“เ้ากำลังมองไปทางไหนกัน”
กร็อบ
เสียงกระดูกลั่นดังขึ้นจากท้ายทอยฝั่งซ้ายของั์แดงเดือด เมื่อมันนึกถึงการถูกโจมตีฝ่ายเดียวเมื่อครู่ก็ทำให้มันรุ้สึกหงุดหงิด
ฟรึบ! ตึง!
เสียงพื้นปฐีะเิกึกก้องจากจุดที่ั์แดงเดือดยืนอยู่ เหลืองไว้เพียงรอยเท้ารูปเปลวไฟในหลุมลึกก็เท่านั้น
อย่างรวดเร็ว ั์แดงเดือดพุ่งเข้าหาดาฟเนียร์ทันที สองเท้าลอยอยู่เหนือพื้นจากแรงกระโจนเมื่อครู่ ขณะเดียวกันสองมือก็ปรับท่าทางที่ถือเคียวมรณะแบบไขว้เป็รูปกากบาทเพื่อเตรียมปลดปล่อยกระบวนท่า
“ฮึม”
ดาฟเนียร์หันกลับมามองั์แดงเดือดด้วยแววตาฉายแววบ้าคลั่งเล็กน้อย
ครั้งนี้ดาฟเนียร์ไม่ได้ใช้กระบวนท่ารูปแบบป้องกันอีกต่อไป เมื่อเขาััได้ถึงพลังชีวิตที่ถูกดูดกลืนออกไปอย่างต่อเนื่อง การรั้งรอแม้แต่วินาทีก็สามารถเพิ่มระยะห่างของระดับพลังของทั้งคู่ได้อย่างใหญ่หลวง โดยเฉพาะอาวุธของอีกฝ่ายที่กำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อย่างเห็นได้ชัด
“ไป!”
ขวับ! ขวับ!
เสี้ยววินาทีก่อนที่จะเข้าถึงดาฟเนียร์ ั์แดงเดือดหมุนตัวจนกลายเป็ภาพติดตาก่อนที่จะขว้างศาสตราวุธทั้ง 2 เล่มออกไป มันพุ่งออกไปด้านหน้าและหมุนวนด้วยความเร็วสูงไม่ต่างจากใบพัดเครื่องบิน
“ลูกไม้เดิมๆ”
ดาฟเนียร์ควบแน่นออร่าที่ใบดาบก่อนที่จะปลดปล่อยกระบวนท่าผ่าโลกันตร์อีกครั้ง เขาคิดจะใช้การโจมตีนี้ปัดป้องอาวุธของอีกฝ่ายออกไป อย่างไรก็ตามเสี้ยววินาทีที่มันมาถึงปลายดาบของเขา เคียวมรณะทางฝั่งซ้ายมันเบี่ยงตัวเองออกไปก่อนที่จะรัดพันข้อมือขวาของเขาแล้วพุ่งเข้าหาแก้มซ้ายทันทีราวกับ้าจะกลืนกินเืเนื้อของเขา ดาฟเนียร์ััได้ถึงกลิ่นอายคาวโลหิตทะลักออกมาจากใบดาบของอาวุธ สิ่งนี้ต้องคร่าชีวิตไปเท่าใดกันแน่ถึงได้มีกลิ่นอายคาวเืเข้มข้นมากถึงเพียงนี้
ขณะเดียวกันเคียวมรณะฝั่งขวาที่หยุดอยู่กลางอากาศเมื่อครู่ก็อ้อมผ่านไหล่ขวาของเขาไปแล้วเล็งโจมตีไปที่กลางสันหลัง นอกจากนี้ยังมีการโจมตีจากั์แดงเดือดด้านหน้าด้วย มือซ้ายของมันเต็มไปด้วยจิตสังหารและเปลวเพลิงสีแดงจากนรกที่กัดกร่อนเืเนื้อของสิ่งชีวิต เรียกได้ว่าตอนนี้เขาถูกจากสามทิศทาง
บึม!
เมื่อพบกับสถานการณ์เข้าตาจนดาฟเนียร์ก็ะเิพลังที่เตรียมปลดปล่อยกระบวนเปลี่ยนเป็ระลอกคลื่นกระแทกทันที ก่อนที่จะพุ่งขึ้นฟ้าไป
กรืดด วิ้ง!
