต่ายถามด้วยความเริ่มนับถืออีกฝ่าย“สั่งซื้อจากอีเบย์มา”“…” สามหนุ่มนิ่งราวกับกินจุดไข่ปลากับเดดแอร์ที่บังเกิดขึ้นในใจด้านต่ายความนับถือก็ถอยหลังกลับไปเท่าแต่เดิมคือศูนย์“เฮ้ย แต่คาถาเนี่ยของจริงนะ ได้จากคนในบอร์ดนะ เชื่อได้แหละ” เวิร์คพูดพลางหัวเราะ“จากอินเทอร์เน็ต?” เสือถามเวิร์ค“ใช่”“เมื่อกี้คุณพูดว่า ‘เชื่อได้แหละ’ เนี่ย แปลว่าไม่เคยลองมาก่อนเหรอ?”“ก็ใช่”“… …” สามหนุ่มเงียบกับเดดแอร์อีกครั้ง คราวนี้เสือถึงกับเบ้ปากเล็ก ๆ“เอ่อ สงสัยอีกเรื่องครับ มีของแล้วทำไมถึงไม่ได้ใช้ ไม่เคยลองมาก่อนล่ะครับ” ต่ายถามแก้บรรยากาศมาคุ“คนไม่พอน่ะสิ ใครจะเล่นผีถ้วยแก้วคนเดียว ไม่ครบขาครบคนจะเล่นได้ไง” เวิร์คบอกตามตรง“นี่ผีถ้วยแก้วหรือวงไพ่เนี่ย?” เสือแย้ง“พี่ยังดีเป็นวงไพ่ นี่นึกว่าบอร์ดเกม!” ต่ายตบมุก “เหมือนคนเหงาไม่มีใครคบมาช่วยเล่นเกมชัดๆ เลย”“ปะ เปล่าซะหน่อย ฉันเพื่อนเยอะหรอกในเน็ต” เวิร์คบุ้ยปากไม่สบตา หันไปทางอื่น“เอาน่า ๆ มานั่งกันเถอะ อุตส่าห์มาครบแล้วก็มาหาเบาะแสกันเถอะ จะได้รู้กันไปว่าในห้องเนี่ยเป็นใครยังไง” คิดพูดพลางลากแขนสองบรรณาธิการหนุ่มมาร่วมวงนั่งกลางห้อง เสือกับต่ายไม่เชื่อแต่ก็ไม่รู้จะแย้งอะไร จึงยอมลงมาทำตามแต่โดยดี หลังจากนั่งขัดตะหมาดแล้วร่างเจ้าพิธีก็เอ่ยทันที“เอาล่ะ ผีถ้วยแก้วจนกว่าจะลาพิธี ห้ามเอานิ้วออกไม่งั้นผีจะเข้าตัว เข้าใจตรงกันนะ” หนุ่มผมแดงแจ้งรายละเอียดแล้วท่องคาถาเปิดนำ “ที่นี่ก็พูดตาม พุทธธัง ธังมัง สังคัง”“…พุทธธัง ธังมัง สังคัง” สามหนุ่มท่องตาม มีแค่เสือที่ท่องเสียงเอื่อย“ขอเชิญวิญญาณในห้องนี้มาสถิตที่แก้ว ณ บัดนี้”

“พวกแกกล้าดียังไงมาเล่นอะไรในห้องของเรากัน! แถมยังเอาของรกๆ มาห้องนี้อีก โอ๊ย!” คุณชายผีบ่นอย่างหัวร้อนปุด ๆ วิญญาณหนุ่มมองภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ต้น หลังจากตอนเช้าคิดพรวดออกไปจากห้องโดยที่เขาไม่ทันหลอกก็ได้กระดิกนิ้วนึกวิธีหลอกชายสองคนนี่ ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเจ้านักเขียนหนุ่มก็กลับมา พร้อมแขกซึ่งหิ้วข้าวของมากมายมาประหนึ่งย้ายมาอยู่ในบ้านอีกหนึ่งคนใบหน้าหนุ่มผมแดงทำเอาคุณชายหน้าตึงตาดุในทันที“หมอนี่… เจ้าคนพิลึกที่มาแหกปากเล่นคอม ชอบทำห้องรกนี่!” คุณชายอุทานเมื่อเห็นหน้าของเวิร์ค “ใครก็ได้ไล่มันไปที!”