ตอนที่ 26
ปลุกพลังให้น้องสาว
วันต่อมา
บอสตื่นขึ้นตอน6 โมงเช้า เขาพบว่าแม่และน้องสาวของเขาตื่นแล้ว แม่ของเขาทำอาหารเช้าเป็ทอดไข่ดาวเบคอน และขนมปังปิ้ง อาหารถูกจัดเตรียมไว้ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว
“ลูกจะต้องไปรายงานตัวกี่โมงเหรอ!?”แม่ถาม
“น่าจะตามเวลาเรียนปกติครับแม่เื่โรงเรียนของน้องผมแม่จะให้เข้าโรงเรียนไหนเลือกได้ตามสบายเลยนะครับเพราะตอนนี้เงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเรา”บอสกล่าว
“แม่คิดว่าจะให้น้องเข้าโรงเรียนสตรีเพราะที่นั่นน่าจะมีสภาพแวดล้อมที่ดีอีกอย่างน้องของลูกยังไม่สามารถปลุกพลังได้หากเข้าโรงเรียนเอกชนทั่วไปอาจจะถูกรังแกได้แม่คิดว่าจะฝากให้ครูช่วยดูแลเธอด้วย”แม่กล่าว
บอสพยักหน้าปกติแล้วที่เมืองหลวงแห่งนี้เด็กส่วนใหญ่จะปลุกพลังได้ั้แ่ตอนประถมปีที่ 4 - 6แล้ว แต่น้องสาวของเขากำลังจะเข้ามัธยมแต่ยังไม่สามารถปลุกพลังได้ถึงแม้ที่นี่อาจจะปลอดภัยจากมือสังหาร แต่สำหรับคนอ่อนนั้นมันไม่มีที่ยืน!
‘หนอนน้อยมีอะไรที่สามารถปลุกพลังของน้องสาวได้ไหม?’บอสกล่าวในใจ
[มี 2 อย่างค่ะ อันแรกก็คือนาโนเทคฯในร่างกายของคุณ ทำได้โดยการนำเืของคุณจำนวน10 หยดให้เธอกิน อันสุดท้ายก็คือยาปลุกพลังที่ขายภายในร้ายค้าราคาขวดละ 20,000ทองค่ะ]
บอสคิดว่าวิธีการเอาเืให้น้องสาวกินนั้นมันดิบเถื่อนเกินไปสำหรับเด็กผู้หญิงเงินจำนวน 2 หมื่นทองภายในระบบเองก็ไม่ได้หายากอะไรมากมายด้วยระดับในปัจจุบันเขาสามารถล่ามอนสเตอร์ระดับราชัน และจักรพรรดิได้แล้วมันน่าจะได้เงินเยอะมากหากหาพวกมันเจอแล้วฆ่ามัน
‘จริงสิ! เรามีเมล็ดพันธุ์ระดับราชันอยู่เอาให้เธอใช้ก็แล้วกันยังไงตอนออกไปล่าก็น่าจะมีโอกาสได้มันมาอยู่’บอสกล่าวในใจ
บอสทำการซื้อยาปลุกพลังจากนั้นก็นำมันออกมาวางเอาไว้บนโต๊ะแล้วกล่าว
“แม่ครับนี่คือสารสกัดที่ผมไปซื้อเอาไว้เดี๋ยวผมเอาให้น้องดื่ม”บอสกล่าว
เขาไม่อยากบอกว่ามันยาปลุกพลังพิเศษหากบอกแบบนั้นไปแม่ของเขาไม่ให้น้องกินแน่นอนเพราะการฝืนปลุกพลังนั้นอันตรายมากซึ่งมันก็ได้ผลสรุปมาจากพวกนักวิทยาศาสตร์แล้วพวกเขาได้แนะนำให้พลังตื่นขึ้นเองแบบธรรมชาติจะดีกว่า
แม่ของเขาพยักหน้าจากนั้นเธอก็นำจานไปล้างบอสยื่นขวดสารสกัดให้กับบีนแล้วกล่าว
“ดื่มซะนะมันจะทำให้น้องแข็งแกร่งขึ้น!”
