ยัยป้าแว่นมัดใจนายสุดฮ๊อต

“ไงชะนีป้าแว่น”

“ไรย่ะ มาทำไรที่ห้องสมุดนางตุ๊ด”

“ว๊าย หยาบคาย”

“แกเป็๞ไงมั้ง”

“ก็เรื่อย ๆ”

“ไม่มีงานเหรอวันนี้”

ฉันส่ายหน้า ใช่ฉันเล่าให้พวกนี้ฟังด้วยว่าฉันไปเป็๲ผู้จัดการส่วนตัวให้อีตาซุปตาคนดังนามว่าทีร์ อีตุ๊ดโวยวายใหญ่ อิจฉาฉันมากมาย

ตุ๊ดๆ ๆ ๆ

“ซุปตาโทรมาหรือไง”

“อือ” ฉันกดรับ

“อยู่ไหน”

“ห้องสมุด”

“วันนี้มีไรไหม”

“วันนี้นายไม่มีงาน พักผ่อนไปเถอะ ไม่ได้รับงานไรนิ”

“อืม” ติ้ดด อะไรจะว่างก็วาง

“อะไร พงษ์พัส”

“นี่ป้าแว่นพี่ทีร์ว่าไง”

“ถามเ๹ื่๪๫งานนะไม่มีไร”

“แกนี่นะได้อยู่กับคนดังสุดหล่อทั้งที ไม่ได้เ๱ื่๵๹เลย ถ้าเป็๲ฉันนะจับพี่เขากินไปแล้ว”

“ย่ะ”

“คืนนี้ไปป่ะ”

“เอ่อ ใช่ แกไปป่ะ”

“ไปไหน”

“วันเกิดพี่พิมพ์ไง”

“อ่อ พวกแกไปเราก็ไป”

“เค งั้นไปแต่งตัวที่ห้องแกนะยัยสวย

“เอ่อ”

“เดี๋ยวฉันขับรถไปเอง เผื่อพวกแกเมา”

“ดีมากป้าแว่น”

.......................................................

Play pub

ตอนนี้เรามาถึงผับแล้ว ที่นี่คนเยอะมาก แล้วก็ดังมากด้วย คนที่เป็๞เ๯้าของคือพี่เพลย์ เพื่อนอีตาซุปตานั้นแหละ

“วันนี้ฉันจะได้เจอพี่ทีร์ไหมอ่าชะนี”

-_- หน้าฉันกับหน้าแป้งหอม

“เลิกเพ้อเถอะพงษ์พัส”

“ว๊าย ยัยป้าแว่นปากเสีย”

“ไปข้างในกันเถอะ”

ตอนนี้เรากำลังเดินไปโซนจัดวันเกิดพี่พิมพ์ พี่พิมพ์เป็๞รุ่นพี่ในคณะเรา พี่พิมพ์เป็๞คนสวยและดีมาก พวกเราเคารพพี่พิมพ์เหมือนพี่สาวคนหนึ่ง

“อ้าว มากันแล้วเหรอน้อง ๆ”

“สวัสดีค่ะ พี่พิมพ์ สุขสันต์วันเกิดนะคะ” พวกเราสามคนยกมือไหว้พี่พิมพ์

“จ้า โอ้วววว วันนี้ป้าแว่นของเราสลัดคราบแฮะ”

“แฮ่ ๆ นิดหนึ่งค่ะพี่พิมพ์”

“โอ้ยยย ยัยป้าแว่น ทำไมถึงไม่แต่งตัวแบบนี้ น่ารักจะตายมัวแต่ทำตัวเป็๲ป้าแว่นเนอะ” เพื่อนคนหนึ่งที่เรารู้จักพูดขึ้น

“เราชอบแบบนั้นมากกว่านะ”

“ยัยนี้มันชะนีหลงป่าอย่าไปสนใจมันเลย”

“เหรอ พงษ์พัสเหรอ”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ” ทุกคนหัวเราะที่ฉันพูดออกไปแบบนั้น

กรี๊ดดดด

“สงสัยทีร์จะมาแล้วแน่เลย เสียงดังกันขนาดนั้น” หือ อีตานั่นมาด้วยเหรอ

“ว๊ายยย พี่ทีร์มาเหรอคะ”

“เก็บหนอหน่อยพงษ์พัส”

“ป้าแว่นไร้ความรู้สึกอย่างแกจะไปรู้อะไร ใช่ไหมยัยสวย”

“ไม่รู้สิ”

“พอกันเพื่อนกู” แล้วกะเทยก็งอนไปตามระเบียบ

“สุขสันต์วันเกิดนะพิมพ์”

“ขอบใจมากนะ เพลย์ ทีร์ นั่งก่อนสิ”

.......................................................................

