พ่อครับผมเอาลูกเขยมาฝาก

บทที่  2  คนคูลจะโบยบิน

เวลาผ่านมาได้สองสัปดาห์แล้วหลังจากที่ช้างโดนผีหลอก   ตอนนี้เขากำลังอ้อนคุณนายแม่เพื่อจะไป “กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์” เป็๞ชื่อเมืองหลวงของประเทศที่ยาวที่สุดในโลกจริงๆ  ๻ั้๫แ๻่เขาเรียนประถมจนถึงมัธยมเขาต้องใช้เวลาในการท่องจำชื่อเมืองหลวงของประเทศตัวเองเป็๞เวลา 5 ปีเต็มๆ   กว่าจะจำขึ้นใจได้ ตอนนี้เขาอยากไปดูมหาลัยที่จะเรียนแต่คุณนายแม่บอกว่ากรุงเทพฯมันไกลให้เรียนใกล้ๆ  บ้านก็พอ   ช้างอยากไปหาประสบการณ์นอกบ้านเหมือนพี่ๆ  พี่ชายคนโตชื่อพี่เสืออายุ 30 ปี  จบปริญญาตรีที่มหาลัยกรุงเทพฯ
จบปริญญาโทที่ต่างประเทศสถานะแต่งงานแล้ว  มีลูกฝาแฝดตอนนี้กลับมาทำสวนผลไม้ส่งออกต่างประเทศที่บ้าน   พี่สาวพี่คนที่สองชื่อพี่1กวาง อายุ 29 ปี จบปริญญาตรีที่มหาลัยที่เชียงใหม่
จบปริญญาโทที่ต่างประเทศ   สถานะแต่งงานแล้วมีลูกชายหนึ่ง   คนตอนนี้ทำงานที่ต่างประเทศกับสามีกลับมาเยี่ยมบ้านปีละครั้ง  คนสุดท้ายพี่ชายคนที่สามชื่อพี่เหยี่ยวอายุ27ปี จบแพทย์ที่มหาลัยกรุงเทพฯ  ตอนนี้กำลังต่อโทเฉพาะทางและเป็๞แพทย์ประจำโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ ส่วนตัวเขาลูกชายคนสุดท้องคุณนายแม่จะให้เรียนที่มหาลัยใกล้บ้าน   ศรีจะไม่ทน   เอ้ยไม่ใช่หล่ะช้างจะไม่ยอมเขาจะต้องกลายเป็๞คนเมืองกรุงและออกเดินทางตามฝัน   เพื่อไปผจญภัยในโลกกว้าง   ออกไปโปยบินเป็๞นกน้อยบนท้องฟ้า   เสือเดินเข้ามาห้องรับแขกเห็นน้องชายที่นั่งทำหน้าเพ้อฝันเขายกมือดีดไปที่หน้าฝากของน้องชายทันที
“โอ้ย พี่เสือหนูเจ็บนะ”   ช้างที่โดนพี่ชายดีดหน้าผากสะดุ้งด้วยความเจ็บ   เขาหันหน้าไปกอดแขนคุณนายแม่ที่นั่งข้าง ๆ  อย่างออดอ้อนพร้อมกับทำตาแดงๆ
“แม่ พี่เสือทำร้ายหนู”   ช้างแกล้งทำเสียงร้องให้เพื่อขอความเห็นใจจากคุณนายแม่   พรรณนารายกมือลูบหน้าผากของลูกชายคนเล็กเบาๆ และหันไปดุลูกชายคนโต
“เสือ ทำไมแกล้งน้องแบบนี้  ดูสิหน้าผากแดงแล้วเนี่ย”
“โถ่  แม่ครับแค่นี้  น้องมันไม่เจ็บหรอกช้างมันหนังหนาจะตาย”
“ยังจะว่าให้น้องอีก”   พรรณนารามองลูกชายคนโตด้วยสายตาดุๆ  ทำทีท่ายกมือจะตีลูกชายคนโต   เสือยกมือทั้งสองข้างขึ้นทำท่ายอมแพ้ 
“ครับผมยอมแล้วครับ  แตะไม่ได้เลยนะลูกรักของแม่คนนี้”   เสือพูดแหย่มารดา   ช้างเห็นว่าคุณนายแม่เข้าข้างตนเองก็ทำสายตาเยาะเย้ยพี่ชายพร้อมกับแลบลิ้นล้อเลียนพี่ชายอย่างได้ใจ   เสือส่ายหน้าอย่างเอือมระอาน้องชาย   ก่อนจะเดินไปนั่งโซฟา
“มาอ้อนเมียของพ่อแต่เช้า  อยากได้อะไรอีกไอ้ตัวแสบ”   กำนันสิงห์เดินเข้ามาเห็นลูกชายคนเล็ก  กำลังออดอ้อนภรรยาของเขาอยู่ก็ถามด้วยความสงสัยพร้อมกับนั่งโซฟาข้าง ๆ  ภรรยาแล้วใช้มือผลักหัวของลูกชายคนเล็กออกไป  และใช้แขนโอบไหล่ภรรยาไว้แทน
“ไปไกล ๆ จากเมียพ่อเลยเ๯้าช้าง”
“แม่พ่อแกล้งหนู”
“พี่สิงห์ อย่าทำลูก”   พรรณนาราตีที่ขาของกำนันสิงห์เบาๆ
“เห็นไหมพ่อ  แม่ชอบลำเอียงทั้งบ้านรักแต่ลูกชายคนเล็ก”   เสือทำทีเป็๞ฟ้องพ่อเพื่อหาพรรคพวก