“พี่จ๋ามันขมไหม?”บีนถามพร้อมทำท่าทางลังเล
‘หนอนน้อยมันขมไหม?’บอสถามในใจ
[ไม่นะคะ รสชาติมันจะคล้ายๆเมล่อนนี่แหละค่ะ]
“รสชาติมันจะคล้ายกับเมล่อนอร่อยมากนะ บีนรีบกินเถอะ”บอสยิ้ม
บีนพยักหน้าจากนั้นเธอก็ดื่มมันเข้าไปรวดเดียวจนหมดรสชาติของมันเหมือนกับที่พี่ชายบอกจริงๆ
“พี่จ๋าหนูรู้สึกแปลกๆ”บีนกล่าว
“ฮืม....อาการมันเป็ยังไงเหรอ?”
“มันอธิบายไม่ถูก.....”
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!
รอบตัวของบีนพลันเกิดแรงะเิอันรุนแรงขึ้นโต๊ะอาหารและเก้าพังพินาศบอสไม่เป็อะไรเพราะเขามีเกราะอยู่แม่ของเขารีบวิ่งเข้ามาด้วยความแตกตื่น
“กะเกิดอะไรขึ้น!?”แม่ถาม
บอสที่นั่งอยู่ข้างๆบีนคิ้วย่นเข้าหากันเขาพบว่าระดับของเธอเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
1...3...5...9...10..15!!
‘เชี่ย!?!นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวของฉัน พลังอะไรนี่มันคืออะไรกันแน่!?’บอสกล่าวในใจ
[โฮ้!?นี่เป็ผลกระทบจากการถูกปิดผนึกพลังค่ะ]
‘ปิดผนึกพลัง!?มันหมายความว่ายังไงเหรอ?’
[มันหมายความว่าพลังของน้องสาวคุณนั้นตื่นมาตั้งนานแล้วแต่มันถูกปิดผนึกเอาไว้โดยใครบางคนค่ะการที่พลังถูกปิดผนึกเอาไว้แล้วถูกเปิดออกมาอีกครั้งมันจะทำให้พลังที่กักเก็บเอาไว้เอ่อล้นออกมาและนั่นเป็เหตุให้ระดับพลังของน้องสาวของคุณเพิ่มมากขึ้นอย่างฉับพลัน]
‘เดี๋ยวหากเป็แบบนี้ก็หมายความว่าน้องสาวของฉันเป็อัจฉริยะและพลังตื่นขึ้นั้แ่เกิดแล้วงั้นเหรอ!?’บอสถาม
[พลังเอ่อล้นมาจนถึงระดับ15 แบบนี้น่าจะั้แ่เกิดนั่นแหละค่ะ!]
บอสไม่อยากจะเชื่อเลยว่าน้องสาวของเขาจะเป็โคตรอัจฉริยะแบบนี้เขาคิดว่ามันอาจจะเป็ไปได้ว่าสาเหตุที่น้องสาวของเขาโดนปิดผนึกพลังเอาไว้เพราะเธออาจจะโดนลอบสังหารเหมือนกับที่เขาโดน?
กว่าที่แม่ของบอสจะรู้ว่าตัวเองตั้งท้องบีนก็หลังจากที่พ่อหายตัวไปจากล่ามอนสเตอร์
3 วัน ในตอนที่แม่คลอดนั้นเธอไม่ได้ไปโรงพยาบาลเพราะมีหมอหญิงคนหนึ่งมาทำคลอดให้แล้วอ้างว่ารู้จักกับพ่อของเขา
‘มันเป็ไปได้ไหมว่าจะเป็ฝีมือของหมอหญิงคนนั้น!?’บอสกล่าวในใจ
บอสเห็นบีนเอามือกุมหัวเอาไว้พร้อมกับราวตาเหมือนกับว่าเธอกำลังปวดหัวอยู่แม่ของเขารีบเข้าไปกอดลูกสาวเอาไว้ด้วยความเป็ห่วงไม่นานน้องสาวของเขาก็เอามือออกจากหัวแล้วมองไปรอบๆราวกับกำลังสับสน
“บีนยังปวดหัวอยู่ไหมลูกแม่จะรีบเอายามาให้นะ!”แม่กล่าว
บีนจับแขนของแม่เอาไว้พร้อมกับยิ้มแล้วกล่าว
“หนูหายปวดหัวแล้วค่ะแม่! ไม่ต้องไปเอายาแล้ว!”
