คำเตือน R-15 มีการอมอวัยวะเพศ นายเอกทำกับคนอื่นที่ไม่ใช่พระเอก
“สุภาพบุรุษที่ดีนั้นรอคอยคนรักของตนได้เสมอ” คำเอ่ยเตือนจากข้ารับใช้พาให้ดยุกสีเืที่ร่ำรวยที่สุดแห่งมอนสตัดด์ที่กำลังเดินวนไปมาในสวนดอกไม้หยุดลง ดิลุคเหลือบมองข้ารับใช้ปากกำลังจะอ้าพูดอะไรสักอย่างแต่กลับโดนคนสนิทสวนขึ้นทันที
“ผู้ชายขี้ตื้อผู้หญิงไม่ชอบนะคะนายท่าน” อเดลินด์เอ่ยกำชับ “ใครๆก็รู้ว่าบารอนนั้นรักครอบครัว ทั้งบิดามารดานั้นตกตายไปั้แ่พวกเขายังเด็กดังนั้นจึงไม่แปลกที่คุณชายเคย่าอยากจะค้างคืนที่บ้านของตนเอง นายท่านพอกลับมาก็อยากอยู่กับท่านพ่อมิใช่หรือคะ?”
“...”
ครอบครัว คำที่แสนหนักอึ้งที่พาให้ดิลุคถอนหายใจเขากำหมัดแน่นทั้งที่เป็ดยุกที่แข็งแกร่งก็ไม่อาจปกป้องครอบครัวของตนเองเอาไว้ได้ บิดาของเขามิอาจปกป้องท่านแม่เอาไว้ได้ และเขาก็ไม่สามารถปกป้องท่านพ่อเอาไว้ได้
“ซุปมะเขือเทศ ...”
“ขอรับ?” เอลเซอร์คิ้วขมวดกับคำสั่งแปลกประหลาด
“คราวก่อนที่ส่งซุปมะเขือเทศท่านบารอนอัลเบอริชและครอบครัวชมชอบเป็อันมากดังนั้นเ้าจงไปสั่งให้พ่อครัวทำและส่งไปให้เพื่อเป็มื้อเย็น”
“ขอรับ...ไปหาไม่ได้เลยจะส่งคนไปสืบข่าวสินะขอรับ “เอลเซอร์กลืนคำพูดต่อจากนั้นลงคำคอ ...นี่ขนาดยังไม่หลงยังตามขนาดนี้ถ้าเกิดรักขึ้นมาคงเป็ดยุกคลั่งรักเป็แน่แท้
“อย่าลืมสินั่นคือเหยื่อที่พวกเราต้องจับดูเพื่อที่จะฆ่าได้ทันที” ดิลุคกระแอมไอหลบสายตาของพ่อบ้านและหัวหน้าสาวใช้
“ขอรับ ขอรับ ขอรับ” เอลเซอร์แสร้งลากเสียงยานคาน
ใครเชื่อว่าเหยื่อก็บ้าแล้ว...
**********************************
เคยะกอดแขนของผู้เป็พี่แน่นเขาขยับไม่สะดวกนักในชุดที่รุ่มร่าม เสียดายที่งานปาร์ตี้ของดยุกคามิลนั้นมีบัตรเชิญที่ให้สามัญชนสำหรับสาวๆเท่านั้น บ่งบอกความชีกอของเ้าตัวได้เป็อย่างดีชายหนุ่มรู้สึกจนใจกับไอ้เฒ่าหัวงูเหลือเกินเพราะอีกฝ่ายมีภรรยาหลวงและอนุถึง 10 คน เขาใส่ชุดราตรีที่พี่ชายจัดหามาให้ควงแขนพี่ชายเดินเข้าไปในงานส้นสูงเหยียบพรมกำมะหยี่ เคยะรับรู้ถึงสายตาที่มองมา ชายหนุ่มแนบตัวติดกับพี่ชายเกาะจนเหมือนโคอาล่าเกาะแม่
"ผมแปลกไหม?"
