[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย

ตอนที่ 5 (1)

        ทันทีที่ถังเฮ่อไปทำงานในวันรุ่งขึ้นก็มอบหมายให้ซูอันไปลองสอบถามดูว่าเครื่องวัดความดันที่แก๊งเลขาฯ คุยกันเมื่อคราวก่อนเป็นของผู้ผลิตเจ้าไหน

        ก่อนหน้านี้ไม่นานจู่ๆ แก๊งเลขาฯ ก็แห่ซื้อเครื่องวัดความดันกันยกกลุ่มอย่างบ้าคลั่ง ครั้งแรกที่ถังเฮ่อได้ยินเข้ายังรู้สึกว่าผู้หญิงกลุ่มนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ใช้เงินจนไม่มีที่จะให้ใช้ แม้แต่เครื่องวัดความดันก็ซื้อกันยกแก๊งได้

        ตอนนั้นหัวหน้าเลขาแอนนี่ยังวิ่งมาล้างสมองเขาอย่างตื่นเต้นว่าเทคโนโลยีระดับสูงสุดในปัจจุบันอะไรนั่นไม่เพียงวัดความดันได้อย่างแม่นยำ แต่ยังตั้งค่าการเตือนได้ ให้ผู้สูงอายุไม่ลืมวัด หลังจากวัดเสร็จยังสามารถอัปโหลดค่าความดันไปยังบัญชีที่กำหนดได้ทันที และยังสามารถตั้งเวลาให้พิมพ์ผลตรวจออกมาได้อีกด้วย สะดวกในการนำมาใช้เป็นข้อมูลให้แพทย์สำหรับติดตามผล นำมาใช้อ้างอิงเพื่อปรับยา พูดจ้อไปเรื่อยไม่จบไม่สิ้น มีสมรรถภาพสูงจนเหมือนจะสามารถปล่อยตัวทะยานออกไปนอกโลกได้

        แอนนี่ยังโหมโฆษณาอีกว่าให้ถังเฮ่อซื้อสักสามสี่เครื่อง ซื้อเป็นของขวัญให้ตัวเองใช้สองเครื่องกำลังเหมาะอะไรทำนองนั้น ตอนนั้นถังเฮ่อไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามีคนคิดซื้อเครื่องวัดความดันให้คนอื่นเป็นของขวัญออกมาได้อย่างไร นี่จะไม่ใช่การแตะโดนขื่อประตู[1]หรอกเหรอ ยุคสมัยนี้มันไม่เป็นเรื่องต้องห้ามแล้วเหรอ!

        คิดไม่ถึงว่าผ่านไปไม่กี่เดือนเขาจะเรียกคนไปหาเบอร์ผู้ผลิต ให้อีกฝ่ายส่งแค็ตตาล็อกมา เตรียมเลือกเครื่องที่เหมาะสมส่งให้คุณน้า

        เดิมทีเขาอยากไปหาตู้เจี้ยนโยวจะได้ปรึกษาด้วยกันดู แต่ไม่คิดว่าเพื่อการถ่ายโฆษณากลางแจ้งของอสังหาริมทรัพย์แล้วเจ้าตัวจะแจ้นไปหาทำเลถ่ายทำที่นอกเมือง การไปครั้งนี้เหมือนต้องใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์กว่าๆ ถึงจะกลับมา ถังเฮ่อนึกถึงวันนั้นที่ไปบ้านตระกูลตู้ คนคนนี้เป็นห่วงแม่ของตัวเองจนขอบตาแดงก่ำ เมื่อได้ยินว่ามีเครื่องวัดความดันคุณภาพดีก็เตรียมบึ่งออกไปซื้อทันที คิดว่าหากไม่ใช่เพราะงานโฆษณาของก่วงเซิ่งรัดตัว เกรงว่าตู้เจี้ยนโยวจะรอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวแน่ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ได้! ใช่ว่าฉันจะตัดสินใจเองไม่ได้ คุณน้ากับคุณลุง ทั้งคู่เป็นคนดีขนาดนั้น พ่อแม่ของตัวเขาเองอยู่ไกลถึงต่างประเทศ ตอนนี้มีโอกาสแสดงความกตัญญูแทนตู้เจี้ยนโยวสุดกำลัง แบบนี้ก็รู้สึกดีมากเหมือนกัน

        ถังเฮ่อจึงเปลี่ยนความคิดด้วยเหตุนี้ ประธานใหญ่ที่งานรัดตัวทุกวันเริ่มศึกษารุ่นต่างๆ ในแค็ตตาล็อก แถมยังปรึกษาตัวแทนธุรกิจที่ขายเครื่องวัดความดันเกี่ยวกับรุ่นที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน ถึงขนาดรบกวนไปยันหลินเยี่ยนกับกวนตงเป่าเลยด้วย

        เจ้าโต้วเปา[2]นั่นเหมือนยุ่งอยู่กับการเย็บแผลในห้องฉุกเฉิน ข้างๆ ยังมีเสียงสองสามคนเอ็ดตะโรใส่กัน กำลังวุ่นวายได้ที่ เมื่อได้ยินถังเฮ่อสอบถามเรื่องเครื่องวัดความดันเลยตะโกนตอบด้วยความหงุดหงิดว่า “แบบปรอทแม่นยำสุด!” และวางสายไป ถังเฮ่อโมโหจนโทรหาหลินเยี่ยนโดยตรงเพื่อร้องเรียนว่าหัวหน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลพวกเขาไม่ใส่ใจผู้ป่วยดุจญาติมิตร