จากนั้นเธอก็มองมาบอสแล้วกล่าว
“พี่จ๋าพลังของหนูตื่นแล้วขอบคุณมากเลยนะคะ!”
บอสลูบหัวของเธอด้วยความเอ็นดูแล้วยิ้ม
“เพื่อน้องสาวของพี่แล้วแค่นี้สบายมาก!!”
“ว่าแต่พลังของลูกคืออะไรเหรอ!?”แม่ถาม
“เป็พลังธาตุสายฟ้าค่ะแม่”บีนยิ้ม
เปรี้ยะ~! เปรี้ยะ~!
ประกายสายฟ้าสีทองปรากฏอยู่บนฝ่ามือน้อยๆของเธอแม่ของเธอไม่สนว่าเธอจะมีพลังอะไร ขอแค่ให้ลูกๆของเธอมีพลังเธอก็ดีใจมากแล้วเพราะพวกเขาจะได้ไม่ลำบากในอนาคต
หลังจากนั้นพวกเขาก็นั่งคุยกันสักพักนาฬิกาข้อมือของบอสก็เตือนเนื่องจากเขาตั้งเวลาเอาไว้
“แม่ผมไปรายงานตัวก่อนนะครับ”บอสกล่าว
“เดินทางปลอดภัยนะลูก...อย่าไปหาเื่คนอื่นละ”แม่กล่าว
“ครับแม่ไปแล้วนะถั่วน้อย!”บอสลูบหัวน้องสาวของเขา
(ถั่วน้อย= ฉายาของน้องสาวครับ)
“หนูไม่อยากให้พี่ไปเลย~”บีนกอดเอวของบอสเอาไว้
“ฮ่าๆให้พี่เรียนจบก่อนก็แล้วกันนะ..พี่จะงานที่บ้าน”บอสกล่าว
น้องสาวของเขาทำหน้ามุ๋ยใส่เธอเป็คนที่ติดพี่ชายมากเมื่อก่อนตอนที่เขาเรียนอยู่แถวบ้านเธอมักจะไม่อยากให้เขาไปโรงเรียนแบบนี้เสมอในตอนที่เขาได้เรียนมหาวิทยาเธอร้องไห้หนักมากเพราะเขาต้องย้ายไปอยู่ที่มหาวิทยาลัยและเธอกลัวว่าไม่ได้เจอกับเขาอีก
เธอปล่อยแขนออกแล้วอวยพรให้เขาจากนั้นก็รีบเดินไปหาแม่ก่อนที่บอสจะออกจากบ้านหนอนน้อยก็เตือนเขาว่าเขาลืมมอบเมล็ดพันธุ์กับน้องสาวบอสเลยเดินกลับไปหาน้องสาวของเขาแล้วเอาเมล็ดพันธุ์ให้กับเธอบีนทำสีหน้ามึนงงแต่เธอก็รับไปแล้วทำการเพาะปลูกมันทันทีบอสเดินออกมาจากบ้านแล้วมุ่งหน้าไปมหาวิทยาลัยที่อยู่ใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว
ระหว่างทางเขามองเห็นนักศึกษาชายหญิงมากมายกำลังเดินทางไปที่มหาวิทยาลัยของตนเองเขาถูกผู้หญิงมองอยู่หลายครั้งซึ่งเขาก็หันกลับไปมองเช่นกันแล้วยิ้มให้
ผ่านไป20 นาที
บอสก็มาถึงมหาวิทยาลัยการจัดการเขาไม่รู้ว่าตึกที่เขาควรจะไปนั้นอยู่ที่ไหนเลยเดินทางจากนักศึกษาคนอื่นไปเรื่อยๆจนในที่สุดเขาก็มาถึงห้องของอธิการบดี
