เกียร์คล้องสาสุข

.......ตอนที่แล้ว......

        " ไอ้ท็อป..มึงนั่งตรงนี้ก็ได้"

        เพื่อนผมมันก็ทำหน้า งงๆ เหมือนมันสงสัยว่า แล้วมึงจะนั่งไหน ประมาณนั้น

        " แล้วมึงละ" มันถามผม

        ผมอมยิ้มที่มุมปาก " กูมีที่จะนั่งแล้วว่ะ"

        ............................................................

        พูดจบ ผมก็เดินตรงไปหาที่นั่ง ที่ผมได้เล็งไว้ มีผู้ชายคนหนึงนั่งอยู่ (เป็๞ที่นั่งสำหรับ2คน)  มันสวมเสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนสีดำรัดรูป ตัดกับสีผิวขาวๆของมัน พร้อมกับใบหน้าอันหล่อเหลา ดูเรียบนิ่ง แต่มีเสน่ห์อย่างหน้าดึงดูด กำลังเหม่อมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ใบหน้าที่แสดงอารมณ์เรียบเฉย ที่ไม่สามารถเดาใจได้ ผมเดินไปหยุดตรงข้างเบาะที่คนนั้นนั่งอยู่

        " ตรงนี้ มีคนนั่งยังครับ"

        มันละสายตาจากหน้าต่างหันมาหาผม พร้อมกับเสยผม ยิ่งทำให้ใบหน้าของมันดูหล่อขึ้นไปอีก ถ้าสาวๆเห็นมันตอนนี้นะ บอกเลยว่าใจละลายจนไม่เหลืออะไรแน่ๆ ขนาดผมเป็๞ผู้ชายยังมีเคริ้มเลย วันนี้มันหน้าตาดูดีกว่าวันนั้นที่เจอกันที่มาร์ท อาจเป็๞เพราะมันออกมาข้างนอกมั้ง 

        "ไม่มีครับ" มันตอบออกมาตามมารยาท เพราะไม่น่าจะมีใครกล้านั่งกับมัน มันนิ่งเกินครับ

        "ขอนั่งด้วยคนนะครับ"

        "ครับ" มันตอบ และขยับตัวให้ชิดหน้าต่างมากขึ้น เพื่อให้ผมนั่งได้สะดวก  แล้วก็หันไปสนใจหน้าต่างเหมือนเดิม ผมนั่งลงและมองไปยังด้านข้างของใบหน้าหล่อๆ จมูกโด่งรับกับแสงที่ส่องผ่านมาทางหน้าต่าง และปากสีแดงระเรื่อ มันช่างดูเข้ากัน หล่อครับ (ผมใช้คำว่าหล่อกับผู้ชายคนนี้บ่อยมาก ก็มันหล่อจริงๆครับ)   ผมอยากรู้จักมันจริงๆนะ ไม่รอช้าครับ ถามเลย

        " อยู่ปีไหนหรอ" ผมเริ่มบทสนทนา

        มันหันหน้ามามองผม  " ปี 2 "

        "เฮ้ย!! ปีเดียวกันเลย" ผมพูดพร้อมกับยิ้มแบบเป็๞กันเอง " แล้วนายชื่อไรอ่ะ เราชื่อ มินทร์นะ"

        "เราชื่อ ธาร"

        "ธาร ที่หมายถึงลำธารป่ะ" 

        "อืม"

        "แล้วเรียนอะไรอ่ะ เราเรียนวิศวะ"

        "เรียนสาสุข" 

        ฮะ!!! มันเรียนสาสุขหรอ สาสุขมีผู้ชายหล่อๆแบบนี้ด้วยหรอวะ ไม่ใช่อะไรหรอก ส่วนมากผมเห็นแต่ผู้หญิงเรียนสาสุขไง ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายหล่อๆแบบมันด้วย จะว่าไปสาสุขก็งานดีนะเนี่ย  

