2
ฝันของบีน
{ Bean part }
ก่อนที่จะเล่าถึงผู้หญิงคนหนึ่ง ผมขออนุญาตแนะนำตนเองก่อน
สวัสดีครับผมชื่อบีนเป็ลูกเสี้ยวไทย-ญี่ปุ่น คุณพ่อเป็คนไทย ส่วนคุณแม่เป็ลูกครึ่งไทย - ญี่ปุ่น ปัจจุบันผมกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่สามในระดับมหาลัยวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศไทย
ครอบครัวของผมมีทั้งหมด 4 คน ประกอบด้วยคุณพ่อบีม คุณแม่โรส และน้องเรด น้องสาวแท้ ๆ ของผมเอง ครอบครัวของเราตั้งรกรากที่ประเทศไทย ฉายาของบ้านเราที่เพื่อนบ้านตั้งให้คือ ‘ครอบครัวถั่วแดง’ เพราะคุณพ่อคุณแม่ตั้งชื่อเล่นผมว่า ‘บีน’ ที่แปลว่า ‘ถั่ว’ ส่วนน้องสาวของผมชื่อ ‘เรด’ ที่แปลว่า ‘สีแดง’ นั่นเอง
ซึ่งครอบครัวของผมไม่ได้ซีเรียสอะไรเกี่ยวกับเื่แบบนั้นนักหรอกครับ ขอเพียงแค่ไม่คุกคามก็พอ เนื่องจากครอบครัวของผมนั้นชอบความเงียบสงบ ปัจจุบันผมย้ายออกมาอยู่ที่คอนโดใกล้มหาวิทยาลัยที่พ่อบีมซื้อให้ เพราะอยากลองเติบโตด้วยตนเองบ้าง
แต่ถึงอย่างนั้นผมก็กลับมาเยี่ยมที่บ้านบ่อย ๆ ไม่ทอดทิ้งครอบครัวอย่างแน่นอน ส่วนตัวผมก็ไม่ค่อยเหงาหรอกเพราะแม่โรสมักจะทำอาหารที่ผมชอบ เช่น แกงเขียวหวาน คั่วกลิ้ง ไข่พะโล้ที่ผมชอบให้แม่ใส่แค่เต้าหู้พวง + ไข่ แค่ 1 ฟอง เป็ต้น นำมาให้ผมที่คอนโดเป็ประจำ
ครอบครัวของพวกเราอบอุ่นเป็กันเอง นอกจากคอนโดหรูที่พ่อซื้อให้แล้วยังมีรถสปอร์ตสีดำด้านราคาแพงให้ผมอีกหนึ่งคัน เพื่อใช้ยานพาหนะขับไปมหาวิทยาลัยและขับเล่นกินลมชมวิวในเวลา้าพักผ่อนหย่อนใจ
{ Bean part end }
{ Special part } ฝันของบีน
เมื่อั์ตาคมลืมตาขึ้นมา ก็รู้สึกเอะใจเหมือนไม่ได้อยู่คนเดียวบนเตียง จึงมองไปยังด้านข้างก็พบว่ามีร่างเล็กแปลกหน้าคนหนึ่ง กำลังนอนหลับตาพริ้มฝันดี ทำปากแจ๊บ ๆ แจ๊บ ๆ อยู่บนเตียงข้างๆเขา
ใบหน้าหล่อจึงแสดงสีหน้าหงุดหงิดออกมา ที่มีผู้หญิงแปลกหน้ามาอยู่ในคอนโดของเขา ชายหนุ่มจึงพิจารณาคนร่างเล็กให้ละเอียดถี่ถ้วน ว่าเขารู้จักหรือคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า
ผลสำรวจคือไม่ว่าจะนั่งคิดหรือนอนคิด คนร่างใหญ่ก็ไม่รู้จักกับผู้หญิงคนนี้อย่างแน่นอน เพราะเขาเป็คนหวงตัว มีโลกส่วนตัวสูงอยู่อย่างสันโดษ
มือแกร่งจึงตัดสินใจสะกิดคนที่อยู่ด้านข้างให้ตื่นขึ้นมา แต่ปลุกเท่าไรก็ยังไม่ยอมตื่น มีเพียงริมฝีปากเล็กส่งเสียงเล็ก ‘แจ๊บ ๆ’ ดังเล็ดลอดออกมา
