ผมมีระบบสุ่มรับรางวัลทุกสัปดาห์

    ตอนที่7

    ในขณะที่คีย์กำลังเล่นโทรศัพท์เขามีความคิดที่จะซื้อรถยนต์เพิ่ม โดยรถที่เขาอยากจะได้นั้นก็คือรถยนต์บีเอ็มดับเบิ้ลยูM8 คีย์โทรหาเพื่อนเพื่อที่จะให้พาไป


    “ไอ้ธีร์มึงกลับบ้านหรือยัง”


    “อีกสามวันกูก็จะกลับแล้ว ”


    “กูอยากให้มึงพากูไปซื้อรถหน่อย”


    “มึงอยากได้รถยนต์ยี่ห้ออะไรไอ้คีย์ ”


    “รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดเพื่อน”


    “มึงจะให้กูเข้าไปรับกี่โมงวะ”


    “สิบโมงละกันเพื่อน”


    “ไว้เจอกัน”


    หลังจากคีย์คุยโทรศัพท์เพื่อน น้องสาวก็ทำอาหารเสร็จพอดีตัวคีย์จึงนั่งกินข้าวกับน้องสาวและพูดคุยกัน


    “พี่คีย์จะพาไปเที่ยวทะเลวันไหนเหรอคะ”


    “พรุ่งนี้พี่จะพาไปทะเล”


    “ไปเที่ยวทะเลกันกี่วันพี่คีย์”


    “สิบวันเลยเป็๲ไง ระหว่างเดินทางถ้ามีสถานที่เที่ยวพี่ก็จะพาแวะ”


    “ถ้ายังงั้นพี่พลอยกินข้าวเสร็จไปซื้อชุดว่ายน้ำกัน”


    “ถ้าจะไปไหนขับขี่รถระมัดระวังกันด้วย พี่กับเพื่อนจะออกไปทำธุระข้างนอกนะ”


    “ค่ะพี่คีย์”


    เมื่อคีย์กินข้าวเสร็จก็ขึ้นไปที่ห้องของตนเองก่อนจะนั่งตรงที่นอนแล้วเข้าไปดูหุ้นและทำการซื้อ ในครั้งนี้คีย์ซื้อหุ้นไปเพียงหนึ่งร้อยล้านบาทจากนั้นก็ไปอาบน้ำแต่งตัวจนแล้วเสร็จ พอถึงเวลาเพื่อนก็ขับรถมารับและพาไปยังร้านขายรถบีเอ็ม เมื่อมาถึงร้านพนักงานก็ถามความ๻้๵๹๠า๱ของรถที่จะซื้อ และพาคีย์กับเพื่อนไปดูรถยนต์บีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปด


    “คุณลูกค้ารถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดราคาจะอยู่ที่ยี่สิบล้านบาทคะ”


    “ผมซื้อครับ”


    “คุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ”


    พนักงานไปตามผู้จัดการมาทำเอกสารของรถให้กับคีย์ใช้เวลาไม่นานก็ทำเสร็จ ก่อนที่คีย์จะจ่ายเงินยี่สิบล้านบาทไป


    “รถได้เลยไหมครับวันนี้”


    “ได้เลยค่ะ โปรดรอรถสักครู่”


    “เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการ”


    “ไอ้ธีร์มึงเป็๲อะไรหรือเปล่ากูเห็นมึงเงียบไป”


    “กูกำลังอึ้งกับการซื้อรถของมึงอยู่ ขนาดกูยังขับรถราคาไม่เกินห้าล้านบาทเอง ไอ้คีย์กูถามมึงจริงๆมึงเอาเงินที่ไหนมาซื้อเพื่อน”


    “กูเล่นหุ้นนะ ก็พอจะมีเงินอยู่บ้างเล็กน้อย”


    “มึงอย่าใช้คำว่าเล็กน้อยไอ้คีย์ แนะนำกูเล่นหน่อย”


    “เอาไว้กูจะสอนมึงเล่นละกัน แต่ตอนนี้มึงอยากกินอะไรก่อนไหมเดียวกูเลี้ยงเอง”


    “ไอ้คีย์ถ้างั้นเอารถกูไปจอดที่หอพักก่อน แล้วมึงก็ขับรถบีเอ็มของมึงตามหลังกูมา จากนั้นค่อยไปหาอะไรทานกัน”


    “เอาแบบนั้นก็ได้เพื่อน”


    หลังจากที่คีย์พาเพื่อนไปหาอะไรทานเสร็จก็ขับรถมาส่งเพื่อนยังหอพักก่อนขับกลับบ้านไป เมื่อคีย์ขับรถมาถึงบ้านน้องสาวก็มาเปิดประตูรั้วบ้านให้ก่อนจะขับรถไปจอด