        "อ๋อๆ" ผมทำหน้าบอกว่าเข้าใจ เลยถามมันต่อ อยากรู้ว่ามันจำผมได้ป่ะ

        "ธารจำเราได้เปล่า เราเจอกันที่โรงอาหารมาร์ทอ่ะ"

        มันทำหน้าเหมือนนึกอยู่ แล้วตอบว่า " อ๋อ...จำได้ " 

        ผมก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่มันจำผมได้ แต่ยิ้มออกมานิดเดียวนะ คีพลุคอยู่  ระหว่างที่ผมคีพลุคอยู่ มันก็พูดต่อ 

        " ไม่ต้องพูดเพราะก็ได้นะ กูไม่ชิน" 

        ก็ดีเหมือนกันผมก็กระดากปากแล้วเหมือนกัน

        "โอเค กูก็ว่างั้นแหละ"

        ระหว่างที่เราถามไถ่เ๹ื่๪๫ทั่วไป รถบัสก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากตึกชมรมมหาลัย มุ่งหน้าสู่จังหวัดสุรินทร์ ระหว่างทางไป วิวสวยมากครับ มีต้นไม้ตลอดข้างทาง วันนี้อากาศไม่ค่อยร้อนมากครับ รถบัสเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆ จนถึงจุดหมายปลายทาง เมื่อล้อหมุนหยุดลง จอดอยู่หน้าทางเข้าโรงเรียน เป็๞โรงเรียนประถม  ตอนนี้เวลาประมาณ 12.35 น.

        ทุกคนบนรถก็พูดเสียงเจื้อยแจ้วกัน เราใช้เวลาเดินทางกันประมาณ 4 ชั่วโมง มันเป็๞เวลานานพอที่สามารถทำให้คนข้างๆผมหลับ และศีรษะเ๯้าตัวยังค้างอยู่ที่ไหล่ของผม (ย้อนไปก่อนหน้านั้น  รถที่ยังเคลื่อนตัวไม่ถึงจดหมายปลายทาง ผมเริ่มเบื่อแล้วอ่ะ เลยหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา แต่ไอ้คนที่นั่งข้างผม ดันเริ่มตาจะปิด หัวมันก็เอนไปมา จนเอนมาค้างที่ไหล่ผมนี้แหละ ที่แรกผมก็๻๷ใ๯ แต่เห็นเ๯้าตัวนอนแน่นิ่งไป ก็เลยไม่คิดจะปลุก ปล่อยให้นอนไปก่อนละกัน...)  

        ผมไม่รู้จะปลุกดีไหม กลัวมันด่า แต่ยังไม่ทันที่ผมจะตัดสินใจว่าจะปลุกมันมั้ย พี่ค่ายสาวสวย คนที่ดูแลรถคนนี้ ก็ประกาศผ่านไมค์

        "น้องๆจ้า เตรียมลงจากรถนะคะ"

        ผมเลยใช้มือสะกิดมันเบาๆ " ธาร ธาร ถึงแล้ว"

        มันค่อยๆลืมตาขึ้นมา ทำหน้างัวเงีย แล้วยกศีรษะออกจากไหล่ผม มันมองหน้าผมแบบเรียบนิ่ง และก็จัดทรงผมตัวเองนิดหน่อย แบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  แต่เดี๋ยวนะ!!! คือมึงไม่คิดจะ๻๷ใ๯เลยหรอวะ อยู่ๆตื่นขึ้นมาเห็นว่าตัวเองเอาศีรษะไปค้างอยู่ไหล่ของคนอื่นอ่ะ  เฮ่อ......

