หลายวันผ่านไป...
ความพยายามของเคนไม่เคยลดละ ชายหนุ่มหอบข้าวของเข้ามาในบ้านพ่อกำนันหลายอย่าง แม้จะถูกไล่ตะเพิดทุกรอบแต่ก็ไม่เคยย่อท้อ อะไรที่พอจะเอาใจว่าที่พ่อตาได้เขาทุ่มสุดตัว กำนันสินธุ์กีดกันลูกสาวไม่ให้มาเจอหน้าไอ้หนุ่มหน้าหล่อคนนี้ทุกครั้ง แต่สำหรับลูกชายนายอำเภอคนนั้นกลับเชิญมันเข้าบ้านทุกรอบ!
“เอาวะ”
เคนให้กำลังใจตัวเอง
เขายืนอยู่หน้าประตูรั้วบ้านเรือนไทยอีกครั้ง ก่อนจะถือวิสาสะเข้าไปด้านในเหมือนเช่นเคย แม้แต่วันหยุดชายหนุ่มก็ยังสรรหาของใช้ต่างๆมาฝากว่าที่พ่อตา เมื่อเดินเข้ามาด้านในก็เจอน้องมะลิคนสวยยืนให้กำลังใจอยู่ห่างๆ เธอส่งสัญญาณว่าพ่อกำนันอยู่หลังสวน และตอนนี้ก็ดูเหมือนกำลังหาคนมาช่วยปลูกต้นไม้อีกด้วย
“หายหัวไปไหนกันหมดวะ”
เสียงเข้มของชายแก่พึมพำ...
ลูกน้องที่เลี้ยงไว้มักจะหายหัวไปตีไก่ในวันหยุดประจำ ทำให้กำนันสินธุ์ต้องดายหญ้าถางป่าลงต้นไม้เพียงลำพังท่ามกลางแสงแดดใน่สาย ร่างกายกำยำเคลื่อนไหวไปมาคนเดียวไม่หยุด เหงื่อไคลไหลเยิ้มไปทั่วตัวจนเสื้อกล้ามเปียกแนบเนื้อกับผิวแทนเข้ม
“สวัสดีครับ ลุงกำนัน”
“ไอ้เคน มึงจะกวนประสาทกูไปถึงไหน!”
“ผ…ผมได้ข่าวว่าลุงกำนันกำลังหาคนมาช่วยลงต้นไม้น่ะครับ”
“รู้ดีนักนะ”
ชายร่างสูงหนวดขาวหันมาตะคอก
กำนันสินธุ์เจอไอ้หนุ่มหน้าหล่อคนนี้ติดต่อกันทุกวันไม่เว้น่ แม้จะขู่เข็นปานใดมันก็ไม่ยอมลดละความพยายามเสียที แต่ตอนนี้ชายสูงวัย้าใครสักคนมาช่วยเื่สวนจริงๆ มือหนาปาดเหงื่อพร้อมกับมองไปยังต้นกล้ามะม่วงหลายสิบต้น แถมแปลงอีกฝั่งยังต้องตัดหญ้าปลูกต้นชมพู่อีก
ในเมื่อหนุ่มคนนี้อยากช่วย กำนันสินธุ์คงต้องหลอกใช้แรงงานมันสักวันไปก่อน!
“เอ็งอยากช่วยหรอ”
“ครับลุงกำนัน”
“จะไหวหรอ ผิวขาวๆแบบเอ็งคงไม่เคยสู้แดดมาก่อน ข้าว่าคงทำไม่ไดเหรอก”
“ผมทำได้ทุกอย่างครับ!”
เคนรีบพูด...
