หนังสือเปลี่ยนชะตา

เมนูของเชฟอิโนะที่ลือชื่อ แค่เห็นมันก็น่าหลงใหลจนไม่อยากจะทาน เพราะมันคือศิลปะที่สวยงาม สินที่เห็นก็อยากเดินไปลองรับประทานดูสักครั้ง ไหนๆวันนี้ก็ว่างแล้ว เขาจึงคิดว่าจะเดินทางไปด้วยตัวของเขาเอง สินเปลี่ยนชุดที่มันดูเป็นทางการเพื่อให้เหมาะสมกับร้านของเชฟอิโนะที่ได้การยอมรับให้เป็นร้านอาหารระดับ 5 ดาว ซึ่งมันคือระดับสูงสุดแล้วในตอนนี้ เมื่อสินลงมาจากโรงแรมที่พักก็เดินตรงไปขึ้นคิวรถแถวๆนั้นในทันที คนขับรถใช้เวลาไม่นานก็มาส่งสินจนถึงที่หมาย เขาจึงจ่ายเงินไปตามตัวเลขที่มิเตอร์กำหนด เขาค่อยๆเดินเข้ามายังหน้าร้าน ด้านหน้ามันถูกจัดให้เหมือนกับสวนของญี่ปุ่น และพนักงานที่ยืนต้อนรับอยู่ก็สวมใส่ชุดกีโมโน มันดูเป็นธรรมชาติแท้ๆของวัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก“ยินดีต้อนรับสู่ร้านสตอรี่ค่ะ ไม่ทราบว่ามาใช้บริการท่านเดียวใช่มั้ยคะ” พนักงานสาวเอ่ยกล่าวต้อนรับกับสินเล็กน้อย และเอ่ยถามต่อในทันที“สวัสดีครับ ผมมาคนเดียวครับ” สินตอบแล้วก็ยิ้มออกไปให้กับพนักงานสาว“เชิญทางนี้เลยค่ะ” พนักงานสาวก็เดินนำหน้าสินไปยังส่วนของโต๊ะอาหาร ระหว่างทางที่เดินมามีสะพานข้ามบ่อน้ำที่มีปลาคาร์พสายพันธุ์แท้หลายร้อยตัว มันเป็นภาพที่สวยงามเป็นอย่างมาก สินนั่งลงที่โต๊ะก่อนจะหยิบเมนูอาหารมารับชม แต่แล้ว...“เอ๊ะ!!... นั้นใช่เชฟสินรึเปล่าคะ” เสียงของลูกค้าท่านหนึ่งเอ่ยทักมาจากด้านหลัง“เอ่อ..ใช่ครับ” สินกล่าวกลับด้วยรอยยิ้ม แต่เขาก็ต้องตกใจ เพราะผู้หญิงคนนี้รีบวิ่งไปหยิบกล้องถ่ายรูปที่เธอนำมันมาด้วย“สวัสดีค่ะ ขออนุญาตแนะนำตัวนะคะ ฉันชื่อ ธิดา เป็นผู้ช่วยบก.ของนิตยาสารของ ‘JASIS COOKING’ ฉันขออนุญาตถ่ายรูปของคุณได้มั้ยคะ” เธอกล่าวออกมาพร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธอทำเหมือนคนที่กำลังพบเจอกับดาราเกาหลีตัวเป็นๆเลยทีเดียว และมันก็แน่นอนเพราะว่าสินเป็นถึงเซเลบลิตี้เชฟชื่อดัง คนในวงการอาหารก็ต่างรู้จักกันทั้งนั้น“ถ้าถ่ายรูปพอได้ครับ.. แต่ถ้าจะสัมภาษณ์ขอให้ติดต่อผ่านผู้จัดการส่วนตัวของผมนะครับ” เขาพูดออกมาพร้อมกับหยิบนามบัตรของพี่โอ๊ตให้กับธิดา เธอก็รับไว้อย่างดีใจก่อนที่เธอจะถ่ายรูปของเขาไปหลากหลายรูป ซึ่งเหตุการณ์ตรงนี้มันทำให้หลายๆคนที่รู้จักเขาก็เริ่มมาขอถ่ายรูปคู่ด้วย สินก็อนุญาตให้ถ่ายตามมารยาท ทางร้านเองก็มาขอเขาถ่ายด้วยเช่นกัน“ผมขอซิกเนเจอร์ของร้านเลยนะครับ” สินปิดเมนูอาหารของร้านพร้อมกับสั่งอาหารออกไป“ได้ค่ะคุณสิน วันนี้เชฟอิโนะจะลงมือทำอาหารให้กับคุณสินด้วยตัวเองเลยคะ” เธอพึ่งจะได้ยินว่าเชฟจะลงมือทำอาหารด้วยตัวของเขาเองทุกเมนู เพื่อให้เชฟสินคนนี้ได้ทาน เธอไม่ค่อยเห็นเชฟอิโนะทำอาหารด้วยตัวเองอย่างนี้บ่อยนัก เรียกว่านานๆทีจะทำครั้งหนึ่ง แสดงว่าเชฟสินต้องเป็นบุคคลที่คู่ควรจะให้เชฟอิโนะทำแบบนั้น“ยินดีมากเลยครับ ฝากขอบคุณเชฟอิโนะด้วยนะครับ ว่าเป็นเกียรติ์อย่างยิ่งครับที่จะได้รับชมฝีมือของเขาโดยตรงแบบนี้” เมื่อสั่งอาหารเสร็จ สินก็นั่งมองออกไปยังนอกหน้าต่าง บรรยากาศเหล่านี้มันทำให้จิตใจสงบ เขามองไปยังครอบครัวหนึ่งที่นั่งทานอาหารกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาภาพทุกภาพที่เห็น มันทำให้เขานึกถึงครอบครัวของตัวเอง ความบ้าๆบอๆของผู้เป็นพ่อ รอยยิ้มของผู้เป็นแม่ เจ้าฉายาหนีเที่ยวอย่างพี่ชายของเขา“มันนานเท่าไหร่แล้วนะ ที่เราได้นั่งทานอาหารกันครบคนอย่างนั้น....” คำภาวนาภายในจิตใจของสิน เขาแค่อยากจะขอโอกาส... โอกาสที่จะได้ทำอาหารให้พวกเขาได้รับประทาน และอยู่ๆเขาก็นึกถึงครอบครัวที่เขามีอยู่ในปัจจุบัน สินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาอรในทันทีตู๊ดดด ตู๊ดดด ตู๊ดดด...“สวัสดีค่ะสิน เป็นยังไงบ้างคะ พักผ่อนเพียงพอหรือเปล่าคะ” อรรับสาย เอ่ยทักทายแล้วก็ถามเขาออกมาด้วยความเป็นห่วง สินที่ได้ยินก็ยิ้มออกมา อย่างน้อยก็ยังมีคนเป็นห่วงเขาอยู่ เขาเอ่ยถามกลับไปทางอรบ้างว่าเป็นอย่างไงบ้างพวกเขาคุยกันสัพเพเหระ เรื่องร้าน เรื่องเมนูใหม่ที่อยากจะทำ เรื่องพี่ๆที่ทำงาน สุดท้ายคือเรื่องหนูไอซ์ (สำหรับคนที่อยากให้อรเป็นนางเอกเม้นมาเลย.. ตอนนี้ถ้าเม้นเกิน 50 เม้นจะรับไปพิจารณาครับ อิอิ) ไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟแน่นอนว่ามันเป็นเมนูออเดริฟ เชฟอิโนะเดินออกมาด้วยตัวเอง“สวัสดีครับเชฟสิน.. ผมเชฟอิโนะครับ ยินดีที่ได้พบคุณเป็นอย่างยิ่งครับ” เชฟอิโนะกล่าวออกมา เขายืนอยู่ในชุดเชฟเต็มยศของเขาเลยทีเดียว สินที่เห็นดังนั้น เขาก็ยืนขึ้นแล้วยื่นมือออกไปหวังเพื่อที่จะจับมือทักทาย“เป็นเกียรติ์อย่างยิ่งครับเชฟ.. ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ...” พวกเขาจับมือกันเล็กน้อย ก่อนที่เชฟอิโนะจะเชิญสินนั่งลงเพื่อทานอาหาร ก่อนที่จะทานเชฟอิโนะเป็นผู้เอ่ยกล่าวประวัติเมนูอาหารของเขาด้วยตัวเอง“เมนซิกเนเจอร์ของผม จะเป็นการเล่าเรื่องราวของผมสมัยอาศัยอยู่ที่บ้านเกิด ประเทศญี่ปุ่นครับ โดยที่เมนูแรกจะเป็นเมนูออเดิร์ฟที่ประกอบไปด้วย แตงกวาสไลด์บางห่อไข่ปลาแซลมอน ทานคู่กับปลาแซลมอนสดสไลด์บางที่บีบมะนาวลงไปเล็กน้อย ออนท๊อป(สิ่งที่วางอยู่ด้านบน)ด้วยไข่ปลาคาเวียร์ มันมีชื่อว่า ‘มัจฉาคู่ล่องทะเล’ ครับ” error loaded