        " ถึงแล้วหรอ " มันพูดไปก็จัดทรงผมตัวเองไป มันไม่ได้จัดอะไรมากมายหรอกครับ แค่ใช้มือปัดๆไปมา ก็เข้าทรงแล้วครับ

        " อือ.... ป่ะลงไปข้างล่างกัน พี่เรียกแล้ว"

        "โอเค" 

        ผมกับมันก็ลงมาจากรถ โดยมีไอ้ท็อป ทำหน้าเซ็งๆรอผมอยู่ข้างล่าง 

        "ทำไมมึงช้าจังวะ เค้าจะเดินเข้าโรงเรียนหมดแล้วเนี่ย" มันบ่นผม

        "เออน่ะ...บ่นอยู่ได้ มึงจะไปไหม หรือจะยืนบ่นอยู่นี่" ผมพูดออกไป

        แล้วผมก็หันมามองคนข้างๆที่ลงจากรถมาพร้อมกัน

        "ป่ะมึง" 

        มันพยักหน้าให้ผม แล้วก็เดินนำหน้าไปเลย ผมก็เดินตามมัน โดยมีไอ้ท็อปหันมาทำหน้ายิ้มเ๯้าเล่ห์ใส่ผม

        "มึงสองมาตรฐานอ่ะ"

        "สองมาตรทง มาตรฐานอะไรล่ะ ไป!!"  ผมดันหลังมันไปข้างหน้า  

        "เขิลหรอ" ไอ้ท็อปมันหันหน้ากลับมาหาผม

        "เขิลพ่อง มึงสิ"

        "แหม๋.....เขิลที่ไร คำหยาบมาทุกทีเลยนะครับคุณ กันตพิชญ์"

        "เดี๋ยวเถอะมึง" ผมกำลังจะยกเท้าไปถีบก้นมัน มันก็วิ่งหนีไปเกาะไหล่ไอ้คนที่เดินนำริ้วไปนู้นแล้ว 

        ผมเดินตามหลังพวกมันจนถึงอาคารอเนกประสงค์ เป็๞โถ่งโล่งๆ และมีปูนที่ยกระดับพื้นให้สูงขึ้นเป็๞เวที  อาคารตรงนี้มีไว้สำหรับทำกิจกรรมต่างๆ ทั้งประชุม กินข้าว และอื่นๆ ขึ้นอยู่กับว่าพี่ค่ายจะให้ทำอะไร ส่วนห้องนอน จะเป็๞ห้องเรียนของน้องๆ ที่ใช้เรียน ทางโรงเรียนจะแบ่งห้องไว้ให้นักศึกษานอน ลืมบอกไป นักศึกษาที่มาค่ายนี้ มีจำนวน 80 คน ชาย 50 คน หญิง 30 คน ก็จะแยกห้องนอนชายหญิง

        ตอนนี้ผมกำลังนั่งต่อแถวในอาคารอเนกประสงค์ โดยมีไอ้ท็อปนั่งด้านหลัง และไอ้ธารนั่งถัดจากไอ้ท็อปไปอีก  ระหว่างนี้พี่ค่ายก็ให้พวกเรานั่งพักกินข้าวกัน และก็ชี้แจ้งกิจกรรมต่างๆ ของค่าย มีการจับฉลากแบ่งกลุ่ม มี 4 กลุ่ม เพื่อแยกกันไปทำงานฝ่ายต่างๆ ได้แก่ ฝ่ายสวัสดิการ(คอยทำอาหารให้กับคนในค่าย และบริการน้ำต่างๆ) ฝ่ายก่อสร้าง(สร้างห้องสมุด) ฝ่ายชุมชน (ออกไปเรียนรู้วัฒนธรรมต่างๆในชุมชน) และฝ่ายวิชาการ(คือ เข้าไปสอนน้องๆในบางคาบเรียน เพราะโรงเรียนยังไม่ปิดเทอม)  

        หลังจับฉลากเสร็จ ผม ไอ้ท็อป และโอ้ธาร ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน พวกเราอยู่กลุ่ม 4 ครับ โดยแต่ละกลุ่มจะเวียนกันไปแต่ละฝ่าย ฝ่ายละ 2 วัน  เริ่มเข้าฝ่าย๻ั้๫แ๻่วันนี้ พวกผมได้อยู่ฝ่ายสวัสดิการครับ ก่อนจะเข้าฝ่าย ก็พากันแยกย้ายเอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องนอน ที่ทางโรงเรียนเตรียมให้  มี 4 ห้อง  ชาย 2 ห้อง หญิง 2 ห้อง พอไปถึงห้อง เป็๞ห้องไม่ได้กว้างมาก แต่สำหรับ 25 คน ก็พอได้อยู่ ผมกับไอ้ท็อปก็ไปจองที่จะนอนกัน พวกผมจะนอนติดกันครับ เวลาไปไหนจะได้เรียกกันง่ายๆ