เมื่อชายสูงวัยได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะสั่งให้ลูกเ้าของห้างวัสดุก่อสร้างไปตัดหญ้าในสวนใหญ่ ชายหนุ่มดีใจที่ตอนนี้กำนันสินธุ์ไม่ได้ไล่ตะเพิดเข้ากลับเหมือนทุกวัน ั้แ่เช้าสายจนถึงเที่ยงวัน ผิวขาวๆและร่างกายของเคนก็ถูกแดดโลมเลียจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว
“ฝีมือดีหนิ”
“ขอบคุณครับลุงกำนัน”
“ขอบคุณอะไร ไปแบกต้นกล้ามาให้ข้าสิวะ”
“ค…ครับ”
หลังจากที่ตัดหญ้าเสร็จไม่ทันไร ชายหนุ่มก็ต้องรีบไปเอาต้นกล้ามาให้ว่าที่พ่อตาต่อ แสงแดดที่กระจายลงมาทำให้พ่อกำนันร้อนรุ่ม ชายหัวขาวถอดเสื้อกล้ามของเขาออกเหลือเพียงผ้าขาวม้าพันรอบเอว มัดกล้ามนมลูกกลมทั้งสองข้างเต่งตึงบึกบึนยิ่งกว่าชายหนุ่มเป็ร้อยเท่า ผิวเข้มๆเปียกโชกไปด้วยเหงื่อไคล ยิ่งตอนที่กำนันเดินท่ามกลางแสงแดด ความมันวาวเป็ประกายก็สะท้อนความเป็ชายชาตรีตลอดเวลา
“น้ำมั้ยจ๊ะพ่อ”
เสียงหวานจากลูกสาวโผล่มาทางด้านหลัง
“ขอบใจ”
“น้ำมั้ยจ๊ะ พี่เคน”
“ขอบใจจ๊ะ น้องมะลิ”
ระหว่างที่ชายสองคนกำลังมุ่งมั่นอยู่ในสวน หญิงสาวหน้าจิ้มลิ้มก็เดินนวยนาดมาพร้อมกับแก้วน้ำเย็นๆสองแก้ว เมื่อเคนได้เห็นหน้าสาวในฝัน กำลังใจในการทำสวนกับพ่อกำนันก็เพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า สายตาของหญิงสาวและชายหนุ่มจ้องมองกันด้วยความเขินอาย ก่อนที่เสียงเข้มจากชายร่างใหญ่จะตะหวาดให้ลูกสาวกลับเข้าไปในบ้านเสียที
“กลับเข้าไปในบ้านได้แล้ว มะลิ”
“แต่…พ่อไม่เหนื่อยหรอจ๊ะ”
“แค่นี้ไม่เหนื่อยหรอก”
“ให้มะลินวดให้มั้ย เมื่อวานพ่อยังบ่นว่าปวดหลังอยู่เลยไม่ใช่หรอ”
“ข้าบอกว่าไม่เป็อะไรไง เอ็งนี่ กลับเข้าไปในบ้านได้แล้ว แดดมันร้อน”
“…จ๊ะพ่อ”
หญิงสาวหันมามองหน้าชายรุ่นพี่ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านตามคำสั่งจากผู้เป็พ่อ กำนันสินธุ์รู้ทันลูกสาว สาเหตุที่มะลิอยากจะอยู่นวดให้พ่อนั้นคงจะอยากหาเวลาได้สบสายตากับหนุ่มหล่อคนนี้เป็แน่ แม้ว่าเคนจะช่วยงานมาั้แ่เช้า แต่ก็ใช่ว่าชายเฒ่าจะยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ
ั้แ่เช้าจนถึงเที่ยงสาย เอ็นข้อตามร่างกายของชายวัยห้าสิบสองก็ตึงเกร็งไปหมด
“พักก่อนมั้ยครับลุงกำนัน”
“เอ็งเหนื่อยแล้วสินะ”
“เปล่าครับ รอให้แดดอ่อนก่อนเดี๋ยวผมจะจัดการที่เหลือเอง”
“เอางั้นหรอ”
“ครับ ไหนๆน้องมะลิก็ทิ้งยานวดให้แล้ว เดี๋ยวผมนวดให้ลุงกำนันก็ได้ครับ”
“เอ็งเนี้ยนะนวดเป็”
“ครับ ตอนเด็กๆผมนวดให้ปู่กับย่าประจำ”
ใบหน้าคมคายของชายเฒ่าจ้องมองไปยังไอ้หนุ่มหน้ามน มือหนาลูบเคราสีเทาเบาๆด้วยคามคิดมากมาย ดวงตาเลศนัยจ้องมองร่างกายขาวใสเปียกเหงื่อั้แ่หัวจรดเท้าซ้ำๆ กำนันสินธุ์อยากจะรู้จริงๆว่าไอ้หนุ่มคนนี้มันจะทำอะไรเป็ไปเสียทุกอย่างเลยหรือไง
“เอางั้นก็ได้ ตามข้ามา”
65K
![[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472323_78885401.webp)
