พลาด ไม่ใช่พลาดธรรมดาเป็การพลาดอย่างร้ายแรง
สิ่งหนึ่งที่มือปืนต้องรู้ให้แน่ชัดตลอดเวลาคือจำนวนะุที่เหลือ นอกจากจะเป็อาวุธมันยังเหมือนเป็เส้นชีวิต คนที่เอาแต่กราดยิงโดยไม่เคยนับเป็แค่พวกโง่ที่ถือปืน เพราะไม่มี่เวลาไหนที่เหมาะจะสังหารมือปืนมากเท่ายามที่เปลี่ยนแม็กกาซีน
ด้วยความที่ต้นเสียงมาจากด้านหลังเยื้องไปซ้ายทำให้เขาเอี้ยวไปทางซ้ายตาม ปฏิกิริยาตอบสนองที่ไวกว่าความคิดเล็งปากกระบอกปืนออกไป ทั้งที่รู้แก่ใจว่าปืนในมือซ้ายมีะุเหลือแค่นัดเดียว
ก็เยอะพอจะฆ่าคนหนึ่งคนปัญหาคือทางนั้นก็เล็งปืนใส่เขา ถ้าต้องยิงสู้กันะุนัดที่เหลือนี่ก็ยากจะยิงให้โดนไม่ต้องพูดถึงเขาต้องยิงให้เร็วกว่า ปืนในมือขวาเองก็มีะุเหลือไม่พอสำหรับการยิงกดดันศัตรูแต่อย่างใด
แถมเขาเผยรูปแบบการต่อสู้ของตัวเองไปแล้ว อาศัยปืนคู่และชัยภูมิรวมถึงการชิงลงมือก่อนใช้ลูกเล่นที่คาดไม่ถึงในการจัดการ การเสียจุดนั้นเพิ่มความลำบากในการต่อสู้ทั้งหมดยังไม่น่าหนักใจมากเท่ากับการได้เห็นชุดของอีกฝ่าย
“ Dคะนั่นมัน... ” เสียงผ่านเครื่องติดต่อขาดหายเหมือนนึกขึ้นได้ว่าเขา้าสมาธิ กล้องที่ติดไว้ในตัวหมวกทำให้เธอเห็นภาพแบบเดียวกับที่เขาเห็นอย่างไม่ผิดเพี้ยน
ชุดที่สวมมีหน้าตาคล้ายชุดหนังรัดรูปของพวกนักแข่งรถ ตัวชุดเป็สีขาวที่มีลวดลายสีแดงลากผ่าน ที่โดดเด่นคงเป็เกราะเบาที่สวมทับเข้ากับส่วนต่างๆของร่างกายแต่กลับไม่เกะกะการเคลื่อนไหว อย่างน้อยจากที่เขาเห็นปฏิกิริยาตอบสนองตอนชักปืนก็เป็แบบนั้น
ลำตัวมีเข็มขัดสีน้ำเงินดำเส้นหนึ่งตัดกับสีชุดอย่างเด่นชัดในขณะที่ส่วนหัวมีหมวกกันน็อค อาจคล้ายคลึงแต่ไม่เหมือนกับเขาเพราะสิ่งที่ทางนั้นใช้ปิดบังใบหน้าไม่ใช่หมวกแต่เป็แว่นกันลมที่เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าสดใส ชุดที่ไม่ว่ามองอย่างไรก็เป็ศูนย์รวมแห่งความเด่นแต่คนที่อยู่ในเมืองต่างรู้ดีว่าคนผู้นี้เป็ใคร
“ ทริกสเตอร์ จอมโจรความเร็วสูง ”
“ ว้า การเป็คนดังมันแย่จังน้า ยังไม่ทันแนะนำตัวก็โดนรู้จักซะก่อนแล้ว ” ไร้ความเคร่งเครียดดังปากว่าถึงจะเป็เสียงสังเคราะห์ทำให้ไม่ทราบอายุ แต่ความสดใสกลับแฝงมาอย่างชัดแจ้งชนิดที่เครื่องจักรก็ปิดไม่มิด “ แต่ส่วนตัวฉันชอบฉายาโรบินฮู้ดยุคปัจจุบันมากกว่า ถึงจะไม่ได้ใช้ธนูก็เถอะ ”
