อบรม..บ่มรัก

        แตงยังพูดไม่จบ ปลายประโยคเธอพูดเสียงอ่อยว่า

        “ทั้งที่ ….”

        “ทั้งที่แตงหนีเชษฐ์มาตลอดงั้นเหรอเชษฐ์รู้นะ เพราะหลังจากแตงลาออก เชษฐ์ก็พยายามติดตามว่าย้ายไปไหนแต่แตงก็ไม่ทิ้งร่องรอยไว้”

        “รักแท้ มันไม่เกินความพยายามในการตามหาหรอกมีแต่รักลวงเท่านั้นแหละ ที่ฟ้าปิดกั้น พยายามตามหาเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ”

        “ตอนนี้ฟ้าเปิดแล้วไง”ผมบีบมือเธอให้หุบปากกาไว้

        “ไปลงทะเบียนสิตลอดสองคืนสามวันที่นี่ เรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกันเยอะ”

        “ใครจะคุยกับเธอ ….. ” แตงสะบัดมือแล้วไปลงโต๊ะทะเบียน

        ไม่น่าเชื่อ อีกอย่างที่แหกกฎแรงดึงดูดน่าจะเป็๲กฎแห่งกรรม

        เพราะเ๯้าหน้าที่ที่อยู่ที่โต๊ะลงทะเบียนคือเดียร์

        ตัวการที่ทำให้รักแรกของผมพังทลาย และร้าวลึก

        “เดียร์” แตงถึงผงะอีกรอบ

        “เดียร์มาทำอะไรที่นี่”

        “เอ้า ก็มาช่วยอบรมข้าราชการรุ่นน้องน่ะสิต้องเรียกเดียร์รุ่นพี่นะ เพราะเดียร์หัวดี สอบเข้ามาได้ก่อน”

        "เป็๲ไปได้ยังไงในเมื่อ….” ผมผงะ ท่าทางฉงนฉงาย ไม่เข้าใจบางอย่างแต่ไม่กล้าพูด เพราะถ้าตามหลักการแล้ว

        “เดียร์โง่ เป็๞นักเรียนห้องท้ายแล้วสอบเข้ามาได้ยังไงน่ะเหรอ???”

        ผมกับแตงไม่กล้าตอบ เพราะมันเป็๲อย่างนั้นจริงๆผมว่าผมกับแตง สองเข้าได้ไวกว่าเพื่อนแล้วนะ

        “เดียร์ใช้วุฒิ ปวช. คู่แข่งไม่เยอะ ข้อสอบไม่ยาก กะว่าเข้ามาแล้วจะค่อยๆ ไต่เต้าหรือถ้าไม่ได้….”

        เดียร์ทำเป็๲ทอดถอนใจแท้จริงแล้วจะโชว์ของดีที่ไปทำหน้าอกมาใหญ่ขึ้น

        “ก็จะเอาเต้าไต่ไปเรื่อยๆตามแต่โอกาส เขาว่าไปไวและไปดีกว่า”

        “เสื่อมหนทางต่อสู้ของพวกชอบแย่งของชาวบ้าน”

        “แล้วแย่งได้มั้ยล่ะ”

        สองสาวเปิดศึกร้าวในอดีต

        เสียงพิธีกรจากในห้องอบรมดัง เชิญให้ทุกคนเข้าไปใกล้จะได้เวลาแล้ว

        ห้องประชุมใหญ่ปิดสนิท เหลือเราสามคน

        “อีแตงเอ๊ย!!! อย่าคิดว่าสวยกว่าเด่นกว่า เรียนเก่งกว่า แล้วจะได้ทุกอย่างนะ” เดียร์พูดใส่หน้าแตง เพื่อนเก่า

        “ผู้ชายเขาไม่ได้เกรดสี่บนกระดาษหรอกเขามองของดีใต้ร่มผ้า”

        “ของที่เรียกว่าดีคงไม่ได้อ้าให้ใครง่ายๆ หรอกมั้ง”

        เดียร์ฟังแล้วเดือดดาล

        “อ้าไปกี่ครั้งแล้วล่ะหนีบผู้ชายติดบ้างมั้ย เขามาเยี่ยวรดแล้วก็ไป หึ!!! แบบนี้หรือที่เธอเรียกของดี”

        “อีวิไลรำพา”

        “จำชื่อฉันแม่นนะเสียดายที่ฉันไม่อยากจำชื่อของเธอ”

        “อีชั่ว”

        “ผู้หญิงดีที่ไหนคิดจะเอาเต้าไต่ในการทำงานให้หลวงกันจ๊ะ”

        “อีเวร”

        “คนที่เวรจริงๆ น่าจะเป็๞คนที่หัวไม่ก้าวหน้าวันๆ คิดแต่จะเอาเดือย แย่งไม้ แย่งผู้ชายชาวบ้าน”

        “เก็บกด๻ั้๹แ๻่คราวที่ฉันแย่งคทาไม้หนึ่งไปล่ะสิ”ผมหันไปมองหน้าแตงจริงด้วยในตอนนั้นทั้งโรงเรียนกล่าวขานกันว่าแตงน่าจะได้เป็๲ดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่ง

        “หลังจากนั้นก็เป็๞คทาอีกหนึ่งไม้ในห้องน้ำ”

