“ชน”แคร๊ง!!!
ทุกคนดื่มฉลองอย่างสนุกสนานจนเมา ไม่เว้นแม้เวหา ที่่นี้รู้สึกเหงาๆ เพราะน้ำแข็งเอาแต่บ้าเรียนจนไม่มีเวลาแวะเวียนมาหา ครั้งเขาไปหาร่างงามก็เอาก็คลุกอยู่ในคลาสเรียนเพิ่ม ทำให้เขารู้สึกน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก
“ไงกาย คิดถึงแฟนเหรอ? พี่พึ่งรู้นะว่าเรามีแฟนแล้ว”
“ครับ รู้แล้วพี่ยังจะสน..ผมอยู่ไหม?”
เวหาแกล้งหยั่งเชิงรุ่นพี่สาวที่อยากกินเขามาตลอด ความเหงาและฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำ ทำได้เขาพูดจาหยอดเอินรุ่นพี่อย่างผิดปกติ จนทำให้หญิงสาวถึงกับสงสัย
“นี่เวหาจริงป๊ะเนี่ย! อยู่ชมรมมาเป็เทอม ไม่เคยพูดกับพี่แบบนี้”
“แล้วพี่สนไหมล่ะ!”
เวหาส่งั์เหงาซุกซ่อนไว้ ภายใต้ความแวววาวเป็ประกาย ก่อนที่หญิงสาวผู้ชื่นชอบอยากได้เขาเพื่อเก็บแต้ม จะขยับยัดกายเข้าไปในอ้อมกอด แล้วหวาดไหวมือเรียวของเธอ ลูบไล้เรือนกายชายหนุ่มอย่างช่ำชอง
ก่อนจะออกแรงผลักดันตัวเวหาเดินไปยังห้องน้ำด้านหลังชมรม จากนั้นเธอก็วาดลีลารักอันเล่าร้อน ด้วยการอมดูดรูดเอ็นแข็งของชายหนุ่มขึ้นลงอย่างรู้จุดเอาใจ ทำให้เวหาถึงน้ำแตกคาปากของหญิงสาว ก่อนที่เธอจะร่ายลีลาเอวสวาทอย่างหิวโซ
ในขณะที่เวหาแม้กระสับกระส่าย อยากโยกย้ายให้เอวพัง แต่พอมีคนนำเสนอ เขากลับไม่มีความสุขอย่างที่ควรจะเป็ จนต้องรีบจับรั้งตัวหญิงสาวที่กำลังขย่มเอ็นใหญ่ของเขาอย่างสนุกเพลิดเพลินลอยละลิ่วอยู่ให้หยุด แล้วเขาก็รีบรุดสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนจะรีบเปิดประตูห้องน้ำออกมา แต่แล้วชายหนุ่มต้องตื่นใแทบสร่างเมา
“น้ำแข็ง!”
วันนี้น้ำแข็งรู้ว่าเวหามีการแข่งขันบาส หญิงสาวรีบเคลียร์ตัวเองให้ว่าง หวังว่าจะมาค้างกับอีกคน ซึ่งก็ไม่รู้อะไรดลใจ ที่อยู่ๆก็คิดถึงและอยากมาหา ทั้งที่ไม่เจอกันมาเกือบสองอาทิตย์
ร่างงามขับรถยนต์คันเก่าที่พี่ชายคนโตยกให้ พอเข้ามาในมหาวิทยาลัยที่เวหาเรียนอยู่ก็ยกโทรศัพท์โทรหา แต่คนรับกลับเป็เพื่อนเวหา เพราะเขาทิ้งโทรศัพท์ไว้ ร่างงามจึงได้เดินตามหาอีกคน หวังว่าจะเซอร์ไพรส์
เพี๊ยะ!!!
