ตอนที่ 18 มื้อค่ำ 1
ตุบ!
ร่างของบอสแมงป่องหลังหนามยาว 6 เมตรถูกโยนลงต่อหน้าตกคนลุคบิดคอเอี้ยวตัวไปมาด้วยความเมื่อยล้าเขาไม่คิดว่าซากของบอสแมงป่องหลังหนามจะหนักขนาดนี้ แค่ลากออกมาก็ยากมากแล้วจริง ๆ
“คุณฆ่ามันเหรอ” บอสตันถามอย่างอยากรู้
“ข้างในมีอะไรแล้ว ผมจะไปที่จุดนัดผมก่อน”
ลุคไม่ได้ตอบคำถามของบอสตัน แต่การไม่ตอบก็คือการยอมรับ
“ไม่มีแล้วเป็ไปไม่ได้ แล้วหินพลังงานละ” นิโคลถามด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าถ้าไม่มีมอนสเตอร์แล้ว ชายคนก็คงขุดหินพลังงานมาหมดแล้วแน่นอน
บอสตันและไอกะก็เข้าใจคำพูดของลุคเหมือนกัน
ทั้งสามคนมองหน้ากัน นิโคลไม่อยากเชื่อ เธอวิ่งเข้าไปด้านในระยะทางตามถ้ำรวมกันไม่เกิน 1000 ถ้าวิ่งเต็มกำลังยังไงก็ไปกลับใช้เวลาไม่นาน
ลุคไม่ได้ถามเธอ
ไอกะเหมือนจะอยากพูดบางอย่างส่วนบอสตันก็ดูสีหน้าผิดหวังอยู่ไม่ใช่น้อย
“พวกคุณเป็อะไรหรือเปล่า” ลุคหันไปถาม
“พวกเรายังได้เหล็กในของแมงป่องหลังหนามไม่ครบที่จริงเป็ของผมที่ขาดไปอันหนึ่ง”
บอสตันกล่าวด้วยรอยยิ้มหดหู่
“ด้านในมีซากมอนสเตอร์อยู่ใช่ไหม คุณขายให้พวกเราได้ไหมเรายินดีแลกกับซากมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนาม 5 ตัวที่พวกเราฆ่าเลยก็ได้”ไอกะพยายามหาวิธีช่วย ยังไงซะเธอก็เหมือนร่วมมือกับบอสตันแต่มีแค่เธอที่ได้เหล็กในแมงป่องหลังหนามที่ใช้ยืนยันครบเพียงคนเดียวทำให้เธอรู้สึกลำบากใจเป็อย่างมาก
“ไม่มีเหลือ” ลุคตอบไปสั้น ๆ เพราะด้านในไม่มีเหลือจริง ๆ
สองคนไม่เข้าใจว่าเคลียร์ชิ้นส่วน แต่ไม่เหลือซากได้ยังไงลุคก็ไม่คิดจะอธิบายและพูดเสริมว่า “แต่ผมมีเหล็กในแมงป่องหลังหนามเกินมา 2 ชิ้นถ้าพวกคุณสองคนช่วยผมแบกเ้านี่ออกไป ผมจะมอบให้”
“จริงเหรอ” ไอกะพูดเสียงดังอย่างยินดี
“แน่นอน”
ลุคหยิบเหล็กในออกมา มีทั้งหมด 5 ชิ้น เขาแบ่งออกมา 3ชิ้นเป็ของตัวเองซึ่งได้มาจากตอนโดนตามล่าส่วนอีกสองชิ้นได้มาจากซากชิ้นส่วนที่หลงเหลือของแมงป่องหลังหนาม
ซากแมงป่องหลังหนามถูกเขาเปลี่ยนเป็ไอเทมหอกหนามไปแล้วแต่ว่าการต่อสู้ที่ดุเดือดยังไงก็ย่อมต้องมีซากที่ไม่สมควรมีสองชิ้นที่มาจากส่วนหางหลุดออกมา จะทิ้งไว้ก็เสียดายเขาจึงเก็บเอาเหล็กในออกมาเพราะคิดว่าน่าจะมีประโยชน์