เชฟอิโนะพูดจบ สินก็หยิบมันเข้าปากทันที ก่อนที่เชฟจะเดินเข้าไปเพื่อทำเมนูถัดไป แล้วก็ไม่นานมากนัก มันก็ออกมาเป็น ‘ซาชิมิ’“เมนูอาหารจานรองของผม ได้แรงบันดาลใจมาจากตอนที่ไปเที่ยวทะเลกับครอบครัว ในครั้งนั้นพวกเราโดนโจรปล้นจนไม่เหลือเงินที่พอจะซื้ออาหารได้เลย แต่ในความโชคร้ายมันก็ยังมีรอยยิ้ม พวกเราช่วยกันจับวัตถุดิบที่สามารถทานได้จนจับได้ในสิ่งที่ไม่น่าเชื่อนั้นก็คือ ‘กุ้งล็อบสเตอร์’ ผมตั้งชื่อเมนูนี้ว่า ‘ล็อบสเตอร์เปลือยกาย’ครับ” error loaded

ต่อไปก็เป็นจานหลัก ที่เชฟอิโนะทำให้ทานจานหลักของเชฟมันเป็นแค่ข้าวไข่ข้นที่หาทานได้ทั่วไป แต่ที่ต่างไปจากทุกครั้งก็จะเป็นข้างในของไข่ที่ใส่ชีส และหมูทอดไว้ในไข่ด้วย เชฟอิโนะเรียกมันว่า ‘ข้าวหน้าหมูซ่อนลาย’ (เสิร์ฟโดยมีหมูทอดคัตสึด้งอยู่ในไข่ออมเล็ต ในขณะตัดเพื่อให้ไข่ไหลออกมาหมูทอดชิ้นโตก็ไหลออกตามมาด้วยชีสเยิ้มๆ) error loaded

เมนูปิดท้ายเป็นของหวานยอดฮิต 'เมาเท่นแอนด์เมล่อน' ไอศกรีมซอฟเซิร์ฟช็อกโกแลตผสมนมสดฮอกไกโด เสิร์ฟบนเมล่อนญี่ปุ่นลูกโตเนื้อฉ่ำ ที่ผ่าครึ่งเป็นภาชนะรองรับไอศครีมม้วนเกลียวสูงอย่างสวยงามน่าทานเป็นอย่างยิ่ง error loaded