มือเล็กฟาดลงบนใบหน้าคมของเวหาอย่างไร้ถ้อยคำ ขณะที่สายตามองเล็ดลอดเข้าไปในห้องน้ำ พบหญิงสาวคนในรูป กำลังสวมใส่เสื้อผ้า คงไม่ต้องคิด ว่าก่อนหน้าทำอะไรกัน
ขาเรียวก้าวถอยหลังทั้งที่ดวงตายังจับจ้องมองเวหาอย่างตั้งคำถาม ว่าตนทำผิดอะไร ทำไมเวหาถึงใจร้ายแบบนี้
ปึกๆ เสียงเท้ากระแทกพื้นด้วยความเร่งรีบ ในขณะที่เวหาได้แต่ยืนนิ่งก่อนจะรีบวิ่งตามด้วยความร้อนใจ
“ไอซ์..ไอซ์ฟังกายก่อน..น้ำแข็ง กาย..กายขอโทษ ไอซ์~~~~”
เวหาะโเสียงดังสั่น ทำให้เพื่อนที่สังสรรค์ได้ยิน จนรีบวิ่งออกมาดู และทำให้ได้รู้ความจริงว่าที่เวหากับรุ่นพี่หายไปครู่ใหญ่ แท้ที่จริงก็แอบไปกินกัน แต่ดันโชคร้ายแฟนของเวหามาพบเจอเข้า ราวกับมีผีสางพรายกระซิบ
“ไอซ์เปิดประตู..กายขอโทษ..ไอซ์~..”
มือใหญ่ทุบกระจกรถ พร่ำเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ ในขณะที่น้ำแข็งกำลังจะขับรถออกไปด้วยหัวใจที่แตกสลาย
“อื้อ~~~เราผิดอะไรกาย เราผิดอะไร?”
หญิงสาวขับรถออกมาไกลพอประมาณ จนหัวใจไปต่อไม่ไหว จำต้องจอดรถร้องไห้ด้วยความรู้สึกเสียใจ ที่ผ่านมาเธอรักและเชื่อใจอีกคนมาตลอด แม้่หลังจะหวาดระแวง แต่มาวันนี้ภาพที่เห็น มันกรีดลงกลางหัวใจ จนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ เธอพึ่งรู้ว่าหัวใจของตน ได้ผูกไว้ที่ปลายเท้าของเวหา เพียงแค่เขามีคนอื่น หัวใจของน้ำแข็งก็แทบสิ้นลม
ตื๊ด~~~
เสียงสั่นของโทรศัพท์ที่เวหาโทรเข้ามาเป็ร้อยๆสาย แต่น้ำแข็งกลับไม่ยอมรับ ปล่อยให้ดังอยู่อย่างนั้น หญิงสาวเอาแต่กรีดร้องด้วยความเ็ปเสียใจ ราวกับเวหากำลังจ้วงมีดทิ่มแทงอย่างไร้ความปรานี
ฟากฝั่งอีกคนก็กระวนกระวายจนสร่างเมา เขาเอาแต่กดโทรศัพท์โทรหาคนปลายสายปุ่มแทบพัง แต่นานนับครึ่งชั่วโมงก็ไม่มีคนรับ
ทำให้เวหาคลุ้มคลั่งแทบจะเป็บ้า ั้แ่คบกันมาทั้งสองไม่เคยทะเลาะกันเลย และน้ำแข็งก็ไม่เคยร้องไห้ ให้เขาเห็นอย่างวันนี้มาก่อน หัวใจเขารู้สึกเจ็บลึก แทบจะขาดรอนออกมาเป็เสี่ยงๆ
“กายใจเย็นๆก่อนมึง เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยเคลียร์กัน วันนี้เื่มันยังร้อนอย่าพึ่งคุยกันจะดีกว่า”เพื่อนคนหนึ่งเดินมาตบลงบนไหล่ให้กำลังใจ
“น้ำแข็งคงเกลียดกูแล้ว เขาไม่รักกูแล้ว”
เวหาพูดเสียงสั่นเครือ เขารู้จักนิสัยของอีกคนเป็อย่างดี หากคิดจะทำสิ่งใดก็จะมุ่งไปจนที่สุด และถ้าน้ำแข็งเกิดคิดจะเลิกกับเขา มันไม่มีทางที่จะฉุดรั้งเอาไว้ได้เลย นั้นคือสิ่งที่เวหากลัวในตอนนี้