วันนี้ผมมาที่ผับไอ้เพลย์ มาวันเกิดพิมพ์ พิมพ์เป็๞เพื่อนกับพวกผมมา๻ั้๫แ๻่เด็กแล้วครับ สนิทกันพอสมควร ผมเดินเข้ามาสายตาผมไปสะดุดกับผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่กับพิมพ์ เธอน่ารักมากครับ ตัวเล็ก ผิวขาว ถึงจะไม่ค่อยโดดเด่นเท่าน้องแป้งหอมที่นั่งข้าง ๆ แต่ก็ถือว่ามีเสน่ห์ครับ

“มา ๆ พิมพ์จะแนะนำน้องที่สนิทให้รู้จัก” พวกผมนั่งตามที่พิมพ์บอก ผมนั่งตรงข้ามกับน้องน่ารักคนนั้น

“นี่ น้องแป้งหอม น้องพิชชี่ แล้วก็ น้องว...”

“พี่พิมพ์ค่ะ หนูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” ว่าเสร็จก็รีบลุกไปทันที ทำไมเสียงเธอคุ้นจัง เคยได้ยินที่ไหนนะ ท่าทางก็คุ้นด้วย นึกไม่ออกแฮะ ทำไมเพื่อนน้องสองคนถึงท่าทางตื่น ๆ มีอะไรหรือเปล่า สงสัยคงจะเขินผมสินะ

“แล้วน้องวีร์ไม่มาด้วยเหรอครับน้องแป้งหอม น้องพิชชี่” นั้นสิป้าแว่นไม่มาหรือไง

“เอ่อ คือ..”

“พูดอะไรนะเพลย์ ก็น้องวีร์พึ่งลุกไปเข้าห้องน้ำตะกี้ไง”

!!!!!!!!!! สิ้นเสียงของพิมพ์ผมสองคนถึงกับตะลึง

“ใช่แล้วค่ะ พี่เพลย์” ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พิมพ์ยืนยันอีกครั้ง จะเป็๞ไปได้เหรอที่ยัยป้าแว่นจะน่ารักขนาดนั้น

“จริงเหรอครับ”

(๐_๐) (o_o) ทุกคนพยักหน้าพร้อมกันหมด

หึ สนุกดีแฮะ พลึบ

“มึงจะไปไหนวะ ไอ้ทีร์”

-_- ผมไม่ตอบแต่ส่งสายตาบอกมันไป

....................................................................

อีตาบ้าซุปตาจะจำฉันได้รึเปล่านะ ไม่น่ามาเลยเรา ไม่อยากให้อีตานั่นเห็นฉันในสภาพนี้เลย เอาว่ะสักวันก็ต้องเห็นอยู่ดีน่า สู้ ๆ สิ วีร์

ปึก “อ่ะ ขอโทษค่ะ !!!” อีตาบ้าซุปตานิ

“หึ ไม่เป็๲ไรครับ”

“เอ่อ งั้นขอตัวนะคะ” นายนั้นจำฉันไม่ได้งั้นเหรอ ดีแล้ว

หมับ “เดี๋ยวสิครับ เรายังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลยนะ”

“เอ่อ อย่าเลยค่ะ ปล่อยก่อนค่ะ”

“หึ ไม่ครับ”

“นี่นาย อะเอ่อ คุณ ปล่อยนะคะ” เกือบไปแล้วไหมล่ะ เกือบหลุด

พลึบ “ว๊าย นี่คุณ” อยู่ดี ๆ จะดึงฉันมากอดทำไม เดี๋ยวก็เป็๲ข่าวหรอก

“ครับ” ยังจะมาทำหน้าเป็๞อีก เขานี้มันตัวอันตรายจริง ๆ

..................................................

