เล่าเื่ผี แถวนี้ยายคุม
จัดทำโดย : ชายขี้เล่า Story
ป้อม และ โดม เป็ชายฉกรรจ์ ที่ใช้ชีวิต.. วนเวียนอยู่กับเื่… การแข่งรถมอเตอร์ไซค์ และยาเสพติด บางครั้งก็เคยทำเื่ผิดกฎหมาย.. อย่างการปล้นจี้ เพื่อเอาเงินมาซื้อยาเสพติดสนองตัวเอง..
และคืนนี้ เป็อีกครั้ง ที่พวกเขา... ออกปล้นในตอนการคืน ด้วยความคึกคะนอง ขับรถ ออกไปตามถนนสายต่างๆ มองหาร้านค้า หรือซอยเปลี่ยว เพื่อรอดักปล้น ขโมยของผู้อื่น แต่ดูเหมือนว่า จะยังไม่เจอเป้าหมายที่้า...
ท่าทางคืนนี้ จะเงียบเหงา ร้านค้าต่างๆปิดไว ผู้คนกลับบ้านแต่หัวค่ำ คงเพราะว่า.. ตรงกับ่ประกาศเคอร์ฟิว ตามมาตรการ ป้องกันการแพร่ระบาด ไวรัสโควิด -19 พอดี
ป้อม และ โดม ตัดสินใจว่าจะกลับแล้ว เพราะคงไม่ได้ทำอะไรแน่นอนในคืนนี้ ระหว่างทางขับรถกลับ ทั้งสองนึกสนุก อยากแข่งรถกันขึ้นมา.. เพราะเห็นว่าคืนนี้.. ถนนโล่ง และรถไม่ค่อยมี เลยบิดรถ แข่งกันที่ถนนทางตรงยาวๆ..
ทั้งสอง ขับรถแข่งตีคู่กันมา… อย่างอย่างเมามัน ต่างคน ต่างปลดปล่อย.. ลีลาการโชว์ความเร็ว กันอย่างสนุกสนาน…
แข่งรถมาได้สักพัก โดม ที่ขับนำมาก่อนมองเห็นว่า ข้างทาง.. มีบ้านคนหลังใหญ่ตั้งอยู่ เลยลดความเร็ว แล้วโบกมือให้ ป้อม รู้ว่ามีบ้านคนอยู่ตรงนั้นนะ…
ทั้งสอง จอดดูอยู่ริมถนน มองดู บ้านหลังนั้น เป็บ้านหลังใหญ่มาก ที่ไม่ได้เปิดไฟ มืดสนิท ไม่น่าจะมีคนอยู่ บ้านหลังใหญ่แบบนี้ อย่างน้อย น่าจะพอมีอะไรที่ขโมย.. เอาไปขายได้บ้าง เช่นพวกสายไฟ ทองแดง และอื่นๆ ที่พอจะหาได้ เลยตัดสินใจว่า.. คืนนี้ จะเข้าไปงัดบ้านหลังนี้แหละ
พวกเขาขับรถ เข้าไปใกล้ๆ ดับเครื่อง และแอบย่อง เข้าไปดูบริเวณหน้าบ้านหลังนั้น ส่องดู ให้แน่ใจว่า ไม่มีใครอยู่ ซึ่งก็เหมือนว่าจะเป็แบบนั้น บ้านหลังนี้มืด และเงียบ ไม่มีใครอยู่จริงๆ
ประตูทางเข้า.. ไม่ได้ล็อก จึงเปิด เข้าไปข้างใน ได้อย่างง่ายๆ ภายในบ้าน ดูเก่า และมีกลิ่นอับ บ่งบอกได้ว่า บ้านหลังนี้ถูกสร้างมานานมาก พวกเขาสำรวจรอบๆ มองหาสายไฟ และของเก่า ที่ดูน่าจะขายได้ แต่ไม่มีอะไร ที่ดูมีราคาเลย ทุกอย่างเก่าหมด แม้แต่ปลั๊กไฟก็ไม่มี วัสดุภายในบ้าน ส่วนใหญ่ ทำมาจากไม้ มีแต่กองกระดาษ และเศษผ้าเก่าๆ…
“เฮ้อ… เสียเวลาจริงๆ สงสัยวันนี้ จะเสียเที่ยวหวะ..” ...ป้อม บ่นออกมา.. ด้วยความรู้สึก ที่เบื่อหน่าย และหงุดหงิดเต็มที..