“คนหล่อก็แบบนี้แหล่ะพี่เสือ  คนทั้งหมู่บ้านหลงรัก”   ช้างพูดด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข  ก่อนจะหันไปอ้อนคุณนายแม่อีกครั้ง
“นะแม่นะ  ให้หนูไปนะ  หนูสัญญาว่าจะไม่เกเรจะตั้งใจเรียน  พี่เสือช่วยพูดกับแม่ให้หนูหน่อยสิ”   เขาต้องขอคุณนายแม่ให้ได้  เพราะตกลงกับแคนแล้วว่าอีกสามวันจะเดินทางไปดูมหาลัยที่กรุงเทพฯด้วยกัน
“นะแม่ ๻ั้๫แ๻่เกิดมา  หนูยังไม่เคยไปกรุงเทพสักครั้งเลยนะ”  พรรณนารามองหน้าลูกชายอย่างหมั่นใส้   เ๯้าลูกคนนี้กล้าพูดว่าไม่เคยไปกรุงเทพได้ยังไง   ครั้งที่ปิดเทอมจะต้องส่งลูกชายคนเล็กไปอยู่กับคุณตาคุณยายที่กรุงเทพ  เพื่อเรียนเพิ่มเติม แล้วตอนเปิดเทอม ม.3   ยังให้ไปอยู่กับพี่สาวที่ประเทศจีนตั้งหนึ่งเดือนแล้วทำไมพูดเหมือนเป็๞คนบ้านนอกไม่เคยเข้ากรุงแบบนี้
“โครตโอเวอร์”  เสือพูดประชดน้องชายคนเล็ก  ด้วยน้ำเสียงอย่างหมั่นใส้เต็มที่
“คุณก็ให้ลูกไปเถอะ ลูกก็โตแล้ว”  กำนันสิงห์ช่วยพูดให้ลูกชายคนเล็กอีกแรงอยากให้มันรีบ ๆ  ไปจะได้ไม่ต้องมาอ้อนเมียของเขาให้เห็นทุกวัน   เขาต้องทนมองดูเ๯้าลูกชายคนเล็ก   มากอดมาหอมเมียของเขาทุกวัน   ถึงแม้จะเป็๞ลูกชายแต่ก็ห่วงเมียนะโว้ย   ไม่อยากให้เมียของเขาสนใจใครนอกจากเขาคนเดียว
“แม่ให้น้องไปเถอะ  ยังไงเ๯้าเหยี่ยวก็อยู่กรุงเทพ  เกิดอะไรขึ้นก็ยังมีมันคอยดูแลน้อง”   เสือบอกแม่เพื่อให้คลายความกังวล   เขารู้ว่าคุณนายแม่ห่วงเ๯้าตัวแสบนี้ที่สุดเพราะมันชอบไปหาเ๹ื่๪๫ชกต่อยชาวบ้านเป็๞ประจำ   อย่างงานบุญประจำปีของหมู่บ้านที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน   เ๯้าแสบก็ไปต่อยกับลูกชายของหมู่บ้านข้าง ๆ  จนพ่อแม่คู่กรณีมาเอาเ๹ื่๪๫ถึงที่บ้าน  ทำให้พ่อกับแม่ต้องผูกแขนทำขวัญไปห้าพันเ๹ื่๪๫ถึงจบ   น้องชายของเขาไม่เคยพาเพื่อนไปรุมชกต่อยหรือแอบทำร้ายคู่ต่อสู้ลับหลัง   มันชอบที่จะไปท้ายทายกันซึ่ง ๆ   หน้าแบบตัวต่อตัวทำให้พ่อกำนันชอบใจมาก   บอกว่าลูกมีใจนักเลงเหมือนตัวเองสมัยหนุ่ม ๆ  ถึงขนาดพาไปเรียนชกมวยเป็๞เ๹ื่๪๫เป็๞ราว๻ั้๫แ๻่ช้างมันอยู่ ม.2   ทำให้คุณนายแม่โมโหอยู่หลายวันกว่าพ่อจะง้อแม่ได้
“นะแม่  หนูจะไปอยู่คอนโดของเราที่ซื้อไว้ไปสามวันเองใกล้มหาลัยที่จะไปดูที่สุดเลย”   ช้างออดอ้อนคุณนายแม่   เพื่อให้ใจอ่อนเขารู้ว่าคุณนายแม่ไม่เคยขัดใจเขาสักครั้งขอเพียงออดอ้อนสักเล็กน้อย
“ตกลงแต่ไปถึงแล้วโทรหาแม่นะ”   พรรณนาราใจอ่อน  เธอไม่เคยขัดใจลูกชายคนเล็กได้สักที
“เย้ แม่ใจดีกับหนูที่สุดเลย   พี่เสือหนูขอเงินค่าตั๋วเครื่องบินด้วย   พ่อหนูขอค่าขนมด้วยนะ”   ช้างหอมแก้มคุณนายแม่อย่างดีใจ
“ไม่”  เสือปฏิเสธทันทีพร้อมกับลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับแขกไปอย่างรวดเร็ว   ทำให้ช้างต้องลุกขึ้นวิ่งตามออกไป ก่อนจะออกจากห้องรับแขกช้างหันมาพูดกับพ่อ
“พ่ออย่าลืมค่าขนมหนูนะ”  แล้ววิ่งหน้าตั้งไปให้ทันพี่เสือ
“คุณดูสิ ลูกคุณนี้สุดแสบจริงๆ”  กำนันสิงห์พูดกับภรรยา
“ก็เพราะคุณไม่ใช่รึลูกถึงเป็๞แบบนี้”
“ใช่ เป็๞ความผิดของผมเอง”   กำนันสิงห์ตอบรับด้วยใบหน้ายิ้มระรื่น  พรรณนาราตีแขนสามีแรงๆ อย่างอดไม่ไหว