ภาพในอดีตสมัยที่เวิร์คอยู่ในห้องกับคุณชายลอยขึ้นมาในหัวคุณชายทันทีตลอดไม่กี่วันที่อยู่ด้วยกันคุณชายต้องเผชิญกับความคลั่งไคล้วิญญาณของนายหัวแดงผู้นี้หลายต่อหลายครั้ง ต้องเผชิญการเล่นเกมเสียงดัง การสอดรู้สอดเห็นหาตนและการไม่รักษาความสะอาดที่ยากจะทานทนคุณชายมองคิดและเวิร์คเอาอุปกรณ์ข้าวของประหลาดมาตั้ง ส่วนใหญ่ก็เป็นของปลอม ของศักดิ์สิทธิ์มือสอง สร้อยประคำจากลูกปัดราคาถูก ไม่ก็ของใช้ที่เวิร์คโดนโลกออนไลน์ปั่นราคาให้ซื้อมาทั้งสิ้น ไม่มีชิ้นไหนเลยที่ทำให้คุณชายรู้สึกหลาดหวั่นได้แม้แต่น้อยมันของคนละภพกัน มีหรือจะหวั่น! คุณชายนึกขณะที่หาลู่ทางระเบิดพลังขับไล่แขกกับนายนักเขียนออกไปจากห้องนี่เสีย แค่พริบตาเดียวคุณชายก็พบว่าคิดได้เรียกพวกมาเพิ่มเสียแล้วเป็นสองบรรณาธิการนั่นเอง“ปิดห้องขังแล้วหลอนมันสี่ตัวพร้อมกันให้จับไข้หัวโกร๋นเลยดีไหมนะ” คุณชายบ่นอุบอิบพลางเดินไปที่ประตู ส่งคลื่นพลังเพื่อแอบไปล๊อกประตูห้อง“ขอเชิญวิญญาณในห้องนี้มาสถิตที่แก้ว ณ บัดนี้” สี่หนุ่มในห้องกล่าว โดยปลายนิ้วแตะที่แก้วคุณชายหันจากประตู สายตามองบนอย่างเหยียดหยาม นิ่วหน้าและคิ้วขมวด เดินมากลางวงแล้วมองสี่คนตรงนั้นครั้นเห็นแก้วน้ำลายการ์ตูน เส้นประสาทของคุณชายก็ขาดผึง!“แก้วเท่ากำปั้นจะให้ข้าไปอยู่ข้างในเนี่ยนะ พวกแกเอาอะไรคิด!!!”คุณชายคำรามดังแต่ไม่มีใครได้ยิน“ต้องเจอ ท้าทายแบบนี้ต้องเห็นดีกัน!”ว่าแล้วคุณก็ใช้ปลายเท้าเหยียบบนแก้วแล้วเหยียดออกไปกึก กึก“พี่แก้วขยับ!” ต่ายอุทาน“มาแล้ว มาแล้ว” เวิร์คพูดด้วยเสียงตื่นเต้น“ใครดันหรือเปล่า” เสือถาม“ผมเปล่านะ” คิดตอบคนแรก“ผมก็เปล่า” ต่ายตอบคนที่สอง “หรืออุปทานหมู่เนี่ยครับ?”