“ระยะทางไกลเอาเรื่องเลยนะเนี่ยราวๆห้าพันกิโล” สตีฟพูดหลังจากคำนวณระยะทางที่ต้องใช้เดินทาง
“แต่ก็นะดีนะเฮลิคอปเตอร์เครื่องนี้ทำความเร็วได้ถึงห้าร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง ครึ่งวันก็คงถึงแล้วล่ะมั้ง” สตีฟมองดูความเร็วที่เจ้าเครื่องนี้สามารถทำได้ซึ่งถื่อว่าเร็วกว่าเฮลิคอปเตอร์สมัยก่อนมาก สมัยก่อนเฮลิคอปเตอร์สามารถทำความเร็วได้เพียงสามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้น
ห้าชั่วโมงต่อมา
สตีฟนั่งไปเรื่อยๆจนเผลอหลับไปโดยเฮลิคอปเตอร์เครื่องนี้มันก็ยังบินของมันไปอย่างอัตโนมัติ
ตู้ม !! เสียงเครื่องของสตีฟโดนโจมตีแต่แน่นอนมันไม่เป็นอะไรเลยรู้สึกเพียงแค่แรงสั่นสะเทือนจากการโจมตีก็เท่านั้น
“อืม..เสียงอะไรฟระ” สตีฟงัวเงียขึ้นมาก่อนจะเห็นว่ามีสัตว์กลายพันธ์บินได้ตัวหนึ่งกำลังพยายามโจมตีใส่เฮลิคอปเตอร์ที่เขานั่งอยู่
“ถือว่าสมราคาคุยสัตว์กลายพันธ์เลเวลไม่ถึงสองร้อยโจมตีไม่เข้าเลยแถมมันยังตามไม่ทันอีกด้วย” สตีฟมองดูบนจอซึ่งมันยังไม่รายงานว่าตัวเครื่องเสียหายแต่อย่างไร
ก๊าซ !! เสียงเจ้านกยักษ์ตัวนั้นคำรามไล่หลังมาแต่ไม่กี่วินาทีต่อมาระยะห่างของเฮลิคอปเตอร์และมันก็ค่อยๆห่างขึ้นเรื่อยๆซึ่งบ่งบอกได้ว่าความเร็วของเฮลิคอปเตอร์ลำนี้เหนือกว่ามันมาก แถมเจ้านกยักษ์ข้างนอกนั่นก็เลเวลเพียงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเท่านั้น
“หึ !! ไม่ทันตรูหรอกเฟ้ยแต่มาได้ครึ่งทางแล้วสินะ” สตีฟมองดูที่ตอนนี้พิกัดในแผนที่มันชี้อยู่ที่เม็กซิโกแล้วทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงท้องร้องดังไปทั่วห้องโดยสาร
จ๊อก !! เสียงท้องร้องทำให้สตีฟก้มลงมองดูท้องตัวเอง
“หือนี่ท้องตรูร้องเหรอ !!” สตีฟแปลกใจเพราะเขาไม่เห็นรู้สึกหิวอะไรตรงไหนเลยแถมเขายังมั่นใจด้วยว่าเขาไม่ได้ท้องร้อง
จ๊อก !! เสียงท้องร้องอีกครั้งแต่คราวนี้เป็นเสียงท้องของสตีฟร้องจริงๆ
“อ๊ะหิวแล้วจริงๆสินะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบขนมปังไส้กรอกออกมาจากกระเป๋ามิติ
แกร๊บ !! เสียงแกะกระดาษฟรอยที่ห่อขนมปังไส้กรอกเอาไว้ดังขึ้นก่อนเขาจะกัดมันไปคำหนึ่ง