น้ำแข็งเดินทางกลับมาถึงบ้าน ร่างงามก็รีบรื้อข้าวของที่เวหาเคยมอบให้ ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา เก็บลงกล่อง ก่อนจะนั่งมองของหลายชิ้นที่ยังมีความทรงจำที่ดีในเวลานั้น มันยิ่งทำให้น้ำแข็งรู้สึกเ็ปแทบขาดใจ
ดวงตาที่เคยสดใสเต็มไปด้วยน้ำตาเออล้นอย่างไม่มีทีท่าจะหยุด หัวใจหนาวเหน็บอย่างไม่รู้ว่าจะหาไออุ่นได้จากที่ไหน ยิ่งนั่งมองข้าวของมากเพียงใดเธอก็ยิ่งกรีดร้อง อย่างเ็ปทุกข์ทรมาน
ตื๊ด~~เสียงสั่นโทรศัพท์ดังอยู่ตลอดเวลา แต่น้ำแข็งก็ไม่คิดที่จะรับ เอาแต่กอดตัวเองกรีดร้องด้วยความเสียใจนานนับชั่วโมง จนหัวใจดำดิ่ง เมื่อคิดถึงตอนที่ตนเห็นหญิงคนนั้น สวมใส่เสื้อตัวโปรดของเวหา ซึ่งก็หลายเดือนมาแล้ว หากตอนนั้นถามไถ่ให้ได้ความ ก็อาจไม่ต้องมาเห็นคาตา จนเ็ปหัวใจอย่างวันนี้
“กายหมดรักเราั้แ่ตอนไหน ทำไม ทำไมไม่บอก ทำไมต้องทำแบบนี้ ฮื้อ~~”
หญิงสาวร่างกายบอกบาง ร้องไห้จนเหนื่อยอ่อนแทบหมดแรง เธอพยายามพยุงกายที่โศกเศร้าเข้าห้องน้ำ หวังเพียงชะล้างคราบน้ำตา แต่พอเห็นตัวเองในกระจกเงาก็เอาแต่ร้องไห้ เพราะภาพเวหาโอบกอดแนบชิด ตอนส่องกระจกด้วยกัน มันยังแจ่มชัด ราวกับปริ้นภาพแปะเอาไว้
กรี๊ด!!! เสียงหวีดร้องดังลั่นห้องน้ำ เมื่อภาพวันวานที่หวานซึ้ง ยังติดตึงเวียนวนอยู่รอบๆ จนไม่รู้จะลบลืมและอยู่ต่อไปได้อย่างไร
มือเล็กจับขอบอ่างล้างหน้า ในหัวใจกลับคิดถึงท่วงท่าเริงรักอันเร่าร้อน ตอนที่ตนยืนก้มโค้งมือสองข้างจับขอบอ่างไว้แน่น ขณะที่เวหาโยกย้ายส่ายสะโพกสอบ กระแทกแท่งเอ็นหัวถอกสุดแรงยั้ง จำได้ดีในเวลานั้นมันเสียวสะท้านซาบซ่าน จนนำพาสองคนไปถึงฝั่งถึงสองครั้งติด
“ฮื้อ~~กาย กาย ฮื้อ..”
น้ำแข็งร้องไห้จนไร้น้ำตาไหล มันรู้สึกจุกเจ็บในหัวใจ จนเหม่อลอยพร่ำเรียกหา ก่อนที่มือจะขยับไปโดนมีดโกนหนวด
ข้อมือข้างซ้ายที่ขาวเนียน กำลังขึ้นสีแดงด้วยเืทีละนิด เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ก็ไหลหยดอาบไปทั้งแขน น้ำแข็งจับใบมีดที่ถอดออกมาจากตัวด้ามด้วยมือที่สั่นเทา หลังจากกดคมมีดกรีดข้อมือตัวเอง จนเป็แผลยาว ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเจ็บหรือไม่ รู้เพียงข้างในมันเ็ป จนฝังกลบความรู้สึกที่ได้รับจากคมมีดไปหมดสิ้น ก่อนจะปล่อยทิ้งใบมีดร่วงหล่นลงพื้น แล้วจ้องมองเืสีแดงสดที่ไหลหยดออกจากปากแผลอย่างล่องลอย
“ฮื้อ~~~ฮื้อ~~กาย~”
111K