“เออนะ เชื่อของหน่อยสิ นาทีทองอย่าสงสัยเยอะ ถามเลย!” เวิร์คปรามและเป็นคิดที่พยักหน้าแล้วตั้งคำถามแรก“ไม่รู้จริงเท็จ ลองก่อนนะครับ เอ่อ คุณวิญญาณเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายครับ?” คิดถามเพื่อความมั่นใจคุณชายผีพยายามออกแรงดันไปที่คำว่าผู้ชายแต่ทว่าไปไม่ถึงมันหยุดระหว่างชายและหญิง“ใครกดแก้วแน่นขึ้นหรือเปล่า! ฮึก! ทำไมดันไม่ไป” คุณชายอุทานเมื่อออกแรงเท่าไรแก้วก็ไม่ขยับ “หรือพลังวิญญาณจะส่งไปไม่พอ!?”“ผู้หญิง? ผู้ชาย? อยู่ตรงกลางอ่ะพี่” ต่ายกล่าว“เพศทางเลือก?” เวิร์คพูดขึ้นลอย ๆ“อ้อ งี้เอง เข้าใจล่ะ” สามหนุ่มที่เหลือพยักหน้าอย่างเข้าใจเดี๋ยว! เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวก่อน!!!วิญญาณเฮี้ยนพยายามกอบกู้โอกาสชี้แจ้งสถานะทางเพศของตน จึงพยายามดันแก้วน้ำไปทางเพศชายอย่างสุดฤทธิ์“นึกว่าผู้ชายซะอีก” คิดพึมพำ“คุณคิดไปเอามาจากไหนว่าเป็นผู้ชาย ความเห็นในบอร์ดเหรอ?” เวิร์คถาม“เปล่าครับ ก็…”คุณชายกระโดดถีบลงไปที่แก้วเสียหนึ่งชุดใหญ่เพล๊ง!และเป็นแก้วที่เริ่มร้าวจนเศษกระเด็น“อะ อ้าว? แก้วร้าวพี่! พี่” ต่ายร้องอย่างตื่นตนก“ผีมันแรง ผีมันเฮี้ยน ล่อแก้วลายโปรดซะแล้ว ฮือ!” เวิร์คกัดฟันพูด“เอาไงอ่ะพี่” รุ่นน้องบรรณาธิการหันหาความเห็นทุกคน“ทำพิธีลาก่อน ลาก่อน อย่าเอานิ้วออก เดี๋ยวผีสิง!” เวิร์คหันไปชี้นิ้วที่คิดด้วยมือที่ไม่ได้แตะแก้ว “คุณคิด จุดเทียนแล้วส่งมานี่ที”“ใช้เทียนด้วยเหรอครับ?” คิดมองออกไป มีเทียนอยู่ด้านหลังเขา ห่างออกไปราวสุดปลายนิ้ว“ใช่ ต้องใช้ลา” หนุ่มหัวแดงบอก“น่าจะบอกก่อนจะได้จุดไว้ก่อนไม่ก็วางใกล้ ๆ อื้บบบบบบ! ” คิดกล่าวพลางเอื้อมกายไปหยิบอย่างยากลำบาก “มือว่างข้างเดียว ฮึ้บ ฮึ้บ”“โทษทีนะ ลืมบอกไป” เวิร์คกล่าวพร้อมยิ้มแห้ง“ลำบากหนอชีวิต” คุณชายกล่าวสีหน้าระอาใจขณะมองกายกรรมตรงหน้า ตอนนี้เจ้าตัวดันแก้วมาเพศชายได้ประมาณเจ็บสิบเปอร์เซ็นต์ของขอบแก้วแล้วจึงหยุดดัน“เอ้า ให้ยืม” เสือยื่นมืออีกข้างเข้าช่วยคิด“กราบพี่เสือ”สองคนคนละมือร่วมด้วยช่วยกันจุดไฟแช็กแล้วจ่อเทียน ก่อนจะเป็นคิดที่พยายามประคองมายังหนุ่มผมแดงผู้ทำพิธี“อ่ะ นี่คือคุณเวิร์ค…โอ๊ะ”คิดไม่ทันระวัง เทียนทั้งเล่มหลุดใสหน้าอกเวิร์คแทน“จ๊ากกกกกกก ร้อนนนนนนนนน” เวิร์คกรีดร้อง พริบตาเดียวไฟก็เริ่มล่ามบนเสื้อดำที่ตนใส่“ดับไฟ! ดับไฟ!” เสือคำราม“เดี๋ยว เดี๋ยว อย่าเอามือออก! ลาพิธีก่อน ท่องตาม พุทธธัง ….