แน่นอนว่าคริสเตียนต้องรีบนำคำสั่งแกมบังคับของนายหญิงมาแจ้งให้เ้านายรู้และก็คงเป็เขาอีกที่จะต้องนำคำตอบจากปากอัลเฟรโด้ ไปบอกให้นางอนงค์รัตน์ทราบว่าอัลเฟรโด้จะว่าอย่างไร
แต่ที่คริสเตียนสังหรณ์ใจก็คือถ้าเ้านายสุดหล่อไม่ตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง รับรองได้ว่านางสิงห์แห่งรอสเซลลินีต้องเยื้องกรายมาที่นี่แน่และเมื่อถึงตอนนั้นเขาคงไม่อาจเป็หนังหน้าไฟช่วยได้แน่
"บอกแม่ไปว่าฉันยังไม่ว่าง อ้อวันนี้เรียกประชุมหัวหน้าแผนกของโรงแรมทุกฝ่ายให้ด้วยแล้วั้แ่พรุ่งนี้เป็ต้นไปจัดตารางนัดประชุมกับหัวหน้าแผนกทุกสาขาของเราทั้งหมดเอาวันละสองหรือสามสาขาก็ได้ บอกหัวข้อไปว่าฉัน้ารู้เป้าหมายกำไรในไตรมาสหน้าแล้วก็ทิศทางที่แต่ละสาขาจะเพิ่มรายได้เพื่อให้ได้ตามเป้า"
"เื่นี้เพิ่งจะส่งนโยบายไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่ครับแล้วคุณอัลเฟรโด้ก็ยังบอกเองว่าพร้อมเมื่อไรให้นำกลับมารายงานให้ทราบ"คริสเตียนงงกับคำสั่งใหม่
เขาจำได้ว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนท่านประธานหนุ่มเพิ่งมีนโยบายที่จะปรับปรุงโรงแรมในแต่ละสาขาและแจกนโยบายการทำงานไปหลายอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือเป้าหมายการเพิ่มผลกำไรในไตรมาสหน้าและให้แต่ละสาขาแจ้งมาว่าในท้องที่ของตนเองมีอะไรที่้าปรับเปลี่ยนหรือเพิ่มเติมเพื่อให้ทันสมัยหรือสามารถรองรับความ้าของแขกที่มาพักให้ได้รับความพอใจสูงสุดสมกับสโลแกนที่ว่า แกรนด์รอสเซลคือที่หนึ่งในใจคุณ
แต่มาวันนี้เขากลับได้รับคำสั่งใหม่ที่ดูเหมือนว่าจะทำให้ชีวิตของท่านประธานหนุ่มแทบไม่มีเวลาเป็ส่วนตัวมากขึ้นไปอีกสิบแปดชั่วโมงต่อวันที่อัลเฟรโด้ทุ่มเทเวลาให้กับงาน และงานและงานมากกว่าอะไรทั้งหมดเวลาพักผ่อนของเ้านายกำลังจะถูกลิดรอนด้วยโปรเจคใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า
"นายก็ถามไปว่ามีที่ไหนพร้อมจะกลับมารายงานแล้วบ้างถ้ายังไม่มีก็ตั้งขึ้นมาเลยว่าใครต้องรายงานวันไหน"
อัลเฟรโด้มั่นใจว่าเื่นี้คริสเตียนจัดการได้แน่อยู่แล้วแค่นี้ก็จะทำให้ตารางเวลาชีวิตของเขาเต็มแน่นเอี๊ยดด้วยเื่งานจนไม่มีเวลาจะกลับบ้านแน่ อย่างน้อยก็ภายในสามเดือนนี้