“นั่นสิ… มีแต่ของเก่าๆ บ้านอะไรวะ ไม่มีไฟฟ้าใช้ เ้าของที่เคยอยู่ที่นี่ คงเป็มนุษย์ยุคหินแน่ๆ ฮ่าๆ..” ...โดม เห็นด้วยกับเพื่อน ที่นี่ไม่มีอะไร ที่เป็ของมีค่าเลย..
ขณะที่... กำลังจะกลับ ป้อม มองเห็นว่า.. อีกมุมของบ้าน มีห้องเล็กๆ ที่เปิดประตูทิ้งไว้อยู่ เขาเลยชวน โดม ให้ไปดูที่ห้องนี้ เป็ห้องสุดท้ายก่อนที่จะกลับ..
ป้อม.. ค่อยๆใช้มือ ดันประตูออกช้าๆ ข้างในห้องนี้ มีตู้ และเตียงนอน และเมื่อมองไปที่เตียง มีบางอย่าง ถูกผ้าคลุมปิดไว้ มันมีลักษณะนูนยาว วางปิดด้วยผ้าสีขาวอยู่บนเตียง
ป้อม อยากรู้ ว่า.. อะไรอยู่ข้างในผ้า... ส่วนโดม.. เตือนเพื่อนว่า อย่าเปิด อย่าไปยุ่งเลย กลับกันเถอะ แต่ป้อม.. ไม่สนใจคำพูดเพื่อน เขาดึงผ้าสีขาวที่คลุมอยู่ออก อย่างรวดเร็ว..
ผ้าถูกดึงออกอย่างแรง เผยให้เห็น ร่างของผู้หญิงชรา.. ผมขาว ผอมแห้ง ิัติดกระดูก เมื่อทั้งสองเห็นว่า มีคนอยู่ในผ้า เลยรีบะโ ถอยตัวออกจากเตียง อย่างรวดเร็ว ด้วยความใ
หญิงชรา.. ที่นอนอยู่ เด้งตัวนั่งขึ้น แล้วหันไปมองทั้งสองคนช้าๆ… หญิงชราคนนั้น ทำตาโต แล้วยิ้มถามพวกเขาว่า… “หาอะไร… อยู่หรอ… เข้า. บ้าน.คนอื่น แบบนี้ มัน ไม่ ดี นะ..”
ป้อม ที่เห็นว่า เป็เพียงคนแก่ธรรมดา เลยข่มขู่ไปว่า... “นี่ยาย อยู่คนเดียวหรอ เอาเงินเก็บไว้ไหน ส่งเงินมาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว”...
“อยากได้เงิน.. หรอ ยาย.. ไม่มี.. หรอก.. คนเลวๆ.. อย่าง.. พวกเอ็ง ..อย่าหวัง จะได้อะไร.. จากที่นี่เลย ฮึๆ” ...หญิงชรา พูดด้วยท่าทาง ยิ้มแย้ม เธอดู ไม่กลัว สองหนุ่ม ที่ข่มขู่เลย แถมยังหัวเราะ ใส่พวกเขาอีก…
“อ้าว… ยาย! พูดแบบนี้ อย่าหวัง จะได้แก่ตายเลย..” … ป้อม ที่กำลังโมโห กับคำพูดของหญิงชรา พร้อมเดินไปที่เตียง โดม.. พยายามห้าม แต่เขาไม่ฟัง
ป้อม ได้หยิบผ้าคลุมสีขาว ที่เขาดึงออกมาจากเตียง แล้วกระทำในสิ่งที่โหดร้ายมากที่สุด นั่นคือ.. ใช้ผ้า คลุมศีรษะหญิงชรา กดร่างกายให้แนบติดกับเตียง ตั้งใจว่า จะให้หญิงชรา ขาดอากาศหายใจตาย…
“ไอ้ป้อม… เฮ้ย… อย่า.. มึงจะฆ่าคนหรือไง… เดี๋ยว ก็ซวยกันหมดหรอก” ...โดม ร้องเตือนเพื่อนเสียงดัง เมื่อเห็นว่า สิ่งที่ป้อมทำ รุนแรงเกิน..
