ตอนที่ 1
ผู้บุกรุก
ในเช้าของวันหนึ่งภายในสวนอันแสนงดงามราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยายร่างของหญิงสาวนางหนึ่งภายในชุดเสื้อผ้าสีขาวบางเบากำลังเดินผ่านหมอกจางๆท่ามกลางสวนที่มีน้ำค้างกำลังเกาะกุมอยู่บนมวลบุปผานานาพันธุ์ที่ประดับอยู่ภายในสวนแต่ถึงเหล่าพฤกษชาติจะงดงามเพียงไรยามอยู่ต่อหน้าหญิงสาวผู้นี้คงจะไม่อาจเอื้อมนำตนไปเทียบความงามของนาง ใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังเดินผ่านทางเดินที่ปูด้วยหินสีขาวนางนี้คงสามารถกุมหัวใจชายหนุ่มทั่วล่าได้ไม่ยากเย็นนักหากบอกว่ายามนางเดินผ่านทุกสิ่งรอบกายก็ราวกับจะเคลื่อนไหวช้าลงราวกับเวลาถูกหยุดก็คงไม่เกินจริงไปนัก
แกร๊ก...!!
ระหว่างที่หญิงสาวกำลังเดินผ่านเส้นทางกลางสวนอยู่นั้นอยู่ๆท้องฟ้าเบื้องบนก็เกิดรอยแตกร้าวราวกับรอยแตกของแก้วไม่มีผิดรอยแตกนั้นค่อยๆร้าวมากขึ้นเรื่อยๆก่อนที่ตรงกลางของรอยแตกจะถูกแยกออกจนท้องฟ้าสีครามของยามเช้ากลับกลายเป็ช่องมิติสีดำที่มีขนาดพอจะให้คนลอดออกมาได้
“.........”เกิดเื่ราวปั่นป่วนและแปลกผิดปกติขนาดนี้หญิงสาวผู้กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนกลับไม่มีท่าทีใแต่อย่างไรนางเพียงมองไปยังรอยแตกนั้นด้วยท่าทีสงสัยเพราะในโลกแห่งนี้ไม่เคยมีเื่เช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนเลย
กึก.....
ท่ามกลางความประหลาดใจของหญิงสาวร่างของทหารสวมเกราะบนหลังม้าศึกก็โผล่ออกมาจากรอยแตกของท้องฟ้าร่างของทหารผู้นั้นปกคลุมไปด้วยชุดเกราะสีดำสนิทที่แผ่แสงสีแดงเืออกมารอบกายในมือถือทวนสีแดงฉานราวกับเพิ่งออกมาจากเตาหลอมส่วนม้าที่ควบขี่มาก็ก้าวเดินบนฟ้าได้ราวกับกำลังเหยียบย่ำอยู่บนผืนหญ้า
“มนุษย์.....”หญิงสาวที่ยืนอยู่บนสวนมองร่างของชายในชุดเกราะด้วยสีหน้างุนงงเหตุการณ์เช่นนี้เป็เื่น่าประหลาดใจที่สุดใน่ชีวิตของนางแต่เหตุใดผู้ที่บุกเข้ามาในมิตินี้ถึงได้เป็มนุษย์เล่ามนุษย์เป็ตัวตนที่เล็กมากๆในมิติที่พวกนางสร้างขึ้นปกติไม่น่าจะรู้ถึงการมีอยู่ของมิตินี้เสียด้วยซ้ำแต่มนุษย์ผู้นี้กลับบุกขึ้นมาถึงวิหารก่อกำเนิดอันเป็วิหารของเหล่าเทพต้นกำเนิดได้ช่างเป็เื่น่าใจริงๆ
วูบ...
ร่างของม้าศึกทะยานออกมาจากปากทางเข้าพุ่งตรงลงมาหาหญิงสาวด้วยความเร็วราวกับภูติพรายเพียงพริบตาเดียวร่างของมันก็วิ่งมาถึงเบื้องหน้าของหญิงสาวในตำแหน่งที่พร้อมจะให้เ้านายของมันโจมตีได้อย่างพอดิบพอดีพริบตานั้นทวนสีแดงเพลิงก็แทงเข้าใส่ร่างของหญิงสาวเข้าในจังหวะที่งดงามและแม่นยำเป็อย่างมากทว่า.....
