บาวาเรียเวิลด์ โลกลับเกมพิศวง
“สวัสดี นักผจญภัย ได้สติแล้วหรือ? ข้านึกว่าเ้าตายไปแล้วเสียอีก”
ชายหนุ่มที่กำลังมองหาเรดเดมอน NPC เริ่มเควสต์ไปทั่วรอบบริเวณ ต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออก เพราะสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าของเขานั้น คือเรดเมอนตัวจริงเสียงจริง ที่ปรากฏตัวขึ้นมา เมื่อนักผจญภัยเข้าสู่เกมเป็ครั้งแรก
ตัวของมันมีลักษณะเหมือนกับในเกมไม่มีผิด ตัวกลมสีแดงอมส้ม มีเขาอยู่บนหัวทั้งสองข้าง ไม่มีแขนไม่มีขา คล้ายกับลูกไฟที่กำลังลุกโชนอยู่ตลอดเวลา จึงได้มีนามว่า เรดเดมอน
“บ้าชะมัด นี่มันเื่จริงเหรอเนี่ย แล้วฉันจะคุยกับมันรู้เื่ได้ยังไง เพราะปกติแล้ว NPC พวกนี้ก็ถูกตั้งค่าให้เล่นตามบทของนักพัฒนาเกมทั้งนั้น”
“บ้าชะมัด นี่มันเื่จริงเหรอเนี่ย แบร่” เ้าลูกไฟสีแดงทำเสียงล้อเลียนเฟลิกซ์ที่กำลังตะลึงกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า
“เอาวะ ลองดูสักตั้ง ลองทำเควสต์สักอันให้สำเร็จก่อน เราอาจจะออกไปจากที่นี่ได้ เผื่ออะไรที่ผิดแผกไป จะกลับมาเข้าที่เข้าทาง… เฮ้ เ้าลูกไฟหน้าแดง มานี่หน่อยสิ”
“หน็อย เรียกผิดเรียกใหม่ได้เลย ข้ามีนามว่าเรดเดมอน ภูตอัคคีแห่งบาวาเรีย”
“อ้าว เป็แค่ NPC ทำไมถึงต่อปากต่อคำได้ด้วยล่ะ แบบนี้ก็รำคาญแย่ อยากจะกดปุ่ม R ข้ามบทพูดไปให้หมดเลย”
หลังจากที่ได้พบกับเรดเดมอนตัวจริง ความกวนและขี้เล่นของมัน ก็ทำให้เฟลิกซ์คลายความประหม่าลงไปได้บ้าง อีกอย่าง หากทำเควสต์ที่กำหนดไว้ให้เสร็จสิ้น ก็อาจจะพบช่องทางในการออกจากที่นี่ได้
แต่ถึงกระนั้นก็ไม่อาจนิ่งนอนใจได้ทั้งหมด เพราะตอนที่เล่นเกมอยู่หลังหน้าจอ เขาสามารถบังคับทุกการกระทำของตัวละครได้ด้วยคีย์บอร์ด และพัฒนาตัวละครได้อย่างง่ายดาย ผ่านทางการคลิกเมาส์เพียงครั้งเดียว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเอาตัวรอดด้วยความสามารถตัวเองล้วน ๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า สงสัยเ้าคงจะเพี้ยนไปแล้วจริง ๆ สินะ เอาล่ะ ข้าจะคอยบอกเ้าทีละอย่างก็แล้วกัน เ้าเห็นกำแพงเถาวัลย์ที่โอบล้อมผาหินด้านหลังนั้นหรือเปล่า ลองเดินเข้าไปใกล้ ๆ ดูสิ”
เฟลิกซ์เดินไปยังกำแพงเถาวัลย์ตามที่เรดเดมอนบอกโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เพราะมันเป็ทางผ่านเข้าสู่หมู่บ้านมูร์เรินที่คุ้นเคย แต่ยังโชคดีที่ด่านแรกคือหมู่บ้าน หากเป็พื้นที่อื่น ก็คงจะต้องดวลกับมอนสเตอร์แบบตัวต่อตัวโดยไร้อาวุธคู่กาย
“เหลือเชื่อ…!! ประตูเปิดเองได้เหมือนในเกมจริง ๆ ด้วยเว้ย”
ชายหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างจนหุบไม่อยู่ เพราะทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้า คือหมู่บ้านมูร์เรินของจริง แถมมีผู้คนพลุกพล่านไปมาเหมือนกับในเกมไม่มีผิด แต่ที่น่าแปลกใจ ดูเหมือนว่าจะไม่มีผู้เล่นอื่นเชื่อมต่ออยู่ในเซิร์ฟเวอร์นี้ เพราะทุกคนที่เห็นอยู่ตรงหน้าล้วนแล้วแต่เป็ NPC ทั้งนั้น ชายหนุ่มประหลาดใจว่าในเซิร์ฟเวอร์นี้มีเพียงผู้เล่นคนเดียว นั่นก็คือเขาเท่านั้นหรือเปล่า… เพราะหากมีผู้เล่นอื่นอยู่ด้วย เขาก็ตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากพวกเขา ในการส่งข้อความไปถึงใครสักคนว่าเขากำลังติดอยู่ในสถานที่ลึกลับแห่งนี้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะสิ่งที่ชายหนุ่ม้าตอนนี้ก็คือการทำเควสต์แรกให้สำเร็จ เผื่อจะเจอช่องทางออกไปจากที่แห่งนี้ และมันคงจะเร็วกว่าการตามหาผู้เล่นอื่น ท่ามกลาง NPC นับร้อยตรงหน้า
