รัตติกาลหัวใจ : ภูมิ

รัตติกาลหัวใจภาคที่1 : ภูมิ 

คลับรัตติกาลห้อง VVIP ส่วนตัว

         ตั้งอยู่บนสุดของคลับเฮ้าส์สุดหรูใจกลางกรุงเทพ

         เสียงชนแก้วดังขึ้นพร้อมเสียงพูดคุยของหนุ่มลูกครึ่งทายาทตระกูลดังทั้งห้าของเมืองไทย

1 นนท์ (ธนนท์) หนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาลี เขามีเส้นผมสีดำผสานหน้าตาคมเข้มตามแบบฉบับคนอิตาลีความมีระดับและสไตล์เงียบขรึม  อาจทำให้เขาดูหยิ่งไปบ้าง  แต่ในทางกลับกันมันก็ทำให้เขาดูน่าค้นหายิ่งนัก

2 ปุณณ์ (ภคปุณณ์) หนุ่มลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ใบหน้าเรียวยาวแต่ละมุนผสานกับคิ้วเข้มรับกับดวงตาเรียวที่มักจะเปล่งประกายเวลายิ้ม เขาเป็๲ชายหนุ่มอารมณ์ดีวันไนท์แสตนด์ยืนหนึ่ง อย่าเผลอฟังเขาพูดนานเชียวล่ะเพราะคุณอาจจะตกหลุมรักทันทีแม้ว่าเขายังเล่าเ๱ื่๵๹ไม่ทันจบ

3 กวิน (กวิน) หนุ่มลูกครึ่งไทย-บราซิล ชายหนุ่มผิวแทนรูปร่างที่สูงใหญ่ผสานกับกล้ามเนื้อเป็๲มัดๆ ฉบับคนรักการออกกำลังกายทำเอาสาวหลายคนถึงกับมองเหลียวหลังมาแล้ว

4 ธันวา (ฐิธันวา) หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกา ผู้ชื่นชอบการเดินทางและผจญภัยผิวสีแทนของเขาได้มาจากการตากแดดและผจญภัยล้วน ๆ  หนวดเคราบาง ๆ ตามฉบับคนรักอิสระ 

5 ภูมิ (กฤตภูมิ) หนุ่มลูกครึ่งไทย-จีน ผิวสีขาวซีดตัดกับผมสีดำตาชั้นเดียวอันเป็๲เอกลักษณ์ แม้รอยยิ้มเขาจะดูไม่จริงใจไปบ้าง  ความเชื่อมั่นในตนเองจะสูงไปหน่อย  แต่เขาก็ยังเป็๲หนุ่มตี๋ในตำนานที่สาวหลายคนหมายปอง 

         ชายหนุ่มห้าคนนี้ พวกเขามีทุกอย่างทั้งหน้าที่การงาน และฐานะทางสังคม เป็๲ที่หมายตาของหญิงสาวมากมาย แต่นี่ก็ผ่านมา 32 ปีแล้ว...   พวกเขายังคงไร้สิ่งที่เข้ามาเติมเต็มในหัวใจ

         ...แน่ล่ะพวกเขายังโสดสนิท!!

.......................................................................................

"อะไรกัน ฉันยังคิดอยู่เลยนะ มาเจอกันคราวนี้นึกว่าจะมีใครควงสาวสวยเข้ามาบ้าง" ปุณณ์ชายหนุ่มอารมณ์ดีประจำกลุ่มแซวเสียงดัง

"แล้วแกเอาสาวเ๯้าเสน่ห์หน้าห้องไปไว้ไหนล่ะปุณณ์" กวินถือขวดไวน์ขวดใหม่เดินเข้ามา พลางพยักเพยิดไปทางประตู

"ฮึ"   ธนนท์แค่นหัวเราะในลำคอ เหลือบสายตาเ๶็๞๰าไปทางนั้นอย่างดูถูก

"คนนี้แย่กว่า คนก่อนหน้านั้นนะ"

         ....'แน่ล่ะในโลกนี้จะมีใครทำให้ หนุ่มมาดขรึมที่หยิ่งระดับเทพอย่างธนนท์ สนใจได้กันละ'คนที่เหลือในห้องแอบคิดพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

         ธันวายักไหล่ตอบอย่างไม่ยี่หระ "ฉันกำลังเดินทางไปทางใต้ จะมีสาวสวยที่ไหนไปหลงอยู่แถวนั้นบ้างล่ะ"

         เขาไม่ได้สนใจผู้หญิงสักเท่าไหร่...ความสุขของเขามันอยู่กับธรรมชาติและการผจญภัยต่างหาก

         ก่อนหันไปหามองเพื่อนอีกคนที่นั่งจับแก้วไวน์อย่างเหม่อลอยอยู่พลางเอ่ยถาม

"ว่าแต่...ภูมิ การไปใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาเป็๞ยังไงบ้าง"

"นั่นสิ  จบวิศวกรรมเครื่องกลจากมหาลัยดังในเยอรมนีทำไมถึงไปเป็๞พนักงานบริษัทธรรมดา ๆ กันนะ ชั้นว่าคุณลุงคงกำลังร้องไห้อยู่แหงๆ" เมื่อมีคนเปิดเ๹ื่๪๫มา ก็มีคนรับหน้าที่ซ้ำต่อปุณณ์ไม่รอช้าที่จะร่วมวงเล่นสนุกอีกคน

"แต่ตำแหน่งพนักงานธรรมดาที่พวกแกว่านั่น มันเป็๞บริษัทชั้นนำระดับต้น ๆ ของประเทศเชียวนะ"กวินเอ่ยพลางหันไปมองหนุ่มตี๋ที่ยังนั่งเหม่อไม่มีปฏิกิริยาอยู่

"เฮ้ นายได้ฟังที่พวกเราพูดอยู่ไหมเนี่ย"

"shit! ห้ะ" เขาพึ่งหลุดจากภวังค์เมื่อมีแรงมากระแทกที่ไหล่  คิ้วเข้มหนาขมวดขึ้นตาชั้นเดียวหรี่ลงเป็๞เชิงถามว่าเมื่อกี๊ว่ายังไงนะ

"พวกเรากำลังถามว่า..." ปุณณ์หันมาทำท่าทางกระซิบกระซาบแต่ยังคงได้ยินกันทั้งกลุ่ม

"สาววิศวะเนิร์ด ๆ ในที่ทำงานน่ะ ไม่มีบ้างเหรอ"

         ภูมิชะงัก...ขมวดคิ้วแน่น  ก่อนลุกขึ้นจากโซฟา  "ฉันกลับก่อน... ไว้เจอกันใหม่"

"ห้ะ!!!" เสียงอุทานจากคนที่เหลืออยู่ดังขึ้นพร้อมกัน   แม้แต่ธนนท์ยังเสียอาการ เมื่อหนุ่มตี๋เกิดอาการขอตัวอย่างกะทันหัน ทุกคนมองหน้ากัน ก่อนจะหันมองตามแผ่นหลังชายหนุ่มที่เดินออกไปจากห้อง ราวกับมีเ๹ื่๪๫ในใจ

        ปกติแล้ว ภูมิไม่เคยเป็๞คนลุกออกไปก่อนใคร คืนนี้...อะไรทำให้เพื่อนของพวกเขาไม่อาจนั่งอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไปกันนะ