ตอนที่ 1 หมอดู
ณ หมู่บ้านหรูใจกลางเมือง
“นี่เจน...รู้หรือเปล่าว่ามีคนย้ายมาใหม่ เขาลือกันว่าเป็หมอดูชื่อดังด้วยนะ”
เสียงใส ๆ ของ 'ตูน' หญิงสาวร่างเล็กหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นในห้องรับแขกที่หรูหรา
'เจน' เ้าของบ้านสาวสวยวัย 26 ปี ละสายตาจากไอแพดในมือเพียงครู่เดียว ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ถูกแต่งแต้มอย่างประณีตฉายแววเบื่อหน่าย เธอถอนหายใจพรืดใหญ่อย่างไม่รักษามารยาท
“แล้วยังไงตูน ?”
เจนถามกลับเสียงเรียบ ขยับขาเรียวยาวภายใต้ชุดเดรสรัดรูปราคาแพงเพื่อเปลี่ยนท่านั่ง
“ฉันไม่เชื่อเื่งมงายพวกนี้หรอกนะ ร้อยทั้งร้อยก็พวกสิบแปดมงกุฎหากินกับความเชื่อของคนทั้งนั้น”
“โธ่ เจน...แต่อาจารย์คนนี้เขาว่า 'ของจริง' นะ”
ตูนรีบขยับตัวเข้ามาใกล้ เพื่อนสาวคนสนิทพยายามโน้มน้าวเต็มที่
“ใครไปหาเขาก็สมหวังกันทั้งนั้นนะ แล้ว่นี้แกก็บ่นว่าเครียดเื่ยอดขายเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอ? ลองไปดูขำ ๆ ก็ได้ ถ้าเข้าไปแล้วโหงวเฮ้งไม่ผ่าน แกก็แค่เดินสะบัดก้นออกมา...นะ ๆ ๆ ถือว่าไปเป็เพื่อนฉันหน่อย”
เจนมองเพื่อนสาวที่ทำตาปริบ ๆ อย่างรำคาญใจ เธอเป็นักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง สร้างแบรนด์เสื้อผ้าจนติดตลาดด้วยสมองและสองมือ ไม่ใช่ด้วยการพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์
แต่สุดท้ายเธอก็ทนลูกตื๊อไม่ไหว
“เออ ๆ ก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้าดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ ฉันกลับทันที”
“โอเคดีล! ไปกันเถอะ”
จากนั้นทั้งสองคนก็เดินมาที่บ้านของหมอดูคนนั้น
บ้านของหมอดูไม่ได้ดูน่ากลัวอย่างที่คิด มันเป็บ้านเดี่ยวสไตล์โมเดิร์นที่กลมกลืนไปกับหลังอื่น ๆ ในหมู่บ้าน เพียงแต่บรรยากาศรอบตัวบ้านกลับดูเงียบสงัดจนน่าประหลาด มีเพียงกลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายกำยานชั้นดีลอยมาแตะจมูก
ตูนเอื้อมมือไปกดกริ่งหน้าประตูรั้ว
ไม่นานนัก ประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของเ้าของบ้าน
ภาพที่เจนจินตนาการไว้ ชายแก่พุงพลุ้ยนุ่งขาวห่มขาวหรือดูโทรม ๆ แบบร่างทรงพังทลายลงในพริบตา
ตรงหน้าพวกเธอคือชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ส่วนสูงน่าจะไม่ต่ำกว่า 180 เิเ ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกรำไรและผิวขาวจัดราวกับคนไม่ค่อยโดนแดด ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูสะอาดสะอ้าน ยิ่งเมื่อรวมกับดวงตาสีนิลคู่นั้นที่มองมา มันมีประกายบางอย่างที่ทำให้คนถูกมองรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างประหลาด
เขาดูดี...ดีเกินกว่าจะเป็แค่หมอดู
“บ้านอาจารย์เชน...ใช่ไหมคะ?”
ตูนถามเสียงสั่นเล็กน้อย แก้มเริ่มขึ้นสีระเรื่อเมื่อสบตาเขา
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มมุมปาก เป็รอยยิ้มที่ดูสุภาพแต่แฝงความอันตรายลึก ๆ
“ครับ ผมคือ 'อาจารย์เชน'…”
น้ำเสียงทุ้มต่ำกังวานชวนฟัง เอ่ยขึ้นพลางกวาดสายตามองหญิงสาวทั้งสองั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนจะมาหยุดที่เจน สายตาของเขาเหมือนจะทะลุผ่านชุดราคาแพงเข้าไปสำรวจถึงเนื้อใน
“พวกคุณ...สนใจจะใช้บริการของผมเหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ! พวกเราตั้งใจมาหาคุณ...เอ่อ อาจารย์เชนเลยค่ะ”
ตูนรีบตอบรับด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น ดวงตาเธอเป็ประกายเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเ้าของบ้านชัด ๆ
เชนยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็รอยยิ้มที่ทำให้ใบหน้าคมคายดูอ่อนโยนลง แต่ทว่าแววตายังคงลึกล้ำยากจะหยั่งถึง เขาผายมือเชื้อเชิญอย่างสุภาพ
“เชิญด้านในครับ…”
เชนผายมือเชื้อเชิญหญิงสาวทั้งสองด้วยท่วงท่าสง่างาม รอยยิ้มบนใบหน้าดูสุภาพอ่อนโยนราวกับเทพบุตร แต่ภายใต้หน้ากากนั้น ในใจลึก ๆ ของเขากำลังแสยะยิ้มร้ายกาจ
...เหยื่อชั้นดีมาเสิร์ฟถึงที่พร้อมกันถึงสองคน...