        "นอนด้วยดิ...มีคนนอนตรงนี้ยัง" เสียงดังมาจากด้านหลังพวกผม ผมสองคนเลยหันไปตามเสียง ก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้ธาร 

        "ยังไม่มี นอนได้ๆ" ผมตอบมันออกไปยิ้มๆ

        .........14.30 น. ........

        พวกเราก็จัดของกันเสร็จ ก็ไปเข้าฝ่ายกัน

        "มึงว่าพี่เขาจะให้เราทำอะไรวะ" ไอ้ท็อปถามขึ้น ระหว่างเดินไปที่โรงครัว

        "ซักผ้ามั้งสัส...เดินมาครัวขนาดนี้" ผมตอบมัน

        "เอ้าไอ้นี่ กูถามดีๆ" มันตอบ 

        แล้วพวกผมก็เดินมาถึงครัว พวกพี่ก็ให้พวกผมหันผักช่วย เห็นอย่างนี้ ผมก็หันผักเป็๞นะ เคยช่วยแม่เข้าครัวบ่อยๆ  อาหารเย็นนี้คือ แกงฟักทอง ผัดคะน้า และก็ไข่เจียว 

18.00 น. 

        หลังจากทุกคนทำงานกันเสร็จ ก็พากันไปอาบน้ำ และมานั่งกินข้าวร่วมกันที่หอประชุม นั่งกันเป็๞กลุ่ม  ผมนั่งตรงกลางระหว่างไอ้ท็อปและไอ้ธาร  กลุ่มเรามี 20 คน มีผู้ชายมากกว่าผู้หญิง พี่ค่ายก็ร้องเพลงง เพื่อไม่ให้น้องๆเบื่อ มีกลองคาฮอง และกีตาร์ เล่นประกอบ

 ???? สายลมหนาว เคล้าลมฝน ในกมลเราแสนเยือกเย็น

แสนอบอุ่นในบุญที่บำเพ็ญ ความลำเค็ญก็มลายหายไป

ชาวค่ายอาสาสมัคร เรารักงานกิจการสังคม

เรานิยม มุ่งกระทำกันแต่ความดี

เรามาจากแดนไกล มีน้ำในสามัคคี

เราต่างมี ใจมั่นร่วมกันทำงาน????

        .............19.30 น.  ..............

        กินข้าวเสร็จ ก็เก็บจานกลุ่มใครกลุ่มมัน แล้วก็เตรียมประชุม  ทุกคนก็นั่งตามกลุ่ม เป็๲รูปตัว U เพื่อให้ประธาร และตัวแทนแต่ละฝ่ายออกไปนำเสนอ ว่าวันนี้แต่ละฝ่ายทำงานอะไรไปบ้าง ติดปัญหาตรงไหน 

ไอ้ท็อปนั่งซ้ายมือผม และไอ้โซ่นั่งขวามือผม (ไอ้โซ่อยู่กลุ่มค่ายเดียวกันกับผม)

        "มึง... แลกที่กัน" 

        มีเสียงคนหนึ่ง ถามไอ้โซ่ ไอ้โซ่ทำหน้างงๆ

        "เออ....ได้ดิ" ไอ้โซ่ก็ลุกไปนั่งข้างหลังแบบงงๆ

        "ทำไม...ไม่จองที่ให้กูด้วย" มันนั่งลงแล้วหันหน้ามาถามผม  หน้าตานิ่งๆ แต่สายตาบ่งบอกว่าโกรธ ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ไอ้ธารนั่นแหละ

        "กูจะไปรู้มั้ยล่ะ ว่ามึงจะนั่งนี่"