เขากำลังใช้มันแลกกับการให้ทั้งสองคนช่วยเขาแบกซากแมงป่องหลังหนามออกไปที่จริงลุครอให้คนมาขนพวกมันไปก็ได้แต่ว่าแบบนั้นซากบอสแมงป่องหลังหนามอาจจะโดนเหมารวมยกไปขายด้วย
คุณค่าของบอสแมงป่องหลังหนามตัวนี้มีค่าเกินกว่าจะเอาไปขายเป็เงิน
“ตกลง ผมจะช่วย” บอสตันรับข้อเสนอด้วยความยินดี
ลุคส่งมอบเหล็กในให้กับบอสตันแต่ชายคนนี้กลับขอเพียงชิ้นเดียวเขาก็ไม่ขัดข้องเหล็กในแมงป่องหลังหนามสามารถขายได้ ถึงจะไม่แพงแต่ราคาก็ยังมากถึงหลักพันอยู่
พวกเขาช่วยกันยกเอาซากบอสแมงป่องหลังหนามออกมาด้านนอกรังตรงบริเวณทางเข้าถือว่าเป็อุปสรรคพอสมควร เนื่องจากความลาดเอียงของพื้นที่รวมกับความยาวและน้ำหนักของบอสแมงป่องหลังหนามทำให้ทั้งสามคนค่อนข้างจะทุลักทุเลกว่าจะเอาซากบอสแมงป่องหลังหนามยาว 6เมตรออกมาได้
“โชคยังดีที่มันยาว แต่ความกว้างยังแต่เกือบ ๆ 2เมตรเลยเอาออกจากปากหลุมมาได้”
ลุคกล่าวพึมพำกับตัวเอง สายตามองปากหลุมที่ข้าง ๆมีซากบอสแมงป่องหลังหนาม
เวลานั้นเองนิโคละโออกมาจากรังหันไปมองลุคด้วยแววตาจริงจัง
“นายมีพลังพร์”
เธอถามเขาออกมาตรง ๆ เพราะฉากที่เห็นในโถงถ้ำสุดท้ายถ้าไม่ใช่คนที่มีพลังพร์ก็ต้องเป็เหนืุ์คลาส E เท่านั้นที่จะทำได้แต่นิโคลเลือกจะเชื่ออย่างแลกมากกว่า
เหนืุ์คลาส E ไม่มีความจำเป็ต้องมาเล่นเกมทดสอบเล็ก ๆ น้อยๆ นี้
ลุคไม่ได้ตอบ แต่ก็เท่ากับยอมรับ นิโคลก็ไม่ได้ซักไซ้ถามต่อแต่แอบมองอย่างเสียดายไปที่ซากบอสและนึกถึงหินพลังงานที่หายไปพวกนั้นด้วยมันคือเงินจำนวนมาก
‘เธอร้อนเงินเหรอ’ ลุคแค่คิดในใจเพราะดูเหมือนสาวสวยหน้าเคร่งขรึมดูจะอยากได้ซากบอสอยู่ไม่น้อย
สุดท้ายรังก็ถูกเคลียร์และทุกคนก็ได้เหล็กในของมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามมากันครับภารกิจก็เป็อันเสร็จสิ้นพวกเขาสามคนจึงรีบไปหาอีลิกเพื่อรายงานการทดสอบฮันเตอร์
นิโคลไม่มีอะไรต้องแบก เธอจึงเดินนำหน้าไป แต่ลุค บอสตันไอกะยังต้องช่วยกันขนซากบอสไปด้วยจึงเดินช้าพอสมควร
“คุณก็มีพลังพร์เหมือนกัน ดูเหมือนการทดสอบนี้จะรวมคนที่มีพลังพร์ไว้ถึง3 คนเลยทีเดียว”
บอสตันที่แบกอยู่ตรงกลางพูดขึ้นมา
‘3คน?’ ลุคทำหน้างงเล็กน้อย ‘ถ้านับเรากับนิโคลก็มีแค่สองคนหรือว่ายังมีคนอื่นอีก’