กึก!!!
เบื้องหน้าของหญิงสาวปรากฏอักขระสีทองขึ้นมาป้องกันร่างของนางเอาไว้ราวกับมีกำแพงล่องหนคอยคุ้มครองร่างของหญิงสาวเอาไว้ก่อนแล้วแม้นักรบผู้นั้นจะใช้สุดกำลังแทงลงไปยังร่างของนางก็ยังไม่สามารถทะลุผ่านกำแพงป้องกันของนางไปได้ ช่างโง่เขลาจริงๆถึงจะบุกเข้ามาในมิตินี้ได้แต่มนุษย์จะไปโจมตีเทพต้นกำเนิดอย่างนางได้อย่างไร
แกร๊ก..!!
ระหว่างหญิงสาวกำลังจะเริ่มเอ่ยปากถามสาเหตุที่ชายหนุ่มทำเช่นนี้อยู่ๆกำแพงโปร่งใสเบื้องหน้านางก็เกิดรอยร้าวขึ้นมาเสียก่อนปลายทวนสีแดงเพลิงพยายามเจาะทะลุเข้าไปในเกราะป้องกันของหญิงสาวจนมันต้านรับเอาไว้ไม่ไหวกำแพงป้องกันเหล่านี้ต่อให้เป็เทพชั้นสูงก็ไม่สามารถทำลายได้ไม่มีทางหรอกที่มนุษย์จะ.....
เคร๊ง!!!
ปลายทวนแทงทะลุเกราะป้องกันของหญิงสาวเข้ามาที่ส่วนอกของนางเข้าอย่างจังทว่าทันทีที่ปลายทวนกระทบถูกร่างของหญิงสาว ฝ่ายที่แตกสลายไม่มีชิ้นดีกลับเป็ทวนของนักรบในชุดเกราะเสียอย่างนั้น
“เ้า....”แม้จะไม่ได้รับาเ็แต่เพราะเพิ่งจะเคยโดนโจมตีถึงตัวเป็ครั้งแรกใบหน้าของหญิงสาวก็แสดงถึงความโกรธและโมโหออกมาอย่างเห็นได้ชัดั้แ่ถือกำเนิดขึ้นมาก็ไม่เคยถูกทำเช่นนี้มาก่อน แถมคนที่โจมตีจนถึงตัวเธอยังเป็เพียงมนุษย์ตัวจ้อยอีกต่างหากแบบนี้จะให้ทนเก็บอารมณ์ได้อย่างไร
ฟุบ!!
พริบตาที่ความโกรธของหญิงสาวแผ่พุ่งออกมาร่างของทหารในชุดเกราะและม้าศึกก็สลายหายไปในพริบตาราวกับควันไฟที่โดนสายลมแรงพัดกระจายหายไปต่อหน้าต่อตาเลยแต่ถึงอย่างนั้นความโกรธของหญิงสาวก็ไม่ได้จางหายไป แค่ฆ่าทิ้งมันง่ายเกินไปเ้ามนุษย์ผู้เหิมเกริมคนนี้หากไม่ลงโทษอะไรเสียหน่อยคงทำให้นางหายโกรธไม่ได้
“อย่าคิดว่าแค่ตายก็จบนะ”หญิงสาวพูดจบก็ยื่นมือไปข้างหน้าพริบตานั้นเบื้องหน้าของเธอก็ปรากฏกลุ่มก้อนแสงสีขาวค่อยๆเข้ามารวมตัวกันเป็ร่างกายของชายหนุ่มที่เคยอยู่ในเกราะก่อนหน้านี้แม้จะตายไปแล้วแต่หญิงสาวเบื้องหน้าก็ดึงิญญาของเขากลับมาก่อตัวเป็รูปร่างอีกครั้งอย่างหน้าตาเฉย
“ิญญาของเ้าจะต้องทนทุกทรมานแต่จะไม่มีวันดับสูญ เ้าจะต้องรับทัณฑ์ทรมานต่อไปไม่มีวันจบสิ้น”พูดจบรอบๆกายของหญิงสาวก็มีโซ่สีดำสนิทโผล่ขึ้นมาจากผืนดินก่อนตรงเข้ามามัดิญญาของชายหนุ่มเอาไว้แล้วดึงลงไปในผืนดินราวกับโดนธรณีสูบลงไปไม่มีผิดแต่น่าแปลกชายหนุ่มที่บ้าพอจะฝ่าเข้ามาในมิติของวิหารต้นกำเนิดกลับไม่มีท่าทีต่อต้านการลงโทษเลยแม้แต่น้อยแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่เื่ที่หญิงสาวต้องสนใจเพราะชายหนุ่มผู้นี้จะไม่สามารถกลับขึ้นมาได้อีกแล้วหลังจากนี้ก็จะโดนลงโทษต่อไปเรื่อยๆให้สาสมกับสิ่งที่ทำลงไป
.