        "กูก็คิดว่ามึงจะรู้........ขอโทษว่ะ กูไม่ได้บอกมึงเองแหละ"   มันทำหน้าหงอยๆ

        อย่าทำหน้าแบบนี้ได้มั้ย....กูรู้สึกผิดนะโว้ย!!! ผมโวยวายในใจ

        "เดี๋ยวครั้งหน้า กูจองให้แล้วกัน กูจะไม่ให้ใครมาแย่งที่มึงแน่นอน" ผมบอกมันไป ไม่อยากให้มันหงอย  มันมองหน้าผม แล้วก็คลี่ยิ้มออกมามุมปาก ตาย ช็อตนี้ตายไปเลย ทำไมก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายของผมมันเต้นแรงขนาดนี้วะ เป็๞บ้าอะไรเนี่ย

        "เป็๞ไร" ไอ้ธารถามผม

        "ฮะ!!! "

        "กูถามว่ามึงเป็๞อะไรรึเปล่า จองหน้ากู แล้วนิ่งไป"

        จะให้ตอบว่าใจเต้นเพราะมึงมั้ยละ ไอ้บ้า!!!

        "อ๋อ.....ปะ...เปล่า  ไม่เป็๞ไร"

        "อือ...ไม่เป็๞ไรก็ดีแล้ว" มันตอบผม แล้วก็หันไปสนใจการประชุมต่อ

        ประชุมผ่านไปประมาณ 4 ชั่วโมง ตอนนี้เวลา 23.45

        ผมเริ่มง่วงแล้วอ่ะ ปกติเวลานี้ผมยังไม่ง่วงหรอก เพราะมีอะไรให้ทำเยอะแยะ แต่นี้อะไร นั่งฟังอย่างเดียว ห้ามเล่นโทรศัพท์ ห้ามหลับ โอ้ยจะบ้าตาย นึกถึงเพลงนี้เลย ????ฉันมาทำอะไรที่นี่~  ง่วงโว้ย ตาจะปิดแล้ว ผมแค่กระพริบตานะ แต่เหมือนมันวูบไป แล้วก็สะดุ้งตื่นมาใหม่ เป็๞แบบนี้ 4 รอบ 5 รอบอ่ะ

        "มินทร์ มินทร์"

        มีคนสะกิดผม และเรียกชื่อผมเบาๆ  ผมพยายามลืมตาขึ้นมามองว่าใครเรียก

        "ไปนอนข้างหลังกูไป เดี๋ยวกูนั่งบังให้" มันพูดหน้านิ่งๆ 

        "อือ.....แล้วพี่เขาจะไม่ว่าหรอวะ" ผมถามมัน(ไอ้ธาร)

        "ตัวกูสูงอยู่ เดี๋ยวกูบังให้ ขืนมึงนั่งหลับอยู่ตรงนี้ พี่เขาได้ด่ามึงแน่"

        "อือ...ก็ได้" ผมพูดจบ ก็เลยจะหันไปบอกไอ้ท็อป ว่าผมจะไปนอนข้างหลังไอ้ธารนะ แต่หันไปไม่เจอไอ้ท็อป เฮ้ย...เผลอแป๊บเดียวเอง หายหัวไปไหนแล้วเนี่ย

        "ธาร " ผมใช้นิ้วสะกิดคนตัวสูง มันหันหน้ามาหาผมแล้วเลิกคิ้ว

        "ไอ้ท็อปมันไปไหนอ่ะ"

        "ไอ้ท็อป มันไปหลับหลังไอ้โซ่นู้นน่ะ" มันชี้นิ้ว ทำให้ผมต้องหันไปดูตาม แล้วผมก็พยักหน้าบอกว่าเข้าใจ 

        "แล้วมึงอ่ะ จะไปนอนได้ยัง กูจะได้ขยับให้" 

        "อือ.." ผมตอบมันสั้นๆ ตาจะปิดอยู่แล้ว  มันย้ายมานั่งที่ผม และขยับไปข้างหน้านิดหน่อย ผมขยับตัวไปนั่งหลังมัน มันบอกให้ไอ้โซ่ขยับมานั่งแทนที่มัน แล้วปลุกให้ไอ้ท็อปขยับตาม