พวกทำตัวประหลาดที่แต่งชุดประหลาดและออกมาทำตัวผิดกฎหมายไม่ได้มีแค่เขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองนี้มีอยู่หลายต่อหลายคน มีทั้งพวกที่ทำงานให้พวกผู้มีอิทธิพล พวกอิสระที่ทำตามใจตัวเอง หรือกระทั่งคนที่ทำงานร่วมกับตำรวจในทางลับก็มี
หนึ่งในนั้นคือทริกส์เตอร์ เ้าของนามแฝงที่ถูกผู้มีอิทธิพลหมายหัวมากที่สุดคนหนึ่ง
เห็นว่าเริ่มมีตัวตนั้แ่ปีกลายงานที่ทำคือออกปล้นคนรวยและผู้มีอิทธิพล มีความชำนาญทั้งในด้านการโจรกรรม แฝงตัวและลอบเร้น ไม่เคยเห็นหรือประมือตรงๆแต่คนที่เข้าไปขโมยเงินในบัญชีของเ้าพ่อหรือนักธุรกิจทั้งหลายได้โดยไร้ร่องรอยคงไม่ใช่ชนชั้นกระจอก
ส่วนที่แปลกจากชาวบ้านคือเงินที่นำมาปล้นเ้าตัวกลับไม่ได้เก็บไว้คนเดียวแต่ยังนำไปแจกจ่าย หลักๆก็คือเหยื่อที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำของเป้าหมายที่ปล้นมา เงินที่ได้จะถูกนำไปโปรยหรือไม่ก็มอบให้ชาวบ้านในรูปแบบต่างๆ บ้างก็เป็เงินบริจาค บ้างก็ให้ไปเลยตรงๆจึงถูกจัดว่าเป็โจรที่มีนิสัยแปลก
แม้จะเป็หนึ่งในอาชญากรที่ตำรวจ้าตัวแต่บรรดาชาวบ้านกลับชื่นชม ตำรวจบางรายบางครั้งก็จะทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นหรือแกล้งไปถึงที่เกิดเหตุช้าหน่อยถ้ารู้ว่าคนลงมือเป็หมอนี่
“ ว่าแต่โหดใช้ได้เลยนี่ฆ่าคนยี่สิบกว่าคนเรียบในไม่กี่นาที ไม่ใช่ระดับที่มือสมัครเล่นจะทำได้เลย ” อาการพยักพเยิดถูกใช้บอกถึงศพที่กองโดยรอบแต่ไม่ได้มีท่าทีใอะไร
ตัวของเขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับเพราะยังอ่านอีกฝ่ายไม่ออก ปกติทริกเตอร์ไม่ค่อยแสดงฝีมือการต่อสู้หรือเข้าปะทะโดยตรงจนยากจะคาดเดา แต่หลายครั้งเคยเห็นใช้ปืนนั้นหรืออุปกรณ์หลายประเภทในการหลบหนีไปอยู่เหมือนกัน
การสู้กับศัตรูที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบ ยิ่งไม่ได้เตรียมตัวเพื่อจะมาสู้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่
ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมลดปืนสายตาก็พุ่งตรงอย่างไม่มีการยอมความ รู้ดีว่าถ้าละสายตาทางนั้นจะเหนี่ยวไกเข้าใส่ าประสาทเริ่มต้นท่ามกลางความเงียบที่ชวนให้อึดอัด นิ้วชี้ค้างในโกร่งไกเตรียมพร้อมยิงทันทีที่เห็นว่าสมควร
มันคงเป็การต่อสู้ที่ยาวนานวัดกันในด้านพลังสมาธิว่าใครจะหมดก่อนกัน...