"ครับ ผมจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้" คริสเตียนรับคำสั่งอย่างแข็งขันและเตรียมจะออกไปแจ้งข่าวนี้แก่คนอื่นต่อไป
"เดี๋ยวแล้วเื่ที่ให้ไปสืบตกลงไปถึงไหนแล้ว"อัลเฟรโด้นึกได้ว่ามีอีกอย่างหนึ่งที่สั่งให้คริสเตียนไปจัดการ
"ได้เื่แล้วครับ แต่ว่า เอ่อ คือ"ผู้ช่วยคนสนิทอ้ำอึ้งก้มหน้าไม่กล้าพูดต่อ
"แต่ว่าอะไรหรือว่าทางโน้นหาสปอร์นเซอร์ที่จ่ายหนักได้มากกว่าเรา"
งานอีกชิ้นที่อัลเฟรโด้ตั้งใจว่าจะมาช่วยให้ชีวิตของตนวุ่นวายมากขึ้นไปอีกนั่นก็คือการเข้าไปซื้อทีมฟุตบอลสโมสรหนึ่งมาบริหารซึ่งกีฬาชนิดนี้เป็ความชื่นชอบส่วนตัวของเขา และใฝ่ฝันมาโดยตลอดว่าจะเป็ผู้บริหารทีมฟุตบอลที่คว้าชัยในการแข่งขันระดับประเทศให้ได้
"ไม่ใช่เื่นี้ครับทางสโมสรยินดีมากที่คุณอัลเฟรโด้จะเข้าไปสนับสนุนอย่างเป็ทางการ เพียงแต่ว่าเอ่อ..." คริสเตียนก้มหน้าอีกแล้ว
"มีอะไรก็ว่ามา อย่าอ้ำอึ้ง"
"เพียงแต่ว่ามาดามสั่งระงับโปรเจคนี้ ถ้าคุณอัลเฟรโด้ไม่ตอบตกลงให้แน่ชัดว่าจะไปพบคุณโซเฟียวันไหนครับ"
"อะไรนะ" อัลเฟรโด้อุทานด้วยความใเมื่อได้ยินว่าโปรเจคใหม่ของตนถูกมารดาบังเกิดเกล้าระงับคำสั่ง ให้ตายเหอะ แม่นะแม่รู้เื่นี้เข้าให้จนได้
ในหัวสมองของอัลเฟรโด้คิดวางแผนทันที เขารู้ทันเกมที่นางอนงค์รัตน์กำลังกระทำว่ามาจากสาเหตุใดมารดาสุดที่รักรู้เื่ที่ใช้เงินส่วนตัวซื้อทีมฟุตบอลมาบริหารซ้ำยังมาเหนือเมฆกว่าด้วยการใช้เื่นี้เป็ข้ออ้างในการทำตามประสงค์ด้วยเห็นทีว่าจะต้องรีบจัดการอะไรสักอย่างแล้วก่อนที่ทุกอย่างในชีวิตจะถูกนางสิงห์แห่งรอสเซลลินียึดครองหมด
"นอกจากนี้ มาดามยังบอกอีกว่ากำลังจะเดินทางมาที่นี่ และสั่งให้คุณอัลเฟรโด้ห้ามไปไหนให้อยู่รอเจอก่อนถ้าหากว่ายังอยากเป็ประธานสโมสรทีมฟุตบอลเนเปิ้ลอยู่"
"อะไรนะ" อัลเฟรโด้ตกตะลึงเป็ครั้งที่สอง
นี่เขาคิดช้าไปหรือนี่ หรือว่ามารดาตลบหลังกลับได้เร็วกว่ากันแน่แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่อัลเฟรโด้ต้องคิดอีกต่อไปแล้วเพราะเวลานี้นางสิงห์แห่งรอสเซลลินีปรากฏตัวขึ้นที่หน้าห้องทำงานของท่านประธานหนุ่มเรียบร้อยแล้วและเมื่อบอร์ดี้การ์ดที่อยู่หน้าห้องเปิดประตูให้นางก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มแสนหวานที่ทำให้อัลเฟรโด้เย็นวาบไปทั่วแผ่นหลังด้วยความใ
"ว่าไงจ้ะ ท่านประธานแกรนด์รอสเซล คุณอัลเฟรโด้ รอสเซลลินี"
"แม่"