เคียวมรณะที่หยุดอยู่กลางอากาศส่งเสียงวิ้งๆ ออกมา มันสั่นพ้องในอากาศเสียจนมีเสียงร้องออกมาเป็สัญญาณที่บ่งบอกถึงอารมณ์หงุดหงิดก่อนที่จะพุ่งเข้าหาดาฟเนียร์ด้วยความเร็วมากกว่าเดิม
อะไร! ครั้งนี้ที่เขาใไม่ใช่เพราะั์แดงเดือดสามารถควบคุมอาวุธได้ดั่งใจนึก เพราะปรมาจารย์ดาบเช่นเขาก้สามารถทำได้เช่นกัน อย่างไรก็ตามการเห็นอาวุธแสดงอารมร์ออกมาและมีเจตจำนงเป็ของตนเองอย่างน้อยระดับของมันก็ต้องอยู่ในระดับเซียนเป็อย่างน้อย
ปัก! แคร๊ก!
ถึงแม้เขาหลบการโจมตีทั้งสองครั้งได้แล้ว แต่ไม่ใช่กับครั้งที่ 3
อักก
เสียงเนื้อและกระดูกกระทบกัน เข่าซ้ายของั์แดงเดือดพุ่งเข้าที่ใส่ใบหน้าดาฟเนียร์อย่างจัง
“แม้แต่่เวลาตัดสินเป็ตายเ้าก็ยังเหม่อลอย เ้าเป็จอมยุทธ์ภาษาอะไรกัน”
ั์แดงเดือดไม่อยากจะเชื่อว่ามันเคยถูกคนแบบนี้โจมตีจนอับอายต่อหน้านายท่านของมัน หรือบางที อาจเป็เพราะมันหลับใหลมานานจนเกินไปจนฝีมือขึ้นสนิม
“อืม ต้องเป็เช่นนี้แน่นอน เพื่อตอบแทนมิตรภาพที่ผ่านมาข้าจะใช้งานเ้าอย่างดี”
ั์แดงเดือดใช้เท้าถีบอากาศแล้วพุ่งเข้าหาดาฟเนียร์ที่ยังอยู่ในสภาพเมาหมัดอีกครั้ง
“มิตรภาพกับปู่เ้านะสิ อัก”
ตู้ม! กร็อบ
หมัดขวาของั์แดงเดือดกระแทกเข้าไปที่ท้องน้อยของดาฟเนียร์อย่างไร้ความปรานีส่งผลให้ชุดเกราะบางส่วนแตกหักและมีเสียงกระดูกชายโครงแตกร้าวตามมา
บึม
การโจมตีที่แฝงไปด้วยเจตนาถึงตายนั้นไร้ความปราณอย่างแท้จริง เพราะเกิดแรงอัดอากาศก่อนที่ดาฟเนียร์จะโดนซัดลอยกระเด็นออกไปเป็ภาพติดตา
ตู้ม! เสียงโลหะกระทบพื้นจนเกิดหลุมลึกมากกว่า 10 เมตร ส่งผลให้อาคารทั้งหมดทั่วบริเวณกลายเป็เศษซาก
“อ๊ากกกก”
หมัดนี้แฝงไปด้วยเปลวเพลิงจากขุมนรกที่เผาไหม้สารกายและเส้นเืรารของคู่ต่อสู้ ดาฟเนียร์แทบจะอดกลั้นความเ็ปไว้ไม่ได้จากความรู้สึกถูกลาวาหลอมละลายร่างกาย เขาจึงจำเป็ต้องแบ่งพลังมานาส่วนหนึ่งมาขจัดพลังแปลกปลอมนี้ ส่งผลให้พลังต่อสู้เขาลดน้อยลงไปอีก
“ยังไม่จบ”
ยิ่งต่อสู้ ยิ่งเดือดดาล ก่อนที่ดาฟเนียร์จะฟื้นตัวั์แดงเดือดก็เข้าประชิดตัวดาฟเนียร์แล้วระดมหมัดไปที่ใบหน้าและลำตัวของอีกฝ่ายอย่างไร้ความปรานี การโจมตีนี้ส่งผลให้เกิดเสียงก้องกังวานไปทั่วสารทิศ
เพร้ง
“ม่ายย”
เสียงดาบและชุดเกราะแตกหัก นี่จะเป็วันตายของเขาจริงๆ หรือ
“อย่ากังวลเ้าจะไม่ตายง่ายๆ”
น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความอำมหิตและหน้าแข้งซ้ายที่ถูกส่งตามมาประทับใบหน้า
ตึง ฟิ้ว
ดาฟเนียร์หมุนเคว้งในอากาศ สภาพของเขาน่าอนาถเป็อย่างมาก ร่างกายของเขานอกจากจะถูกชโลมด้วยลือดแล้วใบหน้ายังถูกระดมหมัดเมื่อครู่ยังบวมเป่งไม่ต่างจากหัวหมู