หงับ !! สตีฟค่อยๆกินมันไม่กี่คำต่อมาเขาก็รู้สึกหิวน้ำจึงต้องวางขนมปังไส้กรอกในมือเอาไว้ข้างๆตรงที่พักแขนก่อนจะหยิบน้ำออกมา
อึก !! อึก !! เสียงสตีฟดื่มน้ำในขวดไปหลายอีก
“หือ...ขนมปังตรูหายไปไหนฟระ” สตีฟเอ่ยอย่างแปลกใจหลังจากเห็นว่าขนมปังไส้กรอกที่วางเอาไว้ตรงที่พักแขนมันหายไปเขามองดูรอบๆและที่พื้นแต่ก็ไม่เห็นว่ามันตกอยู่ตรงไหน
“อะไรฟระหายเฉยหรือว่าตรูกินหมดไปแล้ว นี่ตรูนอนน้อยเลยเบลอเหรอฟระ” สตีฟพูดแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากก่อนจะหยิบขนมปังไส้กรอกอีกชิ้นออกมาเพราะเขายังไม่อิ่ม
แค่ก !! แค่ก !! สตีฟกินไปไม่กี่คำก็ติดคออีกครั้งเขากำลังจะกินน้ำที่เหลือในขวดแต่เมื่อหยิบขวดชึ้นมาเขาก็ต้องตกใจจนเผลออุทานออกมา
“เฮ้ย...น้ำตรูหายผีหลอกว๊าก” สตีฟโวยวายลั่นพลางหน้าซีดเพราะพึ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้
แสดงว่ามีผีอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ลำนี้จริงๆไอ้ลุงสตาร์คมันทำอะไรกับเฮลิคอปเตอร์ลำนี้เนี่ย เอาไงดีฟระจะบินกลับเอาไปเปลี่ยนดีมั้ยไม่สิคงไม่มีให้เปลี่ยนเอางี้แล้วกันลองเอาของกินออกมาไหว้เอาไว้จะได้ไม่โดนรบกวน สตีฟคิดในใจก่อนจะปลดเข็มขัดออกและลุกขึ้นจากที่นั่ง
ฟุ่บ !! เขาหยิบอาหารและน้ำหลายอย่างออกมาวางไว้ที่ด้านหลังที่นั่งซึ่งมันเป็นที่โล่งๆเอาไว้สำหรับวางสัมภาระซึ่งอาหารและน้ำพวกนี้นั้นสตีฟเตรียมเอาไว้สำหรับการเดินทางหลายเดือนอาหารส่วนใหญ่เป็นอาหารที่สตีฟทำเตรียมเอาไว้โดยใช้เนื้อสัตว์กลายพันธ์ที่มีน้ำดื่มสตีฟก็ไปเหมาที่ซุปเปอร์มาหลายร้อยแพ็คหรือก็คือมันพอให้สตีฟกินและดื่มไปอีกสามเดือนเนื่องจากสตีฟขี้เกียจเอาพวกเครื่องครัวจากที่บ้านไปด้วยจึงทำเตรียมเอาไว้
“เอ่อ...ท่านผีกระผมนายสตีฟ แมคดูวัลล์ ถ้าล่วงเกินอะไรท่านไปขออย่าให้ท่านโปรดถือโทษกันเลยนะ นี่กระผมเอาของมาเซ่นไหว้ท่านแล้วหวังว่าตลอดการเดินทางท่านจะไม่รบกวนผมอีกนะ” สตีฟยกมือขึ้นพนมมือก่อนจะวางอาหารไว้ที่พื้นตรงนั้นก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม
ควับ !! สตีฟหันไปมองของเซ่นพวกนั้นก่อนจะเห็นว่ายังอยู่ดี
“สงสัยเราจะนอนน้อยไปจริงๆ ขนมปังไส้กรอกเมื่อครู่คงเป็นเรากินหมดเองแต่จำไม่ได้ ส่วนน้ำมันคงระเหยไปมั้งเพราะอากาศร้อน” สตีฟคิดในแง่ดีตอนนั้นเองที่ด้านหน้าก็สตีฟก็เห็นฝูงนกสีขาวฝูงใหญ่
“เฮ้ยฝูงใหญ่จังฟระนั่น” สตีฟอุทานพลางรีบตรวจสอบ
หน้าต่างอีกาเผือก Level : 195เป็นอีกาย้ายถิ่นฝูงใหญ่มันมักจะเดินไปทั่วโลกเพื่อย้ายที่อยู่อาศัยปากของมันแหลมคมมากจงระวังให้ดี
“โหอีกาย้ายถิ่นมีแบบนี้ด้วยนี่มันกำลังบินไปที่ไหนกันแต่จำนวนขนาดนี้มันเฮลิคอปเตอร์เครื่องนี้จะเอาอยู่มั้ยฟระในคำอธิบายบอกว่าปากมันแหลมคมด้วยไม่แน่ว่าบางทีมันอาจจะโจมตีเฮลิคอปเตอร์เครื่องนี้เข้าก็ได้แถมมีเป็นหมื่นตัวเลยยังไงหลบก่อนดีกว่า” สตีฟตัดสินใจปิดระบบออโต้ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นบังคับด้วยมือ
“เอาล่ะฮึบ !!” สตีฟจับคันบังคับข้างหน้าแน่นก่อนจะค่อยๆโยกพาเฮลิคอปเตอร์บินหลบเส้นทางการบินของเจ้าอีกาเผือกฝูงนี้
ในระหว่างที่สตีฟกำลังยุ่งอยู่กับการบังคับเฮลิคอปเตอร์นั้นเองอาหารเซ่นไหว้ที่สตีฟเอาไปวางไว้ด้านหลังก็ค่อยๆหายไปทีละอย่างๆ
ยี่สิบนาทีต่อมา
“ฟู่วกว่าจะอ้อมหลบพ้นต้องบินออกมาเป็นกิโล” สตีฟถอนหายใจออกมาหลังจากบินหลบพวกมันพ้นเนื่องจากฝูงขนาดใหญ่นับหมื่นตัวของมันทำให้พวกมันบินกินพื้นที่บนท้องฟ้ากว้างมาก
สตีฟปรับให้เครื่องบินแบบออโต้อีกครั้งก่อนจะหันไปด้านหลังเพื่อจะเก็บอาหารที่เอามาเซ่นผีบนเครื่องแต่เมื่อสตีฟหันไปก็ต้องตกใจจนแทบกรี๊ด
“หะ หะ หายไปอีกแล้วเนื้อมีทบอลที่เอามาเซ่น สปาเก็ตตี้ สเต็ก ไก่ทอด แถมยังน้ำสองขวดหายไปหมดเลยเหลือแต่จานเปล่าๆกับขวดเปล่าให้ตรู บะ บะ บนเครื่องมีผีกี่ตัวกันเนี่ย นั่นมันอาหารสำหรับห้าคนเลยนะ” สตีฟพูดเสียงสั่นๆ
นี่ตรูต้องอยู่กับผีไปอีกหลายชั่วโมงเลยเหรอฟระเนี่ยกว่าจะถึงจุดหมาย สตีฟคิดในใจถ้าเป็นไปได้ตอนนี้เขาอยากจะโดดลงจากเครื่องเหลือเกินตอนนั้นเองจู่ๆสตีฟก็นึกถึงคาถาบนหนึ่งขึ้นมาได้มันเป็นคาถาศักดิ์สิทธิ์ที่เขาจำได้ว่าใช้ในพิธีกรรมไม่รอช้าสตีฟรีบท่องมันทันที
“อะนันตะปัดชะเย อะปัดติเถเถนา อะปัดติยา อะปัดติเถเถคือ............” สตีฟท่องคาถาไปเรื่อยๆตลอดการเดินทางสตีฟเอาแต่มองไปด้านหน้าเขาไม่กล้ามองไปด้านข้างหรือด้านหลังเลยด้วยซ้ำแถมสตีฟยังรู้สึกว่าตรงที่นั่งคนขับเหมือนจะมีใครนั่งและจ้องมองเขาอยู่จึงไม่กล้าหันไปเลย
สี่ชั่วโมงต่อมา