        “ใส่ใจผู้ป่วยดุจญาติมิตรเรอะ แกไม่ใช่ผู้ป่วยซะหน่อย ทำไมต้องใส่ใจแกดุจญาติมิตรด้วยฮะ เฮ้อ! แกมันดวงซวย ดันเลือกโทรไปเวลานั้น เมื่อกี้ห้องฉุกเฉินวุ่นวายไปหมด ฉันเองก็เพิ่งจัดการเสร็จแล้วออกมาเนี่ย” หลินเยี่ยนเหนื่อยใจ

        “เกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้ฉันก็ได้ยินเสียงเอะอะตอนโทรคุยเหมือนกัน” ถังเฮ่อถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

        “ก็มีคนสองแก๊งฟันกันบนถนนใหญ่ เจ็บกันหมด เข้าโรงพยาบาลแล้วยังตีกันต่อ แล้วปรากฏว่าหมอฉุกเฉินคนหนึ่งดันโดนลูกหลงเข้า แกก็รู้ว่าเจ้าโต้วเปาปกป้องคนของตัวเองยิ่งกว่าใคร คนของมันถูกทำร้าย แถมมันยังต้องช่วยเย็บแผลให้นักเลงที่เป็นตัวต้นเหตุนั่นอีก แกว่ามันจะพูดไม่น่าฟังใส่แกขนาดไหนกัน มันไม่ขุดเอาโคตรเหง้าแกขึ้นมาด่าก็ถือว่าควบคุมตัวเองได้ดีแล้ว ถือว่าเคารพประธานถังอย่างแกแล้วโว้ย”

        “เออๆๆ ถือว่าฉันดวงซวย งั้นฉันถามแกก็ได้ เลือกเครื่องวัดความดันต้องให้ความสำคัญกับอะไร” ถังเฮ่อรีบถาม

        “แบบปรอทแม่นยำสุด” หลินเยี่ยนตอบ

        “เฮ้ย นี่พวกแกสองคนจงใจยั่วโมโหฉันใช่ไหม โต้วเปาก็พูดแบบนี้”

        “งั้นมันก็ตอบถูกแล้ว มันตอบไปหมดแล้ว แกยังจะมาร้องเรียนมันอีก ยังเป็นคนหรือเปล่าฮะ”

        “เอาเบอร์ ผอ. โรงพยาบาลของพวกแกมาให้ฉัน”

        “เอาไปทำอะไร”

        “ฉันจะร้องเรียนแก...” ถังเฮ่อโมโห

        “จะเลือกเครื่องวัดความดันก็ต้องเลือกแบบที่แม่นยำที่สุด ซึ่งแบบปรอทคือแม่นยำที่สุด แกไปร้องเรียนที่ไหนก็ไม่มีใครเขารับหรอก” หลินเยี่ยนจนปัญญา

        “ก็คนแก่เขาวัดไม่เป็นนี่ ถ้าฉันซื้อแบบปรอทแล้วยังต้องหาพยาบาลอีกคนด้วยรึเปล่า”

        “คนแก่เหรอ คนแก่ที่ไหน แม่แกอยู่อเมริกายังต้องให้แกช่วยซื้อเครื่องวัดความดันในประเทศให้อีกเหรอ”

        “แม่ฉันมีหมอส่วนตัว ไม่ต้องให้ฉันซื้อเครื่องวัดความดัน”

        “แล้วแกซื้อให้ใคร”

        “แม่ของเพื่อนคนหนึ่ง โอ๊ย แกอย่าถามเรื่องไร้สาระได้ไหม”

        “ประธานถังที่ทำเงินได้วินาทีละหลายสิบล้านกลับเอาใจใส่แม่ของเพื่อนขนาดนี้ ใกล้มีข่าวดีแล้วเหรอ” จู่ๆ หลินเยี่ยนก็ขี้เม้าท์ขึ้นมา

        “...” ถังเฮ่ออึ้งไปครู่หนึ่ง “แกมันสัตว์เดรัจฉานหรือไง นั่นแม่เพื่อนนะโว้ย อะไรคือใกล้มีข่าวดีวะ”

        “...” หลินเยี่ยนนวดๆ หน้าผาก ใครสัตว์เดรัจฉานกันแน่ “ฉันกำลังพูดถึงแกกับเพื่อนแกใกล้จะมีข่าวดีแล้วโว้ย ใครพูดว่าเป็นแกกับแม่ของเธอวะ”

        “อ้อ” ที่แท้พูดถึงฉันกับทู่ทู่นี่เอง “นั่นก็ไม่ถูกโว้ย เพื่อนฉันคนนั้นเป็นผู้ชาย ใครจะไปใกล้มีข่าวดีกับเขาฮะ” ถังเฮ่อตะโกนอีกรอบ

        “เออๆๆ คิดซะว่าฉันไม่ได้ถามแล้วกัน” ลนลานขนาดนี้มีกลิ่นทะแม่งๆ แฮะ แต่ผู้ชายเหรอ กลิ่นทะแม่งๆ นี้แปลกทีเดียว

        ต่อมายังไม่ได้ถามเรื่องเครื่องวัดความดันให้ได้เรื่องได้ราว คุณหมอหลินเยี่ยนรู้สึกว่าเครื่องวัดความดันอิเล็กทรอนิกส์พวกนั้นก็ไม่แย่ หาเครื่องที่มีบริการหลังการขายและตั้งเวลาการปรับเทียบให้แม่นยำก็ใช้ได้

        เชิงอรรถ

^ การแตะโดนขื่อประตูเชื่อกันว่าจะนำพาโชคร้ายมาให้^ หมายถึง ซาลาเปาไส้ถั่วแดง