ราชาไร้บัลลังก์

ขณะที่มิคาเอลกำลังทะยานไปตามป่านั่นจู่ๆก็ได้หยุดลงพร้อมกับทำสีหน้าบอกบุญไม่รับเพราะจนออกมาจากเมืองแล้วก็น่าจะสลัดคนของตระกูลขนนกได้แต่นี่มันกลับยังตามมาอยู่แถมดูเหมือนเหมยจะแอบตามมาด้วยอีกคนมิคาเอลที่มั่นใจว่าไม่มีใครสามารถหาตัวพบได้ก็เกิดความไม่เข้าใจ ไม่นานมันก็เริ่มนึกได้มันจึงก้มลงไปมองเสื้อผ้าที่ฝากเหมยไปซื้อและลองดมดู ปรากฎว่าเป็นผงติดตามที่มิคาเอลไม่สามารถรู้ได้ในตอนแรกนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะความสามารถด้านพิษของมิคาเอลต่ำเป็นอย่างมากนี่คือข้อเสียที่ยิ่งใหญ่ของมันเลยก็ว่าได้
''แม่งเถอะ พี่สาวเหมยจะตามข้าก็ควรจะบอกดีๆทำแบบนี้ดันลากคนของตระกูลขนนกมาด้วย''มิคาเอลไม่มีทางเลือกจึงได้หยุดลงและยืนดูเหตุการณ์บนต้นไม้ ไม่นานเหมยก็มาหยุดอยู่ด้านล่างต้นไม้ตรงที่ที่มิคาเอลวางชุดเอาไว้ เหมยหันไปทางซ้ายและขวาก่อนจะหยิบชุดเหล่านั้นขึ้นมาแต่แล้วไม่นานชายในชุดรัดรูปสีดำก็มาหยุดอยู่ด้านหลังของเหมยโดยที่เหมยไม่รู้ตัว
''เจ้าเด็กนั่นอยู่ไหนบอกมาซะ แล้วข้าจะไม่ทำอะไรเจ้า''ชายชุดดำถามเหมยตัวน้ำเสียงไม่พอใจ
''เจ้าเป็นใคร ตามหาน้องชายของข้าทำไม''มิคาเอลที่ยืนฟังอยู่บนต้นไม้ถึงกับคิ้วกระตุกทันทีนี่มันไปตกลงเป็นน้องชายของเหมยตอนไหน
''น้องชายของเจ้า? อย่ามาตลกข้ารู้ว่าเจ้าคือใครและเจ้าไม่ได้มีน้องชาย เพราะฉะนั้นบอกมาได้แล้วก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน''ชายชุดดำเริ่มจะทนไม่ไหวเพราะยิ่งนานตัวมันเองก็จะยิ่งเสี่ยงมากขึ้น
''ข้าไม่รู้และถึงข้ารู้ข้าก็ไม่บอกเจ้าหรอก''พูดจบนางกลับปลดปล่อยพลังระดับ18ชั้นบรรยากาศออกมามิคาเอลได้เห็นก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อยเพราะไม่เสียทีที่เป็นคนของตระกูลใหญ่ในเมืองนี้ อายุยังไม่มากแต่กลับมาถึงระดับนี้ได้แล้ว หากมีคนหาทรัพยากรและสอนเทคนิคดีๆให้นาง นางคงจะไปไกลกว่านี้
เมื่อชายชุดดำเห็นเหมยปลดปล่อยพลังออกมามันก็ตกใจเพราะไม่คิดว่าลูกสาวของตระกูลชาวบ้านที่เรียบร้อยและใจดีจะมีพลังถึงระดับนี้ได้ นี่มันเกือบจะเท่ากับผู้อาวุโสตามตระกูลใหญ่ๆเลยทีเดียวแต่มันก็ไม่ได้เกรงกลัวเพราะมันมีพลังมากกว่าและมีประตูพรสวรรค์ด้วยซึ่งเหมยนั้นไม่มี
''เจ้าบังคับข้าเอง''ชายชุดดำปลดปล่อยพลัง21ชั้นบรรยากาศออกมาก่อนจะเคลื่อนที่ด้วยความไวจนเหมยไม่สามารถตามทัน ชายชุดดำได้หายไปและไปโผล่อยู่ด้านหลังของเหมยจากนั้นจึงต่อยเข้าไปที่หลังของเหมยด้วยพลัง21ชั้นบรรยากาศ จนเหมยกระเด็กไปชนกับต้นไม้
''อั่ก เจ้าคือใครกันแน่และต้องการตัวน้องชายข้าไปทำไม''เหมยถามออกมาด้วยความสงสัยขณะเช็ดเลือกออกจากมุมปาก