โอ้ย ธังมัง … อู้วหู้ว! สังคัง!!” เวิร์คพูดลาพิธีก่อนใคร“…พุทธธัง ธังมัง สังคัง”“ขอจบ….พิธีในห้องนี้…อ้ากกกกกก…. ณ บัดนี้”“ขอเชิญวิญญาณในห้องนี้…”“ไม่ไหวแล้วโว้ย ไฟไหม้!!!”เวิร์คชักนิ้วออกก่อนใคร เขาถอดเสื้อออกอย่างรีบเร่ง ผิวขาวของเขาเต็มไปด้วยรอยแดง ไฟก็เริ่มไหม้มากขึ้นเรื่อย ๆ“กระทืบ! กระทืบ!”“อย่าให้ห้องเราไหม้นะ!!” คุณชายเสริม ก่อนที่สี่หนุ่มและหนึ่งผีช่วยกระทืบเสื้อจนไฟดับมอดลงในที่สุด“อา ไฟดับแล้วใช่ไหม” คิดถามเมื่อตั้งสติได้ก็เป็นหนุ่มผมแดงที่ร้องลั่นกับภาพตรงหน้า“เสื้อตัวเก่งของชั้น!”“ขะ ขอโทษด้วยคุณเวิร์ค ผมผิดเอง” คิดพยายามยกมือไหว้ ทว่าผู้เสียหายร่างเปลือยท่อนบนกลับไม่ได้สนใจเพราะเสื้อจำนวนจำกัดหายากของเขา ตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากผ้าขี้ริ้วล้างรถไปเสียแล้ว…เสือกับต่ายได้แต่จับไหล่นักเขียนหนุ่มกับเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้า“ม่าย ม่าย โน้ววววววววววววววววววว” เสียงร้องเสียดายโหยหวนของเวิร์คดังลั่นชั้นสิบสาม“รำคาญโว้ย มาโวยวายอะไรในห้องคนอื่นเนี่ย ออกไปเดี๋ยวนี้เลย ไป๊!” คุณชายตะโกนทิ้งท้าย

สรุปสถานะคนกับผี #2นักเขียนนิยายสยองขวัญ สถานะ เล่นผีถ้วยแก้วครั้งแรกในชีวิต รวมไปถึงทำเสื้อเพื่อนไหม้ไฟด้วยเทียนครั้งแรกในชีวิตด้วยวิญญาณเฮี้ยน สถานะ ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นวิญญาณเพศทางเลือก พยายามแก้ตัวว่าเป็นผู้ชายแล้วแต่ไม่รู้คนอื่นทันสังเกตไหม / โมโหเพราะห้องรกอีกแล้วเวิร์ค สถานะ เจอเพื่อนร่วมบอร์ดคนอื่นนอกจากมิวครั้งแรก เลยหาเรื่องชวนผีถ้วยแก้ว (เพราะต้องเล่นหลายคน) เพื่อหาเบาะแส ผลคือไม่ได้เรื่องอะไร แถมเสียเสื้อตัวโปรดไปหนึ่งตัว (เสียหายทางจิตใจ)เสือกับต่าย สถานะ ไม่ได้ทำงาน ได้แต่นึกว่าตกลงตนมาทำอะไรที่นี่กันแน่สถานะเช้าวันแรกของการอยู่ที่ห้องผีดุ : ห้องรกและไฟไหม้