ชายหนุ่มจึงตัดสินใจขยับใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปใกล้ ๆ ใบหูเล็ก แล้วเรียกหญิงสาวเสียงปกติด้วยอารมณ์ใจเย็นอยู่
“เธอ” ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือเปลือกตาเล็กที่ปิดอยู่ขยับเล็กน้อยพร้อมกับคิ้วเล็กขมวดติดกัน
“อือ อย่างเพิ่งยุ่งดิ คนกำลังฝันหวานอยู่”
“...เธอ!! ตื่น!” ชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้น ทำให้ริมฝีปากหนากระตุกขึ้นเล็กน้อยหนึ่งข้างและะโเสียงดังใส่ หูเล็กที่ได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคน ก็สะดุ้งตื่นใ อุทานคำหยาบคายออกมา
“กรี๊ดดด &@฿#%* ที่นี่ที่ไหนเนี่ยแล้วนายเป็ใคร” ใบหน้าดูดีที่ได้ยินจึงระงับความหงุดหงิดเอาไว้ในใจก่อน
“ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงในคอนโด...ห้องของฉัน” บีนเอ่ยนิ่ง
“ฮะ! นี่มันอะไรเื่อะไรวะเนี่ย ละ แล้วนายรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ นายทำอะไรฉันหรือเปล่าเนี่ย” บีนที่ได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วหนา ผู้หญิงอะไรไร้มารยาทไม่พอ หลงตัวเองอีกด้วย ก่อนกัดฟันเอ่ยกับเธอ
“... ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง แต่ตอนนี้ช่วยลงจากเตียงฉันด้วย รูปร่างแบบเธอเนี่ย ไม่ใช่สเปคฉันเลย สำหรับฉันจะต้องเนื้อนมไข่ ส่วนเธอมาได้ยังไง เธอคงล่องหนมาล่ะมั้ง ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว และที่สำคัญคนที่จะอยู่บนเตียงนี้ได้จะต้องเป็เมียฉันเท่านั้น เข้าใจใช่มั้ย”
ริมฝีปากหนาเอ่ยกับใบหน้าจิ้มลิ้ม บีนคงนึกในใจ ผู้ชายอะไรทำไมปากร้ายขนาดนี้ เมื่อเห็นหญิงสาวแปลกหน้าชะงักนิ่ง
“เออก็ได้ ไปก็ได้” ชายหนุ่มคิ้วกระตุกขึ้นหนึ่งข้าง เมื่อหญิงสาวลงจากเตียงและเปิดปิดประตูห้องนอนเสียงดังลั่นห้อง
จึงตัดสินใจเดินตามหญิงสาวออกไปด้านนอกเพื่อไปตักเตือน ว่าไม่ควรทำกิริยาแบบนี้ในบ้านของคนอื่น เมื่อเห็นหญิงสาวกำลังสวมใส่รองเท้าเพื่อที่จะออกไปด้านนอกห้องของเขา
“ปิดประตูเบา ๆ หน่อย ถ้าไม่อยากเจอค่าปรับพร้อมของแถม” ริมฝีปากหนาเอ่ยนิ่งหงุดหงิดในใจ
“ฮึ่ย เออ รู้แล้วน่า” เมื่อใบหน้าหล่อได้ยินหญิงสาวพูดอย่างไม่เกรงใจใคร และยังแสดงสีหน้าบึ้งตึง จึงนึกไม่ชอบพอใจ