“ ไม่เอาล่ะจะให้สู้กับนายล่ะก็ขอที ” ไม่ว่าเปล่ายังลดปืนในมือลงในพริบตา การเคลื่อนไหวที่ไม่เคยอยู่ในคาดการณ์จนชวนให้คนมองงุนงง “ ฉันเป็โจรไม่ใช่มือปืนเพราะงั้นไม่อยากสู้กับใคร แล้วก็ไม่อยากจะยิงใครด้วย ”
“ ที่ฉันมานี่ก็ไม่ได้้ามาเล่นงานหรือฆ่าใคร ไม่ได้มาขวางการเล่นเป็ศาลเตี้ยของนาย แค่อยากจะมาหยิบอะไรนิดๆหน่อยๆแล้วก็ไป แค่นั้น ”
“ เลือกลงมือทั้งที่พวกมันยังอยู่กันหน้าสลอน เป็โจรที่ใจเด็ดกว่าที่คิดนะ ” มองอย่างไรก็ไม่ใช่วิสัยที่โจรควรจะเป็เลย
“ ไม่เอาน่าคิดว่าฉันเป็ใครนี่ทริกส์เตอร์นะ แค่ล่อคนไม่กี่สิบคนออกไปทำไมจะทำไม่ได้ แต่ก็เหมือนจะไม่ต้องทำแล้วล่ะ ” ศพที่เห็นไมได้ทำให้สติแตกหรือตื่นตระหนกหมายความว่าเคยชินกับของพวกนี้ แต่กลับไม่หวั่นเกรงปืนที่เขาเล็งไปหา
ปืนในมือของเขามีโมเดลมาจากDesert eagleหนึ่งในปืนสั้นที่ขึ้นชื่อว่าแรงที่สุด ดัดแปลงเพื่อลดทอนแรงดีดที่มากเกินไปของปืนแต่อานุภาพยังคงอยู่ โดนเข้าที่ตัวคนธรรมดาไม่มีทางรอดกระนั้นอีกฝ่ายกลับเหมือนไม่สนใจ
มั่นใจว่าเขาจะไม่ยิงหรือคิดว่ารับมือกับะุนัดนี้ได้กันแน่?
จะอย่างไหนก็ช่างแต่นี่ไม่ใช่คนที่เขาจะเคี้ยวได้โดยง่าย อย่างน้อยก็ตัวเขาในตอนนี้
“ ถ้าเป็เงินของเ้าพวกนั้นมันเก็บอยู่ในตู้ใบนั้น เ้านี่บอกฉันก่อนที่มันจะตาย ”
“ กะแล้วว่าถ้าเป็นายต้องคุยกันรู้เื่ ว่าแต่ช่วยลดปืนลงให้หน่อยสิ ” สายตายังคงไม่ได้เหลือบไปมองเงินแม้แต่เศษเสี้ยวเพราะรู้ว่าอาวุธสังหารยังเพ่งมาทางตน
“ ส่วนแบ่งฉันแปดสิบแกยี่สิบ ไม่เกินไปกว่านั้น ” คำพูดเรียบง่ายมันกลับทำให้ดวงตาสีฟ้าหรี่ลง
พวกเขาไม่ใช่เศรษฐีพันล้านที่มีบริษัทใหญ่โตแล้วมาทำงานพวกนี้ การต่อสู้แต่ละครั้งการดำเนินงานแต่ละทีล้วนแล้วแต่ต้องใช้ทุนทรัพย์ ไม่ว่าจะเป็ค่าะุ ค่าบำรุงซ่อมแซมยุทโธปกรณ์หรือกระทั่งค่าลงแรง ทั้งหมดเป็ต้นทุนที่ไม่ว่าใครต่างก็หวังผลกำไร
คนอื่นเขาอาจมีทางหาทุนในแบบของตัวเองแต่สำหรับเขาก็ไม่ต่างจากทางนั้น นำเงินของเหยื่อที่ตนจัดการไปกอบโกยสินทรัพย์ของเป้าหมายเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างไรคนตายก็เอาของพวกนี้ไปไม่ได้อยู่แล้ว
“ ไม่เอาน่าแค่นั้นเองเหรอ? มากกว่านี้หน่อยจะเป็อะไรไป ”
“ คนที่ลงแรงและจัดการพวกมันคือฉัน ให้แค่นั้นแกก็น่าจะพอเอาไปแจกคนอื่นตามที่้าได้แล้วมั้ง ” ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยเ้าตัวตรงหน้าเข้ามายุ่มย่ามมากไปกว่านั้น