สองคนที่เหลือคือบอสตัน แต่บอสตันคือคนที่พูดเขาเดาว่าคนที่น่าจะมีพลังพร์ไอกะหญิงสาวแม่บ้านคนนั้นไม่คิดว่าเธอก็มีพลังพร์ด้วย
สองคนนี้น่าจะเป็พลังพร์โดยกำเนิด เพราะนิโคลดูจะร้อนเงินบางทีทางบ้านเธออาจจะไม่มีเงินมากนักส่วนไอกะเธอดูเหมือนจะมีความจำเป็บางอย่างต้องมาเป็ฮันเตอร์ไม่น่าจะมีเงินมากพอมาซื้อร่างพลังพร์มาอีกอย่างหลังจากรู้ข้อมูลของพลังพร์เขาก็รู้ว่าราคาร่างพลังพร์ราคาแพงมาก และไม่ใช่แค่มีเงินก็ซื้อได้
ถ้าทั้งสองคนมีคงเอาไปขายจะหาเงินได้ง่ายกว่า
ส่วนเขาเป็ข้อยกเว้นเพราะก็ยังไม่รู้เลยว่าร่างพลังพร์ที่บังเอิญหลอมรวมกับร่างกายไปแล้วมาอยู่กับเขาได้ยังไงนั้นยังคงเป็ปริศนา
‘พลังพร์ของนิโคลเป็ประเภทจิตควบคุมวัตถุ พลังพร์ควบคุมเชือก แต่ของอกะไม่รู้ว่าเป็พลังแบบไหน เพราะเรายังไม่เห็นเธอใช้มัน’
‘บางทีออกไปอาจจะมีคนบอกเื่พลังพร์ของเรา’ ลุคคิดแต่ก็ทิ้งความคิดนี้ทันที เพราะเขาคิดว่าสามคนนี้น่าจะไม่มีใครบอกเื่พลังของคนอื่นให้หรอกเพราะพวกเขาเหมือนจะจริงจังในเื่มารยาทที่ไม่สอดรู้เื่พลังของเหนืุ์คนอื่นมากจนเกินไป
แต่ต่อให้สำนักงานเหนืุ์จะรู้ตอนนี้ลุคก็ไม่ได้กลัวแล้วเขาก็แค่อ้างว่าพลังพร์พึ่งตื่นขึ้นหลังจากการทดสอบเหนืุ์ 1 วันและอ้างว่าเป็ประเภทสร้างสรรค์ พลังชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กก็พอ
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่สำนักงานเหนืุ์ต้องสร้างเครื่องทดสอบมาอ่านค่าพลังของเหนืุ์โดยเฉพาะเนื่องจากคำพูดของเหนืุ์โกหกได้ง่าย
...
อีลิกนั่งอยู่บนเก้าอี้มีร่มคันใหญ่กางบังแดดในมือถือแก้วน้ำเก็บความเย็น หรี่ตามองแสงแดดรอบ ๆ ด้วยความหงุดหงิดเหงื่อไหลไปตามใบหน้าและตัวราวกับเขาพึ่งอาบน้ำมาแล้วลืมเช็ดตัว
“ร้อนสุด ๆ เลย พวกนั้นทำไมถึงช้ากันนัก หรือเจอปัญหาอะไรไม่น่าจะใช้ ถ้าเจอคงขอความช่วยเหลือไปแล้ว เวลาเหลืออีกเกือบสองชั่วโมงชักรอไม่ไหวแล้ว หรือจะช่วยพวกเขาให้ผ่านไปได้เลยดี ไม่ได้แบบนั้นเจอพ่อด่าแน่”
“เอ๊ะ!...พวกเขามาแล้ว”
เขาลุกขึ้นมือป้องตามองออกไปยังจุดที่ไกล ๆเห็นหญิงสาวกำลังเดินมาทางนี้ แต่สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ด้านหลัง
“มอนสเตอร์!”