“เ้าลูกไฟ แล้วเควสต์แรกที่ฉันต้องทำเนี่ย คืออะไรล่ะ รีบ ๆ ส่งมาเลย”
“เรียกผิดเรียกใหม่ ไม่งั้นข้าจะไม่ให้เควสต์แก่เ้า”
“เื่มากอีก เรดเดมอน! ขอเควสต์หน่อย เดี๋ยวตักน้ำราดหัวให้ไฟที่ลุกโชนอยู่ดับเสียเลย”
“อะแฮ่ม เควสต์แรกของเ้า คือการไปพบเอ็มม่าในถ้ำท้ายหมู่บ้าน แล้วรับภารกิจจากเอ็มม่าได้เลย”
“เดินเกมตามเนื้อเื่จริงซะด้วย!! เอ็มม่า… อยากจะรู้เหลือเกิน ว่าตัวจริงจะสวยเหมือนในเกมหรือเปล่า ฮี่ฮี่” เฟลิกซ์ตื่นเต้นที่จะได้เจอกับเอ็มม่าจนลืมไปแล้วว่าตัวเองต้องออกจากเกม และกลับไปยังโลกเดิม
“สวัสดี ท่านนักผจญภัย ข้ามีนามว่าเอ็มม่า ข้ากำลัง้าความช่วยเหลืออยู่พอดีเลย”
“เอ็มม่า!! เธอสวย… สวยสุด ๆ ไปเลย สมจริงมากด้วย!”
หญิงสาวผิวขาวอมชมพูในชุดของชนเผ่าพื้นเมือง มีคอร์เซ็ทรัดเอวแน่น ดันทรวงอกให้ล้นออกมานอกเกาะอก ผมยาวสีน้ำตาลแดงสละสลวยเข้ากับที่คาดผมมงกุฎดอกไม้ บวกกับใบหน้าอันจิ้มลิ้ม คิ้วโก่ง ริมฝีปากอันอวบอิ่มสีกุหลาบเืนก ตามแบบฉบับหญิงสาวชาวตะวันตก รูปโฉมอันงดงามที่อยู่ต่อหน้า ทำให้เฟลิกซ์ไม่อยากกะพริบตาแม้แต่เสี้ยววินาที จนเผลอยื่นมือออกไปััที่แก้มอันนวลผ่องของเธอโดยไม่รู้ตัว
“ท่านนักผจญภัย ท่านคือเรนเจอร์ผู้ยิ่งใหญ่ในตำนานใช่หรือไม่?”
เฟลิกซ์ชักมือที่ััแก้มของเอ็มม่าอยู่ออกมาอย่างรวดเร็ว เพราะบทพูดที่เอ็มม่าได้เอื้อนเอ่ยออกมาเมื่อสักครู่นี้ คือบทพูดตามต้นฉบับเกม ดูเหมือนว่า NPC ทุกตัวจะไม่สามารถพูดตอบโต้ได้เหมือนกับเรดเดมอน แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มต้องตะลึงไปมากกว่านั้น ก็คือการที่เขาเป็เรนเจอร์ ตัวละครนักธนู สายโจมตี ซึ่งเป็ตัวละครที่เฟลิกซ์เชี่ยวชาญ
“นี่ฉันเป็เรนเจอร์จริง ๆ เหรอเอ็มม่า?! หูฉันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม?”
“หมู่บ้านของเรา้าเรนเจอร์ที่มีความสามารถเช่นท่าน ข้า้าให้ท่านช่วยกำจัดเหล่าปีศาจผึ้งที่มาก่อกวนการทำสวนของข้าทางโน้น จงรับธนูไม้นี้ไปสิ ข้าหวังว่ามันจะช่วยท่านได้นะ” NPC เอ็มม่า พูดตามสคริปต์ที่ถูกตั้งค่าเอาไว้
เฟลิกซ์รับธนูไม้จากเอ็มม่ามา ซึ่งเป็อาวุธชิ้นแรกของเรนเจอร์ที่เขาคุ้ยเคยเป็อย่างดี และมอนสเตอร์ปีศาจผึ้ง ก็เป็ด่านแรกของการผจญภัยสำหรับทุกตัวละครอยู่แล้ว
“เอาวะ อย่างน้อยก็ทำเควสต์แรกให้ผ่าน แล้วรับรางวัลไปอัปเกรดอาวุธกับเกราะป้องกันก่อนดีกว่า ขืนอยู่ในเกมแบบล่อนจ้อนอย่างนี้ ได้ตายเอาง่าย ๆ แน่”
เฟลิกซ์มุ่งตรงไปยังสวนที่เอ็มม่าบอกเพื่อกำจัดปีศาจผึ้งจำนวน 10 ตัวให้สำเร็จ ก่อนที่จะกลับไปหาเอ็มม่าอีกครั้ง ถึงจะเก้ ๆ กัง ๆ ไปสักหน่อย แต่เฟลิกซ์ก็พอจะใช้ธนูไม้เป็อยู่บ้าง แถมมอนสเตอร์ด่านแรก ก็ไม่ได้มี HP ที่สูงถึงขนาดที่ธนูไม้จะฆ่าไม่ตาย
เฟลิกซ์ดึงศรออกมาจากกระบอกลูกศรที่สะพายไว้ด้านหลัง แล้วนำมาใส่จุดเสียบลูกธนูเพื่อเกี่ยวสาย พร้อมน้าวสายเล็งไปที่ปีศาจผึ้งตัวแรก จากนั้นก็ยิงศรเข้าไปที่หัวของมันอย่างจัง
ฉึก!
