Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

โชคเดินนำหน้าสองน้องในตลาดเล็กๆ ที่คึกคักไปด้วยผู้คน เขาคิดในใจ “ยังไงก็ยังไงแล้ว วันนี้ต้องเลี้ยงคนงานให้อิ่มแรง!” แล้วตรงไปที่แผงข้าวสารใหญ่

“แม่ค้า ข้าวสารดีๆ สักสิบกระสอบครับ กระสอบละสี่ลูกปัดเล็ก รวมสี่สิบลูกปัดเลย”

แม่ค้าตาโต มองโชคแล้วมองลูกปัดที่โชคยื่นให้ “ห๊ะ!? สิบกระสอบเลยเหรอหลาน? มีเงินจ่ายจริงๆ เหรอเนี่ย? ไม่ใช่แค่มาดูเล่นใช่มั้ย?”

โชคยิ้มกว้าง ล้วงถุงลูกปัดออกมาเทลงฝ่ามือแม่ค้า “นี่ครับ นับดูเลย สี่สิบลูกปัดเล็ก ครบถ้วน”

แม่ค้านับลูกปัดทีละอัน แล้วยิ้มปากฉีก “โอ้โห... ครบจริงด้วย! ลูกปัดสีสวยขนาดนี้ เยอะดีเหลือเกิน มาจากไหนเนี่ยหลาน? สิบกระสอบ... จะยกกลับยังไง? แค่สามคนเอง”

โชคหัวเราะหึๆ “ช่วยยกไปวางที่รถตุ๊กๆ สามล้อของผมหน่อยครับ ผมจ่ายเพิ่มอีกสามลูกปัด!”

แม่ค้าดีใจสุดๆ “ได้เลย! ลูกๆ มาเร็ว! ช่วยยกข้าวให้ลูกค้าคนนี้หน่อย!”

ลูกชายสามคนของแม่ค้า (ตัวสูงใหญ่ อายุราวสิบห้า-ยี่สิบ) รีบวิ่งมาช่วย หิ้วกระสอบข้าวทีละใบ วางเรียงลงในกระบะหลังรถตุ๊กๆ อย่างไม่ลำบาก

“ขอบคุณมากครับ!” โชคยื่นลูกปัดเพิ่มสามอันให้แม่ค้า “รวมสี่สิบสามลูกปัดแล้วนะครับ”

แม่ค้ายิ้มแก้มปริ “ยินดีมากเลยหลาน! ลูกค้าหนักกระเป๋าแบบนี้ หายากจริงๆ”

คนขายร้านข้างๆ เห็นเข้าก็๻ะโ๷๞เรียก “เฮ้ย! พ่อหนุ่มสาวสวย มาซื้อของป้าบ้างสิ! เนื้อวัวปิ้ง ปลาย่าง ผักป่าสดๆ มีหมด!”

โชคยิ้ม พานินกับโอเดินดูร้านอื่นๆ ต่อ นินกับโอเดินตามติดๆ มองของทุกอย่างด้วยตาโต

“พี่... ของที่นี่เพียบเลยค่ะ” นินพูดเบาๆ “กล้วยหวีใหญ่ๆ ผลไม้ป่า เนื้อสด ไข่เป็ด ผักต้ม เครื่องปั้นดินเผา...”

โชคซื้อเพิ่มอีกนิดหน่อย — กล้วยสิบหวี ผลไม้สองตะกร้า เนื้อวัวปิ้งห่อใบตองใหญ่ ปลาย่างสิบตัว ไข่เป็ดหกสิบฟอง ผักป่าต่างๆ และหม้อดินเผาใบเล็กๆ อีกหลายใบ

“อีกสิบลูกปัดเล็กครับ” เขายื่นให้แม่ค้าอีกคน

รวมทั้งหมด... รถตุ๊กๆ เต็มกระบะหลังจนล้น! กระสอบข้าวเรียงเป็๲ชั้น ใบตองห่อเนื้อและปลา疊กันสูง ผักผลไม้กองพะเนิน

นินกับโอไม่มีที่ให้นั่งข้างหลังเลยต้องมานั่งข้างโชคตรงที่นั่งคนขับ เบียดกันนิดๆ แต่ทั้งคู่ยิ้มไม่หุบ

“พี่โชค... ของเยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ?” นินหัวเราะคิก “คนงานหกสิบคนได้กินแน่ๆ”

โอโอบแขนพี่ชาย “โอ้ยยย! รถหนักจังเลยพี่ แต่สนุกดี! กลับบ้านเร็วๆ นะคะ เดี๋ยวคนงานหิว”

โชคขับรถตุ๊กๆ ออกจากตลาดช้าๆ วู้ม เบาๆ เพราะน้ำหนักเยอะ แต่หัวใจเบิกบาน “ฮ่าๆ ... กลับไปเลี้ยงคนงานให้อิ่ม แล้วพรุ่งนี้ขุดต่อ ชีวิตโบราณแบบนี้... สนุกขึ้นทุกวัน !”

รถตุ๊กๆ คันเล็กๆ บรรทุกของเต็มคัน วิ่งกลับหมู่บ้านอย่างช้าๆ แต่แน่นอน