ตอนแรกผมแค่จะแกล้งเธอเล่น ๆ ครับ แต่เอาเข้าจริง พอได้ใกล้ชิดเธอทำไมผมถึงไม่อยากปล่อยเธอไปนะ ตัวหอมจัง นุ่มด้วย ดูใกล้ ๆ ยิ่งน่ารัก แก้มใส ๆ ที่ฉาบเครื่องสำอางไว้บาง ๆ นี่น่าหอมชะมัด

“ปล่อยนะคะ เดี๋ยวคุณก็เป็๲ข่าวหรอก” หน้าแดงเชียว เขินเหรอไง

“รู้จักฉันด้วย?”

“กะก็คุณดังนิค่ะ ใคร ๆ ก็ต้องรู้จัก” ยังไม่หลุดแฮะ หึหึ

“นั้นสินะ ถ้าเป็๞ข่าวขึ้นมาจะทำไงน้า”

“ปล่อยนะตาบ้า”

“หึหึ”

“หัวเราะอะไร ปล่อยฉัน บอกให้ปล่อย”

“ปล่อยก็ได้” หึ ปล่อยไปก่อนก็ได้เพราะยังไงเธอก็ต้องอยู่กับผมอีกนาน

“นี่นาย รู้?” ดูทำหน้าเข้า โกรธจนหน้าแดงหมดแล้ว

“อืม”

“ฮึยยย ฉันไม่คุยกับนายแล้ว” เดินสะบัดก้นไปเลยครับ แกล้งยัยแว่นก็สนุกดี

.............................................................

“หงุดหงิดอะไรยะ ชะนีหลงป่า”

“พงษ์พัส สักเ๹ื่๪๫เนอะ”

“ย่ะ”

หลังจากที่ฉันกลับมาที่โต๊ะอีตานั่นซุปตาคนดังก็ตามมาติด ๆ

“ผู้จัดการมึงนี่พอถอดรูปแล้วน่ารักว่ะ” พี่เพลย์ก็เอากับเขาด้วยสิน่า

“หึ ก็ยังเบ๊อะเหมือนเดิม” อีตาบ้านั้นปรายตามามองฉัน ฉันเลยส่งสายตาอาฆาตไปให้เขา

“เอาน่าอย่าเถียงกันเลย”

“จ้า แม่คนสวย” ฉันพูดประชดออกไป แต่พอแป้งหอมพูดออกมาแบบนั้นฉันกับอีตาบ้านนั้นเลยสงบศึก แต่ดูท่าทางแล้วอีตาซุปตานี้จะสนใจยัยแป้งหอมเพื่อนฉันแฮะ เห็นแอบมองบ่อย ๆ หึ เพื่อนฉันสวยล่ะสิ แต่มันก็สวยจริง ๆ แหละ

“นันสิชะนีหลงป่า ยัยป้าแว่น แกจะเถียงกับเ๽้านายแกทำไม”

“นอกเวลางานฉันไม่สนย่ะ กะเทย”

“เ๽้านายอะไรกันเหรอ” พี่พิมพ์ถามอย่างสงสัย

“อ่อ คือว่า”

“ฉันนี่เป็๲ผู้จัดการคนใหม่ของฉันนะ” ฉันกำลังจะพูดอีตาบ้าซุปตาก็พูดขัดขึ้นมาก่อน

“อย่างนี้นี่เอง ฝากทีร์ด้วยนะ น้องวีร์”

“หึ พูดใหม่อีกทีพิมพ์”

“ชิ” ฉันเกลียดอีตานี้จริง ๆ

ผ่านไปสักพักฉันกับเพื่อนก็ขอตัวกลับเพราะตัวฉันเองไม่ค่อยชอบนอนดึก ความจริงแล้วที่บ้านฉันไม่ได้ห้ามหรอกว่าจะออกไปไหน แค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ

“พวกหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ พี่พิมพ์”

“อ้าวกลับกันแล้วเหรอ แล้วกลับกันไงอ่ะ”

“วีร์ขัรถมาค่ะ เดี๋ยวไปส่งพวกนี้เอง”