“เธอควรจะมีมารยาทที่ดีกว่านี้นะ มาอยู่บ้านเขา ก็ควรสำรวมกิริยาสักหน่อยก็ดี” ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินไปเปิดประตูห้อง เพื่อที่จะออกไปด้านนอก ชายหนุ่มก็เอ่ยเสียงหงุดหงิดขัดขึ้น
ทำให้เฌอรีนค่อย ๆ หันกลับมาหาใบหน้าดูดี พร้อมกับเอ่ยขอโทษอย่างจำยอมใจ
“ฉันขอโทษ พอใจยัง ถ้าพอใจแล้วฉันไปนะ” เมื่อเสียงทุ้มยังไม่ทันกล่าวอะไรต่อ หญิงสาวก็พูดตัดบทแล้วเปิดปิดประตูห้องเขาดัง ‘ปัง’ เหมือนเดิม
สองเท้าหนาจึงเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้องเพื่อสงบสติอารมณ์ตนเองให้คงที่ พลางนึกถึงรูปร่างลักษณะของเธอคนนั้น ถึงเธอคนนั้นรูปร่างผอมบาง แต่คิ้วเล็กสวย ดวงตากลมโต เปลือกตาสองชั้น จมูกเล็กจมูกหน่อย ริมฝีปากน่ารักจิ้มลิ้ม
โดยรวมถือว่าเป็ผู้หญิงที่สวยและน่ารัก ชายหนุ่มจึงพึมพำคนเดียว
“หึ คอยดูนะ ถ้าเจอกันอีกละก็ โดนทำโทษแน่” ใบหน้าหล่อยิ้มเ้าเล่ห์
{ Special part end }
@ คอนโดมิเนียมหรู
อยู่ ๆ ชายหนุ่มก็รู้สึกเหมือนมีคนมาสะกิดแขนแกร่งของเค้า ดวงตาคมจึงสะดุ้งใเล็กน้อยและลืมตาขึ้นมาดูว่าใครที่เป็คนสะกิด ก่อนจะพบว่าคือคุณพ่อของเขา
“เป็อะไรลูก พ่อปลุกตั้งนานทำไมยังไม่ยอมตื่น มา ๆ ลุกขึ้นไปแปรงฟันล้างหน้าจะได้มาทานอาหารที่แม่เขาเตรียมมา” ใบหน้าดูดีพยักหน้าเล็กน้อย
“แล้วนี่...พ่อมาั้แ่เมื่อไหร่ครับ ทำไมผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย” เสียงทุ้มเอ่ย
“มาถึงสักพักแล้ว รีบจัดแจงเข้า เดี๋ยวแม่เค้ารอนาน พ่อลงไปหาแม่ก่อนนะลูก”
ประมุขของครอบครัวเอ่ย ชายหนุ่มจึงเลิกผ้าห่มให้พ้นตัว ลุกขึ้นจากเตียงนอน ผู้เป็พ่อของลูกชายคนโตจึงหลีกทางให้และเดินออกจากห้องนอนของผู้เป็ลูกไป เพื่อลงไปหาภรรยาที่ยังคงมีใบหน้าที่งดงาม แม้อายุจะเพิ่มขึ้นก็ตาม
“ครับพ่อ” จากนั้นชายหนุ่มจึงเดินไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมใส่และตรงไปยังห้องน้ำ มือแกร่งค้ำยันอ่างล้างมือและมองกระจกติดฝาผนังห้องนิ่งสักพัก แล้วเอ่ยกับตนเองผ่านกระจกว่า
“เฮ้อ~ นี่กูฝันบ้าอะไรวะเนี่ย ขออย่าเจอผู้หญิงแบบนี้เลยในชีวิตจริงเลย คนอะไรหลงตัวเอง มโนเก่งเป็ตุเป็ตะ” จากนั้นชายหนุ่มใช้มือแกร่งขยี้หัวตัวเอง เปิดน้ำจากก๊อกใช้มือกรองน้ำแล้วสาดใส่ใบหน้าตนเอง หลังจากทำธุระส่วนตัวจนเสร็จเรียบร้อย จึงลงไปรับประทานอาหารกับครอบครัว