ฟึบ
ก่อนที่ดาฟเนียร์จะพุ่งไปชนกับตึกทางขวาั์แดงเดือดก็โผล่มาตรงหน้าของเขาอย่างทันควันก่อนที่จะใช้มือขวาจับศีรษะแล้วกดลงไปบนตัวผิวอาคารที่วัสดุทำโลหะด้วยแรงมหาศาลจนศีรษะยุบลงไปในอาคารราวกับกดดินน้ำมัน
“โอว ข้าทำให้ใบหน้าของเ้าดูแย่ดังนั้นข้าจะซ่อมแซมให้ใหม่”
ั์แดงเดือดหัวเราะในลำคอก่อนที่จะเริ่มวิ่งออกไปด้วยความเร็วสูงจนแต่ละอาคารมีรอยศีรษะและเืลากยาวออกไป
“วิปริต”
กู่ิเทียนและคณะของพวกเขาที่ดูการต่อสู้จากอีกฟากของเมืองได้แต่มองดูแล้วขนลุก เพราะมันไม่ใช่การต่อสู้ แต่มันคือการทรมาณอีกฝ่ายทั้งเป็ เดิมทีพวกเขาเพียง้าเห็นพลังต่อสู้ของจักรพรรดิยุทธ์รุ่นเยาว์อย่างนพเก้าก็เท่านั้นว่านอกเหนือจากกายาเทพโอสถในตำนานแล้วยังมีความสามารถอื่นด้านอื่นอยู่ด้วยหรือไม่ และสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้พวกเขาประหลาดใจอีกครั้ง ความสามารถด้านการปรุงยา การต่อสู้ และการอัญเชิญอสูรขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ ดูเหมือนการที่นพเก้าจะขึ้นไปถึงระดับปราชญ์สามสาขา (ปราชญ์ไตรภาคี) คงจะเป็เื่ของเวลาก็เท่านั้น
“สนุกหรือไม่?”
โดยไม่คาดคิดนพเก้าปรากฏด้านหลังพวกเขาั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ
แค่ก
ชายชราที่อยู่ด้านขวาถัดจากกู่ิเทียนแทบสำลัก นี่คือสิ่งที่ผู้เยาว์พูดกับผู้าุโหรือ นอกจากนี้เ้าหนุ่มนี่ปรากฏตัวออกมาโดยที่พวกเขาไม่อาจสังเกตเห็นได้อย่างไร
“หึหึ มันยอดเยี่ยมมาก” กู่เทียบิที่สองมือไพล่หลังแล้วหัวเราะในลำคอก่อนที่จะพูดออกมา ผมของเขาปลิวไสวตามแรงลมขณะที่หันกลับมามองนพเก้าด้วยแววตานกเหยี่ยวที่แหลมคม ราวกับว่าเขา้าล่วงรู้ความลับของอีกฝ่ายว่ามีความสามารถด้านอื่นๆ อีกหรือไม่
นพเก้าเดินมาด้านข้างกู่เทียนิแล้วมองผลกระทบที่เกิดขึ้นเบื้องล่าง ภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นไม่ต่างจากชีวิตที่แล้วของเขามากนัก เสียงกรีดร้อง ความหวาดกลัว การหนีเอาชีวิต ความตาย และความโกลาหลที่เกิดจากการต่อสู้ของผู้บ่มเพาะระดับสูง สิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าทำได้เพียงอดกลั้นความรู้สึกเ็ปจากความสูญเสียได้เพียงเท่านั้น ไม่ใช่ทุกคนที่จะเกิดมามีโชคชะตาแบบพวกเขา
กลับกันผู้บ่มเพาะที่อยู่รอบตัวเขาไม่สนใจผลกระทบตรงหน้ามากนัก มีแม้กระทั่งจ้องมองกลุ่มคนที่กำลังร้องขอชีวิตในเศษซากปรักหักพัง หรือถูกไฟคลอกจนเกือบตายอย่างสนุกสนาน เท่านั้นไม่พอบางส่วนพนันกันด้วยซ้ำว่าคนคนนั้นจะมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ภายใต้สถานการณ์สิ้นหวัง
(หึ ช่างน่ารังเกียจ)