"ไม่ สวยมาก เคยะเหมือนแม่นะ"
ตอนที่เข้าร่างนี้เคยะได้รับความทรงจำจากร่างเดิมอยู่บ้างทว่าเขานึกถึงหน้าแม่ของตนเองไม่ออกเพราะตายตอนที่คลอดสองแฝด เ้าตัวหันไปมองกระจกที่อยู่ในงานสบเข้ากับใบหน้าเรียวที่ถูกตกแต่งด้วยเครื่องสำอางเบาบาง เส้นผมยาวถูกปล่อยสยายมัดเป็เปียดประดับด้วยเครื่องประดับผมลายดอกคาเมเลีย ชุดราตรีที่สวมใส่ดูเหมือนท่านพี่จะหยิบยืมมาจากสตรีสูงส่งพราะมันทำจากเนื้อผ้าชั้นดีขับทรวดทรงของเคยะให้เห็นชัดเจน
สวยหรือ?
ผู้ชายจะสวยได้ยังไง!
"ถึงชมแบบนั้นกับผู้ชาย ข้าก็ไม่ดีใจ" เคยะหัวเราะพี่ชายประคองเอาไว้เดนสเลฟรักเขาจากใจจริงเหมือนกับเป็ครอบครัวที่แท้จริง “ข้าไม่ใช่เคย่าเสียหน่อย”
“ไม่ว่าจะเคยะ หรือ เคย่าก็น้องชายของข้าทั้งนั้น เ้าทั้งสองคนสวยเสมอในสายตาของข้า” เดนสเลฟคลี่ยิ้มอ่อนโยนเขาโน้มตัวลงไปหอมศีรษะทุยของผู้เป้นน้องสิ่งนั้นพาให้เคยะเขินอาย เขาเพิ่งเคยมีครอบครัวและได้รับความรักมันเป็ความอบอุ่นที่ไม่สามารถบอกได้ด้วยคำพุดแค่การกระทำเล็กน้อยกลับอบอุ่นไปถึงหัวใจ
เขาอยากมีชีวิตอยู่ในครอบครัวนี้ อยากเป้นน้องของเดนสเลฟและเป็พี่ชายของสองแฝด ...เพื่อการนั้นเขาจะต้องรอดชีวิต
“ท่านพี่รู้หรือไม่? “เคยะหัวเราะั้แ่ถูกเรียกชื่อ ‘เคยะ ‘เขาก็รู้สึกว่าตัวเองมีตัวตน “ข้าชมชอบการถูกชมว่า ‘หล่อเหลา’ มากกว่า”
“เ้างามมาก ...ดังนั้นจึงได้มีพลังมาก” เดนสเลฟพูดอะไรแปลกประหลาด ราวกับการมีพลังมากขึ้นกับความงามอย่างงั้นละ เคยะอ้าปากกำลังจะถามว่ามันหมายถึงอะไรกันแน่อาหารจานหลักก็มาถึง ดยุกคามิลกลับแสดงออกอย่างชัดเจนว่าสนใจเขา้าจะเต้นรำด้วย เรือนร่างชายวัยกลางคนยื่นฝ่ามือสำหรับสตรีสามัญชนมันคือโอกาสที่จะได้ไต่เต้าเข้าไปในแวดวงคนชั้นสูง
เพียงแต่เคยะกลับขมวดคิ้วมองดูสารรูปตนเองอีกครั้งในบานกระจกที่ติดอยู่ในงาน เขาเนี่ยนะ! เขาไมได้น่ารักน่าถนุถนอมแบบนักบุญอีเทอร์นะ
"ั้แ่เกิดมาข้าเพิ่งเคยพบพานหญิงที่เย้ายวนถึงเพียงนี้ ไม่ทราบว่าจะให้โอกาสเต้นรำกับข้าสักเพลงได้หรือไม่?" ดยุกคามิลนั้นเป็คนมีอายุมากแม้จะล่วงเลยตามวัยแต่ความบ้าสตรีของเขาไม่ได้เบาบางลง เขามักจะจัดงานเพื่อรวบรวมหญิงงามมาอยู่ข้างกาย
เอ๊ะ แบบนี้ก็ชอบหรือ? สเปกนายจะกว้างไปแล้ว นิยายเื่นี้มันยังไงกันเนี่ย!