.
.
“น้องรองนี่เ้าทำอะไรลงไป”ไม่ทราบเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่เื่ของมนุษย์ที่บุกขึ้นมาบนวิหารต้นกำเนิดก็รู้ถึงหูของผู้อาศัยในวิหารต้นกำเนิดแห่งนี้กันครบทุกท่านไปเป็ที่เรียบร้อยแล้วไม่ว่าสาเหตุจะเป็เพราะวิหารแห่งนี้มีผู้อยู่อาศัยเพียง 7 องค์เท่านั้นหรือเพราะแต่ละองค์ต่างก็เป็เทพต้นกำเนิดกันทั้งหมดก็ตามแต่พี่ใหญ่แห่งเหล่าเทพแห่งต้นกำเนิดทั้ง 7 ก็ได้ทราบเื่นี้แล้วแถมนางยังมีท่าทีไม่พอใจอีกด้วย
“ข้าก็แค่ลงโทษผู้บุกรุกเท่านั้นเอง”หญิงสาวที่เป็ผู้ขังมนุษย์ผู้นั้นเอาไว้ในคุกอีกมิติหนึ่งพูดออกมาด้วยท่าทีรู้สึกผิดเพราะตอนนั้นนางโกรธเกินไปก็เลยลงมือหนักไปบ้าง แต่อีกฝ่ายก็ผิดจริงๆนี่นา
“พี่ใหญ่มนุษย์คนนั้นทำร้ายพี่รองนะเ้าคะข้าเห็นว่าพี่รองทำถูกแล้วที่ลงโทษมนุษย์ผู้นั้น”หญิงงามอีกผู้หนึ่งผู้ได้ชื่อว่าเป็เทพต้นกำเนิดลำดับที่3 เอ่ยปากแก้ตัวแทนพี่รองของนางอย่างเห็นอกเห็นใจแค่รู้ว่ามีผู้บุกรุกบุกเข้ามาในวิหารแห่งนี้ก็ทำเอานางรู้สึกกลัวแล้วไม่อยากจะคิดเลยว่าหากมันทำสำเร็จแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
“ข้าเห็นด้วยเ้าค่ะถ้าพี่ใหญ่ตายขึ้นมามิติที่พี่ใหญ่ปกครองอยู่ก็จะหายไปหมดด้วย เช่นนั้นก็เท่ากับการเสียชีวิตนับไม่ถ้วนเลยนะเ้าคะ”เทพแห่งวิหารต้นกำเนิดลำดับที่4 พูดอย่างเห็นด้วย แม้นางจะไม่ได้พูดอย่า.ฉะฉานเหมือนเทพลำดับที่ 3 ก็ตามแต่สิ่งที่นางพูดออกมานั้นก็เป็สิ่งที่เหล่าพี่น้ององค์อื่นๆต่างก็เห็นด้วยทั้งสิ้น
พวกนางคือเทพต้นกำเนิดทั้ง 7ผู้ก่อกำเนิดขึ้นมาจากมิติว่างเปล่า เมื่อพวกนางกำเนิดขึ้นมาเหล่ามิติและจักรวาลทั้งหลายก็เริ่มก่อกำเนิดขึ้นมาจากพลังของพวกนางไปด้วยกล่าวคือนางพวกนางเป็เทพที่ให้กำเนิดทุกสิ่งและมีหน้าที่เพื่อรักษาความคงอยู่ของมิติและจักรวาลที่พวกนางทำให้เกิดขึ้นด้วย