“ ให้ตายเถอะทำไมคนที่ทำงานสายนี้มันไม่เคยคุยง่ายกันสักคนเลยน้า ” ไม่ทันจะสิ้นเสียงร่างนั้นก็หายไปจากครรลองสายตา
ทันทีที่เห็นร่างนั้นเลือนหายร่างกายก็ทิ้งตัวลงต่ำโดยไม่ต้องหยุดคิดเป็เวลาเดียวกับที่ด้ามปืนฟาดเฉียดผ่าน สายตาเหลือบไปยังทิศทางเื้ัพร้อมหันปืนในมือขวาไปหาเตรียมลั่นไก พริบตาที่หันปืนร่างนั้นกลับเลือนหายตามด้วยแรงกระแทกที่ฟาดเข้าใส่ไหล่ซ้าย
หาใช่ใดอื่นนอกเหนือไปจากส้นเท้าตอกลงมาที่ทำให้ทั้งร่างรู้สึกด้านชา อาจเหมือนเป็การเตะธรรมดาแรงกระทบมันคล้ายกับโดนทุบด้วยค้อน ได้ยินเสียงกระดูกลั่นตามมาด้วยด้ามปืนที่หวดลงมาจากทิศทาง้า
การโจมตีมาตรฐานของจอมโจรแห่งความเร็ว รูปแบบที่ใช้ทั้งในการปลดอาวุธและกระชากสติของคู่ต่อสู้ ไม่ว่าจะเก่งเพียงไหนถ้าไม่ได้เตรียมรับมือก็มีโอกาสโดนซัดร่วงอยู่โขสำหรับคนธรรมดาทั่วไปย่อมจัดการได้อย่างง่ายดาย
แต่คนที่จอมโจรกำลังเผชิญหน้าอยู่ก็ใช่จะเป็คนธรรมดา
ด้ามปืนที่หวดฟาดถูกหยุดยั้งเป็ปืนสีดำที่ถูกยกขึ้นต้านรับ การโจมตีระยะประชิดถูกป้องกันไว้ได้ ยังไม่น่าตื่นตะลึงมากเท่ากับปืนในมือซ้ายที่หวนกลับมาเล็งเข้าใส่ตน
เปรี้ยง
ะุดีดออกจากรังเพลิงพุ่งออกไปเป็เส้นตรงน่าเสียดายที่มันคว้าไว้ได้เพียงอากาศ ใครบางคนที่เคยอยู่ตรงนั้นพลันเลือนหายร่างที่เป็เป้าหมายหลบรอดไปได้อย่างง่ายดาย
“ ใช้ปืนแต่ปฏิกิริยาตอบสนองไวพอๆกับพวกสู้ประชิดเลย ทั้งที่ไม่ได้มีเกียร์พิสดารอะไรแท้ๆ ” อาจมีความเร็วที่สูงล้ำแต่กับการยิงเผาขนแทบไร้ความหมาย แค่ช้าไปเสี้ยววิก็คงหลบะุไม่พ้น
คนโดนชมกลับไม่ได้ตอบคำลมหายใจสิ่งที่เกิดนอกจากจะไม่น่ายินดียังชวนให้หงุดหงิด กลยุทธ์ที่ตนอุตส่าห์คิดกลับถูกทำลายไปได้อย่างง่ายดาย
การอาศัยความชุลมุนระยะติดตัวเปลี่ยนสถานการณ์ไม่เป็ดังหวัง ความเจ็บจากลูกเตะรั้งการเคลื่อนไหวของเขาไปจังหวะหนึ่งไม่งั้นคงได้เื่ไปแล้ว
ใช่จะไม่เคยคิดว่าจะได้เจอกับเ้าพวกนี้กลุ่มคนที่ทำตัวคล้ายตน ตั้งตัวเป็ศาลเตี้ยหรือพวกที่มีทักษะพิเศษทำตัวตามใจชอบ เขาร่างแผนการรับมือไว้บางส่วนแล้วก็จริงไม่นึกว่าทางนั้นจะมียุทโธปกรณ์ดีขนาดนี้
เกียร์ คำเรียกที่เคยใช้เรียกเฟืองแต่ในยุคสมัยนี้มันต่างออกไป วิทยาการที่ก้าวล้ำในด้านต่างๆสร้างผลผลิตทางวิทยาศาสตร์มากมาย ขณะเดียวกันหลายประเทศก็เกิดความกังวลว่ามันจะนำไปสู่ความปั่นป่วนทางสังคม โดยเฉพาะเมื่อความล้ำหน้าเ่าั้ถูกนำไปใช้เป็อาวุธ
