[การถ่ายโอนจิตสำนึกเสร็จสิ้น...การสร้างโลกข้อมูลความจริงเสมือนเสร็จสิ้น]
ในความเลือนราง สวี่มั่วได้ยินเสียงของระบบและรู้สึกได้ว่าสติเริ่มค่อยๆ แจ่มชัดขึ้น เมื่อเขาลืมตาภาพที่เห็นกลับเป็โลกที่มีสายข้อมูลสีเขียวไหลวนไม่สิ้นสุด!
ทว่าในวินาทีถัดมาโลกข้อมูลนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่โดยมีเขาเป็ศูนย์กลาง พื้นดิน ท้องฟ้าตึกสูงใหญ่ แม้กระทั่งมนุษย์ ปรากฏขึ้นมาแทบจะในพริบตา
โลกข้อมูลได้กลายเป็โลกยุคปัจจุบันที่เขาคุ้นเคย!
“นี่คือ ‘ความจริงเสมือน’ อย่างนั้นหรือ”
สวี่มั่วตื่นตะลึงไม่หาย พอสังเกตอย่างละเอียดก็พบว่าถึงแม้สิ่งรอบตัวดูปกติดี แต่หากเขา้าก็สามารถมองเห็น ‘โลกข้อมูล’ได้อีกครั้ง สิ่งที่เห็นเบื้องหน้านั้นแท้จริงแล้วล้วนประกอบขึ้นจากข้อมูลทั้งสิ้น
ช่างคล้ายกับฉากใน 'เดอะ เมทริกซ์'จริงๆ!
เพียงแต่ ‘ผู้คน’ ที่เดินอยู่รอบๆกลับดูไร้ชีวิตราวกับหุ่นเชิดไร้อารมณ์ และแท้จริงแล้วก็เป็เช่นนั้นเมื่อสวี่มั่วเปลี่ยนมุมมองเป็โลกข้อมูลเขาก็มองออกว่ามันเป็เพียงผู้ใช้งานเครือข่ายที่ถูกระบบจำลองรูปร่างให้เป็มนุษย์เท่านั้น
สวี่มั่วก้มมองตัวเอง พบว่าตนยังคงเป็สุนัขพันธุ์ฮัสกี้ เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วะโขึ้นว่า “เฮ้! ระบบ มาถึงโลกข้อมูลทั้งทีทำไมยังทำให้ฉันเป็หมาอีก! เปลี่ยนเป็คนไม่ได้หรือไง!”
[รูปร่างตั้งต้นสร้างตามรูปลักษณ์จริงของผู้ใช้หาก้าเปลี่ยนรูปร่าง จำเป็ต้องจ่ายแต้มเพิ่มเติม]
สวี่มั่วถึงกับอึ้ง “ให้ตายสิ! แม้แต่เื่นี้ก็ยังต้องใช้แต้ม? งั้นไม่เปลี่ยนก็ได้วะ!”
เขาลองขยับแขนขาดู พบว่าความรู้สึกไม่ต่างอะไรจากโลกจริงแต่ในขณะเดียวกันเขาก็สามารถรับรู้ได้ว่า ตอนนี้ตนเองอยู่ในสภาพข้อมูลนับเป็ความรู้สึกที่แปลกใหม่อย่างยิ่ง
“ระบบ แกบอกว่าแบบนี้ก็สามารถทำภารกิจสำเร็จได้สินะงั้นฉันต้องทำอย่างไรต่อไป”
[ระบบได้ล็อกเป้าหมายภารกิจทั้งหมดแล้วผู้ใช้เพียงแค่กำจัดพวกมันก็พอ]
“กำจัด?” สวี่มั่วเกิดความรู้สึกไม่ค่อยดีขึ้นมา“ต้องทำยังไง”
“โฮกกก...”
ทันใดนั้นเอง สวี่มั่วก็ได้ยินเสียงประหลาด
เขาเงยหน้ามองไปก็เห็นว่า บนถนนข้างหน้าปรากฏ ‘สัตว์ประหลาด’หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวซึ่งกำลังคำรามแผดเสียงอย่างดุร้าย
สวี่มั่วอุทาน “เชี่ย! นั่นมันอะไรฟะ!”
[นั่นคือไวรัสเรียกค่าไถ่ที่ถูกจำลองรูปร่างขึ้น ไปสิกำจัดมันซะ]
“…”
สวี่มั่วเงียบไปสองวินาที ก่อนบ่นพึมพำ “เฮ้ยๆ คำว่า ‘ไปสิ’นี่หมายความว่ายังไง! จะให้ฉันพุ่งเข้าไปสู้กับมันจริงๆ เหรอ! ล้อเล่นน่า!ตัวประหลาดนั่นดูน่ากลัวออกขนาดนั้น ฮัสกี้อย่างฉันจะไปสู้อะไรมันได้!”
