ณ ยอดเขาเมฆาม่วงอันแสนสงบ งดงามด้วยทิวทัศน์ของหุบเขาเขียวขจีและท้องฟ้าแจ่มใส จางเย่และเหล่าศิษย์พี่ของเขากำลังเตรียมตัวสำหรับการเดินทางครั้งสำคัญ พวกเขากำลังจะเดินทางไปยังลานประลองยอดเขาเซียน์ เพื่อเข้าร่วมการประลองคัดเลือกศิษย์ที่ดีที่สุดสี่คนจากหลายหมื่นคนในสำนัก
จางเย่ สวมชุดกระบี่สีขาวสะอาดตา คาดเข็มขัดหยกประดับด้วยอัญมณีสีเขียวมรกต ด้วยใบหน้าที่ขี้เหร่ของเขาแต่แฝงแววฉลาดและมุ่งมั่น ดวงตาสีดำสนิทเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่นและความปรารถนาที่จะพิสูจน์ตนเอง
เคียงข้างเขาคือศิษย์พี่ทั้งสามของเขา หลิวเฟย หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าสวยหวานดั่งนางฟ้า สวมชุดกระบี่สีชมพูอ่อน พัดกระบี่ในมือเปล่งประกายระยิบระยับด้วยพลังเวทย์มนตร์
ถัดมาคือ หลิวซาน ชายหนุ่มรูปร่างกำยำ ใบหน้าเข้มแข็ง สวมชุดกระบี่สีน้ำเงินเข้ม ถือกระบี่ใหญ่ไว้ในมือ แววตาแฝงแววความมั่นใจและความกระหายที่จะต่อสู้
และสุดท้ายคือ หลิวซื่อ ชายหนุ่มรูปร่างผอมบาง ใบหน้าคมคาย สวมชุดกระบี่สีเขียวมรกต ถือกระบี่สั้นไว้ในมือ แววตาแฝงแววความเฉลียวฉลาดและความรอบคอบ
"พวกเราพร้อมแล้วหรือยัง?" จางเย่ถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"พร้อมแล้วค่ะ ท่านพี่จาง" หลิวเฟยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
"พร้อมแล้ว ท่านพี่" หลิวซานและหลิวซื่อตอบพร้อมกัน
จางเย่พยักหน้า จากนั้นก็ก้าวขึ้นไปบนกระบี่บินของเขา กระบี่บินนี้เป็ของวิเศษที่เขาหลอมขึ้นมาเป็กระบี่แห่งความโกลาหลที่สามารถปราบปรามเทพเ้า เซียน มาร อสูรร้ายได้แค่เพียรกลิ่นอายของความโกลาหลก็สามารถสังหารเหล่าผู้เป็อัมตะได้แล้วและเป็กระบี่บินที่มีความเร็วและความคล่องแคล่วสูงมากไม่มีสิ่งใดที่จะเร็วเท่าแต่เขาชะลอความเร็วลงไม่ให้สะดุดตา
เหล่าศิษย์พี่ทั้งสามก็ก้าวขึ้นไปบนกระบี่บินของตนเช่นกัน จากนั้นกระบี่บินทั้งสี่ก็เหาะขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งทะยานออกจากยอดเขาเมฆาม่วง มุ่งหน้าสู่ลานประลองยอดเขาเซียน์
ระหว่างทาง พวกเขาได้พบกับกระบี่บินลำอื่นๆ อีกมากมายที่กำลังมุ่งหน้าไปยังลานประลองเช่นกัน มีทั้งกระบี่บินของศิษย์จากสำนักต่างๆ และกระบี่บินของผู้ชมที่้ามาชมการประลองอันยิ่งใหญ่นี้
จางเย่และเหล่าศิษย์พี่ของเขาบินไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่แวะพักที่ใด พวกเขารู้ดีว่าการประลองครั้งนี้มีความสำคัญมาก และพวกเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงลานประลองยอดเขาเซียน์ ลานประลองแห่งนี้ตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดในดินแดนเซียน์ เป็ลานประลองขนาดใหญ่ที่สามารถจุผู้ชมได้หลายหมื่นคน
เมื่อพวกเขาลอยลงจอดที่ลานประลอง พวกเขาก็พบว่ามีผู้คนมากมายมหาศาลที่มารวมตัวกันอยู่แล้ว ทั้งศิษย์จากสำนักต่างๆ ผู้ชมจากทั่วทุกสารทิศ และเหล่าผู้เฒ่าผู้แก่ที่เคารพนับถือ
จางเย่และเหล่าศิษย์พี่ของเขาเดินเข้าไปในลานประลอง ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับหมื่นที่จับจ้องมาที่พวกเขา พวกเขารู้สึกถึงความกดดันอย่างมาก แต่ก็พยายามที่จะไม่แสดงความกลัวหรือความกังวลออกมา
พวกเขาเดินไปยังจุดที่กำหนดไว้สำหรับศิษย์จากสำนักเมฆาม่วง จากนั้นก็ยืนร
อคอยการเริ่มต้นของการประลอง
385