เทคโนโลยีบางประเภทจึงถูกนำมาใช้ในวงจำกัดบางอย่างก็ถูกเก็บเป็ความลับ โดยมากจะถูกใช้ตามกองทัพ สถานีวิจัยหรือไม่ก็คนที่มีกำลังทรัพย์มหาศาล แต่แน่นอนว่าตราบใดที่ยังมีมนุษย์ของพวกนี้ก็ยังสามารถรั่วไหลจากหลากช่องทาง เกียร์บางชนิดหลุดรอดมาถึงมือคนทั่วไปอย่างปืนหรือหมวกที่เขาสวมก็เป็หนึ่งในนั้น
ไม่รู้ว่าที่ทำให้เคลื่อนไหวได้ด้วยความเร็วสูงเป็เพราะเกราะหรือชุดแต่ที่แน่ใจคือปืน รูปทรงของมันคล้ายปืนแมกกาซีนทั่วไปจนดูล้ำยุคคล้ายที่เห็นในหนังหรือการ์ตูน แต่เขารู้ว่ามันไม่ได้เป็เพียงของประดับโก้เก๋อย่างน้อยก็ใช้แทนพลองได้เป็อย่างดี
“ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนา ฉันไม่ได้ขอไปทั้งหมดสักหน่อยแค่ครึ่งเดียวเอง ” พูดเหมือนมันเป็เื่ธรรมดาสามัญ ปืนในมือยังคงควงไปมาเหมือนไม่ได้ใส่ใจการปะทะที่เกิดขึ้น
ที่เขาเฝ้ารอคือเสียงจากปลายสายเพื่อยืนยันในสิ่งที่เขาคิดมากกว่า
“ ผลการวิเคราะห์โดยละเอียดคงต้องรออีกสักนิด แต่ข้อมูลที่ได้รับเพียงพอแล้วค่ะ ” ไร้การตอบรับหากมันกลับทำให้เขามั่นใจ ปืนในมือซ้ายถูกเก็บกลับเข้าไปในซองปืนการกระทำที่ชวนให้จอมโจรขยับยิ้ม
“ แบบนั้นค่อยคุยกันรู้เื่หน่อย จะได้หยุดการต่อสู้... ”
“ หยุด? พูดบ้าอะไร ฉันรำคาญเื่บ้าบอนี่เต็มทนแล้วต่างหาก ” หาได้ว่าเปล่ามือที่เก็บปืนเข้าไปในซองหันไปหยิบวัตถุทรงกลมบางอย่างขึ้นมาทดแทน การกระทำที่ชวนให้คนมองถอนหายใจ
“ บอกไว้ก่อนนะถ้ายังมากกว่านี้ฉันจะเล่นไม้แข็งแล้ว ” ประกายในดวงตาเริ่มเอนไปทางแข็งกร้าวฉายชัดถึงความไม่พอใจ ปืนในมือที่เคยหมุนเล่นก็เริ่มเบนมาทางตน
แทนคำตอบวัตถุทรงกลมนั้นก็ถูกปาลงพื้นหาได้ขว้างมาใส่บริเวณที่จอมโจรยืนแต่เป็พื้นที่ซึ่งตนอยู่ การกระทำที่ชวนให้ขมวดคิ้วหากพริบตาที่ควันสีขาวพวยพุ่งก็เข้าใจได้โดยพลัน
เป็ดั่งสัญญาณวินาทีนั้นมือก็สะบัดปืนเป็วงกลมและสาดะุออกไป ผิดกับก่อนหน้าที่มักจะเอาแต่โจมตีระยะใกล้ครั้งนี้เป็การลั่นะุออกไป สิ่งที่อยู่ในมือได้ทำหน้าที่สมกับเป็อาวุธปืนจริงๆ
ที่ยิงออกคือะุแสงพุ่งฝ่าหมอกควันหากพอบินเข้าไปมันกลับหายวับเข้าไปด้านใน หมอกสีขาวกลืนลำแสงให้เลือนหายไม่อาจมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในแถมไม่น่าจะถูกเป้าหมาย บีบให้คนยิงถอยร่นและหลบเข้าที่กำบังอย่างไม่เต็มใจ