หากเทียบมิติแต่ละมิติเป็ใบไม้พวกนางก็คือกิ่งก้านสาขาหลักที่งอกออกมาจากต้นไม้นั่นเองการที่นักรบผู้นั้นลอบเข้ามาในมิติของวิหารต้นกำเนิดและโจมตีพี่รองแห่ง 7เทพต้นกำเนิดก็เหมือนการตัดกิ่งหลักของต้นไม้ต้นหนึ่งทิ้งไปทั้งกิ่งก้านย่อยและใบไม้ ดอก หรือผลที่ขึ้นอยู่บนกิ่งก้านนั้นก็จะร่วงหล่นลงไปจากลำต้นไปด้วยหรือก็คือการสังหารพวกนางจะทำให้มิติที่ใช้พลังของพวกนางสร้างขึ้นมาก็จะดับสลายไปด้วยเช่นกันเพราะฉะนั้นการโจมตีพวกนางก็ไม่ต่างอะไรกับการคิดสังหารหมู่สิ่งมีชีวิตในมิติต่างๆที่มีจำนวนนับไม่ถ้วนไปนั่นเองด้วยผลลัพธ์ที่ร้ายแรงเช่นนี้ทำให้เหล่าพี่น้องเทพต้นกำเนิดทุกองค์ต่างก็เห็นชอบกับการลงโทษชายผู้นั้นแล้วทว่า...อยู่ดีๆพี่ใหญ่ของพวกนางก็เรียกพี่น้องทั้ง 7เข้ามาพูดคุยเื่ชายผู้บุกรุกเสียอย่างนั้นแถมกำลังต่อว่าน้องรองที่ลงมือลงโทษชายผู้นั้นอีกต่างหาก
“ข้าไม่ได้ต่อว่าที่เ้าลงโทษแต่เพราะวิธีการลงโทษของเ้าต่างหาก”พี่ใหญ่ของเทพต้นกำเนิดถอนหายใจออกมาก่อนจะวาดมือไปข้างหน้าช้าๆพริบตาที่มือของนางวาดออกไปภาพภายในห้องขังของชายหนุ่มผู้บุกรุกก็ถูกฉายขึ้นมาเบื้องหน้าเหล่าเทพต้นกำเนิดทุกองค์ยามนี้ทั่วร่างของชายหนุ่มโดนสายฟ้าฟาดใส่อย่างต่อเนื่อง ทั้งยังโดนไฟนรกแผดเผาตลอดเวลาเพียงแต่นี่ไม่ใช่เพียงการลงโทษอย่างเดียวที่เขาต้องเจอในห้องนั้นจะมีทัณฑ์์ลงมาทำร้ายเขาอย่างต่อเนื่องไม่หยุดจนกว่าจะมีคนปล่อยเขาออกมา
“เ้าทำให้ิญญาของชายผู้นั้นไม่สามารถถูกทำลายได้แม้แต่ทัณฑ์์ก็ยังทำให้ิญญาของเขาแตกสลายไม่ได้เลย”ผู้เป็พี่ใหญ่พูดจบก็มองไปที่าแบนร่างของชายหนุ่มเพื่อให้ถูกลงโทษอย่างต่อเนื่องน้องรองของเทพต้นกำเนิดได้ทำให้ิญญาของชายหนุ่มไม่มีวันแตกสลายแต่....