“เธอเป็ใครและมาหาใคร?”อาจารย์ชายถาม
“ผมเป็นักศึกษาที่โดนสั่งย้ายมาจากวิทยาเขตที่4 ครับ มาที่นี่เพื่อรายงานตัวครับผม”บอสกล่าว
“โอ้!? วิทยาเขตที่ 4 แล้วสาเหตุที่เธอโดนสั่งย้ายมาคืออะไรเหรอ!?”อาจารย์ชายคนนั้นมองบอสด้วยความดูถูก
“ผมเองก็ไม่รู้หรอกครับ”บอสกล่าวพร้อมกับยักไหล่
บอสรู้ว่าตัวเองกำลังโดนมองด้วยสายตาที่ดูถูกอยู่เขาไม่ได้สนใจว่าคนพวกนั้นจะดูถูกยังไง แต่เขาจะไม่มีญาติดีกับคนเหล่านี้แน่นอนและหากเขาบอกชายคนนี้ไปว่าเขาคือช่างทำอาวุธระดับฟ้าชายคนนี้ก็ถามหาหลักฐานพอแสดงเหรียญตราให้เห็นชายคนนี้ก็จะเปลี่ยนสีกลายเป็ประจบประแจงเขาทันทีซึ่งเขาเกลียดคนแบบนี้
“อ้าว? โดนสั่งย้ายมาแล้วยังไม่รู้สาเหตุอีก? เธอแน่ใจนะว่าโดนย้ายมาจริง?”
ทันใดนั้นเองก็มีอาจารย์หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาร่วมสนทนา
“อาจารย์เจมส์ไม่ทราบว่ามีอะไรเหรอคะ?”อาจารย์หญิงกล่าว
“เด็กคนนี้เขามาจากวิทยาเขตที่4 แล้วอ้างว่าโดนอธิบการบดีสั่งย้ายมาที่นี่นะสิครับอาจารย์พิมพ์”เจมส์กล่าว
พิมพ์มองมายังบอสแล้วพินิจโดยละเอียดจากนั้นก็กล่าว
“ตอนนี้อธิการบดีกำลังประชุมอยู่รอสักครู่นะจ้ะ”พิมพ์ยิ้มแล้วกล่าว
อาจารย์คนนี้ไม่ได้มองเขาด้วยสายตาที่ดูถูกเหมือนกับอาจารย์อีกคน
“ขอบคุณครับ”
หลังจากนั้นอาจารย์หญิงก็จากไปส่วนอาจารย์ชายนั้นยืนรออะไรก็ไม่รู้จู่ๆมือถือของเขาก็ดังขึ้นมาบอสหยิบมันขึ้นมาจากนั้นก็เดินไปยังที่ไม่มีคนแล้วดูว่าใครโทรมาเขาก็พบว่าเป็กิ่งที่โทรมา
“ว่า!?”บอสกล่าว
“บอสนี่นายเป็ช่างทำอาวุธระดับฟ้าจริงเหรอ!?”กิ่งถามด้วยความตะลึง
“เธอไปรู้มาจากที่ไหน?”บอสถาม
“กลุ่มที่ฉันสังกัดอยู่ได้รับข่าวสารมาจากศูนย์ทดสอบน่ะ”
“พวกเขาขายข้อมูลฉันงั้นเหรอ!?”
“ก็มีบ้างอย่าเอาไปบอกใครล่ะในตอนที่รับปริญญาทุกคนต้องรู้อยู่ดีว่านายคือช่างทำอาวุธระดับฟ้า!”