หน้ากากที่สวมไม่ได้กรองฝุ่นควันนับว่าโชคดีที่ทางนั้นไม่ได้ปาเข้าใส่ ใช่จะนิ่งนอนใจที่ต้องทำตอนนี้คือหาจุดประสงค์ของการใช้ะเิควัน ถ้าทำเพื่อหลบหนีก็ควรจะได้ยินเสียงฝีเท้าแต่กลับเงียบกริบ
หนึ่งในะุแสงที่ลั่นไกมีเป้าหมายอยู่ที่กระจกยามนี้กลุ่มควันจึงเริ่มไหลออก คิดว่าไม่กี่อึดใจทัศนวิสัยน่าจะกลับมาเป็เหมือนเดิม ระหว่างนี้ควรเฝ้ารอไปก่อนเพื่อความปลอดภัยและจะได้เตรียมรับมืออะไรก็ตามที่กำลังจะเกิดขึ้น
เสียงกระจกหน้าต่างแตกดังขึ้นอีกครั้งยามแรกเ้าตัวไม่เข้าใจ พริบตาต่อมาดวงตาสีฟ้าก็เบิกกว้างเมื่อนึกถึงมุมและตำแหน่งของตนและฝ่ายนั้นขึ้นมาได้
เพราะการเคลื่อนมาอยู่หลังของศัตรูเ้าหน้ากากแดงจึงใกล้กับตัวเงินมากกว่า เป้าหมายของการลงมือไม่ใช่เอาชนะแต่เป็ตัวเงิน ถึงจะได้เปรียบเพียงไหนแต่ถ้าไม่ได้เงินกลับไปทุกอย่างก็จบกัน
วินาทีที่คิดได้ร่างนั้นก็ทะยานเข้าไปในกลุ่มควันที่เริ่มจางลง หมายกวดร่างที่หนีออกไปก่อนให้ทัน ทันทีที่พุ่งเข้าไปในควันจึงสังเกตเห็นถึงความผิดปกติประกายบางเบาปรากฏตรงหางตา ร่างสีขาวจึงกระทืบเท้าลงไปบนพื้นโดยไม่ต้องหยุดคิด
อาวุธถนัดของตนคือความเร็วแน่นอนว่าย่อมต้องเจอการรับมือหลายหลาก บางครั้งก็เป็การทำลายพื้น บ้างก็เป็การเล็งเล่นงานที่ขา หรือไม่ก็ลดแรงเสียดทานเพื่อให้เคลื่อนไหวผิดพลาด ทั้งหมดยังไม่น่ากลัวเท่ากับการวางกับดักอย่างหนึ่งเอาไว้
สิ่งเล็กๆที่บางใสจนแทบมองไม่เห็น อุปกรณ์ที่ถูกเรียกว่าเส้นลวด
การเบรกตัวโกร่งชะลอความเร็วไปได้เกินครึ่งกระนั้นก็ยังมากโข พริบตาที่ปะทะลวดก็สีกับตัวเกราะจนไฟแลบ แรงสะท้อนทำให้ร่างที่กระโจนลมหายใจติดขัด ความเร็วที่น่าภาคภูมิถูกหยุดยั้งท่ามกลางสายตาราบเรียบจากเ้าของผลงาน
คนในชุดฮู้ดสีเทาเล็งปืนในมือเข้าใส่ร่างที่หยุดนิ่ง พูดให้ถูกต้องเป็ทางนั้นที่อุตส่าห์พาตัวเองเข้ามาในตำแหน่งที่เขาเล็งเสียดิบดี กลายเป็เอาคอมาขึ้นเขียงด้วยตัวเอง
เขาไม่ใช่นักสู้ไม่ชอบการลงมืออย่างไร้ความหมาย การประมือครั้งแรกไม่ใช่แค่การเอาตัวรอดแต่เพื่อวิเคราะห์คู่ต่อสู้ ใช้ช่องโหว่ที่ทางนั้นคิดว่าตนเป็ศาลเตี้ยมือใหม่ไม่รู้ความชิงความได้เปรียบ สร้างกับดักเพื่อจัดการทางนั้นเสียให้อยู่หมัด