อีลิกใคิดว่าสาวคนนั้นวิ่งหนีมอนสเตอร์แต่พอกวาดพลังตรวจสอบกลับพบว่าไม่ใช่เธอเหมือนแค่เดินมาตามปกติและมอนสเตอร์ตัวนั้นก็ตายแล้ว แต่ตายแล้วมันขยับได้ยังไงสุดท้ายพอเข้าใกล้มากพอก็เห็นชัดว่ามันเกิดอะไรขึ้น
มีคนช่วยกันแบกซากมอนสเตอร์มา
“นั้นมันบ้าอะไร! บอสไม่ใช่เหรอ”
อีลิกพูดด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะดีดตัวพุ่งไปด้วยความเร็วสูงซึ่งขัดแย้งกับรูปร่างของเขามา พริบตาเดียวก็ไปโผล่อยู่เบื้องหน้าของลุคและคนอื่นๆ แล้ว
นิโคลตั้งท่าระวังตัวด้วยความตื่นตระหนก
ลุคเองก็ใไม่แพ้กัน ทำไมชายคนนี้ถึงรวดเร็วแบบนี้บอสตันกับไอกะอยู่ด้านหลัง กว่าจะเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นก็เห็นอีลิกชัดเจนแล้ว
“ใครฆ่ามัน” อีลิกถามคำถามเดียว
แต่ทุกคนกลับมองไปที่ลุคเป็สายตาเดียวกัน อีลิกก็ไม่ได้โง่ แต่เขาก็ไม่อยากเชื่อคนอื่น ๆ อาจจะไม่มีข้อมูล แต่อีลิกมีข้อมูลของลุคจากสำนักงานเหนืุ์ชายคนนี้พึ่งจะเป็เหนืุ์ได้แค่ไม่กี่วันเท่านั้น แถมพลังยังอ่อนแอสุด ๆแค่ไม่กี่สิบหน่วย จะฆ่าบอสที่มีพลัง
อีลิกเหมือนจะนึกขึ้นได้หรี่ตามองลุคโดยไม่พูดอะไรในทันที
“มอนสเตอร์ถูกกวาดล้างแล้ว ผมขุดเอาหินพลังงานมาแล้วด้วยถ้าตามที่คุณเคยบอกของทั้งหมดที่ได้จะเป็ของคนนั้นใช่ไหม” ลุคพูดออกไปตามตรงหยิบหินพลังงานให้ดู
“ใช่ ตามที่พูดนะแหละ” อีลิกพอจะเดาได้ว่าบอสตายก็คงเคลียร์ได้จริง ๆและถามเพิ่มว่า “ผลการทดสอบละ”
คนทั้ง 4 หยิบเหล็กในออกมายืนยันว่าตัวเองนั้นจัดการมอนสเตอร์ได้ 3ตัวแล้ว ซึ่งตรงตามเงื่อนไขในการผ่านการทดสอบฮันเตอร์
ที่จริงแล้วการทดสอบฮันเตอร์ตั้งเงื่อนไขไว้ต่ำมากแต่นั่นเพราะมีนี่เป็เพียงการทดสอบการต่อสู้และความกล้าในการเผชิญกับมอนสเตอร์ก็เท่านั้น
“ในเมื่อจบเื่แล้วก็ออกไปได้แล้ว ในนี้โคตรร้อนเลย”อีลิกกล่าวจบก็ปาดเหงื่อบนใบหน้า ถึงจะสนใจเื่ของลุคแต่เขาอยากออกไปจากที่นี่มากกว่า
...
หลังจากกลับมาอีลิกก็รับรองผลให้กับทุกคนพร้อมทั้งส่งคนไปเอาซากมอนสเตอร์ด้านในชิ้นส่วนโลกต่างมิติก่อนที่ประตูจะพังทลายหายไป นิโคล บอสตันและไอกะบอกตำแหน่งมอนสเตอร์ไป
แต่ลุคไม่ได้บอกเพราะเขาไม่มีซากมอนสเตอร์ตัวอื่นอยู่อีก
ซากบอสแมงป่องหลังหนามเป็ที่สนใจของทุกคนมากโดยเฉพาะพวกนายหน้าซื้อขายที่จะเข้ามาติดต่อซื้อซากมอนสเตอร์โดยตรง
สำนักงานเหนืุ์ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการค้าขายเหล่านี้ จึงทำให้มีบริษัทเข้ามาซื้อขายเอง
หลังจากตรวจสอบและรายงานผลการทดสอบฮันเตอร์ไปแล้วอีลิกก็ไม่คิดจะอยู่ต่อ