“อย่าบอกใครบ้านเธอสิ! ข้อมูลของฉันถูกขายฉันจะบอกสมาคมช่างทำอาวุธหาตัวคนร้ายแล้วฟ้องเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายแล้วจับไปขังคุก!!”บอสกล่าว
“เดี๋ยวใจเย็นสิค่อยๆคุยกันก็ได้หากนายทำแบบนั้นเขาจะหมดอนาคตนะ”กิ่งพูดอย่างลนลาน
“เธอรู้ไหมว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับฉัน!? ถูกลอบสังหาร! ฉันต้องวิ่งหนีรอบเมืองเพื่อเอาชีวิตรอดคนคุ้มกันฉันตาย!สาเหตุก็เพราะไอ้คนพวกนี้นี่แหละ!เธอลองบอกมาสิระหว่างชีวิตของฉันกับอนาคตของพวกนั้นอะไรสำคัญกว่ากัน?”บอสกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์
เมื่อกิ่งได้ยินว่าบอสโดนลอบสังหารเธอก็ตะลึงเธอไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนเกิดเื่แบบนั้นขึ้น
“ละแล้วตอนนี้นายอยู่ที่ไหน? นายปลอดภัยหรือเปล่า?”กิ่งถามด้วยความกังวล
“หากฉันไม่ปลอดภัยฉันจะมาพูดกับเธอได้ยังไง? ตอนนี้ฉันอยู่ที่เมืองหลวงวิหารฟ้า”บอสกล่าว
“ฉันเองก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน! นายอยู่ที่ไหน?”
ก่อนที่บอสจะตอบอาจารย์ผู้ชายที่เคยดูถูกเขาก็กล่าวเสียงดัง
“อธิการบดีมาแล้วรีบไปรายงานตัวสิ!”
อาจารย์คนนี้มันมีปัญหาอะไรกับเขานักหนาไม่เห็นเหรอว่าเขากำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่
“ฉันอยู่ในมหาวิทยาลัยการจัดการแค่นี้ก่อนนะฉันไปทำธุระก่อน”
บอสตัดสายจากนั้นก็เดินเข้าไปเคาะประตูห้องอธิการบดี
ก๊อก~ ก๊อก~
“นั่นใคร!?”เสียงของผู้ชายวัยกลางคนดังขึ้นมา
“ผมนักศึกษาที่โดนสั่งย้ายจากวิทยาเขตที่4 มาเรียนที่นี่ครับ”บอสกล่าว
“โอ้! เข้ามาๆ”
บอสเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปด้านในห้องของอธิการบดีแล้วกำลังจะปิดประตูแต่ก็พบว่าอาจารย์ชายคนนั้นเดินเข้ามาด้วยเขาไม่สนใจว่าชายคนนี้มาทำอะไรข้างในแต่มันไม่ใช่ธุระของเขา
“อาจารย์เจมส์มีอะไรงั้นเหรอ?”อธิการบดีถาม
“ผมได้ยินอธิการบดีบอกว่าจะมอบนักศึกษาที่ย้ายเข้ามาใหม่ให้ผมดูแลใช่ชายคนนี้หรือเปล่าครับ?”เจมส์ชี้ไปยังบอส
“ใช่แล้ว...ทำไมเหรอ?”อธิการบดีถาม
“ผมไม่้าดูแลเขาเพราะเขาไม่ใช่คนที่มีคุณภาพ”เจมส์กล่าว
อธิการบดียิ้มแห้งๆแล้วกล่าวในใจ‘หากเขาไม่มีคุณภาพแล้วไอ้หน้าไหนมันจะมีวะ?’
“ใจเย็นๆก่อนอาจารย์เจมส์จริงๆแล้วเขา....”ก่อนอธิการบดีจะพูดอะไรบอสก็กล่าวตัดว่า
“ไม่เป็อะไรหรอกครับอธิการบดี...ผมเองก็คิดแบบเดียวกัน..ผมจะอยู่กับอาจารย์คนไหนก็ได้แต่ไม่ใช่เขาเหมือนกัน...จริงสิเอาเป็อาจารย์ผู้หญิงที่ชื่อพิมพ์ก็ได้ครับ”บอสกล่าว
เจมส์หัวเราะออกมาแล้วกล่าว“เธอเนี่ยนะจะไปให้อาจารย์พิมพ์ดูแล? เธอเป็อาจารย์ระดับสูงของที่นี่เธอไม่คู่ควรจะเป็นักศึกษาของอาจารย์พิมพ์หรอกเพราะศิษย์ของเธอนั้นมีแต่คนที่มีพร์ระดับสูง!แล้วเธอละพร์ของเธออยู่ระดับไหน?”