จากการประเมินทางนั้นไม่ใช่พวกมือใหม่เสียทีเดียว ปฏิกิริยาตอบสนองดี ทักษะต่อสู้อยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ รูปแบบที่ชอบเข้าประชิดย่อมหมายถึงอุปนิสัยบางด้าน อาทิ การมั่นใจในความสามารถหรือไม่ก็นิสัยหุนหันมือไวใจเร็ว ย่อมกล้าจะเข้ามาในกลุ่มควันที่บดบังการมองเห็นในแบบที่คนทั่วไปจะไม่ทำ
ที่เหลือก็สร้างสถานการณ์เพื่อให้ทางนั้นคิดว่าเขาเอาเงินไปและที่ขาดไม่ได้คือลวด ปกติเขาเอาไว้ใช้ในการโรยตัวจากที่สูงหรือไม่ก็รัดคอเพื่อให้ร่องรอยหมดจด ไม่นึกว่าจะมีวันที่ต้องนำมันมาใช้เป็กับดักแต่เหมือนมันจะได้ผล เพราะเหยื่อมาอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว
ปืนล้ำยุคในมือสะบัดมาด้านหลังหมายยิงสกัดแต่สายเกินการ นิ้วของเขากดโกร่งไกส่ง.50AEออกไปจากรังเพลิงะุที่เหลือทั้งหมดถูกยิงออกไป
ไม่มั่นใจวัสดุที่ใช้สร้างหมวกแต่โดยมากมักจะทนทานและมีโอกาสหลบสูง เป้าการยิงคือข้อพับบริเวณที่เกราะและชุดบางเพื่อความคล่องตัวและสันหลัง การโจมตีหยุดความเคลื่อนไหวมืออีกข้างก็เอื้อมไปหยิบอุปกรณ์อื่นเตรียมซ้ำหากทางนั้นยังไม่สิ้นฤทธิ์
ชัยชนะลอยลำมาแต่ไกลทั้งทางเขาหรือเ้าคนชุดขาวต่างก็รู้ สายตาเต็มไปด้วยความตระหนกน่าเศร้าที่ไม่อาจเคลื่อนไหวได้มากกว่านี้
นั่นไม่นับการแทรกแซงจากบุคคลที่สาม
ตูม!!
กระแสอากาศปะทุเข้าใส่จากทิศทางด้านข้างะุที่สมควรจะปะทะใส่เป้าหมายกลับถูกขวาง อะไรบางอย่างทะยานเข้ามาผลักให้ร่างของเขาและทริกส์เตอร์ปลิวไถลไปคนละทิศละทาง การปรากฏตัวที่ชวนให้คนมองแปลกใจเป็ครั้งที่สองของวัน
“ แย่ล่ะสิ ตัวยุ่งยากที่สุดดันโผล่มาซะได้ ” เม็ดเหงื่อไหลซึมออกมาอย่างไม่อาจห้าม ใจหนึ่งก็ยินดีที่ตนรอดชีวิตจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่พอได้เห็นว่าคนมาเป็ใครกลับไม่อาจรู้สึกยินดีได้เต็มที่
ผู้มาใหม่แตกต่างจากเขาหรือทริกส์เตอร์ ชุดที่สวมเป็เกราะเหล็กหนาหนักส่วนหัวประกอบด้วยหมวกเหล็กปิดบังทั้งใบหน้า เกราะสีขาวบริสุทธิ์เหมือนดั่งแสงสว่างที่ส่องประกายในความมืด ตัวเกราะประดับด้วยลวดลายดูเก่าแก่ที่กำลังเปล่งแสงไม่ต่างจากดวงตา ทุกครั้งที่ขยับจะได้ยินเสียงเครื่องจักรทำงานบ่งบอกความซับซ้อนของกลไกที่อยู่ด้านใน
แค่เพียงเห็นก็รู้ได้ทันทีไม่จำเป็ต้องเป็คนของเมืองนี้แต่ถ้าอ่านข่าวในโลกบ้างก็จะรู้ ตัวตนของอัศวินแห่งคาเมล็อตที่คอยกำราบความชั่วร้ายตามที่คนทั่วไปเข้าใจ ฮีโร่แห่งแสงผู้เป็ดั่งความหวังของผู้คน
“ อัศวินแห่งแสงจันทร์ มูนไนท์ ”