“...” เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ว่ามิใช่สตรีเคยะถึงเลี่ยงเป็การคลี่พัดเอียงอายราวกับสาวน้อยจับชายกระโปรงย่อตัวจับมือข้างนั้นหันไปมองพี่ชายตนเองเพื่อเป็การส่งสัญญาน แม้จะไม่ได้บอกแผนทั้งหมดแต่พี่ชายของเขากลับยอมเชื่อใจเื่บ้าบอ ตามแผนเคยะจะล่อหลอกท่านดยุกคามิลจนพบที่ซ่อนทางลับใต้ดินขังพวกทาสหลังจากนั้นเดนสเลฟจะพาเหล่ามหารเพื่อมาจับ ชายหนุ่มกอบกุมสร้อยแซฟไฟร์ที่อยู่บนคอก่อนหน้านั้นเขาจะเก็บหลักฐานด้วยสร้อยเส้นนี้
ด้วยอำนาจด้วนั์ตาของัที่สถิตกับสายเืเขาได้มองการใช้งานของสร้อยเส้นนี้เอาไว้แล้ว ชายหนุ่มเคยนึกว่าตนเองจะต้องใช้งานมันอย่างไรทว่าเพียงแค่เขามองก็เห็นตัวอักษรบ่งบอกวิธีใช้อย่างดีนี่มันแทบไม่ต้องฝึกฝนการใช้พลังเลยไม่ใช่หรือ มันเป็อัตโนมัติก็ดีไม่เลว
ว่าแต่เขาคงไม่เผลอเปิดเผยตัวตนของใครสักคนเข้านะ ...ในเกมวายเื่นี้มีไอเท็มชิ้นหนึ่งที่จนจบเกมยังไม่ปรากฏได้แต่ถูกกล่าวถึงในตำนานที่นักบุญได้อ่าน มันคือของวิเศษที่สามารถซ่อนตัวตนของผู้สวมใส่เอาไว้ได้คาดว่าผู้สร้างเกมลอกมาจากเื่แฮร -*ปิ๊บ- แน่ๆ ...ถ้าเกิดดวงตาทำงานอัตโนมัติงั้นเขาก้มีโอกาสจะเผลอมองเห็นผุ้ที่สวมใส่ของชิ้นนั้นนะสิ ให้ตายเถอะหวังว่าโลกคงไม่กลมเจอผู้ที่ใช้ของวิเศษหรอกนะ ...ใจเย็นไว้เคยะของชิ้นนั้นจนจบเกมมันก็ไม่เคยปรากฎเลยไม่ใช่หรือ?
“ข้าถูกใจเ้าเข้าเสียแล้วสิ ถ้าเ้า้าข้าจะมอบทั้งตำแหน่งและเงินทองมากมายให้แก่เ้า” เคยะดึงตัวเองกลับมาสู่โลกความจริงใน่การเต้นรำอันยาวนานในที่สุดเขาก็เอาชนะใจตาแก่นี่ได้แบบไม่ได้ทำอะไรเลย ใบหน้างามระบายยิ้มแย้มมือรวบคอราวกับเป็การตอบตกลง มือถูกจับเชยขึ้นจุมพิตแ่เบามันเป็ความรู้สึกที่น่าขยะแขยง
อา ...ถ้าเป็ดิลุคคงจะดีกว่า
แต่เดี๋ยวทำไมต้องเปรียบเทียบกับดยุกมะเขือเทศนั่นด้วย เคยะถอนหายใจเขาห้าวเดินอย่างงุ่มง่ามด้วยรองเท้าที่ไม่ถนัดลงยังชั้นใต้ดิน ดยุกคามิลมันจะนำหญิงสาวที่ถูกใจมาเชยชมทรัพย์สมบัติและทาสราคาแพงพวกนี้ก็คือสินค้าชั้นดี โชคชะตามักไม่เข้าทางเคยะนักพริบตาที่ถูกลากมายังห้องใต้ดินเ้าผู้ร้ายก็มือเป็ปลาหมึก
ใจเย็นก่อน ในเกมนายยังไม่รีบขนาดนี้
"เหตุใดเ้าถึงได้เย้าใจชายถึงเพียงนี้ ข้าตื่นตัวเพราะเ้าเชียวนะ อา... ยอดรักข้าจะแต่งตั้งเ้าเป็อันดับเลยถ้าเ้ายอมข้า " บทพูดบ้าบอของตัวร้ายในเกมวายขึ้นมาต่อหน้าตอนฟังในเกมยังไม่รู้สึกอ้วกแต่พอมาฟังโดยตรงพร้อมถูกมืออวบอุมลูบต้นขาอ่อนพาให้เคยะรู้สึกคลื่นไส้
อยากอ้วก ....