นพเก้าไม่สามารถตำหนิใครได้ เพราะเหตุการณ์เลวร้ายนี้เขาเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องเช่นกัน
“เสียใจงั้นรึ? นี่เป็เื่ปกติของโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก เมื่อเ้าก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตที่สูงกว่านี้ เ้าจะเห็นว่ามันเป็เื่ปกติทั่วไป ดังนั้นจงทำใจเสียแต่เนิ่นๆ เพื่อไม่ให้กระทบกับเต๋าในหัวใจของเ้า”
ชายชราเมื่อครู่ที่รู้สึกเสียหน้ากำลังทำท่าทางสั่งสอนผู้เยาว์ ดูเหมือนว่าต่อให้อีกฝ่ายเป็จักรพรรดิยุทธ์ก็ยังคงเป็เด็กวันยังค่ำ จิตใจอ่อนไหวได้ง่ายเมื่อเห็นเหตุการณ์โหดร้ายตรงหน้า จะว่าไปนี่ก็คือความสนุกอย่างหนึ่งเช่นกัน สำหรับการเห็นรุ่นเยาว์เกิดรอยร้าวหรือาแในจิตใจ หลายๆ คนในที่นี้ก็คิดเช่นกันแต่ไม่ได้แสดงออกมาเหมือนกับตาแก่โง่เขลาผู้นี้ ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็ถึงกายาเทพโอสถ ไม่สู้ประจบประแจงดีกว่าหรือ
วูบ
“อะ!!”
ก่อนที่ชายชราจะได้พูดอะไรต่อนพเก้าก็จ้องเขม็งไปที่ดวงตาของชายชราจนอีกฝ่ายตัวแข็งค้าง
“ไม่เกี่ยวว่าจะเป็ผู้บ่มเพาะหรือไม่ สุดท้ายก็เป็มนุษย์เหมือนกันทุกคน มีความรัก ความผูกพัน และสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น นอกจากนี้”
นพเก้าหันหลังกลับมาก่อนที่จะก้าวเดินอย่างช้าๆ เข้าหาชายชราที่ดวงตาเบิกกว้าง
“ความเย่อหยิ่ง ความริษยา ความโกรธ และความหวาดกลัว”
เขาเน้นคำพูดสุดท้ายก่อนที่
บึม!
จิตสังหารกระจายออกไปทั่วทุกสารทิศโดยไม่สามารถปิดบังได้
“ช-ช้าก่อน” ชายชราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เขาไม่เคยเจอเจตนาสังหารที่มากถึงระดับนี้มาก่อนในชีวิต
ฟึบ
นพเก้าปรากฏตัวตรงหน้าชายชราในระยะครึ่งเมตรและก้มหน้าลงมองเขาไปในจิตใจของชายชรา
เพร้ง!
เกิดเสียงแตกหักเหมือนกับกระจกขึ้น ทุกคนในที่นี้สามารถได้ยินได้
อย่างรวดเร็ว ชายชราที่มีสีผมดอกเราก็ค่อยๆ ม้วนตัวลงกับพื้นก่อนที่เส้นผมจะเปลี่ยนเป็สีขาวและหลุดร่วงลงมาจนเห็นหัวล้าน ดวงตาเหม่อลอยไม่ต่างจากคนปัญญาอ่อน ภาพของชายชราที่ดูมีอายุ 70 ปีกลายเป็ไม้ใกล้ฝั่งอย่างรวดเร็ว
ซีดด!
ทุกคนในที่นี้รู้สึกขนลุก จิตแห่งเต๋าแตกสลายด้วยการจ้องมองเพียงครั้งเดียว กู่เทียนิรู้สึกว่าตัวเองประเมินชายหนุ่มผู้นี้ต่ำเกินไปสิ่งนี้แม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถทำได้ ต้องคร่าชีวิตไปเท่าไหร่กันแน่ถึงได้มีกลิ่นคาวเืมากขนาดนี้ ผู้บ่มเพาะบางคนอดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปากและจมูกเพราะไม่อยากจะอาเจียนออกมา
“ตอนนี้พวกเ้ารู้แล้วหรือยัง?”