“แบบนั้นเป็ปัญหาอย่างไรหรือเ้าคะ”เทพลำดับ3 เห็นภาพเช่นนั้นก็แสดงท่าทีสงสัยออกมาการทรมานอย่างแสนสาหัสเพราะก่อความผิดระดับนั้นขึ้นก็เป็เื่สมควรอยู่แล้วนางไม่เห็นว่าพี่รองจะลงโทษเกินกว่าเหตุไปตรงไหน
“ปัญหาก็คือิญญาของชายผู้นี้จะไม่แตกสลายหรือเข้าสู่วัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิดเช่นิญญาปกติท่ามกลางทัณฑ์ทรมานเ่าั้ ิญญาของเขาก็จะยิ่งสะสมความขุ่นแค้นต่อไปเรื่อยๆหากวันใดวันหนึ่งเขาถูกปล่อยออกมาวันนั้นเขาอาจจะเป็อสูรร้ายที่แม้แต่พวกเรายังจัดการไม่ได้ก็เป็ได้”พี่ใหญ่ของเหล่าเทพต้นกำเนิดบอกเหตุผลของตนออกไปด้วยสีหน้าจริงจังการทำให้ิญญาของชายผู้นี้ไม้สูญสลายเพื่อรับการทรมานก็เหมือนการมอบโอกาสให้แก้แค้นให้กับชายผู้นี้ไปด้วยแม้จะต้องใช้เวลาชั่วกัปชั่วกัลป์กว่าชายผู้นี้จะออกมาได้แต่เพื่อความปลอดภัยของมิติต่างๆนางเลยต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่างั้แ่ยังไม่เกิดความเสี่ยงนั้น
“เช่นนั้นก็ให้พี่รองถอนคำสาปก็ได้ไม่ใช่หรือเ้าคะ”น้องลำดับที่4 ถามพลางมองไปทางพี่รองที่กำลังนั่งเหงื่อตกอยู่ข้างๆพี่ใหญ่พอพี่ใหญ่พูดจุดนี้ออกมานางก็เพิ่งจะสำนึกได้เหมือนกันว่าที่นางทำลงไปอาจจะเป็เส้นทางสู่หายนะก็เป็ได้
“ข้าโมโหไปหน่อยก็เลยใช้พลังไปมากกว่าที่คิดบางทีคำสาปนั่นอาจจะคลายไม่ได้แล้วก็ได้”พี่รองผู้เป็ต้นเื่ตอบคำถามออกมาด้วยท่าทีลำบากใจไม่น้อยตอนนั้นนางโมโหไปจริงๆเลยใช้พลังทำให้ิญญาของชายผู้นั้นไม่แตกสลายไปอย่างเต็มที่ผลที่ได้ก็เลยทำให้ิญญาของชายผู้นั้นแข็งแกร่งกว่าที่คิดไปเยอะเลยตอนนี้ต่อให้นางถอนคำสาปด้วยตนเองก็คงทำไม่ได้ ตอนนี้หากจะถอนคำสาปก็มีเพียงการสังหารนางผู้เป็เ้าของคำสาปนั้นเสียแต่จะสังหารนางได้อย่างไรในเมื่อมีชีวิตอีกมากมายอยู่ภายใต้ชีวิตของนางเอง
“เพราะแบบนั้นข้าเลยอยากจะเสนอหนทางหนึ่ง”พี่ใหญ่แห่งเหล่าเทพต้นกำเนิดเหมือนจะคิดเอาไว้แล้วว่าเื่มันต้องเป็เช่นนี้นางเลยคิดหาทางแก้ไขมาก่อนแล้ว
“โดยข้า....จะพาิญญาของชายผู้นั้นลงไปเกิดใหม่ให้เขาได้ซึมซับความสุขแทนที่จะเป็ความแค้น ในเมื่อพวกเราทำลายิญญาของเขาไม่ได้เช่นนั้นก็ต้องเปลี่ยนให้เขาเป็ิญญาที่จะไม่มีอันตรายแทน”พี่ใหญ่แห่งเหล่าทวยเทพต้นกำเนิดประกาศหนทางแก้ไขออกไปอย่างมั่นใจต่อให้เป็ปีศาจร้าย แต่หากได้รับโอกาสก็อาจจะกลับตัวเป็คนดีได้อย่างน้อยก็ยังดีกว่าเสี่ยงให้ิญญาของเขาสะสมความแค้นไปเรื่อยๆจนกลายเป็สิ่งอันตรายต่อมิติต่างๆแบบที่นางหวาดกลัวเป็แน่
740
