ม่านฟ้าคร่ำครวญ ฝนหลั่งรินหล่น
ดุจดั่งน้ำตา ์โศกา
เหลียนฮวาบอบช้ำ ถูกใส่ความเท็จ
นางมารร้าย ใครเล่ารู้แท้
ความจริงถูกบิด ชีวิตดับสูญ
ลานปะา คราบน้ำตา
รอวันฟ้าเปิด ความจริงกระจ่าง
กู้ชื่อเสียง คืนความยุติธรรม
ณ ใจกลางลานปะา สายฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ราวกับ์กำลังร่ำไห้ให้กับโศกนาฏกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น เสียงฟ้าร้องคำรามดังกึกก้อง ตัดกับเสียงผู้คนรอบด้านที่ซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์เซียงฮองเฮา ผู้เป็ใหญ่ในแผ่นดิน ซึ่งยืนอยู่กลางลานปะา นางคือ 'เซียวเหลียนฮวา บุตรีคนรองของท่านเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็ 'นางมารร้าย' แห่งยุค
ใบหน้างดงามของเซียวฮองเฮาซีดเผือดไร้สีเื ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ นางถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าเป็ฏ คิดลอบสังหารฮ่องเต้โทษทัณฑ์คือนางโดนปะาชีวิตทั้งตระกูล
"ฝ่าาเพคะ ได้โปรดทรงเมตตา หม่อมฉันบริสุทธิ์" เซียวเหลียนฮวาร้องขอความเป็ธรรมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่น้ำเสียงอันแ่เบานั้นกลับถูกกลืนหายไปกับเสียงโห่ร้องของฝูงชนที่กระหายเื พวกเขาต่างรอคอยที่จะเห็นนางถูกปะา ราวกับว่าการตายของนางคือความบันเทิง
"ฮองเฮา เ้ายังกล้าปฏิเสธอีกหรือ?" หลักฐานมัดตัวเ้าแ่า อย่าคิดว่าบิดาของเ้ามีอำนาจแล้วจะรอดพ้นโทษทัณฑ์ไปได้" เสียงตวาดอันดังก้องของฮ่องเต้หยางไท่ผู้เป็พระสวามีของนาง ดังขึ้น ตัดสินชะตากรรมของเซียวเหลียนฮวาให้มืดมนยิ่งกว่าเดิม
"หลักฐาน? หลักฐานอันใดเพคะ หม่อมฉันไม่เคยคิดทรยศต่อฝ่าา ขอทรงโปรดตรวจสอบความจริงด้วย พระองค์ก็รู้ว่าหม่อมฉันรักพระองค์มากแค่ไหน หม่อมฉันจะทำร้ายฝ่าาไปทำไม" พระนางยังคงยืนยันในความบริสุทธิ์ของตน
"หึ เ้ายังกล้าปฏิเสธอีกหรือ" ฮ่องเต้หยางไท่จงแค่นเสียงเ็า ไร้ซึ่งความเมตตา "คนรับใช้คนสนิทของเ้าสารภาพหมดแล้วว่าเ้าเป็ผู้บงการ จะให้ข้าเชื่อเ้าได้อย่างไร" พระองค์โยนม้วนกระดาษลงบนโต๊ะ "นี่คือคำสารภาพของนาง และนี่คือหลักฐานที่พบในห้องของเ้า"
"หม่อมฉัน..." เซียวเหลียนฮวาพูดไม่ออก นางไม่คาดคิดว่า "เสี่ยวหง" สาวใช้ที่นางรักและไว้ใจที่สุด จะทรยศหักหลังนางเช่นนี้
"หลักฐานพวกนั้นล้วนถูกปลอมแปลงขึ้นมาทั้งสิ้น หม่อมฉันถูกใส่ร้าย" เซียวเหลียนฮวายังคงยืนยันในความบริสุทธิ์ของตน แต่นั่นยิ่งทำให้ฮ่องเต้หยางไท่จงโกรธแค้นมากขึ้น
"เ้ายังกล้าแก้ตัวอีก" พระองค์ตวาดลั่น "เ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไร ถึงจะแยกแยะไม่ออกว่าอะไรจริงอะไรปลอม"
เซียวเหลียนฮวารู้สึกสิ้นหวัง นางไม่รู้จะพิสูจน์ตัวเองอย่างไร ในเมื่อทุกอย่างถูกจัดฉากขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบนางทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากร้องขอความเมตตา "ไม่...ข้า...ไม่ได้ทำ ฝ่าา...ได้โปรดทรงฟังหม่อมฉัน...เป็ไป๋หลิงหลงต่างหากที่วางยาพระองค์"
แต่ฮ่องเต้หยางไท่จงใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยโทสะ "เ้ามันหญิงสาวใจทราม ช่างกล้าใส่ร้ายพระสนมไป๋ ผู้มีจิตใจดีงาม คิดว่าข้าจะเชื่อเ้าง่ายๆหรือ หลักฐานก็ชี้ไปที่เ้าที่เป็คนวางยาข้า"
"ไม่...ไม่ใช่ข้า ไป๋หลิงหลงต่างหากที่..." เซียวเหลียนฮวาพยายามอธิบาย แต่เสียงของนางกลับแ่เบาลงทุกที ราวกับกำลังจะจมหายไปในความสิ้นหวัง
"ต่อไปนี้ เ้าจะถูกปลดจากตำแหน่งฮองเฮา" ฮ่องเต้หยางไท่จงประกาศิต "เ้าไม่มีสิทธิ์ใดๆ ในวังหลวงแห่งนี้อีกต่อไป"
"ปะาฮองเฮา" จิ้งอันอ๋องตวาดลั่น ตัดสินชะตาชีวิตของเซียวเหลียนฮวาอย่างไร้ความปรานี
คมดาบวาววับตัดผ่านอากาศ ก่อนจะฟันลงบนลำคอระหง เืสีแดงฉานพุ่งกระฉูด เปรอะเปื้อนพื้นลานปะา ราวกับดอกเหมยแดงเบ่งบานกลางหิมะขาวโพลน
ร่างไร้ิญญาของเซียวเหลียนฮวาล้มลงกับพื้น ดวงตาเบิกโพลง จ้องมองท้องฟ้าสีครามเป็ครั้งสุดท้าย ความเ็ป ความคับแค้นใจ และความเคียดแค้น ประดังประเดเข้ามาในหัวใจดวงน้อยๆ ก่อนที่สติสัมปชัญญะสุดท้ายจะดับวูบลง
ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต นางได้แต่กัดฟันแน่น เปล่งเสียงสาปแช่งทั้งหมดที่มี
"ไป๋หลิงหลง...เ้ามันนางปีศาจ เ้าใส่ร้ายข้า ทำให้ข้าต้องตายอย่างน่าอนาถ ข้าขอสาปแช่งเ้า ขอให้เ้าต้องชดใช้ ขอให้เ้าพบกับจุดจบที่น่าเวทนายิ่งกว่าข้า ขอให้เ้า..."
เสียงสาปแช่งขาดหายไปพร้อมกับลมหายใจสุดท้าย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน และร่างกายไร้ิญญานอนแน่นิ่งอยู่กลางสายฝน ชีวิตของนางจบสิ้นลงเพียงเท่านี้
1K
![[END] BAD MASTER เจ้านายเย็นชา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608990543_13805699.webp)
![น้องชาย [Nc25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1722141024_8002650.webp)