[นั่นเป็เพียงรูปร่างที่ระบบจำลองขึ้นหากผู้ใช้ไม่พอใจ สามารถจ่ายแต้มเพิ่มเติมเพื่อเปลี่ยนเป็รูปลักษณ์อื่นได้]
สิ้นเสียง ระบบก็จำลองให้เห็นภาพกระต่ายน้อยตัวใสๆโปร่งแสงตัวหนึ่งข้างสัตว์ประหลาดตัวนั้น แสดงให้เห็นว่า หากสวี่มั่ว้าก็สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ของมันให้เป็แบบนี้ได้
สวี่มั่ว “…”
เข้าใจแล้ว หมายความว่ารูปร่างภายนอกไม่สำคัญ
สวี่มั่วเพียงแค่ใไปเมื่อครู่ เขาจ้องมองอีกครั้งก็พบว่าหากมองด้วยมุมมองโลกข้อมูลแล้ว ‘สัตว์ประหลาด’ ตัวนี้แท้จริงก็คือชุดข้อมูลพิเศษเท่านั้นเอง
ไม่รู้ว่าระบบคำนวณอย่างไรแต่เมื่อสวี่มั่วตรวจสอบข้อมูลของตัวเองก็พบว่า ความ ‘แข็งแกร่งของข้อมูล’ของเขาสูงกว่า ‘ไวรัสสัตว์ประหลาด’ ตนนี้
พูดอีกอย่างคือ ฉันน่าจะ ‘เหนือกว่า’ อีกฝ่ายสินะ ระบบถึงได้บอกว่า‘เข้าไปกำจัด’
อย่างนั้นก็แค่ ‘ลงมือ’ ใช่หรือไม่
สวี่มั่วคิดพลางถามขึ้นว่า “ระบบ ฉันแค่พุ่งเข้าไปสู้ก็พอใช่ไหม”
[ถูก้าเปลี่ยนแปลงของข้อมูลอีกฝ่ายทั้งหมดจะแสดงออกมาในรูปแบบจำลอง เช่นเดียวกันการกระทำของผู้ใช้ก็จะถูกแปลงเป็การปฏิบัติการเชิงข้อมูลเช่นกัน]
นี่ก็หมายความว่า...การกระทำทุกอย่างของสวี่มั่วตอนนี้จะถูกระบบเปลี่ยนให้เป็ข้อมูลทั้งหมด
หากเขาโจมตีศัตรู ก็เท่ากับเป็การโจมตีข้อมูลถ้าเขาสามารถกำจัดศัตรูในโลกจำลองนี้ได้ก็หมายถึงได้ลบข้อมูลของอีกฝ่ายในเครือข่ายไปด้วย
“แล้วถ้าฉัน ‘แพ้’ ล่ะจะไม่เป็อันตรายต่อจิตสำนึกของฉันใช่ไหม”
[ไม่เป็อันตรายระบบจะซ่อมแซมข้อมูลที่เสียหายให้ผู้ใช้ แต่ต้องจ่ายแต้มตามที่กำหนด]
ต้องเสียแต้มอีกแล้ว!
สวี่มั่วถึงกับพูดไม่ออกแต่เมื่อมั่นใจว่าไม่มีอันตรายก็โล่งอกขึ้นมาก
“งั้นลองดูหน่อยแล้วกัน!!”
ในใจของสวี่มั่วพลันเกิดไฟแห่งการต่อสู้เขาจ้องไปที่ไวรัสสัตว์ประหลาดที่กำลังบิดตัวไปมาอยู่ตรงหน้าจากนั้นก็กระโจนออกไปด้วยแรงมหาศาล พุ่งทะยานไปดุจลูกศรที่พ้นจากสายธนู!
“โฮกกก!!”ไวรัสสัตว์ประหลาดตัวนั้นเห็นสวี่มั่วเข้ามาใกล้ก็คำรามก้องพลางยกกรงเล็บขนาดใหญ่ฟาดลงมา!
นี่คือสิ่งที่ระบบจำลองขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของข้อมูลสินะ?
สวี่มั่วใอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีเวลาให้คิดมาก เขาเบี่ยงกายไปด้านข้างใช้แรงขาพุ่งตัวหลบอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะโผล่ไปที่ด้านข้างของมันแล้วกระโจนขึ้นฟาดกรงเล็บใส่ศีรษะของมันอย่างแรง!
ฟิ่ว...
พร้อมกับการฟาดกรงเล็บพลันมีมีดลมสามสายพุ่งออกมาจากอุ้งเล็บของเขาเองจนเ้าตัวถึงกับใแต่แล้วมัดลมทั้งสามก็ฟันโดนสัตว์ประหลาดเข้าอย่างจัง จนมันถูกฉีกออกเป็ชิ้นๆ!
วินาทีถัดมา สัตว์ประหลาดตัวนั้นก็สลายกลายเป็เศษเสี้ยวข้อมูลนับไม่ถ้วนก่อนจะหายไปต่อหน้าต่อตาสวี่มั่ว...
565
![บันทึกลับองครักษ์เสื้อแพร [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646970564_71280272.webp)