"ใจเย็นก่อน แท้จริงแล้วข้าหาใช่สตรีแต่เป็บุรุษ" เคยะรีบเปิดเผยตัวเพื่อให้รอดจากการถูกข่มขืนเขาดึงรั้งชุดราตรีให้เห็นเนินอกของบุรุษเพศทว่าเ้าดยุกคามิลกลับทำตาหื่นกามยิ่งกว่าเดิม
"ยิ่งชอบเลยจ๊ะ"
ลืมไปว่านี่มันเกมวาย กิ๊ซ...
“มามะที่รัก ถ้าเ้ายอมเป็เด็กดีเ้าจะได้รับรางวัลยิ่งใหญ่” มือข้างนั้นยังคงลูบไล้ไปตามตัวมันทำให้เคยะรู้สึกขยะแขยง มันเป็ความรู้สึกคลื่นไส้จนอยากขย้อนของเก่าเขานึกภาพตัวเองตอนจูบกับดิลุคยังไม่รู้สึกขยะแขยงถึงเพียงนี้
อา...คงเพราะดิลุคไม่เคยคุมคามเขาขนาดนี้
“จริงหรือขอรับ ...ท่านจะให้ยังสิ่งใดแก่ข้าบ้างหากข้าติดตามท่านจะได้รับเงินเท่าใดกัน” ชายหนุ่มผู้หลงเข้ามาหาใช่คนไร้เดียงสาเขารู้ดีว่าสิ่งที่ดยุก้าคือการร่วมรักกับเขาทว่าเขาก็ต้องดึงข้อมูลและประวิงเวลาให้มากที่สุด
พี่ชายมาเร็วๆเถอะ...
“แน่นอนนอกจากตำแหน่งของข้าจะทำให้เ้าได้เข้ายังแวดวงชนชั้นสูงข้ายังมีสินค้าที่จะทำเงินมหาศาล” เ้าหมูตอนคามิลหลงระเริงกับการถูกตามใจ มันถูกคนสวยที่มันถูกใจเกาะแขนออดอ้อนราวกับลูกแมวแสนน่ารักทว่าเย้ายวนมันเดินนำมือลูบไล้หลังมือนวลเนียนนั้นไม่ว่าจะใบหน้างดงามหรือผิวสีแทนล้วนแต่เป็สิ่งหายากทั้งนั้น ชายวัยกลางวันไม่รอช้าที่จะเสนอสินค้าที่ดีที่สุดเพื่อล่อลวงคนงาม หากเป็เด็กรู้ความจะรู้ว่าการขายสิ่งนี้จะได้เงินมากมายแต่หากเป็เด็กไม่ประสีประสาสำหรับสามัญชนเขาก็มีวิธีที่จะทำให้เด็กผู้นั้นถูกขังไว้ในคฤหาส์ตลอดกาล ...มันคือสิทธิของชนชั้นสูงและเขาย่อมมีอำนาจมากพอ
“โอ้ ช่างเป็สินค้าที่ไม่เลวนักท่านดยุก” เคยะข่มใจตนเองอย่างมากเมื่อถูกพามาที่กรงสินค้า มันเป็กรงเล็กข้างในมีเด็กหน้าตางดงามผู้เป็คนต่างแดนพวกเขามีผิวสีเหลืองขาวแตกต่างจากคนในดินแดนนี้ที่เป็สีขาวจัดหากเปรียบเปรยเหล่าเด็กในกรงที่แสนคับแคบคือคนเอเชียและคนในดินแดนนี้เป้นชาวยุโรป เด็กต่างชาติมักขายได้ดีกว่าเพราะความแปลกตา เขาหันไปมองยังมีเด็กในดินแดนบางคนอยู่ด้วยทุกคนล้วนแต่มีหน้าตาสวยสดงดงาม
นี่คือสินค้าชั้นยอด ...
เขาได้กลิ่นเืจากที่เคยเห็นในเกมวายมันเป็เพียงภาพที่ไม่ชัดเจนแต่เมื่อได้มายืนตรงหน้าทำเอาเคยะเกือบทรุด กลิ่นของเืที่เหม็นเน่าเสียงสะอื้นไห้ของเด็กๆ สภาพเนื้อที่ถูกมีดกรีดขาดบางคนกลายเป็ศพไปเสียแล้ว เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้เด็กหลายคนกลับมาเกาะกรงพวกเขาร้องขออาหาร ยา และน้ำด้วยสภาพน่าสงสาร
โหดร้าย...
ใจเย็นเอาไว้เคยะ ใจเย็นเอาไว้ นายไม่มีทั้งพลังหรือกำลังพอที่จะปกป้องตัวเองและเด็ก...สิ่งที่นายทำได้มีแค่ประวิงเวลาเอาไว้
มันเป็ความจริงที่น่าปวดใจ แม้จะร่ำเรียนวิชาดาบมาแต่เคยะรู้ดีว่าไม่อาจเอาชนะอัศวินที่ยืนเฝ้าทางใต้ดินและยามถึง 10 คนได้ นักบุญอีเทอร์เองก็ไม่มีกำลังเช่นกัน
น่าโมโหและน่าสมเพชไปพร้อมๆกัน...ในใจของเขากลับคิดถึงดยุกสีเืผู้นั้น...หากมีเขาอยุ่ด้วยเคยะคงจะอุ่นใจ
“เป็อะไรไปเ้าหวาดกลัวหรือ?” เสียงเยือกเย็นพาให้เคยะรีบดึงสติกลับมา เขาคลี่ยิ้มเสแสร้งสวมใส่หน้ากากเป็เด็กหนุ่มผู้รู้ความ
“หามิได้ขอรับ ข้าแค่คิดว่ะหากปล่อยให้อดอยากหรือาเ็ประเดี๋ยวสินค้าจะขายไม่ได้ราคา ดูแล้วพวกเราน่าจะได้เงินก้อนใหญ่กว่านี้”
“ไม่ต้องรีบร้อนสินค้าที่ดีกว่านี้ข้าย่อมเก็บไว้ในที่ดีกว่านี้” ดยุกคามิลโอบไหล่บอบบางของเด็กหนุ่มที่ถูกอกถูกใจนิ้วเรียวไล่เรียงลงไปจนถึงเอว เด็กหนุ่มคนนี้หุ่นดีเหลือเกินเขาอยากจะเข้าไปในร่างกายนั้นเร็วๆเสียแล้ว
“อา เช่นนั้นหรือสมเป็ท่านช่างรอบคอบเสียจริง” เคยะถูกพาเดินเข้าไปในบันไดวนดูเหมือนเขาจะถูกพาไปยังห้องลับ ในเกมวายอีเทอร์ถูกอุ้มพาดบ่าเพื่อไปยังห้องนั้นมันเป็ห้องสำหรับร่วมรักกับเด็กหนุ่มที่ดยุกถูกใจ เ้าแมวเหมียวสีน้ำเงินเอาอกเอาใจท่านดยุกไม่ขาดปากชมเชยไม่หยุดั้แ่ใบหน้ากล้าแกร่ง ความร่ำรวย ชื่อเสียงหัวสมองกับมือเขาแยกออกจากกัน ในขณะที่กำลักอดแขนของท่านหยุดและชมเชยอีกฝ่ายมืออีกข้างก็หย่อนะเิสีที่พกมาลงข้างหน้าต่างตรงบันไดวนที่เดินผ่าน มันเป็เวลาชั่วเสี้ยววินาทีใน่นั้นเขาใช้ศีรษะไซร้ออดอ้อนยังต้นคอของเ้าหมูตอน
โอ๊ยเปลืองตัวจริง!
“แหมเ้าช่างเร้าอารมร์เหลือเกินข้าทนเดินไปยังห้องไม่ไหวแล้วขอที่นี่เลยแล้วกัน”
อะไรนะ!