''ข้าแค่ต้องการที่อยู่ของดอกสงบจิตเท่านั้น บอกมาเจ้าเด็กนั่นอยู่ที่ไหน''
''ข้าไม่รู้ แต่ถ้าเจ้าต้องการดอกสงบจิตข้าสามารถนำมาให้เจ้าได้ แต่เจ้าห้ามยุ่งกับน้องชายข้า''เหมยพูดออกมาขณะรักษาท่าทีและตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา
''หึ เจ้าคิดว่าข้าโง่ ถ้ามีเวลาขนาดนั้นเจ้าคงไปตามคนในตระกูลของเจ้ามาจัดการข้ามากกว่า''เหมยได้ยินแบบนั้นก็ไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะคนตรงหน้าคงไม่มีทางเชื่ออะไรง่ายๆแน่นางจึงตัดสินใจดึงห่อผ้าออกมาจากเสื้อ ภายในห่อผ้านั้นประกอบไปด้วยเข็ม199เล่มและเข็มทุกเล่มจะมีเส้นด้ายที่มีความเหนียวระดับสุดยอดผูกติดอยู่และที่สำคัญเข็มทั้งหมดนั้นมียาพิษเคลือบเอาไว้และเมื่อเหมยนำห่อผ้าออกมานางก็ได้อัดพลังลงไปในเส้นด้ายเหล่านั้นก่อนจะซัดเข็มออกไป
''นรก''ชายชุดเข็มรับรู้ถึงอันตรายอันหนักหน่วงจึงได้เรียกประตูพรสวรรค์ออกมา และสิ่งที่ออกมานั้นคือโล่หกเหลี่ยมอันเล็ก12อัน โดยโล่ทั้งหมดนี้จะขยับไปมาเองเพื่อป้องกันเจ้าของนี่ถือเป็นความสามารถที่มีประโยชน์มากมายเคร้ง เคร้ง เคร้ง เข็มที่เหมยซัดออกไปทั้งหมดนั้นถูโล่ของชายชุดดำป้องกันเอาไว้ได้ทั้งหมด
''นี่เจ้า ผู้ดูแลหอสมุนไพรของตระกูลขนนก''เหมยจดจำประตูพรสวรรค์บานนี้ได้ทันทีว่าเป็นของใครแต่นั้นทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลงไปอีก
''ฮึ่ม ตอนแรกข้าไม่คิดจะฆ่าเจ้า แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ซะแล้ว''ชายชุดดำหายไปอย่างรวดเร็วปัง มันมาโผล่อีกทีก็เตะเข้าไปที่ท้องของเหมยเรียบร้อยแล้ว จากนั้นมันจึงเดินเข้าไปหาเหมยและวางเท้ากดที่อกของเหมยไว้ เหมยเองก็ลุกไม่ขึ้นเพราะบาดเจ็บหนัก
''ข้าจะถามเป็นครั้งสุดท้ายเด็กนั่นอยู่ที่ไหน''ชายชุดดำเตรียมจะฆ่าเหมยทิ้งแล้วหากไม่ได้คำตอบในครั้งนี้มันไม่อยากจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ ถุด! เหมยไม่ได้พูดอะไรเพียงถุยเลือดที่อยู่ในปากใส่ชายชุดดำคนนั้นเมื่อชายชุดดำโดยหยามขนาดนี้ตัวมันก็บังเกิดความโมโหและอัดพลัง21ชั้นบรรยากาศใส่เท้าของมัน เตรียมกระทืบให้เหมยแหลกคาเท้า แต่ก่อนที่จะได้ทำกลับมีเสียงๆหนึ่งดังขึ้น
''เฮ้ นี่จะไม่เกินไปหน่อนหรือไง''มิคาเอลในที่สุดก็ทนไม่ไหวจึงต้องพูดออกมาเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นล้วนมีสาเหตุมาจากตัวมันเองและเหมยเองก็เป็นคนดีเกินกว่าจะมาตายอย่างไร้ค่าตอนนี้
''นั่นใครออกมาซะ''ชายชุดดำหันไปมาเพื่อหาต้นเสียงแต่ก็หาไม่เจอมันจึงบอกให้อีกฝ่ายออกมา
''ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการหาข้า? ข้ารึก็บอกหัวหน้าตระกูลของเจ้าไปแล้วว่าอย่ามายุ่งกับข้าอีก หึ...แต่ดูเหมือนมันจะไม่ฟังข้าเลยซักนิด''มิคาเอลพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ขณะที่ตัวมันกำลังสร้างเส้นด้ายทมิฬขึ้นมา5เส้น
''อะไรนะ เจ้าพูดอะไรของเจ้าข้าไม่เข้าใจ''ถึงปากของชายชุดดำจะพูดแบบนั้นแต่ใจในมันกลับกำลังตื่นกลัวหากเข้าใจถูกต้องเด็กคนนี้ต้องเป็นมิคาเอลอย่างแน่นอน
''อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องทั้งๆที่เจ้าก็รู้ว่าข้าพูดอะไรแต่ก็เอาเถอะ...''มิคาเอลเงียบเสียงไปพร้อมกับซัดด้ายทมิฬทั้ง5เส้นใส่ชายชุดดำ โล่ของชายชุดดำเองก็เคลื่อนตัวมาป้องกันทันทีแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลเพราะโล่ที่เข้ามาป้องกันกลับละลายหายไปก่อนที่จะสัมผัสกับด้ายทมิฬด้วยซ้ำ
''อ๊าก ขะ ข้าขอโทษ ข้าไม่รู้ว่าเป็นเจ้า ปล่อยข้าไปเถอะ''ชายชุดดำร้องโหยหวนออกมาก่อนจะหายไปเหลือทิ้งไว้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้นเดิมทีมิคาไม่อยากจะใช้อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเพลิงทมิฬเพราะเกรงว่าถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปเซฟิรอสจะรู้ตัวว่ามิคาเอลยังไม่ตายและส่งคนออกมาไล่ล่า แต่ตอนนี้มันไม่มีทางเลือกมากนักเพราะระดับของมันยังต่ำอยู่เทคนิควิชาต่างๆที่มีพลังทำลายรุนแรงเองก็ยังไม่ได้ฝึก
''เฮ้อพี่สาวเหมยท่านตามข้ามาทำไมกัน หากท่านไม่ตามข้ามาเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น''มิคาเอลพูดขณะที่ยังไม่ปรากฎตัวออกมาให้เห็น
''ข้าแค่อยากจะรู้ว่าเจ้าอาศัยอยู่ที่ไหน เมื่อข้าพูดกับคนในตระกูลเสร็จจะได้มาบอกเจ้าถูกแต่ไม่นึกเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น''เหมยพูดขณะที่กระอั่กเลือดออกมาเป็นระยะมิคาเอลเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความจนปัญญา
''ท่านรอข้าอยู่ตรงนี้แล้วกันเดี๋ยวข้าจะกลับมา''มิคาเอลรีบกลับไปที่ประตูสวรรค์จากนั้นจึงนำผลไม้จากในนั้นออกมา1ลูกและรีบกลับมาหาเหมยอีกครั้ง
''พี่สาวกินผลไม้ลูกนี้ลงไปซะ จากนั้นท่านก็กลับไปเถอะเมื่อถึงเวลาข้าจะไปเที่ยวหาท่านเอง''พูดจบมิคาเอลก็กลับไปที่ถ้ำโดยทิ้งเหมยไว้ตรงนั้นและไม่ได้รอฟังสิ่งที่เหมยจะพูด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่13:ฆ่า

นิยายแนะนำ

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่13:ฆ่า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้