เจตนาสังหารถูกเก็บกลับไปแล้วแต่ทุกคนก็ยังนิ่งเงียบ
“พวกเ้าเองก็หวาดกลัวเช่นกันไม่ต่างจากมนุษย์ปถุชน อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเ้าแข็งแกร่งขึ้น มีอำนาจเพื่อไขว่คว้าทุกสิ่ง แสวงหาสิ่งที่ต่างๆ เพื่อมาเติมเต็มความโลภของพวกเ้า เส้นทางแห่งเต๋าของพวกเ้าจึงแตกต่างไปจากเดิม”
นพเก้าเดินกลับไปยืนบนดาดฟ้าที่เดิมแต่ภาพลักษณ์กลับแตกต่างออกไป ในแววตาของเขาเมื่อครู่ที่ดูความโหดร้ายกลายเป็แววตาที่คมกล้าของผู้ที่เผชิญสิ่งต่างๆ มามากมาย
“สุดท้ายก็กลายเป็จิตมารกลืนกินตัวตนอย่างช้าๆ จนพวกเ้าไม่อาจกลับไปเดินบนเส้นทางเดิมได้อีก”
เสียงนี้ไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับสะท้อนเข้าไปในจิตใจของทุกคน พวกเขารู้สึกได้ถึงความเศร้าหมองและความรู้สึกเสียดายในน้ำเสียงนั้น
“พวกเ้าบ่มเพาะเพื่ออะไรกัน?”
เขาถามคำถามโดยไม่หันกลับไปมอง อย่างไรก็ตามมีเสียงตอบกลับ บรรยากาศเงียบเชียบต่างจากด้านล่างที่เต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวาย การต่อสู้ของดาฟเนียร์และั์แดงเดือดยังไม่ถึงจุดสิ้นสุด
“ไม่ตอบงั้นรึ หรือพวกเ้าเองก็ไม่รู้?”
อึก
คำตอบนี้สะท้อนเข้าไปในหัวใจของใครบางคน
“ข้า- ข้าบ่มเพาะเพื่อแข็งแกร่งขึ้น”
จอมยุทธ์ชราขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงสุดคนหนึ่งพูดออกมาในฝูงชน เมื่อเขาพูดออกไปก้รู้สึกโล่งใจ แต่แล้วก็รู้สึกคำตอบยังไม่ถูกต้องนัก นี่เขากำลังสับสนในเป้าหมายของตัวเองอยู่หรือ
“แข็งแกร่งขึ้นเพื่ออะไร?”
นพเก้ายังคงถามต่อไป
“เพื่อ- เพื่อปกป้องคนที่ข้า”
เขากำลังจะบอกว่าเพื่อปกป้องคนที่เขารัก แต่ที่ว่ามานั้นได้จากไปจนหมดสิ้นแล้ว เขาจึงไม่มีเป้าหมายในชีวิตอีกต่อไป
“เส้นทางเต๋านั้นมีมากกว่า 3,000 เส้นทาง แต่จุดหมายล้วนแล้วเป็เส้นทางเดียวกัน”
“ความเป็นิรันดร์”
ครั้งนี้ไม่มีเสียงพูดออกมา แต่กลับทำให้เกิดเื่อัศจรรย์
“นิรันดร์งั้นรึ ใช่ ใช่แล้ว ความเป็นิรันดร์ ฮ่าฮ่าฮ่า”
จอมยุทธ์ชราผู้นั้นหัวเราะออกมาราวกับคนบ้าก่อนที่จะะเิพลังออกมา
บึ้ม
ทันใดนั้นกระแสอากาศและพลังปราณโดยรอบก็หมุนวนเข้าไปในตันเถียนของชายชราอย่างบ้าคลั่ง
“นี่ ไม่จริง เข้ากำลังฝ่าด่าน”
จอมยุทธ์อีกคนที่รู้จักกับอีกฝ่ายดีมองไปอย่างไม่เชื่อสายตา เดิมทีพวกเขาทั้งคู่ติดอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นสูงสุดมามากกว่าหลายศตวรรษ เดิมทีคิดว่าอาจจะต้องลงโรงไปด้วยกัน ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะบรรลุได้ด้วยคำสั่งสอนของคนรุ่นเยาว์
