มฤคราช

วันนี้ฟ่านปิงเป็๲คนขับรถไปส่งเขาเอง แบคฮยอนขอร้องไม่ให้ยกขบวนมาส่งเหมือนรอบก่อนๆเพราะเขาอายคน

'ถ้ามีอะไรให้รีบแจ้งนะคะ'

'โอเคครับ'

แบคฮยอนโบกมือลาฟ่านปิง ก่อนจะเดินขึ้นคลาสเรียนโดยมีสายตานักศึกษามองดูแล้วหันไปกระซิบกัน ซึ่งแบคฮยอนชินแล้วเพราะใครก็รู้ว่าแบคฮยอนคือคนของมฤคราช

'อ้าวแบค ทำไมวันนี้ไม่มีพี่ฟ่านปิงมาด้วยล่ะ'

ลิซ่าเพื่อนคนเดียวของแบคฮยอน ที่เธอถามนะเพราะเธอแปลกใจ ปกติมีพี่ฟ่านปิงมานั่งด้วยเพราะต้องดูแลอย่างใกล้ชิด

'เราขอไว้เองแหละ อยากเรียนแบบชิวๆบ้าง'

'อ่อ งั้นเราไปเรียนกันเถอะ'

แบคฮยอนพยักหน้าก่อนจะหันไปสนใจกระดานต่อ

ลิซ่ารู้ทุกอย่างแล้ว เขาเป็๞คนเล่าให้เธอฟังเองทั้งหมด ลิซก็ไม่ได้ทำท่าทางรังเกียจเขานะ เธอบอกว่าเข้าใจเขาดี

'วันนี้ทานอะไรดี'

'อะไรก็ได้ เราทานได้หมด'

'โอเคคะ'

ลิซ่ายังพูดไม่จบก็มีรุ่นน้องน้องปีหนึ่งเดินมาสะกิดแบคฮยอนสะก่อน

'พี่แบคฮยอนใช่ไหมคะ'

แบคฮยอนพยักหน้าก่อนจะยิ้มตอบด้วย

'มีคนอยากเจอพี่ที่หลังมอนะคะ บอกว่าเป็๲คนของคุณท่านมฤคราชนะคะ'

แบคฮยอนขอบคุณ แต่กำลังจะเดินออกไป ก็ถูกลิซ่าจับแขนเอาไว้สะก่อน

'เราว่าไม่เสี่ยงดีกว่านะแบค'

'แต่นั้นมันคนของท่านเลยนะ อาจจะมีเหตุด่วนก็ได้นะ'

'เราว่าโทรบอกพี่ฟ่านปิงไว้ก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวเราไปเป็๲เพื่อน'

แบคฮยอนก็ทำตามที่ลิซ่าบอก แต่เปลี่ยนจากโทรเป็๞ส่งข้อความแทนเพราะพี่ฟ่านปิงอาจจะมีประชุมแทนคุณท่านอยู่

ลิซ่าเดินตามแบคฮยอนไปที่หลังมอ ก่อนจะพบว่าไม่มีคนอยู่ที่หลังมอ สงสัยจะโดนหลอกสะแล้วสิ

'มาแล้วหรอ'

'อ่ะ เสียงนี้'

'คุณยุนอา'

ลิซ่าจับแบคฮยอนมาอยู่ด้านหลังของตนทันที เพราะเวลาเจออีป้านี้ทีไรหาแต่เ๱ื่๵๹ร่างบางทันที

'ไปจับอีเฉนียดยี้ออกมา'

'อ้าวๆถ้าฉันเสนียดคุณก็เป็๲โสเภณีขอส่วนบุญละกัน'

'กรี๊ดดดด ไปจับมันเอาไว้'

คนของยุนอาไปจับลิซ่าออกไป เธอทิ้งดิ้น แต่แรงผู้หญิงคนหนึ่งหรือจะสู้สองคน

'นี้ คุณ๻้๪๫๷า๹อะไรกับผมกันแน่'

'๻้๵๹๠า๱ชีวิตแกไง'