        ภาพจำตอนที่เดียร์ถอดกางเกงให้ผม แล้วล่วงเกินผมเอาน้องชายผมออกมาเชยชมจนสมอุรา

        ก่อนที่ผมจะทนไม่ไหว จัดการเธอไป จนเธอร้องลั่นในขณะที่มีการประชุมกันทั้งโรงเรียน

        เด็กทุกคนอยู่ในห้องประชุม

        และเดียร์เป็๞ประธานนักเรียนนำเด็กนักเรียนทุกคนสวดมนต์ก่อน

        เสียงสวดมนต์ในตอนนั้นกลบเสียงครางของเดียร์ไปได้ แต่ลบออกจากใจเธอไปไม่ได้

        “ไม่ว่ากี่ปี เธอก็ไม่เปลี่ยนนะนึกว่าโตแล้ว หัวสมองจะโตเหมือนหัวอย่างอื่น” แตงบอกกับเดียร์ เธอเป็๞คนใหม่แล้วพร้อมรบ

        ไม่ใช่คนเงียบ หนีปัญหา

        “อีนี่”

        “เขาเลิกทำเวรกัน๻ั้๹แ๻่เลิกเรียนแล้วจ้ะนี่อะไร ยังตั้งหน้าตั้งตาทำเวร แต่ไม่ใช่เวรทำความสะอาดห้อง เป็๲เวรกรรม”

        “อีชั่ว ก็แค่แฟนมั้ย ไม่ใช่ผัวเดือดร้อนจะเป็๞จะตาย ต้องไปเลียแผลใจ  มึงก็อ่อนแอเว่อร์  อีออเซาะ”

        “ความรักกับความร่านมันเป็๲เส้นขนาน ผู้หญิงบางคนก็รอไม่เป็๲ เธอไม่รู้จักความรักหรอก” 

        “อี ...ดีออกกกกกกก”  เดียร์ด่าไฟแล่บไม่หยุด

        “คุยกับเธอไปก็เสียเวลาฉันไปแล้วดีกว่า โน่นทางของฉัน” แตงสะบัดหน้าเบาๆ ไปที่ห้อง

        เส้นผมของเธอ ปลิวตามลม ติดเซาะที่บริเวณรูปหน้าสันคางแก้มด้านล่าง

        ผมยาวสลวย ใบหน้าเล็กและมีเหลี่ยมเหมือนนางแบบ

        ให้ตาย!!!! แตงของผม สิบปีผ่านไปยังสวยน่ารักเหมือนเดิม ยิ่งกว่าเดิมด้วยมั๊ง

        “ทางตรงนั้นน่าจะเป็๲ทางที่เจริญกว่าตรงนี้”

        แล้วแตงก็เดินฉับๆ เข้าประตูไป

        “แตง รอเชษฐ์ด้วย” ผมร้องเรียกเธอก่อนวิ่งไป

        เดียร์แฟนเก่าผม คว้าแขนผมเอาไว้

        ผมหันไปมองหน้าเธอ

        หน้าผากเธอโหนกนูน คิ้วเขียนบางรับกับลูกตาสองชั้น ขนตายาวงอน

        จมูกรูปหยดน้ำ คางเรียว ริมฝีปากหนา เขียนสีชัด

        สวยจัดจ้านอย่างกับนางเอกมิวสิก

        เดียร์ก็พัฒนาตัวเองเป็๲สาวเต็มขั้นที่ดูดีไม่แพ้กัน

        “อยากควงคทาเหมือนเก่าเราไปรำลึกความหลังกันก่อนได้มั๊ยคะเชษฐ์”

        “เดียร์ แต่ … ผม….”เธอไม่ปล่อยมือ ผมแบ่งรับแบ่งสู้

        “ไม่ต้องห่วง งานนี้เดียร์คุมพรรคพวกเดียร์ทั้งนั้น เชษฐ์ลงทะเบียนแล้ว คนตั้งเป็๞ร้อย เขาไม่มาเช็คหรอก”

        “แต่มันจะดีเหรอ”

        “ดีแน่ เราก็แค่ไปรำลึกความหลัง”

        “แต่เชษฐ์ เชษฐ์ไม่อยากปล่อยโอกาสเชษฐ์รักแตง”

        “นั่นยิ่งต้องไปถ้าไม่อยากให้เดียร์ ทำลายความรักของเชษฐ์เป็๞ครั้งที่สอง”

        “ฮ่า!!!!!!”ผมหน้าซีด ไม่คิดว่าเดียร์จะพูดแบบนี้

        “เชษฐ์ก็รู้ว่าเดียร์ทำอะไรได้บ้างเพื่อให้ได้ของที่อยากได้”

        ผมผ่านเธอมาแล้ว ผมรู้ว่าเธอแซ่บจริงๆ

        “ไปกับเดียร์แล้วเดียร์จะไม่ยุ่งกับเชษฐ์ กับแตง อีกเลย ตลอดการอบรม เดียร์สัญญา”

        “ไปไหน ไปทำอะไร”

        “ถามได้ ก็ไปรำลึกความหลังน่ะสิเดียร์คิดถึงคทาของมนุเชษฐ์ พ่อยอดขมองอิ่ม ดาวซัลโว”

        พูดจบเธอก็ลากผมไปอีกทาง

        ทางขึ้นห้องภายในโรงแรม เราสองคนพักผ่อนกันก่อนใคร

        ผมต้องปล่อยเลยตามเลยเพราะไม่อยากให้เดียร์ตามมารังควานความรักครั้งเก่าที่จะเริ่มใหม่ของผม

        ในอีกไม่ช้า