แต่ไม่ทันแล้ว… ป้อม ที่กำลังหน้ามืด ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขากดผ้า อุดใบหน้าหญิงชรา ให้แรงขึ้น จนในที่สุด ร่างของเธอ ก็ได้แน่นิ่ง ไม่ขยับ… เขาค่อยๆ ยกมือ ออกจากร่างที่นิ่งช้าๆ... แล้วถอยออกมา
แต่ทันใดนั้นเอง ร่างของหญิงชรา ที่น่าจะไม่มีลมหายใจแล้ว ได้เด้งตัว ขึ้นนั่งอีกครั้ง เธอหันหน้ามองมาที่.ป้อม ช้าๆ พร้อมด้วยใบหน้าที่เปื้อนเื เธอกำลังหัวเราะ ใส่พวกเขา เหมือนคนวิกลจริต และพูดว่า … “ฮี่ๆ ฮึๆ กับ.. คนแก่ พวกเอ็ง… ก็ไม่เว้นนะ ฮึๆ” ……
หญิงชรา หัวเราะดังขึ้น แรงดึง ศีรษะเธอ สั่นไหว ตามแรงการหัวเราะ จนลูกตา… หลุดออก.. จากเบ้าตาทั้งสองข้าง แต่เธอยังคงหัวเราะ ไม่หยุด “ฮี่ๆ”...
สองหนุ่ม ป้อม และ โดม เมื่อได้เห็นภาพนั้น พวกเขากรีดร้อง ด้วยความกลัว ป้อม รีบวิ่งออกจากห้องนั้นทันที ส่วนโดม.. เขากลัวจนก้าวขาไม่ออก หญิงชรา คลานสี่ขา เข้ามาหาเขาช้าๆ แล้วใช้มือที่เหี่ยวแห้ง ลูบไปที่หัวของเขา มือของเธอทั้งเย็น และมีกลิ่นสาบรุนแรง เส้นผมของโดม ผมร่วงตามการลูบ ของหญิงชราจนหมดหัว… เธอกระซิบข้างหูโดม ว่า… “อยู่ กับ.. ยาย นะ… ยาย.. อยาก.. ได้.. หมา.. ไว้เฝ้าบ้าน…. ฮ่าๆ”
ป้อม วิ่งออกจากบ้าน มาจนถึง รถมอเตอร์ไซค์ ที่จอดอยู่ เขาไม่สนใจ เพื่อนที่อยู่ข้างในแล้ว ไขกุญแจ สตาร์เครื่อง แล้วรีบบิดออกไป ที่ถนนทันที
“เวรแล้วไง… ยายนั่นเป็ผี ...ไอ้โดม ...กูขอไปก่อน... โทษนะเว้ย..” ...ป้อม ขับรถออกไปด้วยความกลัว มากที่สุดในชีวิต ั้แ่เกิดมา เขายังไม่เคยเจอผีสักครั้งเลย…
ขับออกมาได้นิดหน่อย เขาเหลือบมอง.. กระจกมองข้าง เห็นหญิงชรา วิ่งตามมา… ในภาพที่ ไม่มีลูกตา เธอหัวเราะไป และวิ่งไปด้วย วิ่งเร็วมาก จนเกือบจะทัน ข้างหลังรถอยู่แล้ว…
“จะไปไหน.. ไม่อยากได้... ของ.. ในบ้าน.. ยาย.. แล้วหรอ. ฮี่ๆ” ... หญิงชรา พูดไล่ตามหลัง เสียงมันเหมือนอยู่ใกล้มากๆ จนทำให้ป้อม ใกลัว
“เฮ้ยๆ… ผีหลอก… อย่าตามมานะเว้ย... อย่าๆ…” ป้อม ะโร้องเสียงหลง ไปขณะขับรถ มือสั่นมาก เขาพยายามไม่มอง มุ่งมั่นกับการขับไปข้างหน้านะอย่างเดียว บิดรถให้แรงขึ้น.. จนเกือบสุด …