    “พี่คีย์รถบีเอ็มคันนี้เป็๲ของพี่เหรอ”


    “ใช้แล้วพี่พึงซื้อมา ”


    “ราคากี่บาทเหรอคะพี่คีย์”


    “ยี่สิบล้านบาทได้”


    “โคตรแพงเลยพี่คีย์”


    “แล้วพลอย แพรวไปซื้อชุดไปทะเลกันแล้วเหรอ”


    “ยังไม่ได้ไปซื้อคะพี่คีย์”


    “ถ้างั้นเดียวพี่พาไปซื้อ”


    “ไปรถบีเอ็มนะพี่คีย์แพรวอยากลองนั่ง”


    “ได้เลย จะไปซื้อตอนไหนบอกพี่ละกัน”


    “ค่ะพี่”


    คีย์เดินเข้าไปในบ้านแล้วนั่งเล่นบนโซฟาก่อนจะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูหุ้นและทำการเทขายหุ้นออกไป ครั้งนี้คีย์ทำเงินได้สองร้อยเจ็ดล้านบาทไม่ร่วมเงินลงทุน ก่อนจะถอนเงินสองร้อยล้านบาทออกมา ไม่นานเงินก็เข้าในบัญชีจากนั้นคีย์ทำการโอนเงินให้น้องสาวคนละหนึ่งร้อยล้านบาท คีย์ได้ยินน้องสาว๻ะโ๠๲เรียก


    “พี่คีย์!! มีเงินหนึ่งร้อยล้านบาทเข้าบัญชีพี่โอนมาเหรอคะ”


    “ใช่ พี่โอนเงินให้พลอยกับแพรวเอาไว้ใช้หรือซื้อสิ่งที่อยากได้”


    “เงินสิบล้านที่พี่คีย์ให้มาครั้งก่อนยังไม่ได้ใช้เลย”


    “พี่อยากให้”


    “ขอบคุณค่ะพี่”


    ใน๰่๥๹เย็น…


    คีย์ขับรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูเอ็มแปดพาน้องสาวไปซื้อชุดที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ 


    “แพรกับพลอยน้องอยากได้อะไรเลือกได้เลยนะ พี่จะจ่ายให้เอง”


    “ไม่เอาพี่คีย์ให้เงินมาแล้วพวกเราจะจ่ายกันเองคะ”


    “แบบนั้นก็ได้ พี่จะช่วยถือของที่ซื้อเอง”


    น้องสาวของเขาเดินเลือกซื้อชุดไปเที่ยวทะเลจำนวนห้าชุดและได้ซื้อรองเท้ากับหมวกหลังซื้อเสร็จน้องสาวของเขาได้แวะซื้อกระเป๋าชาแนลคนละสองใบ หลังชำระเงินเสร็จก่อนจะเดินออกจากร้านชาแนล 


    “พี่พลอยแวะดูกระเป๋าดิออร์กันไหม”


    “ก็ดีเหมือนกัน”


    คีย์ที่เดินถือของตามหลังน้องสาวก่อนจะเดินมานั่งรอตรงข้าม ร้านดิออร์ คีย์นั่งรอน้องสาวอยู่ครึ่งชั่วโมงก่อนที่น้องสาวเขาจะเดินออกมาจากร้านดิออร์


    “เข้าไปร้านดิออร์ซื้ออะไรกันมาบ้าง”


    “แพรวซื้อชุดเดรส แว่นตา และกระเป๋าของดิออร์คะ”


    “พลอยละซื้ออะไรไหม”


    “ของพลอยได้กระเป๋าดิออร์อย่างเดียวคะพี่คีย์”


    “น้องยังอยากได้อะไรอีกไหม”


    “พลอยอยากไปดูร้านหลุยส์วิตตองก่อน”


    “มาพี่ช่วยถือ”


    “ขอบคุณค่ะพี่คีย์”


    คีย์รอน้องสาวอยู่หนึ่งชั่วโมง จากนั้นน้องสาวก็เลือกซื้อสินค้าในร้านเสร็จก่อนจะออกมา


    “พลอยกับแพรวหิวไหม”


    “หิวค่ะพี่”


    “งั้นไปทานร้านอาหารญี่ปุ่นกัน ก่อนจะไปพี่จะเอาของที่ซื้อมาไปไว้ที่รถก่อนพลอยกับแพรวรอพี่อยู่แถวนี้นะ”


    “ได้ค่ะพี่”


    คีย์ถือของที่น้องสาวซื้อมาเดินไปยังลานจอดรถ และเดินไปที่รถบีเอ็มของตนเองก่อนจะเปิดประตูรถและนำของที่ซื้อไปเก็บไว้ในรถ ในระหว่างที่คีย์ปิดประตูรถกับมีคนมากอดจากข้างหลัง คีย์หันไปมองคนที่เข้ามากอด


    “แพร!”