เมื่อกระแสพลังหายไป ก็ปรากฏให้เห็นชายวัยกลางคนอายุ 40 ปีตรงหน้า ที่หน้าผากของเขาปรากฎสัญลักษณ์แห่งเต๋าขึ้นมา ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความแน่วแน่และประกายคมดาบออกมา มันคือเต๋าแห่งดาบ
ตึก
“ขอบคุณ ผู้าุโที่ชี้แนะ”
เขาคุกเข่าก่อนที่จะเอาหัวโขกพื้นสามครั้ง สิ่งนี้เป็การยอมรับบุคคลตรงหน้ามีสถานะเป็อาจารย์ของพวกเขา
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดี ด้วยการเทศนาจอมปลอมของโฮสต์ได้เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ของเมืองสิงห์คำรน ส่งผลให้มีตัวตนขอบเขตครึ่งก้าวเ้า์เพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง เพิ่มพละกำลังโดยรวมให้กับขุมกำลังมหาศาลในการต่อกรกับราชวงศ์จาเร็ท นอกจากนี้ยังส่งผลให้ลดอิทธิพลของกู่เทียนิลดลงอนาคต จนเกิดความร้าวฉานภายใต้การกดขี่ในที่สุด เรียกได้ว่าสร้างผลกระทบเท่าทวี รางวัล: ช่องทรัพยากร +40]
ยิ่งผลกระทบยิ่งใหญ่ รางวัลของระบบก็ยิ่งมาก โดยไม่สนว่าเป็ผลกระทบด้านดีหรือด้านลบ
หืม
นพเก้านิ่งงัน สิ่งที่เขาทำมีเพียงระบายอารมณ์กับตาแก่มารยาททรามก็เท่านั้น และที่สำคัญคือเขา้าแสดงพลังให้ลูกศิษย์ดูเสียมากกว่า เพราะถึงอย่างไรวัตถุประสงค์หลักของเขาก็คือการรับศิษย์ ซึ่งลำดับแรกเขาต้องเริ่มจากการมัดใจก่อน
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดี การกระทำของโฮสต์เริ่มมีอิทธิพลต่อจิตใจของชิกก้า หลังจากเห็นภาพการสูญเสีย ความสิ้นหวัง และความตายตรงหน้า ทำให้ชิกก้าเกิดความละอายใจการความคิดฆ่าตัวตายที่ไร้สาระ ส่งผลให้ขอบเขตของจิตใจพัฒนาขึ้น หล่อหลอมให้เขาเกิดความปรารถนามีชีวิตรอดเพิ่มขึ้นอีกครั้ง รางวัล: ช่องทรัพยากร +10]
นพเก้ามองดูชิกก้าในมิติตันเถียน ภาพของชิกก้าในขณะนี้แตกต่างออกไป เขากำลังหลับใหลอยู่ในตันเถียนอย่างเคว้งคว้างเพราะกำลังอยู่ในสภาวะหลอมรวมจิตใจ เมื่อนพเก้าเห็นภาพนี้ก็อดที่จะชมเชยไม่ได้ สมกับเป็อัจริยะอย่างแท้จริง เพราะเขารู้ว่าที่เขาสาธยายมั่วๆ ชิกก้าไม่ได้ฟังแม้แต่น้อย เพราะกำลังสับสนกับภาพนรกเบื้องล่าง
“เอ่อ คือ ผู้าุโ”
ชายชราในร่างหนุ่มงุนงง เขาคุกเข่ามาสักพักแล้วแต่ไม่มีการตอบกลับ หรือเขาจะไม่มีคุณสมบัติมากพอในการเป็ศิษย์
นพเก้าไม่ได้ตอบกลับ เขาไม่อยากได้ลูกศิษย์เป็ชายชรา เพราะถึงอย่างไรบุคคลเช่นนี้ในอนาคตศักยภาพล้วนมีขีดจำกัด