“ฟู่วในที่สุดก็ถึงชายแดนประเทศบราซิลสักที ประเทศโคลอมเบีย(Colombia) ที่บินผ่านมา มีแต่ซากปรักหักพังแฮะจุดหมายเราคือป่าอเมซอนที่ประเทศบราซิลต้องเดินทางอีกราวๆสิบนาที สัตว์กลายพันธ์ที่โคลอมเบียก็ไม่ธรรมดาเลยแต่ละตัวเลเวลเกินสองร้อยห้าสิบทั้งนั้นเล่นเอาอยากลงไปลุยเลยว่าแต่นี่เราบินมาเกือบจะสิบชั่วโมงแล้วเหรอเนี่ย” สตีฟพูดตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้วอีกไม่กี่ชั่วโมงพระอาทิตย์ก็จะตกดินแล้ว (จริงๆแล้วป่าอเมซอนกินอาณาเขตหลายประเทศในอเมริกาใต้แน่นอนกินอาณาเขตประเทศโคลอมเบียเกือบครึ่งประเทศแต่ผมต้องการให้สตีฟไปเริ่มต้นที่ประเทศบราซิลเพราะพื้นที่มันใหญ่กว่า)
ทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่วห้องโดยสาร
ติ๊ด !! ติ๊ด !! ติ๊ด !! ติ๊ด !! ติ๊ด !! เสียงสัญญาณพร้อมไฟสัญญาณฉุกเฉินดังไปทั่วห้องทำให้สตีฟตกใจ
“เฮ้ยเกิดอะไรขึ้นฟระ” สตีฟรีบหาความผิดปกติทันทีมันเกิดอะไรขึ้นเขาไม่เข้าใจสักนิดตอนนั้นเองเขาก็สังเกตุเห็นที่มุมของหน้าจอบนเครื่องมันเขียนอะไรบางอย่างเอาไว้เมื่อสตีฟอ่านมันก็ตกใจทันที
“บะ บะ แบตเตอรี่อ่อนนี่มันบ้าอะไรกันฟระเนี่ย !!!” สตีฟร้องตะโกนเสียงดังก่อนจะรีบเอาเครี่องลงให้เร็วที่สุดโดยทันทีเพราะถ้าเครื่องตกตอนนี้เขาไม่รู้มันจะพังหรือเปล่าเพราะถ้าพังล่ะก็กลับบ้านลำบากแน่ๆ
อีกด้านหนึ่ง
มีชายคนหนึ่งกำลังใช้สร้างอะไรบางอย่างอยู่ที่คล้ายชุดเกราะชายคนนั้นคือจีเวลนั่นเอง
“แปลนที่เจอในห้องนอนคุณปู่นี่มันสุดยอดจริงๆ ปู่เคยสร้างเจ้านี่จริงๆเหรอเนี่ย” จีเวลพูดพลางมองดูแปลนในมือ
“ชุดเกราะไอร่อน แมxx งั้นเหรอแถมยังใช้คู่กับคอร์พลังงานด้วยหึหึถ้าสร้างมันสำเร็จขึ้นมาเอาไปขายกองทัพนะมีหวังรวยไม่รู้เรื่อง” จีเวลพูดก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
“อ๊ะจริงสิลืมบอกคุณซาร่าไปเลยคอร์พลังงานที่ให้ไปนั่นมันรุ่นต้นแบบ ตัวนั้นมันสร้างไม่สมบูรณ์ใช้งานได้แค่ราวๆสิบชั่วโมงเท่านั้นหือว่าแต่นี่อะไรหว่า” จีเวลพูดพลางมองไปยังอะไรบางอย่างที่อยู่ไม่ไกลก่อนเขาจะหยิบมันขึ้นมา
“นี่มันเครื่องชาร์จเจ้าคอร์พลังงานนี่นาเราลืมให้คุณซาร่าไปเหรอเนี่ยตายล่ะสิ แบบนี้ถ้าพลังงานของมันหมดจะชาร์จยังไงล่ะ !!” จีเวลอุทาน