“แหมท่านดยุกใจเย็นก่อนนะขอรับ” เคยะผลักร่างใหญ่โตที่แนบชิดเข้ามาอีกฝ่ายมีแรงไม่เยอะแต่เขาเกรงใจอัศวินสี่คนที่รุมล้อมพวกเขา
เฮ้ นายจะเล่นชู้ต่อหน้าผู้คุ้มกันเรอะ!
“คราวนี้เป็หนุ่มที่ยั่วอารมณ์เป็บ้า”
เคยะได้ยินเสียงยามลอยเข้าหูแล้วกำหมัด ให้ตายเถอะหัวหน้าเป็ไงลูกน้องเป็งั้น คอยดูเหอะเขาจะให้เดนสเลฟจับลงคุกไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย
“ขอเถอะข้าไม่ไหวแล้ว!” มือใหญ่จับกระโปรงเขาเลิกขึ้นมันพาให้เคยะสะดุ้ง เขาไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นด้วยความเชี่ยวชาญของแฟนเช่าจึงจึบมือสองข้างของอีกฝ่ายแนบลงยังเนินอกของตนเอง
“ท่านดยุกให้ข้าทำเถอะ ข้าอยากบริการท่าน” เ้าแมวน้อยรู้ดีว่าหากขัดขืนเขาจะถูกข่มขืนอย่างแน่นอนอย่างน้อยเขาจะยืดเวลาให้มากที่สุด ตลอดระยะเวลาการเป็แฟนเช่าเขาเคยมีลูกค้าผู้ชายเช่นกันเพียงแต่สำหรับลุกค้าผู้ชายเขาจะทำให้แค่ปาก ขนาดคนจ่ายเงินให้เขามากมายยังไม่เคยได้ข้างหลังของเขาแล้วเ้าหมูตอนที่ยังไม่ได้จ่ายสักแดงให้ตายยังไงเขาก็ไม่ยอม
“โอ้!” ดยุกคามิลไม่รังเกียดหากจะถูกเอาอกเอาใจตรงกันข้ามเขาชอบเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่รู้ความและเ้าหนุ่มตรงหน้าก็ดูช่ำชอง
“ท่านหยุดช่างสง่างามเสียจริง” เคยะโกหกเขาอยากจะอ้วกอยู่แล้วั้แ่คุกเข่าลงถอดกางเกงของดยุกคามิล สิ่งที่ตั้งตระง่านตรงหน้าไม่ได้มาตรฐานชายด้วยซ้ำ..เหอะไอ้งูเล้กริอาจชีกออีก มือเรียวเหน็บผมยาวเกะกะหรี่ั์ตาสวยพาให้ดยุกใจเต้นอ้าปากสองมือประคองแท่งเนื้อเหี่ยวๆแตะต้องยังปลายยอดดูดกลืนความเป็ชายก่อนจะรู้สึกพะอืดพะอม
ให้ตายเถอะ...พี่เดนสเลฟมาเร็วหน่อยครับ
‘ตู๊ม!’
เสียงะเิพาให้พวกเขาชะงักเคยะกำลังจะเอาออกเสียแต่ศีรษะเขากลับถูกจับกดให้อมสิ่งนั้นเข้าไปจนเต็มคอจนจุก มืออวบอุมดันเข้าไปจนเกือบถึงคอเคยะดิ้นเล้กน้อยเพียงแต่เขาได้รับอิสรภาพในไม่กี่นาที เขาไอค่อกแค่กอยู่ไม่นานกลับถูกกระชากข้อแขนจนเจ็บ
พี่มาช่วยแล้วสินะ...ชั่ววินาทีที่เงยหน้าเคยะคาดหวังจะได้พบเทวดาแต่สิ่งที่พบคือซานตานจากขุมนรก
ดยุกแรควินเดอร์นั้นเป็ชายหนุ่มรูปงามเขาเคยคิดว่าไม่ว่าทำหน้าตายังไงคงไม่สามารถลบล้างรุปโฉมได้แต่ดิลุคที่มองทอดลงมานั้นน่ากลัวมาก ....ราวกับปีศาจ
******************************
ตอนหน้าเรทค่ะ
แค่ก แต่เรทไม่เต็มตัวนะคะ
7K
![กลรักวังหลวง [서현]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578381443_2778631.webp)