เมื่อเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้นชายคนนั้นก็ลุกขึ้นแล้วจากไปโดยไม่ลังเล ไม่เกี่ยวว่านพเก้าจะยอมรับสถานะของเขาหรือไม่ แต่บุญคุณนี้เป็สิ่งที่เขารับมาและต้องตอบแทนในสักวัน เพราะสำหรับเขาแล้วนพเก้าได้ทำให้เขาไขว่คว้าเส้นทางของตนเองกลับมาได้ เมื่อนึกถึงการกระทำเลวร้ายในอดีตเพราะถูกความโลภและกิเลสบังตามันทำให้เขารู้สึกละอายใจจากก้นบึ้งของหัวใจ อย่างรวดเร็วเขาะโลงไปที่ด้านล่างก่อนที่จะเริ่มช่วยชีวิตผู้คน
นี่คือธรรมชาติของผู้บ่มเพาะ เมื่อบรรลุถึงระดับหนึ่งร่างกายจะตอบสนองไปเอง และทำตามสัญชาตญาณในส่วนลึกของจิตใจ ดูเหมือนในอดีตชายชราผู้นี้ก็เป็คนดีเช่นกัน
ไม่นานหลังจากนั้นก็มีจอมยุทธ์บางส่วนที่ติดตามลงไป มีบางส่วนโชคดีที่ไขความกระจ่างได้ หากลืมความเป็มนุษย์ก็เหมือนกับลืมต้นกำเนิดตนเอง การใกล้ชิดกับมนุษย์มากขึ้นก็เป็ส่วนหนึ่งของประสบการณ์เช่นกัน
...
กู่เทียนินิ่งเงียบไปแล้วมองนพเก้าอย่างระมัดระวังไม่ทราบว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่ ก่อนที่จะจากไปพร้อมกันกลุ่มผู้ติดตาม
ตัดกลับมาที่สถานการณ์เบื้องล่าง ขณะนี้ไม่ต่างจากนรกบนดิน สามารถคำนวณๆ ได้ว่ามีประชากรเสียชีวิตมากกว่า เกือบสองหมื่นคน เพราะผลกระทบของการต่อสู้
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
“เคียก ฮ่าฮ่าฮ่า”
เสียงวัตถุเสียดสีกับคอนกรีตและเหล็กของอาคาร แล้วตามด้วยถูกเขวี้ยงออกไปจนทะลุอาคารคมนาคมขนาดใหญ่อีก 3 แห่งก่อนที่จะสิ้นสุดลง
“อ- อัก”
เมื่อฝุ่นควันเริ่มจางหายไปเผยให้เห็นภาพสยดสยอง ครึ่งล่างของใบหน้าล้วนหายไปจากการลงมือที่โเี้ของั์แดงเดือด
“หึ สุดท้ายเ้ามันก็แค่นั้น”
ั์แดงเดือดพูดล้อเลียนประโยคเดิมที่เคยถูกดาฟเนียร์พูดใส่ บอกตามตรงในฐานะเ้าอสูร ไม่มีสักครั้งที่มันจะลืมควาแค้นใดก็ตามที่มีกับศัตรู หรือต่อให้เป็เื่เล็กแค่ไหนมันก็จะหาวิธีเอาคืนให้จนได้ ด้วยสาเหตุนี้จึงทำให้นายเหนือหัวของมันไม่พอใจมากนัก แต่มันหาได้สนใจไม่ มันเพียงทำไปตามสัญชาตญาณก็เท่านั้น
...
มีเพียงเสียงลมที่เสียดสีกับไฟไหม้อาคารที่ยังดังก้องอยู่ในจิตใจ ขณะนี้ดาฟเนียร์อ่อนแรงจนไม่มีแม่แต่พลังจะเถียง นอกจากนี้่ล่างอย่างจมูก ปาก และลำคอล้วนหายไปยังไม่ได้รับการฟื้นฟูเนื่องจากมานาของเขาใกล้จะหมดเต็มที
“ในฐานะที่ข้าเป็อสูรใจดี ข้าไม่ทำลายดวงิญญาเ้า แต่จงมาเป็บริวาณรับใช้นายท่านเสีย”
หากมันได้ดาฟเนียร์มาเป็บริวาณ ทั้งความทรงจำและความสามารถของมรรคายุทธ์ล้วนแล้วก็จะตกเป็ของมัน นี่เป็วิธีการยกระดับความสามารถการต่อสู้ได้ดีที่สุด ไม่จำเป็ต้องฝึกฝน เพียงฆ่าและกลืนกินดวงิญญาของศัตรูก็เท่านั้น
ฟิ้ง!