“แต่ช่างมันละกันเอาไว้เดี๋ยวสร้างเจ้านี่เสร็จค่อยเอาไปให้” จีเวลเลิกสนใจก่อนจะสร้างเจ้าชุดเกราะจากแบบแปลนของคุณปู่ต่อ
ซึ่งกว่าจีเวลจะสร้างเสร็จก็กินเวลาไปถึงครึ่งปีเลยทีเดียวโดยจีเวลไม่ได้ออกจากบ้านเลยสักก้าวเพราะเวลาเขาหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่สร้างเมื่อไหร่เขาจะไม่ไปไหนเลยจนกว่าสิ่งๆนั้นจะเสร็จ
กลับมาที่สตีฟ
“ให้ตายสิตรูยังไม่ถึงบราซิลเลยนะเฟ้ยอีกตั้งไกลกว่าจะถึงป่าอเมซอน นี่ต้องเดินเท้าเข้าไปเหรอฟระเนี่ย” หลังจากสตีฟเอาเครื่องลงได้ก็บ่นออกมา
“แล้วนี่อะไรสตาร์ทเครื่องไม่ติดเลยอย่าบอกนะว่าเจ๊งแล้ว” สตีฟมองดูเฮลิคอปเตอร์ของเขาที่ตอนนี้ไม่มีสัญญาณว่าจะติดเครื่องได้เลยเขาลองถอดเจ้าคอร์พลังงานนี่ใส่ใหม่หลายรอบแล้วแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
“เฮ้อ...ช่างมันก่อนแล้วกันเก็บเฮลิคอปเตอร์ก่อนจากนั้นค่อยหาที่พักเพราะดูเหมือนฝนใกล้จะตกแล้วถ้าจำไม่ผิดอเมริกาใต้นั้นฝนตกหนักมากนี่นา” สตีฟพูดก่อนจะเดินลงจากเครื่องและเก็บเฮลิคอปเตอร์เข้ากระเป๋าไป
วู่บ !! เฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่หายเข้าไปในกระเป๋ามิติของสตีฟ
“เอาล่ะหาที่หลบฝนก่อนดีกว่าคืนนี้ฝนตกหนักแน่ๆ” สตีฟมองดูท้องฟ้าที่เริ่มครึ้มฟ้าครึ้มฝน
ครืน !! เสียงฟ้าร้องเบาๆคลอมากับเมฆฝนขนาดใหญ่บนท้องฟ้า
สตีฟก้าวเท้าออกเดินทางก้าวแรงในอเมริกาใต้ของเขาทันทีแต่ทันใดนั้นเองจู่ๆขากางเกงของเขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงไว้
กึก !! สตีฟถึงกับหยุดเดินกระทันหันก่อนจะหันไปมองและเมื่อสตีฟเห็นสิ่งที่ดึงขากางเกงของเขาไว้นั้นเขาก็ร้องออกมาอย่างตกใจ
ว๊าก !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
จบ...
อาณาเขตของป่าอเมซอนครอบคลุมพื้นที่ 9 ประเทศในอเมริกาใต้พื้นที่ 60% ตั้งอยู่ในบราซิล ป่าอเมซอนนั้นกินพื้นที่ถึง 5.5 ล้านตารางกิโลเมตร 1 ตารางกิโลเมตรนั้นเท่ากับ 625 ไร่ 625 ไร่่ x กับ 5,500,000 = 3,437,500,000 ไร่
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)
140K
![[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472323_78885401.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)