ขับมาได้สักพัก ป้อมมั่นใจว่า คงปลอดภัยแล้ว… เพราะขับออกมาได้ไกล จากตัวบ้านมากๆ ในตอนนี้ เขามองกระจกข้างอีกครั้ง ก็ไม่มีอะไรตามมา... “รอดแล้ว..โว้ย”
ป้อม รู้สึกโล่งใจมาก เขาผ่อนความเร็วลง ขับไปเรื่อยๆ แต่ภายในใจยังรู้สึกกลัวอยู่… เขารู้สึกว่า.. รถเริ่มหนักขึ้นแปลกๆ.. จึงตัดสินใจ.. หันมองกระจกข้างอีกครั้งๆ เห็น….. หญิงชรา นั่งอยู่ที่ข้างหลังเขา ที่ตอนนี้ ดูไม่เหมือนมนุษย์เลย... ตัวเธอสูงมาก เธอเอามือมาจับไหล่เขา แล้ว ยืดหัวออกจากตัว คอยาวพาด ไปที่ข้างตัวเขา และพูด… “เอ็งไปไหน ยายไปด้วย.. ฮี่ๆ..”
ป้อมสติหลุด ร้องโวยวาย และไม่ได้มอง ทางข้างหน้า จนทำให้ ขับรถเสียหลัก ชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างทาง อย่างแรง และทุกอย่างก็ค่อยๆดำมืดไป…
ไม่รู้ว่า.. เวลาผ่านไป นานแค่ไหน ป้อม เริ่มรู้สึกตัว เขาประคองตัวเองลุกขึ้น และได้เห็นภาพข้างหน้า มีร่างของหญิงชรา และโดมที่ไม่มีเส้นผมสักเส้น ยืนมองเขาอยู่….
“ไอ้โดม มึงไปยืนตรงนั้นทำไมวะ.. ยายนั้นเป็.. ผี รีบหนีออกมา เร็ว” ...ป้อม เรียกเพื่อน ให้รีบออกห่าง จากหญิงชราคนนั้น แต่โดมกลับนิ่งเงียบ ไม่ตอบอะไร หญิงชรา ได้ชี้นิ้ว ให้ป้อมดูอะไรบางอย่าง…
เมื่อ.. ป้อม มองไปยังทิศทางนั้น สิ่งที่เห็น ก็คือ ต้นไม้ใหญ่ข้างทาง ที่มี.. มอเตอร์ไซค์ของเขา พังอยู่ข้างล่าง และที่ข้างบนต้นไม้ เขาได้เห็น ร่างของตัวเอง ติดอยู่บนต้นไม้ ในสภาพที่ คอหัก และมีท่อนไม้เสียบที่อกอยู่
ป้อม นั่งลงร้องไห้ กับสิ่งที่เห็น เขาพูดอะไรไม่ออก หญิงชรา.. เดินเข้ามาใกล้ๆ เธอขยับปาก เหมือนท่องบางอย่างไปมา แล้วพูดว่า... “แถวนี้.. ยายคุม.. ใครเลว.. ยาย.. จะ จับมัน มาทำเป็หมา.. ให้หมด.. ฮี่ๆ….”
และนี่ก็คือจุดจบของ ป้อม และ โดม สองหนุ่ม ผู้ใช้ชีวิต ที่ทำแต่เื่ไม่ดีมาตลอดชีวิต ไม่ว่า.. จะเก่งแน่มาจากไหน สุดท้ายแล้ว ไม่สามารถ หนีเวรกรรมไปได้ และบางครั้ง กรรมก็ตามทันในรูปแบบที่น่าสะพรึงกลัว…
1K