เมื่อก้าวพ้นประตูเข้ามา ภายในบ้านของเชนไม่ได้มีบรรยากาศน่ากลัว หรือเต็มไปด้วยเครื่องรางของขลังอย่างที่เจนจินตนาการไว้ แต่มันกลับถูกตกแต่งในสไตล์โมเดิร์น เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูหรูหราทันสมัย คุมโทนสีขรึมดำ-เทาที่ดูมีรสนิยมและลึกลับ
และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือ "กลิ่น"
“หูว...บ้านอาจารย์หอมจังเลยค่ะ”
ตูนทักขึ้นทันที เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างลืมตัว
“หอมเหมือนดอกไม้...แต่ก็เย็น ๆ บอกไม่ถูก ดมแล้วรู้สึกผ่อนคลายจังเลยค่ะ”
เชนเดินนำพวกเธอมายังโซฟาหนังตัวยาวกลางห้องโถง ก่อนจะผายมือให้นั่ง ส่วนตัวเองเดินอ้อมไปนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวฝั่งตรงข้าม
“ชอบไหมครับ?”
เชนถามเสียงนุ่ม
“นี่เป็น้ำมันหอมระเหยสูตรพิเศษที่ผมปรุงขึ้นเองจากสมุนไพรหายาก มันช่วยปรับสมดุลธาตุในร่างกาย”
ความจริงคือ...มันผสมตัวยาที่มีฤทธิ์กล่อมประสาทอ่อน ๆ เพื่อลดเกราะป้องกันทางจิตใจ ทำให้คนดมเคลิบเคลิ้มและถูกชักจูงได้ง่ายขึ้น
เมื่อสองสาวนั่งลง เชนก็ถือโอกาสนี้
สำรวจพวกเธออย่างละเอียด สายตาอันคมกริบของเขาเริ่มทำงานราวกับเครื่องสแกนที่มองทะลุเปลือกนอกเข้าไปถึงเนื้อใน
เขาเริ่มที่ เจน...หญิงสาวผู้เปรียบเสมือนกุหลาบงามที่มีหนามแหลมคม
เจนทิ้งตัวลงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางถือตัว ทำให้ชุดเดรสรัดรูปสีแดงเืนกที่สวมอยู่เลิกขึ้นสูง เผยให้เห็นเรียวขายาวสวยที่ขาวผ่องตัดกับสีเบาะโซฟา เธอสะบัดหน้าเล็กน้อยทำให้เรือนผมยาวสลวยสีดำขลับที่ดัดลอนใหญ่พลิ้วไหวไปตามแรงเหวี่ยง เส้นผมเงางามทิ้งตัวลงมาคลอเคลียกรอบหน้าคมเฉี่ยวและแผ่นหลังเนียน ปอยผมด้านหน้าตกลงมาบดบังดวงตาเรียวรีเล็กน้อย ยิ่งขับเน้นให้เธอดู "แพง" และลึกลับน่าค้นหา
สายตาของเชนไล่ต่ำลงมาจากเส้นผมเงางาม มาหยุดที่หน้าอกอวบอิ่มที่ถูกดันทรงขึ้นมาจนล้นทะลักขอบคอเสื้อ ยามเธอหายใจแรง มันจะกระเพื่อมสั่นไหวล่อสายตาจนน่าเอื้อมมือไปบีบขยำ
...สวย ดูดุและหยิ่งผยอง...ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เวลายอมสยบแล้วจะเร่าร้อนที่สุด...
จากนั้นเขาเลื่อนสายตาไปที่ ตูน...ลูกกวางน้อยที่ดูไร้เดียงสา
ตูนนั่งตัวลีบ เธอมาในลุคที่ต่างจากเพื่อนโดยสิ้นเชิง ผมทรงบ๊อบประบ่าสีน้ำตาล ทำให้ใบหน้าของเธอดูสว่างไสวและอ่อนเยาว์ หน้าม้าซีทรูบาง ๆ ตกลงมาปรกคิ้วเพิ่มความน่าเอ็นดู ปลายผมที่งุ้มเข้าหาลำคอเน้นให้เห็น่คอระหงที่ขาวผ่องน่าฝากรอยจูบ
เธอสวมเสื้อครอปตัวสั้นสีพาสเทลที่โชว์่เอวและหน้าท้อง กับกระโปรงยีนส์สั้นกุดที่เผยให้เห็นต้นขาขาว ๆ ที่ดูนุ่มนิ่มน่าัั ผิวของตูนขาวอมชมพูดูสุขภาพดี
ทุกครั้งที่เธอขยับตัวยุกยิก ผมประบ่าที่เด้งดึ๋งและความเป็ธรรมชาติของเธอ ปลุกสัญชาตญาณความอยาก 'เอ็นดู' ในตัวเชนให้พุ่งพล่าน
...น่ารัก ตัวเล็ก น่ากิน และดูจะ 'เคี้ยวง่าย'...
317