บอสไม่ได้กล่าวอะไรเขาไม่คิดเลยว่าอาจารย์สาวคนนั้นจะเป็อาจารย์ระดับสูงของที่นี่
“เธออยากจะไปอยู่ในการดูแลของอาจารย์พิมพ์จริงๆใช่ไหม?”อธิการบดีถาม
“แน่นอนครับ!”บอสกล่าว
“ดี! ฉันจะแจ้งอาจารย์พิมพ์ไปว่าเธอจะเป็นักศึกษาในการดูแลของเธอ”อธิการบดีกล่าว
“ขอบคุณครับอธิการบดี”บอสยิ้ม
“มะหมายความว่ายังไงท่านอธิการบดี! ชายคนนี้เขามีความสามารถอะไรทำไมถึงสามารถอยู่ในการดูแลของอาจารย์พิมพ์ได้?”เจมส์ถาม
“นั่นก็เพราะ...เขาคือช่างทำอาวุธระดับฟ้ายังไงล่ะ”อธิการบดีกล่าว
เปรี้ยง!!!
ราวกับฟ้าผ่าลงกลางหัวของเจมส์
“ปะเป็ไปไม่ได้! เขาอายุเท่าไหร่กันทำไมถึงกลายเป็ช่างทำอาวุธระดับฟ้าได้?”เจมส์กล่าว
“แสดงหลักฐานให้อาจารย์ดูหน่อยสิ”อธิการบดีกล่าวกับบอส
บอสยิ้มเขาหยิบเหรียญตราสีฟ้าขึ้นมาแสดงให้เจมส์เห็น
“นั่นมันของปลอมรึเปล่าอธิการบดีโดนเขาหลอกรึเปล่าครับ?”เจมส์กล่าว
“หลอกไม่หลอกฉันไม่รู้แต่ที่แน่ๆ ฉันได้รับข้อความมาจากศูนย์ทดสอบที่ตั้งอยู่ในเมืองของวิทยาเขตที่ 4เมื่อวานนี้!เอาละฉันติดต่อไปหาอาจารย์พิมพ์ก่อนเธอรออยู่นี่แหละส่วนอาจารย์เจมส์ไปทำหน้าที่ของคุณได้แล้ว..เชิญ!”อธิการบดีกล่าว
เปรี้ยง!
ฟ้าผ่าลงหัวของเจมส์อีกครั้งเขาปฏิเสธคนที่มีพร์ในด้านทำอาวุธระดับสูงซะยิ่งกว่าสูงไม่รู้ว่ามหาวิทยาลัยอันดับ 1ในประเทศไททันนี้จะมีคนอายุน้อยแล้วสามารถเป็ช่างทำอาวุธระดับฟ้าได้หรือเปล่า!หากอาจารย์พิมพ์ได้ดูแลชายคนนี้ชื่อเสียงของเธอจะเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า!ดีไม่ดีเธอจะได้รับรางวัลอาจารย์แห่งชาติเลยก็ได้!
เขาทำผิดพลาดมาก!! เขาพลาดโอกาสที่จะเพิ่มชื่อเสียงให้กลายเป็อาจารย์ระดับประเทศ!!
“ท่านอธิการบดีครับ มันเป็เื่เข้าใจผิด! ให้ผมดูแลเขาเถอะครับได้โปรด!”เจมส์กล่าว
“เธอต้องถามเด็กหนุ่มคนเองเพราะเขามีสิทธิ์ในการเลือกอาจารย์...”อธิการบดีกล่าว
เจมส์มองไปทางบอสแล้วกำลังจะกล่าวอะไรออกมาแต่บอสก็ขึ้นมาก่อนว่า
“ผมตัดสินใจแล้ว....และไม่มีทางเปลี่ยนแปลงคำพูดของตัวเอง”
เจมส์กัดฟันและกำมือของตัวเองแน่นจากนั้นก็เดินจากไปด้วยความเสียใจ
..............................................................................................................................