เคียงมรณะทั้งสองเล่นอัณตธานหายไปกลายเป็เปลวเพลิงสีแดงดำก่อนที่จะกลับมาหลอมรวมกันใหม่อีกครั้งในฐานะรูปลักษณ์เดิมหรือก็คือเคียวจันทร์เสี้ยว
ฟึบ!
ครั้งนี้น้ำหนักเท้าของั์แดงเดือดไม่ได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่น ละไม่เหลือร่องรอยใดๆ ไว้ในจุดเดิม ราวกับหายไปในอากาศ
“ตายเสีย”
โดยไม่คาดคิด ั์แดงเดือดย่นระยะห่างมากกว่า 10 กิโลเมตรไปถึงด้านหน้าดาฟเนียร์ในพริบตา เื้ัของมันเห็นเพียงแสงออโรร่าสีแดงจากจุดเดิมที่มันเคยยืนอยู่ นี่เป็หนึ่งในความสามารถหลักของมัน “บัญญัติแห่งความตาย” ที่ใช้ร่วมกับเคียวมรณะ เพียงสร้างาแให้กับศัตรูหนึ่งครั้งมันก็สามารถตามกลิ่นอายได้หลายหมื่นลี้ ในฐานะผู้เสกความตาย (เนโครแมนเซอร์) ไพ่ตายของมันล้วนแล้วแต่อัศจรรย์ทั้งสิ้น
ไม่รอช้า ั์แดงเดือด้าจะแยกอีกฝ่ายให้กลายเป็สองส่วนทันที
ตึง! วูบ!
ชั่วขณะราวกับบรรยากาศสะกด ั์แดงเดือดถูกแรงกดดันทับกลางอากาศทั้งบนและล่างขณะอยู่ในท่าะโลงมากลางอากาศหมายฟันให้ตาย จึงทำให้มันไม่สามารถขยับตัวได้ ก่อนที่จะรู้ตัวอีกที มันก็ััได้ว่าทุกอย่างกลายเป็สีขาว
ฟุบ ตู้ม!!
ั์แดงเดือด ถูกหมัดหนึ่งที่แฝงไว้ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์อัดเขาที่ท้องน้อยเต็มๆ เกิดระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นทะลุออกจากลำตัวของมันจนเศษซากทั่วบริเวณรัศมี 10 กิโลเมตรถูกบดขยี้กลายเป็ผุยผง กลายเป็พื้นที่รกร้างทันตา โชคดีที่ประชากรอพยพออกไปจนหมดแล้วจากความช่วยเหลือของเหล่าจอมยุทธ์ระดับสูง ไม่เช่นนั้นอาจคาดคะเนได้ว่ามีประชากรกลายเป็ฝุ่นมากกว่าหนึ่งแสนคน
สำหรับั์แดงเดือด แน่นอนว่ามันก็ถูกะเิกลายเป็ผุยผงในพริบตาก่อนที่ระลอกคลื่นจะทำลายพื้นที่ทั่วบริเวณเสียอีก ก่อนที่จะอนุภาคหมอกเืของมันจะรวมตัวกับอีกครั้งบนฟากฟ้าสีแดง
ฮึม
ั์แดงเดือดประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะตัดสินใจตาต่อตา ฟันต่อฟันเช่นนี้ มัมมองไปที่พายุสีขาวที่ห่อหุ้มตัวดาฟเนียร์ไว้ั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
หลังจากกลุ่มพายุหายไปก็ปรากฏให้เห็นดาฟเนียร์ในสภาพสมบูรณ์ แต่บรรยากาศแตกต่างออกไปราวกับคนละคน เพราะในดวงตาแฝงไปด้วยพลังปราณฟ้าดินสายฟ้า หาใช่พลังธาตุดินไม่
“ั์แดงเดือด รีบปิดฉากซะ”
นพเก้าที่อยู่ห่างออกไปมองเหตุการณ์นี้ด้วยสีหน้าจริงจัง เขาขมวดคิ้วมุ่น ลำพังเพียงแค่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงยังสามารถรับมือได้ แต่การที่ดาฟเนียร์สังเวยชีวิตเพื่อจุติตัวตนที่ยิ่งใหญ่เข้าสู่ร่าง การเดิมพันชีวิตในศึกครั้งนี้อาจแต่งต่างออกไป
211
