ในขณะที่คีย์กำลังเล่นโทรศัพท์เขามีความคิดที่จะซื้อรถยนต์เพิ่ม โดยรถที่เขาอยากจะได้นั้นก็คือรถยนต์บีเอ็มดับเบิ้ลยูM8 คีย์โทรหาเพื่อนเพื่อที่จะให้พาไป
“ไอ้ธีร์มึงกลับบ้านหรือยัง”
“อีกสามวันกูก็จะกลับแล้ว ”
“กูอยากให้มึงพากูไปซื้อรถหน่อย”
“มึงอยากได้รถยนต์ยี่ห้ออะไรไอ้คีย์ ”
“รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดเพื่อน”
“มึงจะให้กูเข้าไปรับกี่โมงวะ”
“สิบโมงละกันเพื่อน”
“ไว้เจอกัน”
หลังจากคีย์คุยโทรศัพท์เพื่อน น้องสาวก็ทำอาหารเสร็จพอดีตัวคีย์จึงนั่งกินข้าวกับน้องสาวและพูดคุยกัน
“พี่คีย์จะพาไปเที่ยวทะเลวันไหนเหรอคะ”
“พรุ่งนี้พี่จะพาไปทะเล”
“ไปเที่ยวทะเลกันกี่วันพี่คีย์”
“สิบวันเลยเป็ไง ระหว่างเดินทางถ้ามีสถานที่เที่ยวพี่ก็จะพาแวะ”
“ถ้ายังงั้นพี่พลอยกินข้าวเสร็จไปซื้อชุดว่ายน้ำกัน”
“ถ้าจะไปไหนขับขี่รถระมัดระวังกันด้วย พี่กับเพื่อนจะออกไปทำธุระข้างนอกนะ”
“ค่ะพี่คีย์”
เมื่อคีย์กินข้าวเสร็จก็ขึ้นไปที่ห้องของตนเองก่อนจะนั่งตรงที่นอนแล้วเข้าไปดูหุ้นและทำการซื้อ ในครั้งนี้คีย์ซื้อหุ้นไปเพียงหนึ่งร้อยล้านบาทจากนั้นก็ไปอาบน้ำแต่งตัวจนแล้วเสร็จ พอถึงเวลาเพื่อนก็ขับรถมารับและพาไปยังร้านขายรถบีเอ็ม เมื่อมาถึงร้านพนักงานก็ถามความ้าของรถที่จะซื้อ และพาคีย์กับเพื่อนไปดูรถยนต์บีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปด
“คุณลูกค้ารถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดราคาจะอยู่ที่ยี่สิบล้านบาทคะ”
“ผมซื้อครับ”
“คุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ”
พนักงานไปตามผู้จัดการมาทำเอกสารของรถให้กับคีย์ใช้เวลาไม่นานก็ทำเสร็จ ก่อนที่คีย์จะจ่ายเงินยี่สิบล้านบาทไป
“รถได้เลยไหมครับวันนี้”
“ได้เลยค่ะ โปรดรอรถสักครู่”
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการ”
“ไอ้ธีร์มึงเป็อะไรหรือเปล่ากูเห็นมึงเงียบไป”
“กูกำลังอึ้งกับการซื้อรถของมึงอยู่ ขนาดกูยังขับรถราคาไม่เกินห้าล้านบาทเอง ไอ้คีย์กูถามมึงจริงๆมึงเอาเงินที่ไหนมาซื้อเพื่อน”
“กูเล่นหุ้นนะ ก็พอจะมีเงินอยู่บ้างเล็กน้อย”
“มึงอย่าใช้คำว่าเล็กน้อยไอ้คีย์ แนะนำกูเล่นหน่อย”
“เอาไว้กูจะสอนมึงเล่นละกัน แต่ตอนนี้มึงอยากกินอะไรก่อนไหมเดียวกูเลี้ยงเอง”
“ไอ้คีย์ถ้างั้นเอารถกูไปจอดที่หอพักก่อน แล้วมึงก็ขับรถบีเอ็มของมึงตามหลังกูมา จากนั้นค่อยไปหาอะไรทานกัน”
“เอาแบบนั้นก็ได้เพื่อน”
หลังจากที่คีย์พาเพื่อนไปหาอะไรทานเสร็จก็ขับรถมาส่งเพื่อนยังหอพักก่อนขับกลับบ้านไป เมื่อคีย์ขับรถมาถึงบ้านน้องสาวก็มาเปิดประตูรั้วบ้านให้ก่อนจะขับรถไปจอด
“พี่คีย์รถบีเอ็มคันนี้เป็ของพี่เหรอ”
“ใช้แล้วพี่พึงซื้อมา ”
“ราคากี่บาทเหรอคะพี่คีย์”
“ยี่สิบล้านบาทได้”
“โคตรแพงเลยพี่คีย์”
“แล้วพลอย แพรวไปซื้อชุดไปทะเลกันแล้วเหรอ”
“ยังไม่ได้ไปซื้อคะพี่คีย์”
“ถ้างั้นเดียวพี่พาไปซื้อ”
“ไปรถบีเอ็มนะพี่คีย์แพรวอยากลองนั่ง”
“ได้เลย จะไปซื้อตอนไหนบอกพี่ละกัน”
“ค่ะพี่”
คีย์เดินเข้าไปในบ้านแล้วนั่งเล่นบนโซฟาก่อนจะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูหุ้นและทำการเทขายหุ้นออกไป ครั้งนี้คีย์ทำเงินได้สองร้อยเจ็ดล้านบาทไม่ร่วมเงินลงทุน ก่อนจะถอนเงินสองร้อยล้านบาทออกมา ไม่นานเงินก็เข้าในบัญชีจากนั้นคีย์ทำการโอนเงินให้น้องสาวคนละหนึ่งร้อยล้านบาท คีย์ได้ยินน้องสาวะโเรียก
“พี่คีย์!! มีเงินหนึ่งร้อยล้านบาทเข้าบัญชีพี่โอนมาเหรอคะ”
“ใช่ พี่โอนเงินให้พลอยกับแพรวเอาไว้ใช้หรือซื้อสิ่งที่อยากได้”
“เงินสิบล้านที่พี่คีย์ให้มาครั้งก่อนยังไม่ได้ใช้เลย”
“พี่อยากให้”
“ขอบคุณค่ะพี่”
ใน่เย็น…
คีย์ขับรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดพาน้องสาวไปซื้อชุดที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่
“แพรกับพลอยน้องอยากได้อะไรเลือกได้เลยนะ พี่จะจ่ายให้เอง”
“ไม่เอาพี่คีย์ให้เงินมาแล้วพวกเราจะจ่ายกันเองคะ”
“แบบนั้นก็ได้ พี่จะช่วยถือของที่ซื้อเอง”
น้องสาวของเขาเดินเลือกซื้อชุดไปเที่ยวทะเลจำนวนห้าชุดและได้ซื้อรองเท้ากับหมวกหลังซื้อเสร็จน้องสาวของเขาได้แวะซื้อกระเป๋าชาแนลคนละสองใบ หลังชำระเงินเสร็จก่อนจะเดินออกจากร้านชาแนล
“พี่พลอยแวะดูกระเป๋าดิออร์กันไหม”
“ก็ดีเหมือนกัน”
คีย์ที่เดินถือของตามหลังน้องสาวก่อนจะเดินมานั่งรอตรงข้าม ร้านดิออร์ คีย์นั่งรอน้องสาวอยู่ครึ่งชั่วโมงก่อนที่น้องสาวเขาจะเดินออกมาจากร้านดิออร์
“เข้าไปร้านดิออร์ซื้ออะไรกันมาบ้าง”
“แพรวซื้อชุดเดรส แว่นตา และกระเป๋าของดิออร์คะ”
“พลอยละซื้ออะไรไหม”
“ของพลอยได้กระเป๋าดิออร์อย่างเดียวคะพี่คีย์”
“น้องยังอยากได้อะไรอีกไหม”
“พลอยอยากไปดูร้านหลุยส์วิตตองก่อน”
“มาพี่ช่วยถือ”
“ขอบคุณค่ะพี่คีย์”
คีย์รอน้องสาวอยู่หนึ่งชั่วโมง จากนั้นน้องสาวก็เลือกซื้อสินค้าในร้านเสร็จก่อนจะออกมา
“พลอยกับแพรวหิวไหม”
“หิวค่ะพี่”
“งั้นไปทานร้านอาหารญี่ปุ่นกัน ก่อนจะไปพี่จะเอาของที่ซื้อมาไปไว้ที่รถก่อนพลอยกับแพรวรอพี่อยู่แถวนี้นะ”
“ได้ค่ะพี่”
คีย์ถือของที่น้องสาวซื้อมาเดินไปยังลานจอดรถ และเดินไปที่รถบีเอ็มของตนเองก่อนจะเปิดประตูรถและนำของที่ซื้อไปเก็บไว้ในรถ ในระหว่างที่คีย์ปิดประตูรถกับมีคนมากอดจากข้างหลัง คีย์หันไปมองคนที่เข้ามากอด
“แพร!”