“อื้อฮือ เืกระจุย สมจริงจนขนลุกไปเลยแฮะ”
หลังจากที่จัดการปีศาจผึ้งได้ครบทุกตัวตามที่กำหนด ภารกิจเสร็จสิ้น ก็ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฟลิกซ์ เช่นเดียวกับที่มันปรากฏบนหน้าจอเมื่อเขาเล่นเกม เฟลิกซ์ไม่รอช้า รีบวิ่งกลับไปหาเอ็มม่าที่อยู่หน้าถ้ำ
“ยอดเยี่ยมจริง ๆ เลย ข้าขอบคุณที่ท่านช่วยเหลือ และนี่คือของตอบแทนเล็ก ๆ น้อย ๆ จากข้า หวังว่าข้าจะได้พบท่านอีกครั้ง” เอ็มม่าเอื้อนเอ่ยและรีบยื่นของรางวัลจากการทำเควสต์ให้ทันที
“นะ… นี่มัน… ทองแท่ง 30kg จริง ๆ ด้วย!! มันคือทองจริง ๆ ของแท้ แน่ซะยิ่งกว่าแน่!! เอ็มม่า… แต่กว่าเธอจะโผล่อีกทีก็ตอนกลางเนื้อเื่ของเกมเลยนะ…” เฟลิกซ์พูดออกมาด้วยความรู้สึกเสียดาย
“เ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก สหาย เอาล่ะ ต่อไปก็ให้เ้าไปพบกับช่างตีเหล็กกลางหมู่บ้าน เขาจะเปลี่ยนธนูที่ดีกว่านี้ให้เ้า” เรดเดมอนแนะนำให้ไปยังด่านถัดไป
“นี่… เควสต์ก็ทำสำเร็จแล้ว ได้รับรางวัลสำเร็จเควสต์มาแล้ว แต่ฉันก็ยังออกไปจากที่นี่ไม่ได้อีกเหรอเนี่ย… หรือฉันจะลองตายไปเลยดีไหมเ้าลูกไฟ เผื่อฉันจะออกจากที่นี่ไปได้!” เฟลิกซ์เมินเฉยต่อคำพูดก่อนหน้าของเรดเดมอน เพราะความคิดที่ฉุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“เ้าคิดว่าตัวเองเป็แมวหรือยังไง ถึงจะมี 9 ชีวิตน่ะ ตายแล้วตายเลยสิ จะเกิดใหม่ได้ยังไงกัน” เรดเดมอนเรียกสติเฟลิกซ์ให้ตระหนักถึงความเป็จริง
“ตะ… ตายแล้วตายเลยงั้นเหรอ ปกติตายแล้วก็ยังคืนชีพใหม่ในหมู่บ้านได้เลย ไหงเป็งั้นล่ะ” ชายหนุ่มพูดอย่างตกตะลึง
“เพราะนี่คือชีวิตจริงน่ะสิ เ้าต้องอัปเลเวลตัวเองให้แข็งแกร่งเข้าไว้” เ้าลูกไฟเรียกสติเฟลิกซ์อีกครั้ง
เฟลิกซ์มองดูสารรูปตัวเองตามคำของเรดเดมอน ก่อนที่จะตระหนักได้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้เป็มาสเตอร์ผู้เก่งกาจเช่นเคย แต่เป็เพียงนักผจญภัยหน้าใหม่ที่ไม่มีสกิลใดติดตัว ราวกับ์กลั่นแกล้งให้เขาต้องเริ่มชีวิตใหม่ในเกม
Felixxxs | Lv 5.04%
พลังต่อสู้ | 55
พลังโจมตี | 30
พลังป้องกัน | 27
ประเภทโจมตี | ระยะไกล
อาวุธหลัก | ธนูไม้
อาวุธเสริม | -
อาวุธปลุกพลัง | -
เกราะป้องกัน | -
สกิลธนู | ศรพิฆาต I
“ไม่ได้การแล้ว ฉันจะต้องอัปเลเวลตัวเองให้กลับมาเป็มาสเตอร์ให้ได้”