        "ขอบใจมึงนะ "

        "อือ"

        แล้วผมก็เอาหัวซุกที่หลังมัน พร้อมกับเปลือกตาที่ปิดลง ทำไมรู้สึกอุ่นใจจังวะ ความรู้สึกนี้มันทำให้ผมเผลอยิ้ม และหลับไป 

        ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน อยู่ๆก็รู้สึกมีคนมาสะกิดที่ขา

        "อือ......." ผมทำหน้างัวเงีย เพราะมีคนมารบกวนเวลาหลับฝันดีของผม  ผมค่อยๆขยับหัวที่ซุกหลังของมันออก พยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นมา แต่เห็นเป็๞ลางๆ 

        "พี่เขาจะเลิกประชุมแล้ว " เสียงคนที่มาสะกิดผม เอ่ยบอก

        "อือ....เลิกแล้วหรอ   กี่โมงแล้ววะ" ผมถามคนที่เสียสละหลังของมันให้ผมเอาหัวซุกนอน

        " ตี 2 "

        " ฮะ!!" นี่ผมหลับไปนานขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย แล้วไอ้ธารมันจะไม่ปวดหลังแย่หรอวะ

        " โทษทีวะ  กูหลับไปนานหน่อย"

        " กูนึกว่ามึงซ้อมตาย " มันพูดยิ้มๆ

        "โอเค วันนี้ขอบใจทุกคนมาก ที่ทำงานช่วยกัน และนั่งฟังกันจนจบ โทษทีนะ วันนี้เลิกประชุมดึก ทุกคนแยกย้ายไปนอนได้ครับ" ประธานค่ายรูปหล่อพูดขึ้น

        " ป่ะ ไปนอนต่อที่ห้อง " ไอ้ธารบอกผม ผมก็พยักหน้าให้มัน 2 ที แล้วผมก็ไปปลุกไอ้ท็อป

        " ไอ้ท็อป ตื่นโว้ย เขาเลิกประชุมแล้ว" 

        ไอ้ท็อปมันตื่นขึ้นมาทำหน้าขี้เซา ผมพยุงมันขึ้น จะได้ไปนอนกัน

        "ให้กูช่วยมั้ย" ไอ้โซ่ถามผม มันเห็นว่าผมพยุงไอ้ท็อปเซไปเซมา ก็แหงแหละ ไอ้ท็อปมันตัวหนักอย่างกับไปกินช้างมาทั้งตัว หนักฉิบหายเลย

        " เออๆ..ช่วยหน่อย แม่งหนักฉิบหาย " 

        ไอ้โซ่มันมาช่วยผมพยุงไอ้ท็อปกลับไปนอน  แขนข้างนึงมันจับแขนไอ้ท็อปไปเกยไหล่มัน ส่วนอีกข้างก็มาทับแขนผมที่โอบเอวไอ้ท็อปอยู่ จู่ๆก็มีคนมาดึงตัวผมออก แต่ไม่ได้แรงมาก

        "เดี๋ยวกูพยุงช่วยเอง" ไอ้ธารมันหันหน้าไปบอกไอ้โซ่

        "ส่วนมึง...ตาจะปิดอยู่แล้ว ขืนพยุงไอ้ท็อปไป ได้ล้มหัวคะมำแน่ "  มันบอกผม

ผมก็เดิมตามพวกมันงงๆ โดยมีไอ้โซ่และไอ้ธารพยุงไอ้ท็อปเดินนำหน้าไป พอมาถึงห้อง พวกมันก็วางไอ้ท็อป นอนลง ผมก็นั่งลงข้างซ้ายมือไอ้ท็อป

        " ขอบใจพวกมึงมาก " ผมบอกไอ้โซ่กับไอ้ธาร

        "ไม่เป็๲ไร" ไอ้โซ่บอกผม ส่วนไอ้ธารพยักหน้านิ่งๆ 

        "เอ่อ...มินทร์ ตรงนี้มีใครนอนยังวะ กูว่าจะมาขอนอนด้วย" ไอ้โซ่มันชี้นิ้วไปที่ด้านขวามือไอ้ท็อป