“พลังของเขาคืออะไรลองไปบอกพ่อก่อนก็ได้ดูเหมือนจะทำผลงานได้ดีเลยทีเดียว ฮ่า ๆ ๆ”อีลิกจากไปด้วยอารมณ์ดี
นิโคล บอสตันและไอกะขายเนื้อมอนสเตอร์ที่ตัวเองได้มาให้นายหน้าที่รอรับซื้อและรับเงินมาโดยพวกเขาขายมอนสเตอร์แมงป่องหลังนามได้ตัวละ 7,000 เครดิตรับเงินหลักหมื่นกลับไปด้วยความดีใจ
ทั้งสามคนเหมือนจะมีการพูดคุยกัน ซึ่งนิโคลก็ไม่ได้เ็าต่อคนรอบ ๆแต่ยังมีสีหน้าจริงจังประดับไว้เหมือนเดิม
ลุคยังไม่ได้ไปไหน ที่จริงจะบอกว่าไปไม่ได้มากกว่าเพราะโดนนายหน้าสองสามคนพยายามยื้อตัวไว้หวังจะเจรจาซื้อขายบอสแมงป่องหลังหนามสุดท้ายพูดคุยอยู่นานก็เหลือนายหน้าเพียงคนเดียว
“80,000 เครดิต ว่ายังไงคุณพอใจกับราคาไหมเราเสนอให้ราคาที่สูงมากเลยนะ” นายหน้ายกชูนิ้วทั้งห้าให้ลุคบ่งบอกถึงตัวเลขก่อนจะถูมือไปมารอคำตอบของเขาอย่างคาดหวัง
‘ราคาสูงขนาดนี้เลยเหรอ สมกับเป็บอส’
ลุคหันไปอีกสามคนอยู่ที่ขายซากมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามไปแล้วกำลังยืนมองดูประตูมิติของชิ้นส่วนโลกต่างมิติอยู่
“ผมไม่คิดจะขายเนื้อ แต่พวกเปลือกและชิ้นอื่น ๆ ขายได้”
“คุณ้าเก็บเนื้อไว้” นายหน้าผิดหวังแต่ด้วยความเป็นายหน้าที่ชำนาญในการชักจูงต่อรองก็ยื่นข้อเสนอใหม่
“ถ้าคุณ้าแต่เนื้อ เอาแบบนี้ผมขอซื้อส่วนอื่น ๆ 40,000เครดิตและทางเราจะเป็ชำแหละให้ด้วย คุณไม่ต้องทำอะไรเลย” นายหน้าต่อรองอีกครั้งถึงจะเสียดายเนื้อ แต่ที่จริงมอนสเตอร์จำพวกแมงป่อง มีเงินไม่เยอะสิ่งที่มีค่าที่สุดบนตัวของมันคือเปลือกและเหล็กในชิ้นส่วนพวกนี้มาจากบอสคุณภาพจึงเรียกว่าสูงที่สุดในมอนสเตอร์ระดับ F เลยก็ว่าได้
“ตกลง”
ลุคไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธ ยังไงเขาก็ไม่ถนัดการชำแหละอยู่แล้ว
‘เสร็จ ฉันได้กำไรแล้ว ฮ่า ๆ ๆ’
นายหน้าหัวเราะในใจรีบทำสัญญาซื้อขายกับลุคขอรหัสและที่อยู่เพื่อจะโอนเงินและส่งเนื้อมอนสเตอร์ที่ชำแหละไปให้ในภายหลัง
‘เงิน40000 เลยแถมไม่ได้ครั้งนี้รวมกับหินพลังงานแล้วก็คือ 150,000บาทเลยทีเดียว สมแล้วที่เป็อาชีพฮันเตอร์ หาเงินได้ง่ายจริง ๆ’
ลุคไม่คิดมากที่จริงเขาไม่สนใจเปลือกแต่สนใจเนื้อมากกว่าแถมก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร ในสายตาของเขามอนสเตอร์คือไอเทม เ้านี่แม้จะเป็บอสแต่ก็เป็ไอเทมเกรดสีม่วง เขามีหอกเกรดสีม่วงอยู่แล้ว 1 อันและยังมีหอกหนามเกรดอื่น ๆ จำนวนมากพอที่จะเปลี่ยนเป็หอกหนามเกรดสีม่วงได้อย่างไม่มีปัญหา
‘เนื้อพวกนั้นนอกจากจะช่วยยกระดับคลื่นพลังแล้วสิ่งสำคัญคือช่วยเจนปรับสภาพร่างกายเตรียมตัวฉีดสารกระตุ้น’
นี่ต่างหากคือสิ่งที่ลุค้า