        "ยังวะ มานอนด้วยกันดิ" ผมตอบไอ้โซ่ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องพวกผมสองคนอยู่

        "โอเคๆ เดี๋ยวกูไปเอากระเป๋ามาก่อน" ไอ้โซ่บอกผม แล้วมันก็ไปขนกระเป๋ามันมา เตรียมที่นอนเสร็จสรรพ แล้วมันก็นอนหลับไป

ผมหันกลับมาจะนอนบ้าง แต่ก็เจอไอ้ธารที่นั่งถัดจากผม ทำหน้าเหมือนงอลใครอยู่จ้องมาที่ผม

        " มึงเป็๞ไรป่ะเนี่ย ไปโกรธใครมา " ผมถามมันแซวๆ

        "เปล่า" แล้วมันก็นอนลงหันหลังใส่ผม ผมก็เอ๋อแดกซิครับ อะไรของมันครับเนี่ย!!!

        ผมนอนลงแล้วหันหน้าไปหาไอ้ธารที่นอนหันหลังให้ผมอยู่

        "ธาร..มึงหลับยังอ่ะ" ผมเอ่ยถามมันเบาๆ เพราะคนในห้องหลับกันหมดแล้ว

        " ยัง...มีไร"

        "ขอบใจมึงมากนะที่ให้กูนอนซุกหลังมึงอ่ะ"

        "อือ"

        "มึงเมื่อยหลังป่ะ เดี๋ยวกูนวดให้" ผมกำลังเอามือไปนวดที่หลังให้มัน มันก็เอามือมันมาจับมือผมไว้ ผมนิ่งไป 3 วิ

        " ไม่เป็๞ไร กูไม่เมื่อย" 

        เห็นมันบอกแบบนั้น ผมเลยจะดึงมือกลับ แต่มันดันไม่ปล่อย

        "ปล่อย...ถ้ามึงไม่เมื่อยกูจะไม่นวดให้" ผมบอกมัน และพยายามดึงมือกลับอีกครั้ง

        " อือ..กูขอยืมมือมึงจับไว้ก่อน กูไม่ค่อยชิน ปกติกูจะมีหมอนข้างให้กอด เพื่อให้มือไม่ว่าง" มันบอกผม ตรรกะบ้า ตรรกะบออะไรของมึง จับมือกูแทนหมอนข้าง มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ

        "กระเป๋ามึงไง ก็เอาไปกอดดิ"

        "กูใช้มันเป็๞หมอนหนุนหัวแล้ว ยืมแค่นี้ไม่ได้หรอ ทีกูยังให้มึงซุกหลังนอนเป็๞ชั่วโมงสองชั่วโมงเลย"

        แหม๋.....ทวงบุญคุณเชียวนะมึง นี่ถ้าไม่ติดว่าตอนนั้นกูง่วงนะ มึงไม่มีสิทธิมาต่อรองกูหรอก

        "เออๆ" ผมตอบมัน

        6มันหันหน้ากลับมาหาผม แล้วยิ้มให้ผม  เราสบตากัน  ตึก ตึก ตึก มึงจะรุนแรงกับหัวใจกูเกินไปแล้วนะ  แล้วผมก็ชิงหลับไปก่อนมัน แต่รู้สึกได้ว่ามีอะไรมาขยี้ที่หัวเบาๆ ทำไมรู้สึกอบอุ่นจัง^^       

.

.                                 

ไรท์ : "ฮันแน่ อิคุณธาร นายคิดอะไรกับคุณมินทร์ใช่ป่ะล่า...."

ธาร: "เสือก!!!"

ไรท์ : "ปากร้ายอ่ะ เขิลใช่ป่ะ"

ธาร: .................หน้านิ่ง  เอาที่มึงสบายใจเลยไรท์

ไรท์: "โอเคๆ .... ไม่แกล้งแล้วก็ได้ ....ไรท์ขอโทษ^^"